Connect with us

Πολιτισμός

COSMOPOLIS: Παρουσίαση Προγράμματος CosmoWorld

cosmopolis:-Παρουσίαση-Προγράμματος-cosmoworld

Με τη σειρά μου θα σας παρουσιάσω τις εκδηλώσεις που θα υλοποιηθούν στο φετινό CosmoWorld,την δεύτερη ενότητα του φεστιβάλ Cosmopolis,που θα λάβει χώρα από 25-29 Αυγούστου 2021.

Να τονίσω με την αφορμή αυτή ότι υπήρχαν πολλές δράσεις, οι οποίες τελικά ακυρώθηκαν για φέτος, λόγω της κατάστασης που ακόμη ταλαιπωρεί όλη την υφήλιο με τον Covid 19.

Για παράδειγμα οι Cosmo-χοροί, που από τον χειμώνα ακόμη οργανώσαμε, ήταν μια από αυτές. Είχαμε ήδη πολλές συμμετοχές, αλλά δυστυχώς αναγκαστήκαμε με μεγάλη λύπη να τις ακυρώσουμε, όπως επίσης αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε και τα σεμινάρια χορού από τις αντιπροσωπείες των προσκεκλημένων χωρών.

Επίσης, η κλασσική δρομική παρουσία του φεστιβάλ στην οδό Θεοδώρου Πουλίδου στην χερσόνησο της Παναγίας, δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί λόγω της αδυναμίας να ελέγξουμε την προσέλευση του κόσμου, σύμφωνα με τα πρότυπα όπως τα ορίζει η νομοθεσία.

Το ίδιο συνέβη και με τις εκδηλώσεις που αφορούσαν τα παιδιά οι οποίες είχαν προγραμματιστεί για τον προαύλιο χώρο του Δημοτικού σχολείου της Παναγίας.

Και τέλος, πλήθος παράλληλων δράσεων που ήταν προγραμματισμένες να γίνουν στο παραλιακό μέτωπο της πόλης,από το ύψος του ΝΟΚ μέχρι και το παράλιο τείχος, έχουν και αυτές ακυρωθεί για τους ίδιους λόγους.

Ταυτόχρονα, εξαιτίας όλων αυτών των αλλαγών που προέκυψαν στην πορεία, πολλές δραστηριότητες έπρεπε να μεταφερθούν σε άλλα σημεία, ώστε να έχουν λόγο ύπαρξης αλλά και για να διατηρήσουμε την ομοιογένεια και την συνοχή του φεστιβάλ σε αυτό το τετραήμερο.

Επίσης, κάτι ακόμη που δεν μπορέσαμε να υλοποιήσουμε αν και είχε προγραμματιστεί ήδη από πέρσι το φθινόπωρο ήταν οι μεγάλες μας συναυλίες με πολύ αναγνωρισμένα ονόματα στην διεθνή σκηνή. Ο λόγος είναι προφανής και έχει να κάνει με την πανδημία.Κι εμείς ΟΜΩΣ σαν διοργάνωση, δεν επιθυμούσαμε να επιλέξουμε την φιλοξενία τέτοιων μεγάλων ονομάτων, υποχρεώνοντας τους θεατές να κάθονται σε καρέκλες «δένοντάς» τους με αυτόν τον τρόπο μπροστά στην τρομερή ενέργεια αυτών των σχημάτων στις ζωντανές τους παρουσίες.

Για την ιστορία, θα ήθελα να αναφέρω τα σχήματα που είχαν επιλεγεί, με τα οποία έχουμε ανανεώσει το ραντεβού μας για το επόμενο Cosmopolis 2022. Είναιοι:

  • AsianDubFoundation από Αγγλία ένα μουσικό συγκρότημα που συνδυάζει μουσικά στυλ όπως rapcore, dub, dancehall, ragga και μουσική της Νότιας Ασίας,
  • ηSona JobartehαπόGambia που παρουσιάζει μια μοντέρνα εκδοχή της παραδοσιακής μουσικής της χώρας της,
  • οιDubioza KolektivαπότηνΒοσνίαμιαμπάνταπου συνδυάζει hip hop, dub, ska, reggae, rock, punk, ηλεκτρονική μουσική με τον Βαλκανικό τους ήχο, και
  • ο BobanMarković απότην νότια Σερβίαμε την Balkanbrashορχήστρα του (χάλκινα πνευστά) και το τρελό ξέφρενο κέφι του.

Παραμένουμε όμως σε όσα τελικά θα πραγματοποιηθούν, ακολουθώντας τους χώρους διεξαγωγής τους ώστε να γίνει πιο εύκολα κατανοητή η ροή του φεστιβάλ σε όλους.

Το πρώτο πεδίο δράσεων είναι η Οδός Πιπίνου πίσω από τις Καμάρες.

Εκεί θα τοποθετηθεί η σκηνή που είναι αφιερωμένη στις χώρες που φιλοξενούμε. Κάθε βράδυ μια από τις 4 προσκεκλημένες χώρες θα έχει παρουσία με τις μουσικές και τους χορούς της.

Την Πέμπτη 26 Αυγούστουοι Casentuli, ένα γκρουπ από πολύ-οργανίστες μουσικούς οι οποίοι έχουν δημιουργήσει ένα ευρύ ρεπερτόριο που περιλαμβάνει μουσική, τραγούδια και χορούς της Σικελίας θα ανοίξει αυτήν την σκηνή.

Την Παρασκευή 27 Αυγούστου θα εμφανιστούν ο Jánusz Prusinowski και η κομπανία του από την Πολωνία. Πρόκειται για έναν από πιο κύριους εκπροσώπους της πολωνικής παραδοσιακής μουσικής, που χαίρει εκτίμησης διεθνώς.

Το Σάββατο 28 Αυγούστουοι LA PORTEÑA Tango έρχονται στο Cosmopolis από την Αργεντινήκαι προσκαλούν όλους μας να συμμετέχουμε σε αυτήν την υπέροχη γιορτή του Tango ενώ,

την Κυριακή 29 Αυγούστουμε «ρίζες δεμένες στο παρελθόν και φτερά για να πετάξουν προς το μέλλον» έρχονται οι Entavia, ένα μουσικό πρότζεκτ γεννημένο στην ιστορική Σαλαμάνκα της Ισπανίας. Θα μας ταξιδέψουν στις μελωδίες και τους ρυθμούς των χορών της περιοχής τους όπως το charro, charrada και φυσικά το jota, γνωστό σε όλη την Ισπανία.

