Πολιτισμός

«Απρόσκλητος Επισκέπτης» της Αγκάθα Κρίστι στο Θέατρο «Αμαλία»

Πρόλογος

Το παραδεχόμαστε όλοι, θεατρόφιλοι και βιβλιόφιλοι. Υπάρχουν κάποιες ακλόνητες σταθερές στη σχετική απόλαυση. Ένα καλοφτιαγμένο και αγωνιώδες αστυνομικό θρίλερ δεν υποτιμάται επ’ ουδενί. Ναι, μπορεί στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων να μην ανοίγει νέους δρόμους στο θέατρο ή στο σινεμά και να μην φωλιάζει μόνιμα στην καρδιά ή το μυαλό των θεατών, αλλά μπορεί, συχνότατα, να αποτελέσει μια συναρπαστική θεατρική ή κινηματογραφική εμπειρία. Βέβαια, για να λειτουργήσει μ’ αυτόν τον τρόπο, η πρώτη και βασικότερη προϋπόθεση είναι το υλικό. Κι είναι ελάχιστοι οι άνθρωποι που έχουν τροφοδοτήσει το λαϊκό θέαμα με τόσο πρωτογενές υλικό, όσο η Αγκάθα Κρίστι.

Στα σχεδόν εκατό χρόνια παρουσίας της Αγκάθα Κρίστι στη σκηνή ή στην μεγάλη οθόνη, η δημοτικότητά της στο βρετανικό ή αμερικάνικο αλλά και στο παγκόσμιο κοινό, βάδισε χέρι-χέρι με την μοναδική θέση που κατέχει στην ιστορία της λαϊκής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, όντας η περισσότερο μεταφρασμένη και best-selling συγγραφέας του πλανήτη.

Η Συγγραφέας

Η Άγκαθα Κρίστι γεννήθηκε στην Αγγλία, στο Τορκί, το 1890. Είναι γνωστή κυρίως για τα αστυνομικά έργα της –εξήντα έξι μυθιστορήματα και δεκατέσσερις συλλογές διηγημάτων– πολλά από τα οποία έχουν κεντρικό χαρακτήρα τον θρυλικό ντετέκτιβ Πουαρό ή την απαράμιλλη Μις Μαρπλ. Έγραψε επίσης δύο αυτοβιογραφικά έργα, αισθηματικά μυθιστορήματα αλλά και θεατρικά, μεταξύ των οποίων το μακροβιότερο έργο στην ιστορία του σύγχρονου θεάτρου, την «Ποντικοπαγίδα» και, βεβαίως, τον «Απρόσκλητο επισκέπτη».

Τα περισσότερα από τα βιβλία της έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο, μερικά δε πολλές φορές, όπως το «Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές» και το « Έγκλημα στον Νείλο». Επίσης, πολλά έχουν μεταφερθεί στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και έχουν εμπνεύσει βιντεοπαιχνίδια και κόμικς.

Η Αγκάθα Κρίστι, που έχει τιμηθεί από τη Βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου με τον τίτλο της «Dame» για τη συνεισφορά της στη λογοτεχνία, ανήκει στους δημιουργούς που διαμόρφωσαν καταλυτικά την εξέλιξη του αστυνομικού μυθιστορήματος. Παράλληλα, είναι η δημοφιλέστερη συγγραφέας όλων των εποχών, καθώς οι πωλήσεις των έργων της έχουν ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο αντίτυπα στην αγγλική γλώσσα και άλλο ένα δισεκατομμύριο σε μεταφράσεις. Πέθανε το 1976 σε ηλικία 85 ετών.

Υπόθεση

Ο Μάικλ Σταρκβέντερ χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του μες στην πυκνή ομίχλη της Νότιας Ουαλίας και πέφτει σ’ ένα χαντάκι. Αναζητά βοήθεια σ’ ένα γειτονικό σπίτι.Μπαίνειστο εσωτερικό του από την ξεκλείδωτη μπαλκονόπορτα, όπου τον περιμένει η πρώτη έκπληξη: ένας άντρας νεκρός πάνω σ’ ένα αναπηρικό καροτσάκι. Μόλις ανάβει το φως αντικρίζει μια όμορφη κοπέλα μ’ ένα περίστροφο στο χέρι. Πρόκειται για την Λόρα Γουόρικ, γυναίκα του νεκρού. Η πρώτη λογική εντύπωση τη δείχνει ως δράστιδα, εφόσον, μάλιστα, η ίδια ομολογεί τον φόνο. Ο Μάικλ δεν πείθεται και, γοητευμένος από την ομορφιά της, αποφασίζει να τη βοηθήσει κατασκευάζοντάς της ένα γερό άλλοθι.