Ταυτόχρονα στο ίδιο σημείο οι επισκέπτες, θα έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν από το CosmoBar, χαρακτηριστικές γεύσεις των χωρών που το Cosmopolisfestival2021φιλοξενεί (Ιταλία, Πολωνία,Αργεντινή και Ισπανία), συνοδευόμενες από κάποιο αναψυκτικό ή ποτό της αρεσκείας τους.

Στο ίδιο σημείο επίσης, σε όλη την διάρκεια του τετραημέρου θα εξελίσσεται η δράση «Πολυφωνικός καμβάς», όπου η Artattackσε συνεργασία με την δομή προσφύγων θα παρουσιάζουν στο κοινό, υπέροχα φορέματα ζωγραφισμένα με μουσικά όργανα και κεντημένα με μεράκι από τους ίδιους.

Το επόμενο πεδίο δράσης είναι ηΠλατεία Ελευθερίας.

Εδώ, το ζητούμενοείναι να στηθεί ένα νέο, καινοτόμο, θεματικό πάρκο το οποίο έρχεται για να δημιουργήσει ένα απροσδόκητο τοπίο σε έναν οικείο, δημόσιο χώρο, όπως είναι η κεντρική πλατεία της πόλης.

Εκεί λοιπόν, στήνουμε το CosmoUpcyclePark και φιλοξενούμε δράσεις με οικολογική, περιβαλλοντική και φιλοζωική υπόσταση. Ο στόχος μας είναι να συμβάλλουμε, σε μια πιο ευαισθητοποιημένη οικολογική αντίληψη του συνανθρώπων μας, ώστε τελικά όλοι μαζί να φροντίσουμε πολύ περισσότερο, τον κόσμο που ζούμε.

Στοπάνω μέρος της πλατείαςσε συνεργασία με την ΚΟΙΝΣΕΠ «Πυθία» περίπου 100 εθελοντές από την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Ρουμανία και την Ισπανία, με την αρωγή των εθελοντών του Cosmopolis, θα κατασκευάζουν πιστοί στην φιλοσοφία ότι όλα τα υλικά είναι χρήσιμα και μπορούν να ξανά χρησιμοποιηθούν, σπιτάκια για σκύλους από υλικά ανακύκλωσης, στο πλαίσιο της δράσης DOGHOUSES. Τα σπιτάκια θα παραδοθούν στο Δήμο Καβάλας και όπου υπάρχει ανάγκη για στέγαση των τετράποδων φίλων μας.

Επίσης, θα φιλοξενηθεί στο ίδιο σημείο η δράση GOBIFISH. Εθελοντές της Πυθίας θα κατασκευάσουν για την τοπική κοινωνία το Ψάρι Γκόμπι. Είναι ένα πλέγμα σε σχήμα ψαριού. Στην συνέχεια θα συλλέξουν πλαστικό από τις παραλίες του Δήμου Καβάλας και τοποθετώντας το στην κοιλιά του ψαριού θα δείξουν στη τοπική κοινωνία τη χρησιμότητα του ψαριού αυτού. Το πλαστικό θα περισυλλέγετε στο τέλος από την εταιρία που είναι συνεργαζόμενη με τον Δήμο Καβάλας για την συλλογή του πλαστικού. Το Ψάρι Γκόμπι θα τοποθετηθεί στη Καβάλα και θα είναι η πρώτη πόλη στην Ελλάδα που θα φιλοξενήσει αυτήν την δράση η οποία έχει ταξιδέψει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης όπως η Βαρκελώνη, οι Βρυξέλλες και άλλες. Όλες οι δράσειςπου υλοποιούνται από τηνΚοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση«Πυθία», υποστηρίζονται από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα EuropeanSolidarityCorps.

Συμπληρωματικά με τις παραπάνω δράσεις, θα λάβει χώρα ηδράση του Φωτογραφικού Ομίλου Καβάλας με τίτλο κάμερα «Obscura». Ο Φωτογραφικός Όμιλος Καβάλας και το Cosmopolis παρουσιάζουν μια επισκέψιμη και διαδραστικήCamera σε μέγεθος δωματίου. Την πρωτότυπη εγκατάσταση σχεδίασε η Καβαλιώτισα αρχιτέκτονας Σοφία Βυζοβίτη. Μικροί και μεγάλοι θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν με βιωματικό τρόπο τις βασικές αρχές για την λειτουργία της φωτογραφικής μηχανής αλλά και του ανθρώπινου οφθαλμού.

Στο κάτω μέρος της πλατείας Ελευθερίας στήνεται από την αρχή μια μοντέρνα αστική ζούγκλα, αποτελούμενη από εκατοντάδες φυτά και παλέτες, σχεδιασμένη από τον διακοσμητή Τάσο Παπαδόπουλο. Πρόκειται για μια ιδέα της ActionTeamτην οποία αγκάλιασε το φεστιβάλ και, την υλοποιούμε σε απόλυτη συνεργασία με τα φυτώρια Βουδουλάκη που μας προσφέρουν δωρεάν πληθώρα φυτών για να ομορφαίνει ο χώρος, αλλά και την ιχθυόσκαλα Καβάλας που μας δανείζει τις παλέτες που θα χρησιμοποιηθούν.

Μέσα σε αυτό το πάρκο που θα δημιουργηθεί, θα γίνουν εργαστήριασχετικά με έργα χαρακτικής, μεταξοτυπίας, ελεύθερου σχεδίου και ζωγραφικήςαπό το 4ο ΕΠΑΛ, αλλά και άλλες δράσεις με θέμα την οικολογία,όπως και εκθέσεις eco-friendly προϊόντων με την συνοδεία ζωντανής μουσικής από δημοφιλή συγκροτήματα της πόλης που θα παίζουν την μουσική τους κάθε πρωί στις 11.00 και το απόγευμα στις 19.30.

Συγκεκριμένα θα γίνουν οι παρακάτω συναυλίες κατά ημερομηνία:

Πέμπτη 26 Αυγούστου

  • 11:00: οι «Kolida Babo», ένα πρότζεκτ δυο μουσικών που ειδικεύονται στα πνευστά με την συνοδεία ηλεκτρονικού ήχου
  • 19:30: οι «Alias», ένα μουσικό σχήμα που αγαπά να διασκευάζει παλιά μπλουζ κομμάτια, κλασσικά rock και, rock ‘n roll επιτυχίες των περασμένων δεκαετιών.

Παρασκευή 27 Αυγούστου

  • 11:00: το project «Echographia» μια μουσική παράσταση που τις μουσικές υπογράφει και εκτελεί ζωντανά με την βοήθεια ήχων ο μουσικός και συνθέτης “James Basdanis”.
  • 19:30: οι «PUROS», ένα τετραμελές δυναμικό νεανικό rock μουσικό συγκρότημα από την Καβάλα

Σάββατο 28 Αυγούστου

  • 11:00: ο «Πάρης Τσίρτσης» παρουσιάζει ένα ατμοσφαιρικό ταξίδι ηλεκτρονικής μουσικής με προσωπικά του έργα και όχι μόνο.
  • 19:30: οι «HOT STAFF», ένα πενταμελές μουσικό σχήμα από τη Θεσσαλονίκη θα ταξιδέψει το κοινό μέσα από τα groovy μονοπάτια της Funk, Soul, Disco, Pop μουσικής.

Κυριακή 29 Αυγούστου

  • 11:00: το «Sinafi Τrio»που αποτελείται από τρεις Ελληνίδες μουσικούς, που γνωρίστηκαν στην Κωνσταντινούπολη καιέχοντας διανύσει ήδη επτά χρόνια κοινής πορείας σε meyhane, μουσικές σκηνές και φεστιβάλ της Τουρκίας, της Ελλάδας και του εξωτερικού, έχουν δημιουργήσει τον δικό τους, ξεχωριστό ήχο.
  • 19:30: οι «DEEP SOUL», μια παρέα μουσικών από την Καβάλα και τις γειτονικές πόλεις,έρχονται δυναμικάμε την μουσική τους να παρασύρουν το κοινό της πόλης.

Ακριβώς στην απέναντι πλευρά και δίπλα στο πρώην περίπτερο του ΕΟΤ, θα στηθεί το CosmoYouthRadio από την ACTIONTEAM που πέρσι γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Ένα ξεχωριστό νεανικό ραδιόφωνο που θα συντροφεύει τους πολίτες που κινούνται μέσα στην πόλη, καθώς θα αναμεταδίδεται σε διαφορετικά σημεία της, μεταφέροντας το «πνεύμα» του φεστιβάλ μέσω συζητήσεων με τον κόσμο, με τους εμπλεκόμενους καλλιτέχνες και παίζοντας ξεσηκωτική φεστιβαλική μουσική.

Το επόμενο σημείο όπου θα εξελίσσονται οι δράσεις του φεστιβάλ, είναι η Πλατεία Καπνεργάτη.

Εκεί, ήδη από πέρσι έκανε με μεγάλη επιτυχία το ντεμπούτο του το CosmoLights. Πρόκειται για έναν διαγωνιστικό θεσμό projectionmappingπου αποτελεί πανελλήνια πρωτιά και από τους λίγους διαγωνιστικούς θεσμούς στην περιοχή των Βαλκανίων. Είναι ένας θεσμός που ήρθε για να μείνει στην Καβάλα και καθώς προβάλλεται διαδικτυακά σε όλον τον κόσμο, είναι ένα γεγονός που θα προωθεί την πόλη μας παγκοσμίως και ακόμη περισσότερο όσο εδραιώνεται και μεγαλώνει σαν θεσμός.

Φέτος είμαστε ακόμη πιο ευχαριστημένοι από την οργάνωση του και έχουμε πολύ περισσότερες και πολύ ποιοτικές συμμετοχές από κάθε άκρη της γης.

Τα έργα που έχουν επιλεγεί και θα παρουσιαστούν, είναι από Μαλαισία, τον Καναδά, 2 από την Γερμανία, από το Βέλγιο, την Τουρκία, 3 από την Ισπανία, 2 από την Ταϊλάνδη, 2 από την Ιταλία, από την Γαλλία, το Μεξικό, την Πορτογαλία, 2 από την Ελλάδα, από την Αίγυπτο, την Ρουμανία, το Περού, την Βραζιλία, την Φινλανδία και την Ινδονησία.

Σε όλες αυτές τις χώρες αλλά και παντού στην γη, στους ενδιαφερόμενους για την αγορά αυτής της μοντέρνας τέχνης του projectionmapping και όχι μόνο,θα ταξιδέψει το CosmoLights και η πόλη μας. Από παντού στην υφήλιο θα έχουν οι άνθρωποι την δυνατότητα να ψηφίσουν για το καλύτερο έργο, μέσω της πλατφόρμας ψηφοφορίας που έχει φτιαχτεί ειδικά για αυτόν τον λόγο στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ και θα είναι διαθέσιμη εκείνο το διάστημα.

Στο τέλος μαζί με την συνδρομή της καλλιτεχνικής επιτροπής απαρτιζόμενης από παγκόσμια αναγνωρισμένους κριτές, θα προκύψει το καλύτερο έργο projectionmapping,από τα 24 έργα που θα προβληθούν αυτές τις ημέρες στο ιστορικό κτίριο της πόλης μας, στην όψη της Δημοτικής Καπναποθήκης.

Σαν προέκταση του CosmoLightsκαι με την επιθυμία σιγά σιγά να φωτίζουμε και άλλες πλευρές τις πόλης μας, ξεκινήσαμε για πρώτη φορά φέτος την δράση CosmoWords.

Oι επιγραφές ΝΕΟΝ αποτελούν μια παγκόσμια γλώσσα επικοινωνίας και τα τελευταία χρόνια η χρήση τους έχει παρεισφρήσει στην σύγχρονη τέχνη και στο installationart.Στο φεστιβάλ Cosmopolis,δημιουργούνται από σωλήνες ΝΕΟΝ οι λέξεις «Κόσμος» και «Φως» σε διάφορες γλώσσες καιγραφές, στολίζοντας τα δέντρα του Δημοτικού Κήπου και έχοντας σαν στόχο να αναδειχθεί η ιδέα της πολυπολιτισμικότητας και της συνύπαρξης όλων μας. Η δράση υλοποιείται σε συνεργασία με το Ανοικτό Πανεπιστήμιο και το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του τμήματος Σχεδιασμού Φωτισμού.

Καταλήγουμε στην πλατεία του Δημοτικού Κήπου όπου εντυπωσιακές συναυλίες εναλλακτικού χαρακτήρα θα πλαισιώσουν την παλέτα εκδηλώσεων του φεστιβάλ Cosmopolisγια φέτος.