Είναι αξιοσημείωτο ότι στη συνέχεια, οι αστυνομικές ενδείξεις δείχνουν έναν άνδρα που πέθανε δύο χρόνια νωρίτερα, αλλά καθώς αρχίζουν να αναδύονται σταδιακά τα φαντάσματα ενός σκοτεινού παρελθόντος , ένας μπερδεμένος ιστός ψεμάτων αποκαλύπτει οικογενειακά μυστικά και ανατριχιαστικά κίνητρα, όπου ο πραγματικός δολοφόνος αποδεικνύεται ότι είναι το μεγαλύτερο μυστήριο από όλα.

Δεδομένου ότι υπάρχουν κι άλλα άτομα στο σπίτι, συμπεριλαμβανομένης της οικονόμου – επιστάτριας του θύματος, του πολύ παράξενου αδερφού του, της μητέρας του, του οικογενειακού μπάτλερ και ενός ταγματάρχη που έχει γίνει πολύ «στενός» φίλος της Λόρα, σύντομα καθίσταται φανερό ότι κάποιος από αυτούς έχει κάνει τον φόνο. Αλλά ποιος; Και γιατί;

Ο «Απρόσκλητος επισκέπτης» γράφτηκε το 1957 για το θέατρο και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την επόμενη χρονιά. Ένα καθαρόαιμο αστυνομικό έργο με δυνατούς χαρακτήρες και ανατροπές, μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Η παράσταση

Εάν αναζητάτε το αργό και σταθερό χτίσιμο μιας πλοκής της ΄Αγκαθα Κρίστι, με νέους υπόπτους και κίνητρα να παρουσιάζονται με τη σειρά τους, να απορρίπτονται, να επανεκτιμώνται και γενικά να αναμασιούνται για όσο χρόνο αντέχετε αναμόχλευση, αγωνία, υποθέσεις, ακυρώσεις συμπερασμάτων, επαναπροσδιορισμούς απόψεων, τότε θα πάρετε αυτό για το οποίο ήρθατε. Εάν απολαμβάνετε το είδος του παιχνιδιού όπου κάποια πρόσωπα, σε κάθε σκηνή, στέκονται τριγύρω και λένε ο ένας στον άλλον διάφορες εικασίες, τότε δε θα απογοητευτείτε. Και, για να είμαστε δίκαιοι, η πλειοψηφία του κοινού φάνηκε νωρίς να μπαίνει στο πνεύμα του κειμένου και, σαφώς, έφυγε ικανοποιημένη.

Διόλου δεν ενοχλήθηκα επειδή το πορτοπαράθυρο από όπου μπήκε ο Μάϊκλ στο σπίτι ήταν ένα πρόχειρο σκαρίφημα, αλλά σίγουρα ήταν μέσα στο μυστηριώδες πνεύμα του έργου, ως σύμβολο. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα δωμάτιο (ο κήπος έξω προσεκτικά κρυμμένος) διακοσμημένο με τρόπο που θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε, από Art Deco έως το ελάχιστο απαραίτητο.

Πρώτη παραγωγή το 1959, το «The Unnexpected Guest» ξεκίνησε τη ζωή του ως θεατρικό και όχι ως μυθιστόρημα, οπότε, η άμεση αντίληψή μου ότι η έλλειψη δραματουργίας είναι το αποτέλεσμα μιας φανταστικής προσαρμογής από σελίδα βιβλίου σε θεατρική σκηνή, κέρδισε έδαφος. Ίσως, απλά, η Αγκάθα Κρίστι δεν ήταν, πρωτίστως, δραματουργός.

Η πλοκή θα έπρεπε να τσαλακώνει ή να ξεφλουδίζει το λεπτό επίστρωμα της σύμβασης, για να αποκαλύψει το εσωτερικό σκοτάδι (φανταστείτε πόσο θα είχε δοξαστεί ο Πίντερ, επειδή τα έργα του χαρακτηρίζονται για τη χρήση των αποσιωπήσεων, την αδράνεια και την ανησυχητική ατμόσφαιρα), από τη μυστηριώδη, την αινιγματική αρχή της ιστορίας. Αντίθετα, παρέμεινε αυστηρά δισδιάστατη. Ανάμεσα στο ψέμα, στην καυχησιολογία, στη μιζέρια των συγκρουσιακών σχέσεων, οι ανατροπές τροφοδοτούν με σασπένς το έργο και του προσδίδουν τον χαρακτηρισμό «νουάρ».

Η σκηνοθεσία του Γιώργου Φρατζεσκάκη – ο οποίος έχει και τη μουσική επιμέλεια της παράστασης – κλασική, πιθανώς παλιακή, αλλά με πολλή προσοχή στη λεπτομέρεια. Τα μικρά βλέμματα, οι υπαινικτικές πινελιές, ακόμη και η περίεργη ταραχή της Λόρα, κάνουν τους χαρακτήρες πιο πιστικούς.

Η σκηνογραφία του Βαλεντίνου Βαλάση είναι ακριβώς η κατάλληλη για περιοδεία, χωρίς να εγκλωβίζει τον θεατή, παρόλο που ολόκληρο το έργο διαδραματίζεται σε ένα δωμάτιο.

Το καστ των ηθοποιών που υποδύονται τους ρόλους, δεσμεύεται πλήρως στους προφανείς αναχρονισμούς των χαρακτήρων, επιτυγχάνοντας επιδείξεις ισορροπίας μεταξύ του φαινομενικά συνειδητοποιημένου χιούμορ και του μελοδράματος, στοιχεία που συνυπάρχουν στην υπόθεση. Υπάρχει, βέβαια, μια ανομοιογένεια στη διανομή, αλλά το θεωρώ σύνηθες φαινόμενο σε μια εποχή όπου λειτουργούν ταυτόχρονα εκατοντάδες θεατρικά σχήματα σε όλη την επικράτεια, οπότε μια κλίμακα δυνατοτήτων στο ανθρώπινο δυναμικό είναι αναμενόμενη. Ωστόσο, θα ξεχωρίσω τον Οδυσσέα Σταμούλη στον ρόλο του Μάικλ. Διαθέτει εξαιρετική άρθρωση, εντυπωσιακή σκηνική παρουσία, σαγηνευτικό μέταλλο φωνής, πλήρη έλεγχο εκφραστικών μέσων. Πολύ καλή δίπλα του η αέρινη Σοφία Μανωλάκου ως Λόρα. Επαρκείς στους υπόλοιπους ρόλους και οι: Γιώργος Φρατζεσκάκης, Σαράντος Γεωγλερής, Ελένη Βουτυρά, Κώστας Ζέκος, Στάθης Λαγκάδας.

Θέλω να αναφερθώ ιδιαίτερα στην αγαπημένη μου ηθοποιό και σκηνοθέτη Αννέτα Παπαθανασίου. Όταν την γνώρισα, ως καλλιτέχνιδα, μέσα από αξέχαστες μεταγλωττίσεις, από παιδικά προγράμματα, από σειρές της ΕΡΤ, δε φανταζόμουν ότι σε κάποια χρονική περίοδο θα με δίδασκε θέατρο. Πράγματι, παρακολούθησα ένα σημαντικό σεμινάριο τριών μηνών στην πόλη μου, από μια τριμελή ομάδα εκπαιδευτών με επικεφαλής την Αννέτα και διδάχτηκα θεωρία θέατρου και πρακτική στην υποκριτική, στη σκηνοθεσία, στη σκηνογραφία, στην ανάλυση κειμένων και μπολιάστηκα με το θεατρικό μικρόβιο , το οποίο φέρω ως σήμερα, σαν ένα βασικό συστατικό της προσωπικότητάς μου.

Εδώ ερμηνεύει τον ρόλο της οικονόμου και πείθει ως λόγος και ως σκηνική παρουσία. Εξάλλου, διαθέτει ταλέντο, εμπειρία, γνώσεις και εξαιρετικό αισθητήριο επιλογής. Τα ακριβά παράσημά της, οι δυο ταινίες που γύρισε στο Αφγανιστάν.