Οι συναυλίες που έχουν προγραμματιστεί να γίνουν στον Δημοτικό Κήπο είναι οι εξής:

Την Πέμπτη 26 Αυγούστου θα παίξουν οι Jaya The Cat, που η ιστορία τους θα μπορούσε να αποτελεί σενάριο από καλογυρισμένη teenager ταινία. Αμερικάνοι στην καταγωγή, κατοικοεδρεύουν πλέον στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας και οι μελωδίες τους και η φήμη τους για θεότρελα shows έχει πλέον κατακτήσει την Ευρώπη.

Την Παρασκευή 27 Αυγούστου θα παρουσιαστούν οι δικοί μας “Pasta Tomato”, που δημιουργήθηκαν στην Καβάλα το 2013 από πέντε μουσικούς προερχόμενους από διαφορετικούς χώρους, με κοινό στόχο τη δημιουργία μιας φρέσκιας μουσικής πρότασης.

Το Σάββατο 28 Αυγούστουέρχονται οι γνωστοί σε όλους μας BAiLDSA, ένα balkan, punk n’ roll συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη, με ιδιαίτερη παρουσία στις σκηνές της χώρας μας αλλά και του εξωτερικού, ενώ,

την Κυριακή 29 Αυγούστουπαρουσιάζεται το Jazz Quintet του Χρήστου Παπαδόπουλουμιας μπάντας, με έντονα τα στοιχεία του πειραματισμού ανάμεσα στην παράδοση και στους σύγχρονους ήχους.

Στον χώρο των παραπάνω συναυλιών θα λειτουργεί Bar – Αναψυκτήριο για τους παρευρισκόμενους.

Κλείνοντας με τις συναυλίες, θα ήθελα να επισημάνω ότι η πρώτη συναυλία της ενότητας CosmoWorldτου Cosmopolisfestival θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 25 Αυγούστου στο θέατρο Ακόντισμα με τους CityoftheSunμια υπέροχη νεανική μπάντα από Αμερικήμε σημαντικήπαρουσία και πολύ αξιόλογες εμφανίσεις στην χώρα μας τα προηγούμενα χρόνια.

Είναι μια πρώτη ένδειξη συνεργασίας με τον πολυχώρο που έχει αναγεννηθεί το τελευταίο καλοκαίρι στον παραδοσιακό οικισμό του Ακκοντίσματος στην Νέα Καρβάλη. Ήδη υπάρχει μια ανοικτή συζήτηση για μια πιο ουσιαστική μεταξύ μας συνεργασία το επόμενο διάστημα. Οι συζητήσεις θα ολοκληρωθούν όταν πλέον τα υγειονομικά ζητήματα είναι σε καλύτερη φάση και σίγουρα για τον προγραμματισμό του 2022.

Η συνέχεια αφορά την παλέτα των δράσεων που θα φιλοξενηθούν στον χώρο της Μεγάλης Λέσχης.

Θα έχουμε την χαρά να φιλοξενήσουμε την έκθεση φωτογραφίας, με αναφορά σε αρχαιολογικούς χώρους και την αρχιτεκτονική της Κάτω Ιταλίας και της Ελλάδος, από τους Ιταλούς φωτογράφους PaoloMorello καιBrunaBiamino. Είναι μια δράση συνεργασίας με την Ιταλική πρεσβεία στην Ελλάδα, το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο και την αιγίδα του επίτιμου προξενείου της Ιταλίας στην Καβάλα.

Στην Μεγάλη Λέσχη επίσης θα φιλοξενήσουμε τις εκθέσεις έργων της συμπολίτισσάς μας Ροδούλας Ανδρεάδου, αλλά και νεότερων καλλιτεχνών, όπως του Στέφανου Σιμιτσή και 16 αποφοίτων της σχολής Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του ΑΠΘ, που δέχθηκαν με χαρά να εκθέσουν σε μια συνολική παρουσία τα έργα τους στο Cosmopolisfestival.

Στην Μεγάλη Λέσχη επίσης, για πρώτη φορά θα λάβει χώρα το CosmoMusicHub. Σημαντικοί και καταξιωμένοι ομιλητές από την Ιαπωνία, την Ισπανία, την Πολωνία, τη Σουηδία και την Ελλάδα, άνθρωποι με μεγάλη εμπειρία στον κύκλο της μουσικής βιομηχανίας, θα καταθέσουν τις απόψεις και τις εμπειρίες τους και θα συζητήσουν πρόσωπο με πρόσωπο με τους καλλιτέχνες της περιοχής μας. Πρόκειται για μια σημαντική ευκαιρία που έχουν οι μουσικοί και γενικότερα οι καλλιτέχνες της περιοχής, να ανοίξουν τους ορίζοντές τους και να οραματισθούν ένα μέλλον χωρίς περιορισμούς και εσωστρέφεια, να μάθουν ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να προωθούν τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες. Προσκαλούμε όλους τους καλλιτέχνες να το παρακολουθήσουν.

Ένα ακόμη σημείο όπου εξελίσσονται δραστηριότητες κάτω από την ομπρέλα του φεστιβάλ Cosmopolisείναι το 5ο Γυμνάσιο στην Παναγία. Εκεί ο ΦΟΚ θα διοργανώσει την «εβδομάδα φωτογραφίας» με έκθεση έργων από τα μέλη του, με προβολή του υλικού του καλλιτέχνη JamesChressanthis, με εργαστήρι φωτογραφίας για παιδιά και εφήβους και προβολή φωτογραφιών και ταινίας μικρού μήκους.

Θα κλείσω με τον κινηματογράφο Ζέφυρο όπου κατά την διάρκεια των τεσσάρων ημερών που θα διαρκεί η ενότητα CosmoWorldθα προβάλλονται για τους φίλους του κινηματογράφου ταινίες από τις χώρες που φέτος φιλοξενούνται στο φεστιβάλ (Ισπανία, Ιταλία, Αργεντινή και Πολωνία), ενώ ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο θα παρουσιάζει τα έργα του ο καβαλιώτης ζωγράφος Αναστάσιος Καραπαπάζογλου.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους στηρίζουν έμπρακτα το φεστιβάλ με την χορηγία τους στο φετινό Cosmopolis. Αυτοί είναι η Eurobank, η Cosmote, το Επιμελητήριο Καβάλας, και ο σύνδεσμος «Φίλος» των Ελλήνων της Νυρεμβέργης.

Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συνεργαζόμενους φορείς, αλλά το μεγαλύτερο ευχαριστώ ανήκει στους εθελοντές του Cosmopolis,οι οποίοι ζουν μαζί μας την αγωνία για την υλοποίησή του και δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να υποστηρίξουν τις δράσεις του.

Τέλος, μια σημαντική διευκρίνηση που δεν πρέπει να παραληφθεί είναι πως, όλα όσα θα διαδραματιστούν στην διάρκεια της ενότητας CosmoWorld του φεστιβάλ Cosmopolis από 26-29 Αυγούστου 2021 είναι δωρεάν και γίνονται με απόλυτη ασφάλεια, τηρώντας όλες τις απαραίτητες υγειονομικές διατάξεις.

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading
Advertisement
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Πολιτισμός

Μηνάς Βιντιάδης «ΤΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝ» στο «Μικρό» της Μονής Λαζαριστών σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιουρτσίδη

Μηνάς-Βιντιάδης-«ΤΟ-ΜΙΣΟ-ΤΟΥ-ΜΗΔΕΝ»-στο-«Μικρό»-της-Μονής-Λαζαριστών-σε-σκηνοθεσία-Γιώργου-Κιουρτσίδη

Κριτική από τον Παύλο Λεμοντζή

Πώς τα παιχνίδια του μυαλού μπορούν να ξεχωρίσουν τη φαντασία από την πραγματικότητα; Σε αυτό το ερώτημα καλούνται να απαντήσουν οι θεατές που παρακολουθούν το νέο θεατρικό έργο του Μηνά Βιντιάδη «Το μισό του μηδέν» που παρουσιάζεται, σε πρώτη πανελλήνια, από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Στην πιο γενικευμένη έννοια της η λέξη «παράσταση» αναφέρεται στην ενέργεια, τη δράση ή τη συμπεριφορά. Ειδικότερα, η ψυχολογία της «παράστασης» αναφέρεται στη συνθήκη κατά την οποία το άτομο σκέφτεται, αισθάνεται και συμπεριφέρεται, όπως συμβαίνει στο έργο που σκηνοθετεί έξυπνα ο Γιώργος Κιουρτζίδης.

Όπως σε έναν λαβύρινθο υπάρχουν αμέτρητα αδιέξοδα και δρόμοι που μπερδεύουν, έτσι και το μυαλό μπορεί να χαθεί σε αναμνήσεις, υπερανάλυση, εσωτερικές συγκρούσεις ή ανασφάλειες. Στον συμβολισμό του λαβύρινθου, η πορεία προς το κέντρο είναι ένα ταξίδι προς την αυτογνωσία, την επαφή με το ασυνείδητο και τις βαθύτερες υπαρξιακές αγωνίες.

Στο αλληγορικό σκηνικό της Άννας- Μαρίας Αγγελίδου, κυριαρχεί ο «Λαβύρινθος» των σχέσεών μας, του νου μας, των αληθειών μας, των κινήτρων μας, των συναισθημάτων μας, της ταυτότητάς μας και ως σκηνοθετικό μοτίβο αλληλεπίδρασης κυριαρχεί η εναλλαγή, η περιστροφή και η αποδόμηση του «οικείου», η σχεδόν παντελής κι απόκοσμη απουσία οπτικής επαφής κι επικοινωνίας, συμπληρωμένη από μια εικονική διάσταση της φαντασίας και ένα είδος λόγου, που καθιστά τον θεατή προβληματισμένο, έστω κι αν είναι πραγματικός διάλογος ή φανταστικός μονόλογος!

Σε όλο το έργο κυλάει ένας κομψός κι απέριττος συγγραφικός λόγος, μελετημένος, ρεαλιστικός και συγκινητικός.

Σκηνοθετικό σημείωμα

Ένα σύγχρονο νεοελληνικό έργο, που κινείται στον χώρο του κοινωνικού-ψυχολογικού θεάτρου.

«Το μισό του μηδέν», πέρα από ευφάνταστος τίτλος έργου, λειτουργεί ως σύμβολο απουσίας, κενού, έλλειψης και μοναξιάς. Πάνω σε έναν πολυμορφικό και πολυεπίπεδο καμβά εξυφαίνονται οι διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων, αποκαλύπτοντας ανάγκες, εξαρτήσεις, μυστικά και απογοητεύσεις.

Εδώ όμως υπεισέρχεται και η ιδιαιτερότητα του έργου, καθώς όλα τα ανωτέρω καλύπτονται κάτω από την ομπρέλα της ασθένειας του ήρωα. Μια ασθένεια, η οποία προσβάλλει τους μετωπιαίους λοβούς, οδηγώντας αργά αλλά σταθερά στην έλλειψη της συνείδησης, στη λήθη στην απουσία και τέλος στο θάνατο.

Ό,τι διαδραματίζεται στο έργο, συμβαίνει μέσα στο μυαλό του ήρωα σε παγωμένο χρόνο. Σε μια ρωγμή αυτού του σταματημένου χρόνου προβάλλονται όλες οι σκέψεις του, ως διάλογοι, εικόνες, επαναλήψεις, σε έναν λαβύρινθο από: κενό, απουσία, έκλαμψη, βύθιση και συνειδητότητα.

«Το μισό του μηδέν» παραπέμπει στο ανύπαρκτο. Ωστόσο, αποκτά ένα ιδιαίτερο δραματικό βάρος, όταν συνδέεται με την ανθρώπινη εμπειρία και υπόσταση.

Ένα έργο -εργαλείο, καθώς επιτρέπει δραματουργικά μέσα από σουρεαλιστικές φόρμες, να προσπαθήσει κανείς να προσεγγίσει και να ανιχνεύσει τη χαοτική διαδικασία σκέψης του μυαλού. Κάτω από το βάρος της ασθένειας, ο χαρακτήρας δίνει μια σκληρή και εναγώνια νοητική μάχη, καθώς προσπαθεί να επεξεργαστεί και να κατανοήσει την ίδια του τη ζωή.

 Υπάρχουν πολλές ψυχολογικές και φιλοσοφικές προεκτάσεις, δίνοντας έτσι στον θεατή τροφή για σκέψη και αναζήτηση.

Γιώργος Κιουρτσίδης

Ένα ξαφνικό γεγονός έρχεται να ανατρέψει τη ζωή ενός τραπεζικού υπαλλήλου, ο οποίος ζει με την οικογένειά του μια φαινομενικά συμβατική ζωή. Μια αναπάντεχη είδηση θα τον οδηγήσει στον απολογισμό των επιλογών του, των σχέσεών του και της ίδιας του της ύπαρξης. Θα βρεθεί αντιμέτωπος με τους μεγαλύτερους φόβους του, αλλά και με τις πιο τολμηρές του φαντασιώσεις. Θα αναμετρηθεί με τον εαυτό του, με πολλά και με τίποτα, αναζητώντας μέχρι το τέλος ένα ουσιαστικό νόημα.