Η πρώτη, με τίτλο «Καντίρ, ένας Αφγανός Οδυσσέας», είχε ως ήρωα έναν άνθρωπο που επιστρέψει στη χώρα του για να βρει την οικογένειά του και η δεύτερη, το «Παίζοντας με τη φωτιά», κατέγραφε τις ιστορίες γυναικών καλλιτεχνών, που έχουν την τόλμη να ασχοληθούν με το θέατρο, παρόλο που αντιμετωπίζουν σκληρή κριτική, κοινωνική αποδοκιμασία και απειλές για τη ζωή τους.

Υποστηρικτικά της ερμηνείας των ηθοποιών στην παράσταση υπήρξαν τα δουλεμένα στην λεπτομέρεια κοστούμια του Αλέξανδρου Κομπόγιωργα. Οι φωτισμοί του Παναγιώτη Μανούση στο πνεύμα της σκοτεινής υπόθεσης του έργου.

Στην έξοδο των θεατών άκουσα τους ψιθύρους μιας κυρίας που σχολίαζε στη συντροφιά της πως χάρηκε την παράσταση, όπως χαιρόταν παλιά το «Θέατρο της Δευτέρας». Πράγματι, όλο το στήσιμο ήταν παλιομοδίτικο, αλλά ένα έργο της Αγκάθα Κρίστι επιδέχεται πολλές αναγνώσεις, με προεξάρχουσα την κλασική, μετρημένη και αποτελεσματική στην ψυχαγωγία του κοινού.

Η παράσταση, μετά την ολοκλήρωση της περιοδείας της, κατεβαίνει και πάλι στην Αθήνα.

Συντελεστές

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος

Σκηνοθεσία – μουσική επιμέλεια: Γιώργος Φρατζεσκάκης

Σκηνικό: Βαλεντίνο Βαλάσης

Κοστούμια: Βεστιάριο ELIART

Φωτισμοί: Παναγιώτης Μανούσης

Βοηθοί σκηνοθέτη: Ελένη Βουτυρά, Στάθης Λαγκάδας

Τα κοστούμια της κ. Βουτυρά σχεδίασε και επιμελήθηκε o Αλέξανδρος Κομπόγιωργας

Παίζουν οι ηθοποιοί: Οδυσσέας Σταμούλης, Σοφία Μανωλάκου, Γιώργος Φρατζεσκάκης, Αννέτα Παπαθανασίου, Σαράντος Γεωγλερής, Ελένη Βουτυρά, Κώστας Ζέκος, Στάθης Λαγκάδας

ArtWork: Λουκάς Μελάς

Φωτογραφίες -βίντεο art: Γιώργος Κρίκος, Ra’sEye

Μακιγιάζ: Άννα Μαρία Μπάμπη

Κομμώσεις: Γρηγορία Τζήβα

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Πολιτισμός

Έναρξη του 69ου Φεστιβάλ Φιλίππων με συναυλία του Simon Zhu και της Camerata Junior

Με μία σημαντική μουσική συνάντηση άνοιξε το βράδυ της Τετάρτης 8 Ιουλίου 2026 η αυλαία του 69ου Φεστιβάλ Φιλίππων, παρουσία του Δημάρχου Καβάλας, Θόδωρου Μουριάδη και του Προέδρου του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, Αρχέλαου Γρανά.

Ο λόγος για τη σύμπραξη του χαρισματικού βιολονίστα Simon Zhu, νικητή του Διεθνούς Διαγωνισμού Βιολιού «Παγκανίνι» το 2023, και της Camerata Junior, της Ορχήστρας Νέων των Φίλων της Μουσικής, που κέρδισε το ζεστό χειροκρότημα των θεατών στο αρχαίο θέατρο Φιλίππων!

Επρόκειτο για την πρώτη συνεργασία του Σύλλογου “Οι Φίλοι της Μουσικής / Friends of Music Society, με έδρα το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας, κατά τη διάρκεια της οποίας παρουσιάστηκε το Πρώτο Κοντσέρτο για βιολί του Νικολό Παγκανίνι, καθώς και η εκρηκτική Έβδομη Συμφωνία του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, ένα από τα πιο απαιτητικά έργα του συμφωνικού ρεπερτορίου.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Camerata Junior – Ορχήστρα Νέων των Φίλων της Μουσικής

Βιολί: Simon Zhu

Διδασκαλία, μουσική διεύθυνση: Νίκος Χαλιάσας

Βοηθός μαέστρου: Αριστέα Τσιχλή

Βοηθός διδασκαλίας: Χριστίνα Καμινάρη

Διδασκαλία πνευστών: Σπύρος Μουρίκης

Αποκλειστικός χορηγός ορχήστρας: Φωτεινή Γ. Λιβανού

Πηγή: KavalaWebNews

Πολιτισμός

«Οικογένεια Τσεκμέ» του Τόλη Παπαδημητρίου στο Φρούριο Καβάλας!

ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΛΕΜΟΝΤΖΗ

Κωμωδία παρεξηγήσεων, ίσως, πάντως σύγχρονη, με ύφος ποικιλόμορφων καταστάσεων της μόδας και στιλ πάνω – κάτω, των κωμωδιών ταχείας κατανάλωσης των Ρέπα- Παπαθανασίου ή των Ρήγα – Αποστόλου, με τη διαφορά ότι εδώ πρωτοστατεί η άκρατη βωμολοχία.

Η υπόθεση της κωμωδίας «Οικογένεια Τσεκμέ» είναι ένα σουρεαλιστικό κομφούζιο, που έχει την πρόσθεση να σατιρίσει την ελληνική πραγματικότητα, την οικογενειακή τρέλα και τα στερεότυπα. Οι θεατές εισπράττουν γρήγορα το ιλαρό της προσπάθειας, άρα, ο Παπαδημητρίου ξέρει τον δρόμο που οδηγεί στην επιτυχία. Είναι ο γρήγορος ρυθμός και το ατέλειωτο βρισίδι.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η οικογένεια Τσεκμέ (τα ξαδέρφια του διαβόητου Τάκη Τσεκμέ, που γνώρισαν οι φαν του είδους στην προηγούμενη επιτυχία του δημιουργού, τη «Μαύρη Σαμπούκα»).

Τα μέλη αυτής της οικογένειας είναι το ένα πιο δυσλειτουργικό και αλλοπρόσαλλο από το άλλο: ένας αποτυχημένος κλαριντζής, μια θεοσεβούμενη φιλόλογος, ένας τράπερ/στρίπερ, μια influencer, μια κοπελιά που κάνει γιόγκα, ένας μυστήριος γείτονας με πιτζάμες και ένας… παπαγάλος.

Όλα ξεκινούν όταν στο σπίτι της οικογένειας καταφτάνει ένας ανυποψίαστος Ισπανός τουρίστας (ο Μπενίσιο Πίπα Ροντρίγκο Καλιέντε), ο οποίος ψάχνει ένα μέρος για να μείνει, μέσω πλατφόρμας τύπου Airbnb.

Αντί για ένα ήρεμο δωμάτιο, ο ξένος πέφτει πάνω στο απόλυτο χάος.

Η οικογένεια Τσεκμέ αποφασίζει να του προσφέρει μια «αξέχαστη» εμπειρία ελληνικής φιλοξενίας, η οποία όμως εξελίσσεται σε κανονική ομηρία – παγίδα.

Η οικογένεια κρύβει μυστικά, οικονομικές κομπίνες και μια περίεργη καθημερινότητα.

Για να συνεννοούνται μεταξύ τους μπροστά στα μάτια του Ισπανού (αλλά και για να μην τους καταλαβαίνουν οι έξω), χρησιμοποιούν τη δική τους, κωδικοποιημένη διάλεκτο, μια δική τους αργκό.

Ο Ισπανός προσπαθεί απεγνωσμένα να καταλάβει πού έχει μπλέξει και να επιβιώσει, οι παρεξηγήσεις διαδέχονται η μία την άλλη με καταιγιστικό ρυθμό, οι χαρακτήρες συγκρούονται για τα λεφτά, την καριέρα και τις ιδιοτροπίες τους, ενώ το κοινό παρακολουθεί μια ακραία σάτιρα για το τι σημαίνει «σύγχρονη ελληνική οικογένεια».

Πιο αναλυτικά, οι χαρακτήρες είναι:

Σάκης: Ταλαντούχος στρίπερ και ανερχόμενος τράπερ.