Στο «Μισό του μηδέν», ο Μηνάς Βιντιάδης ξεκινά από μια σχεδόν κινηματογραφική συνθήκη: ένας άντρας ονειρεύεται ότι κερδίζει δέκα εκατομμύρια ευρώ σε τυχερό παιχνίδι. Το όνειρο μοιάζει τόσο αληθινό, ώστε αποφασίζει να το διηγηθεί στη γυναίκα του, στην κόρη του και στον καλύτερό του φίλο. Εκείνοι τον ακούν και, με έναν παράξενο τρόπο, συμπεριφέρονται σαν τα χρήματα να έχουν πράγματι κερδηθεί.

 Και τότε το όνειρο γίνεται πραγματικότητα.

Ή τουλάχιστον έτσι μοιάζει.

Λίγες μέρες αργότερα ο άντρας εξαφανίζεται, έχοντας μαζί του το αμύθητο ποσό. Όταν επιστρέφει, η ζωή των ανθρώπων γύρω του έχει ήδη αλλάξει. Παρεμπιπτόντως, έχει αλλάξει και η δική του ζωή. Ωστόσο, τα χρήματα, όσο μεγάλη δύναμη κι αν έχουν, δεν είναι τελικά το πιο επικίνδυνο πράγμα στην ιστορία.

Το πιο επικίνδυνο είναι η μνήμη.

Ο σκηνοθέτης, ακολουθώντας τη δομή του έργου στήνει ένα παιχνίδι, όπου η πραγματικότητα διαρκώς γλιστρά κάτω από τα πόδια των ηρώων. Οι αναμνήσεις δε λειτουργούν ως ασφαλές καταφύγιο. Δεν είναι ένα αρχείο στο οποίο επιστρέφουμε για να ανασύρουμε με ακρίβεια όσα συνέβησαν. Είναι υλικό εύπλαστο, ευάλωτο στην επιθυμία, στον φόβο, στην ενοχή και στην ανάγκη μας να αφηγηθούμε διαφορετικά τη ζωή μας.

Ο κεντρικός ήρωας (πολύ καλός ο Θοδωρής Πολυζώης) βρίσκεται αντιμέτωπος με αυτήν ακριβώς τη ρωγμή. Θεωρεί πως όσα θυμάται αποτελούν πιστά αντίγραφα του παρελθόντος. Σταδιακά όμως, ανακαλύπτει ότι κάθε ανάκληση μπορεί να είναι και μια καινούργια εκδοχή της ίδιας ιστορίας. Και κάπου εκεί το ερώτημα παύει να αφορά μόνο εκείνον.

 Αξιοσημείωτες οι ερμηνείες των συμπρωταγωνιστών του στους ρόλους του φίλου, της συζύγου και της κόρης , αυτών των ξυπόλυτων οικείων αερικών, που κυριολεκτικά στριφογυρίζουν στον λαβύρινθο του νου του.

Ο Αλέξανδρος Ζαφειριάδης, η Ελένη Τέτουλα κι η Ρέα Καραδέδου – Ισουά, μας ταξιδεύουν στην υπόθεση σουρεαλιστικά μεν, υπαρξιακά δε!

Ο στόχος της παράστασης είναι να γεννήσει ερωτήσεις, τις απαντήσεις των οποίων καλούνται να δώσουν οι θεατές. Πόσο καλά γνωρίζουμε τους ανθρώπους που αγαπάμε; Και πόσο καλά γνωρίζουμε τον εαυτό μας;

Οι ήρωες τοποθετούνται σε ένα περίπλοκο τοπίο, όπου η αλήθεια δεν είναι ποτέ απολύτως ασφαλής. Η οικογένεια, η φιλία, οι παλιές σχέσεις, οι κοινές αναμνήσεις, όλα όσα θεωρούμε δεδομένα, μπορούν ξαφνικά να αποκτήσουν μια δεύτερη ανάγνωση. Μια ανάγνωση που αλλάζει το παρελθόν, αλλά και το παρόν.

Και, ίσως, αυτό να είναι το διακύβευμα. Ότι πίσω από την ιστορία ενός ανθρώπου που κερδίζει ένα τεράστιο ποσό, κρύβεται μια ψυχανάλυση για την ανθρώπινη ανάγκη να επινοεί τη δική της αλήθεια.

Ο ίδιος ο Μηνάς Βιντιάδης περιγράφει τον ήρωά του, ως έναν άντρα που γίνεται έρμαιο του μυαλού του, που τον οδηγεί να πιστεύει πως οι αναμνήσεις του είναι πιστά αντίγραφα στιγμών του παρελθόντος, ενώ στην πραγματικότητα μεταμορφώνονται κάθε φορά που επιστρέφει σε αυτές.

Κι έτσι, πίσω από τα εκατομμύρια, το ψέμα και την εξαφάνιση, το κείμενο ανοίγει μια πολύ πιο προσωπική συζήτηση: τι κρατάμε από τη ζωή μας και τι ξαναγράφουμε χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε;

Πιθανώς, η μνήμη να μην είναι ο μηχανισμός που διασώζει το παρελθόν, αλλά ο τρόπος με τον οποίο το παρελθόν συνεχίζει να μας διαμορφώνει.

Και μέσα σε αυτή τη συνθήκη η απόδοση στη σκηνή αφήνει χώρο και για κάτι ακόμη: το συναίσθημα. Για όσα δεν καταγράφονται εύκολα, για όσα το μυαλό παραμορφώνει ή κρύβει, αλλά επιστρέφουν από έναν διαφορετικό δρόμο.

«Το μισό του μηδέν» είναι ένα ψυχογράφημα της φύσης μας, γραμμένο με τρυφερότητα και ευαισθησία. Τα πρόσωπα του έργου καλούνται να αντιμετωπίσουν τις απρόβλεπτες εκδοχές της ζωής είτε αυτές προκύπτουν από την τύχη είτε από την ατυχία, αποκαλύπτοντας τις πολλαπλές όψεις της ανθρώπινης υπόστασης.