Στέλιος: Έχει μεγάλο πάθος για το κλαρίνο, αλλά δυστυχώς… μηδενικό ταλέντο.

Ρόζα: Φιλόλογος που έχασε για ένα μόριο τη Νομική και το έχει ρίξει στον δρόμο του Θεού.

Κική: Η πολιτικά ορθή σύντροφος του Στέλιου που λατρεύει τη γιόγκα.

Νάνσυ: Η εντυπωσιακή και ενίοτε πονηρή κοπέλα του Σάκη.

Παρασκευάς: Ο αθώος, συνεσταλμένος γείτονας που κλέβει την παράσταση με τις πιτζάμες του.

Bonus character: Ένας παπαγάλος που μιλάει πάντα την πιο ακατάλληλη στιγμή.

Η παράσταση μοιάζει με live-action καρτούν ή με μια καλά δομημένη σύγχρονη ελληνική ανατρεπτική κωμωδία, με έντονους ρυθμούς.

Αν ξύσουμε την επιφάνεια του δελτίου τύπου, αυτό που πραγματικά βλέπει ο θεατής είναι

το «Χάος», ως κινητήριο μοχλό.

Η πλοκή δεν ακολουθεί μια κλασική γραμμική δομή. Ξεκινάει από μια απλή παρανόηση και μετατρέπεται σ’ ένα non-stop ντόμινο ανατροπών.

Τα σκηνικά της Λίας Ασβεστά είναι μοντέρνα, ευφάνταστα, σε έντονα χρώματα, αποτυπώνοντας με ακρίβεια τον κόσμο της παράστασης.

Ο χώρος δράσης περιορίζεται σε ένα σαλόνι, το οποίο, όμως, αξιοποιείται πλήρως σκηνοθετικά, λειτουργώντας άλλοτε ως πεδίο οικογενειακών συγκρούσεων και άλλοτε ως σκηνή καθαρής φάρσας.

Ο φωτισμός του Περικλή Μαθιέλλη είναι ιδανικός και παίζει καθοριστικό ρόλο στην καθοδήγηση των σκηνών, ενισχύοντας την ένταση ή την κωμική κορύφωση, όπου χρειάζεται.

Αντίστοιχα, τα κοστούμια της Ελένης Σκιρτοπούλου είναι όμορφα, συχνά προκλητικά, και συμβάλλουν στη γελοιογραφική αλλά αναγνωρίσιμη απεικόνιση των χαρακτήρων.

Οι ερμηνείες είναι αληθοφανείς, μέσα στο πλαίσιο της υπερβολής που απαιτεί το είδος. Ο Τόλης Παπαδημητρίου, ο οποίος σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί, δίνει τον τόνο με άνεση και αυτοσαρκασμό, ενώ το σύνολο του θιάσου λειτουργεί δεμένο και με σαφή αίσθηση του πρέποντος ρυθμού. Ξεχωρίζουν ιδιαίτερα οι σκηνές χορού, όπου η ενέργεια κορυφώνεται, αλλά και η αισθησιακή σκηνή του Παπαδημητρίου με την Πηνελόπη Πλάκα υπό το μουσικό background του «Down in Mexico», η οποία συνδυάζει χιούμορ και πρόκληση με απόλυτη σκηνική ακρίβεια.

Αλλά και όλοι οι χαρακτήρες είναι «στα όρια» νευρικής κρίσης με το μεγαλύτερο highlight, που συζητιέται έντονα, είναι η Μαρία Κίτσου.

Έχοντας ταυτιστεί στο μυαλό του κοινού με δραματικούς ρόλους, εδώ «τσαλακώνεται» πλήρως, παίζει με απίστευτη σωματικότητα και αποδεικνύει ότι διαθέτει και εξαιρετική κωμική φλέβα.

Ο Τόλης Παπαδημητρίου γράφει μ’ έναν τρόπο που υπαινίσσεται βιωματικές καταστάσεις και των θεατών. Υπάρχουν στιγμές που η ενέργεια σπάει τον τέταρτο τοίχο, κάνοντας το κοινό να νιώθει μέρος της τρέλας.

Πρόκειται για μια παράσταση καθαρά ψυχαγωγική, φτιαγμένη για να κάνει το κοινό να γελάσει χωρίς να προβληματιστεί, αλλά με πολύ υψηλή τεχνική στο πώς στήνονται τα αστεία.

Οι απολαυστικοί Άννη Θεοχάρη και Κωνσταντίνος Γαβαλάς, ένα ζευγάρι που μαζί δεν κάνει και χώρια δεν μπορεί, θα φύγουν διακοπές αφήνοντας τον αδελφό τού ενός, τον οποίο υποδύεται ο Τόλης Παπαδημητρίου, να φροντίσει τα διαδικαστικά για τον τουρίστα που θα νοικιάσει το σπίτι τους, όσο αυτοί θα λείπουν.

Κι εκεί τα πράγματα ξεκινούν να πηγαίνουν λάθος! Και θα γίνουν ακόμα χειρότερα όταν η κοπέλα του, την οποία υποδύεται η Πηνελόπη Πλάκα, αλλά και η αδερφή του, θα προσπαθήσουν να τον βοηθήσουν να τα διορθώσει, χωρίς να τους πάρει είδηση ο αδιάκριτος γείτονας.

Η Μαρία Κίτσου είναι αποκάλυψη στον ρόλο της αδερφής Ρόζας Τσεκμέ και, μαζί με τον φύσει κομεντιέν Αντώνη Καλομοιράκη στον ρόλο του γείτονα, αποτελούν σπαρταριστό δίδυμο για το κοινό. Η εξαιρετική ηθοποιός έρχεται να αποδείξει με τον πιο απολαυστικό τρόπο, πως ένας πραγματικά σπουδαίος ερμηνευτής δεν περιορίζεται σε μία μόνο υποκριτική ταυτότητα. Η παρουσία της όχι μόνο ενσωματώνεται οργανικά στην παράσταση, αλλά γίνεται και αφορμή για μία από τις πιο ευρηματικές στιγμές του έργου.

Το ίδιο το κείμενο αξιοποιεί έξυπνα τη δραματική εικόνα που έχει χτίσει η ίδια όλα αυτά τα χρόνια, δημιουργώντας ξεκαρδιστικές καταστάσεις. Όπως μια ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας, η Ρόζα χάνεται στιγμιαία μέσα στις δραματικές της αναφορές, προσφέροντας πολυπρισματική διάσταση στην παράσταση.

Τέλος, ο Αντώνης Στάμος, καταφέρνει μια εντυπωσιακή ερμηνεία στον ρόλο του ανυποψίαστου Ισπανού τουρίστα.

Όλοι μαζί είναι η οικογένεια Τσεκμέ, σε μια από αυτές τις κωμωδίες που προσφέρουν απροβλημάτιστο γέλιο και είναι ιδανική επιλογή για ένα ευχάριστο καλοκαιρινό βράδυ. Βέβαια, στον ανοικτό χώρο η παράσταση χάνει ένα σοβαρό ποσοστό επιτυχίας, ιδίως στο θέατρο Φρουρίου Καβάλας, όπου ο χώρος είναι αχανής και η απόσταση Σκηνής και Πλατείας, τεράστια.

Επειδή ο Τόλης Παπαδημητρίου υπογράφει κείμενο και σκηνοθεσία, ξέρει ακριβώς πώς να ζωντανέψει τις λέξεις του στο σανίδι.

Όταν έχεις μια κωμωδία παρεξηγήσεων με κρυμμένα μυστικά, παράνομα χόρτα και έναν παπαγάλο, η δράση πρέπει να εξελίσσεται με μαθηματική ακρίβεια.

Οι είσοδοι και οι έξοδοι των ηρώων είναι τόσο γρήγορες, ώστε θυμίζουν κλασική γαλλική φάρσα, αλλά μεταφερμένη στο σήμερα.

Οι καλοί ηθοποιοί ερμηνεύουν τους ρόλους με τον λόγο, το σώμα, την έκφραση. Σε γρήγορο τέμπο κινούνται στη σκηνή, κρύβονται, αντιδρούν στα αιφνιδιαστικά συμβάντα ταχύτατα και απολαυστικά.

Ο Παπαδημητρίου έχει θητεύσει στην τηλεόραση (γράφοντας για πετυχημένα στο ευρύ κοινό show και σειρές), και αυτό φαίνεται στη δομή της παράστασης.

Η σκηνοθεσία επιβάλλει έναν ρυθμό που μοιάζει με γρήγορο κινηματογραφικό μοντάζ.

Οι σκηνές εναλλάσσονται πριν προλάβει ο θεατής να κουραστεί, κρατώντας την προσοχή του τεντωμένη.

Ας πούμε ότι το πασπαλισμένο κείμενο με υπερβολικό βρίσιμο, δε γίνεται για να σοκάρει, αλλά για να δείξει την απόλυτη παρακμή της οικογένειας.

Οι χαρακτήρες είναι στα όρια νευρικής κρίσης, οπότε κάθε δεύτερη λέξη τους είναι «μπινελίκια», κατά τη γλώσσα του έργου. Όταν μάλιστα αρχίζει να μιλάει και ο παπαγάλος του σπιτιού (ο οποίος έχει μάθει μόνο τις βρισιές που ακούει όλη μέρα), το σπίτι γίνεται κανονικό «χαμαιτυπείο».

Αν λοιπόν σας ελκύει η σκηνοθεσία που έχει νεύρο, καθαρή γεωμετρία στον χώρο και δεν αφήνει «νεκρούς χρόνους», αν σας αρέσει το σημερινό αστείο με την αγοραία γλώσσα που επικρατεί στην καθημερινότητα των νεοελλήνων, η συγκεκριμένη παράσταση έχει μεγάλο ενδιαφέρον να την παρατηρήσει κανείς από αυτήν και μόνο τη σκοπιά. Ασφαλώς, υπάρχει και το δέλεαρ: Μαρία Κίτσου.

Συντελεστές

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Τόλης Παπαδημητρίου

Σκηνικά: Λία Ασβεστά

Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλλης

Κοστούμια: Ελένη Σκιρτοπούλου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Σίλια Κόη

Φωτογραφίες: Γκέλυ Καλαμπάκα

Trailer: Γιώργος Χαρίσης

Social Media: Renegade Media

Δημόσιες Σχέσεις: Ρίτα Σίσιου, Μαρκέλλα Καζαμία

Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη

Οργάνωση Παραγωγής: Eβελίνα Αλεξανδροπούλου

Πρωταγωνιστούν:

Tόλης Παπαδημητρίου

Πηνελόπη Πλάκα

Κωνσταντίνος Γαβαλάς

Αντώνης Στάμος

Αντώνης Καλομοιράκης

Άννη Θεοχάρη

Στο ρόλο της Ρόζας Τσεκμέ η Μαρία Κίτσου

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Πολιτισμός

Καλοκαιρινες σαπουνόφουσκες στο Κτήμα «Δροσιά»

Ένα ξεχωριστό καλοκαιρινό ραντεβού για μικρούς και μεγάλους έχει καθιερωθεί στον πολυχώρο Κτήμα Δροσιά, στην Ελευθερούπολη Καβάλας.

Κάθε Τετάρτη, από τις 19:00 έως τις 21:00, καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, ο χώρος μεταμορφώνεται σε έναν πολύχρωμο κόσμο γεμάτο παιχνίδι, φαντασία και αμέτρητες σαπουνόφουσκες.

Πρωταγωνίστρια των εκδηλώσεων είναι η κυρία Μπουλμπουλήθρα από τη «Μπουλμπουλήθρα Καβάλας», η οποία υπόσχεται να χαρίσει μοναδικές στιγμές διασκέδασης σε παιδιά και γονείς μέσα από ένα πλούσιο πρόγραμμα ψυχαγωγικών δράσεων. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν εντυπωσιακό Bubble Show, δημιουργικό face painting, καθώς και διαδραστικά παιχνίδια με σαπουνόφουσκες, που προσκαλούν τα παιδιά να συμμετέχουν ενεργά και να ζήσουν μια αξέχαστη εμπειρία.

Το Κτήμα Δροσιά προσφέρει το ιδανικό περιβάλλον για οικογενειακές εξορμήσεις, συνδυάζοντας τη δροσιά του καλοκαιριού με τη χαρά του παιχνιδιού και της δημιουργικής απασχόλησης.

Η δράση πραγματοποιείται κάθε Τετάρτη και αποτελεί μια όμορφη πρόταση ψυχαγωγίας για όσους επιθυμούν να περάσουν ένα ευχάριστο απόγευμα με όλη την οικογένεια.

Πηγή: KavalaWebNews