Ακροβατώντας ανάμεσα στο όνειρο και τον εφιάλτη, τη φαντασία και την πραγματικότητα, ο σκηνοθέτης χειρίζεται με δεξιοτεχνία τα διαφορετικά επίπεδα τόπου και χρόνου, μέσα σε ένα σκηνικό σύμπαν, όπου η φαντασία και η πραγματικότητα διαπλέκονται, όπως η περιπλάνηση μέσα σ’ έναν λαβύρινθο, όπου η έξοδος είναι το κερδισμένο στοίχημα, εφόσον υπάρξει έξοδος.

Χρησιμοποιώντας το εύρημα του αναπάντεχου γεγονότος δοκιμάζει τα όρια των ανθρώπινων σχέσεων και διερευνά την ειλικρίνεια, την αγάπη και τη σταθερότητά τους, διεισδύοντας κάτω από την επιφάνεια των κοινωνικών συμβάσεων.

 Οι ερμηνείες των τεσσάρων ηθοποιών πειθαρχημένες στη σκηνοθετική γραμμή, η μουσική του Γιώργου Μάρκου και οι φωτισμοί του Γιάννη Τούμπα συνεπικουρούν στη μυστηριώδη, σουρεαλιστική ατμόσφαιρα, ενώ το λευκό των κοστουμιών και του σκηνικού θυμίζει κενά μνήμης, όμως στιγματίζεται από το μαύρο κοστούμι του κεντρικού ήρωα, σαν ένα παράθυρο στην άνοια, σαν ένα βιολογικό ρολόι που οδεύει στο μηδέν και του απέμεινε το μισό του, μπορεί και το αντίστροφο, όσον αφορά στα χρώματα.

Διάρκεια παράστασης: 75′

*Κατάλληλο για θεατές άνω των 12 ετών

Συντελεστές

Συγγραφέας: Μηνάς Βιντιάδης

Σκηνοθεσία: Γιώργος Κιουρτσίδης

Σκηνικά – Κοστούμια: Άννα-Μαρία Αγγελίδου

Μουσική: Γεώργιος Μάρκος

Φωτισμοί: Γιάννης Τούμπας

Video Art: Άντα Λιάκου

Βοηθός φωτιστή: Τουλίν Οσμάν

Οργάνωση παραγωγής: Πέτρος Κοκόζης

Φωτογραφίες: Mike Rafail

*Βοηθός σκηνοθέτη στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης: Μαρία ΑλεξούδΗ

Διανομή

Αλέξανδρος Ζαφειριάδης – Βήτα

Ρέα Καραδέδου Ισουά – Κόρη

Θοδωρής Πολυζώνης – Άλφα

Ελευθερία Τέτουλα – Γυναίκα

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading

Πολιτισμός

«Ο Γλάρος» του Τσέχοφ ή «Η ικανότητα να αντέχεις» στο «Αριστοτέλειον» Θεσσαλονίκης

«Ο-Γλάρος»-του-Τσέχοφ-ή-«Η-ικανότητα-να-αντέχεις»-στο-«Αριστοτέλειον»-Θεσσαλονίκης

Τελευταία Θέματα

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ

«Ο Γλάρος» του Τσέχοφ ή «Η ικανότητα να αντέχεις» στο «Αριστοτέλειον» Θεσσαλονίκης

  • ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΛΕΜΟΝΤΖΗ
  • «Είμαι ένας γλάρος… Όχι, δεν είναι αυτό. Είμαι μια ηθοποιός. Λοιπόν, ναι! Κι εκείνος είναι εκεί… Δεν πειράζει. Ναι, δεν πίστευε στο θέατρο, γελούσε με τα όνειρά μου, κι έτσι σιγά σιγά σταμάτησα να πιστεύω κι εγώ, έχασα το κουράγιο μου… Κι ύστερα ήρθαν τα βάσανα του έρωτα, η ζήλια, ο διαρκής φόβος για το παιδί… Έγινα μικροπρεπής, ασήμαντη, έπαιζα χωρίς ψυχή. Δεν ήξερα τι να κάνω τα χέρια μου στη σκηνή, δεν ήλεγχα τη φωνή μου. Δεν μπορείς να φανταστείς πώς είναι να νιώθεις ότι παίζεις φρικτά.Είμαι ένας γλάρος… Όχι, δεν είναι αυτό. Θυμάσαι που σκότωσες έναν γλάρο; Ένας άνθρωπος περνούσε τυχαία, τον είδε και, έτσι, επειδή δεν είχε τι άλλο να κάνει, τον κατέστρεψε… Μια ιδέα για μικρό διήγημα…» ΝΙΝΑ, από τη μετάφραση του Αντώνη Γαλέου.
    Πρόκειται για μια τολμηρή και παρακινδυνευμένη σύγχρονη ανάγνωση του εμβληματικού έργου του Άντον Τσέχοφ, «Ο Γλάρος», όπως γράφει ο σκηνοθέτης Γιώργος Βάλαρης, που γεφυρώνει τον κλασικό λόγο με τη σημερινή καλλιτεχνική αναζήτηση.H παράσταση φωτίζει εκ νέου τα υπαρξιακά αδιέξοδα, τις συγκρούσεις ανάμεσα στον έρωτα και τη ματαίωση, τη σύγχρονη κοινωνική αδράνεια και την αγωνία της δημιουργίας σε έναν κόσμο που φθείρει τα όνειρα.
  • Ένα έργο μικρών καθημερινών πόνων, ανθρώπινης περηφάνιας, ματαιοδοξίας και χαμένης αξιοπρέπειας. Τα πρόσωπα του είναι απλοί άνθρωποι του καθημερινού βίου, που ζουν μίζερα στη μουντή και μελαγχολική πραγματικότητα της ρωσικής επαρχίας στα τέλη του 19ου αιώνα και αγωνίζονται να επανακτήσουν τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Ο βασικός καμβάς του έργου περιγράφει τον έρωτα δύο ευαίσθητων νέων και τον τρόπο που οι συνθήκες του περιβάλλοντος συντρίβουν τα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους.Ο Τσέχοφ εμπλουτίζει τον απλό αυτό μύθο με παράλληλες συμπεριφορές, εσωτερικές συγκρούσεις και ερωτικά τρίγωνα.
    Η Αρκάντινα, διάσημη ηθοποιός, της οποίας η έντονη παρουσία κυριαρχεί τόσο στη σκηνή όσο και στις προσωπικές της σχέσεις, φτάνοντας στο εξοχικό του αδελφού της Σόριν, για το Σαββατοκύριακο, βρίσκεται μπλεγμένη σε μια καταιγίδα αντικρουόμενων επιθυμιών.Ο γιος της Κονσταντίν, αγωνίζεται να βγει από τη σκιά της, καθώς κυνηγά τις δικές του καλλιτεχνικές φιλοδοξίες.Ο εραστής της, ο διάσημος συγγραφέας Τριγκόριν, γίνεται αντικείμενο θαυμασμού και έρωτα για την επίδοξη νεαρή ηθοποιό Νίνα.Οι ζωές τους μπλέκονται σε ένα τοπίο έρωτα, φιλοδοξίας και απογοήτευσης, όπου όλοι επιθυμούν κάτι που δεν μπορούν να αποκτήσουν.
    Γραμμένος το 1895 ο «Γλάρος» εγκαινίασε μια νέα θεατρική γλώσσα, όπου το κέντρο βάρους μετατοπίζεται από τα γεγονότα στις συνέπειές τους.Στον κόσμο του Τσέχοφ, οι πιο κρίσιμες πράξεις συμβαίνουν εκτός σκηνής και αυτό που παρακολουθούμε είναι το αποτύπωμά τους στις ζωές των ανθρώπων.Όλοι ονειρεύονται μια ζωή διαφορετική από αυτή που ζουν. Και όλοι αποτυγχάνουν, όχι θεαματικά, αλλά υπαρξιακά.
  • Στην παράσταση, βλέπουμε κι ακούμε μια περίπλοκη ιστορία, όπως περίπλοκη είναι και η πορεία των ανθρώπων στη ζωή.Στη σκηνή τα πρόσωπα του έργου περνούν τον χρόνο τους λέγοντας ιστορίες και σκέψεις. Μιλούν για τις ζωές τους και τα όνειρά τους.Είναι αδύναμοι άνθρωποι που οικτίρουν τις ζωές τους και ψάχνουν από κάπου να πιαστούν. Ματαιόδοξοι άνθρωποι που επιζητούν απεγνωσμένα την αναγνώριση.Άνθρωποι που βαριούνται, άνθρωποι που εξασκούνται στην αυτολύπηση, άνθρωποι που πενθούν τη ζωή τους, άνθρωποι που πασχίζουν να ερωτευθούν, να βιώσουν την ευτυχία.
    Αυτοί είναι οι ήρωες στον Γλάρο (1895), το έργο του Τσέχοφ που εγκαινίασε ένα νέο είδος δραματουργίας, όπου αντί για έναν κεντρικό ήρωα, πρωταγωνιστούν πολλοί, μια μικρή κοινωνία. 
  • Ο Τσέχοφ χαρακτήρισε το έργο του ως «κωμωδία σε τέσσερις πράξεις». Μια κωμωδία, όπου δε συμβαίνει σχεδόν τίποτα, και όμως, οι ήρωες είναι σπουδαίοι, αν και βουλιάζουν μέσα στην ανούσια καθημερινότητά τους.
    Πέρα από το θέατρο, πέρα από τη λογοτεχνία, πέρα από τον έρωτα, η παράσταση αυτή μιλάει για την κοινωνία και, ταυτόχρονα, για τη θεοδικία και για τον υπαρξισμό (από φιλοσοφική σκοπιά) ή τον μυστικισμό (από καθαρά θρησκευτική σκοπιά) : ο Θεός  και η απουσία του. Η πίστη  και η δοκιμασία της. Η εξέγερση  και η προετοιμασία της. Η ευτυχία και η ανάμνησή της. Η ποίηση και η επιβίωσή της.
  • Πώς παλεύουμε με τα κύματα του ανεξάντλητου Κόσμου; Τί αφήνει πίσω του το πέρασμά μας από τη ζωή; Υπάρχει ελπίδα για τους δυστυχισμένους;
    Όλοι οι ήρωες ερωτεύονται κι απογοητεύονται. Εκρήγνυνται, φωνάζουν και κλαίνε κι έπειτα χορεύουν όλοι μαζί, αγαπημένοι πάλι. Αστειεύονται με θάρρος κοιτάζοντας την καταστροφή και τον θάνατο. Αυτοί οι ήρωες δεν είναι ούτε θεοί, ούτε βασιλιάδες, ούτε πολεμιστές.Είναι όπως ένα μερμήγκι που κατεβαίνει τον τοίχο, χωρίς καμιά αλαζονεία πως τάχα επιτελούν έναν άθλο. Οι ήρωες αυτοί δημιουργήθηκαν από τον Τσέχοφ, 21 χρόνια πριν από μια μεγάλη Επανάσταση. Άραγε σήμερα, που ξαναεμφανίζονται, τί προμηνύουν;
  • Είτε νέοι είτε ώριμοι και έμπειροι, οι ήρωες του Γλάρου ονειρεύονται τον έρωτα: τον κυνηγούν, τον εξυμνούν, τον αποθεώνουν, ακόμα και τη ζωή τους θυσιάζουν για χάρη του. Ο Μεντβεντένκο, ο δάσκαλος, ( Πάνος Κλάδης) αγαπά τη Μάσα (Νάνσυ Μπούκλη), εκείνη όμως θέλει διακαώς τον Κονσταντίν (Δημήτρης Τσίκλης), ο οποίος λιώνει για τη Νίνα (Αναστασία Γαλερού Βλάσση) , που με τη σειρά της λαχταρά τον Τριγκόριν (Παναγιώτη Μπουγιούρη) , που είναι υποταγμένος στην Αρκάντινα (Κατερίνα Διδασκάλου), και δεν έχει τέλος αυτός ο χορός κεραυνοβολημένων εξομολογήσεων, πονεμένων αναστεναγμών και μαζοχιστικών προσκολλήσεων.
    Εν μέρει, όλη αυτή η ρομαντική υπερβολή οφείλεται στην καλλιτεχνική φύση των περισσοτέρων: ο Κονσταντίν αναζητεί τη φωνή του γράφοντας θεατρικά έργα, ενώ η Νίνα
  • αποτολμά την πρώτη της εμφάνιση ως ηθοποιού. Στον αντίποδα, ο Τριγκόριν θεωρείται καταξιωμένος συγγραφέας και η Αρκάντινα μια διάσημη κυρία του ρωσικού θεάτρου.
    Η ευερέθιστη φαντασία πολλαπλασιάζει τις ταραχές της καρδιάς. Απομονωμένοι στην εξοχή, μακριά από τους αντιπερισπασμούς της μεγαλούπολης, οι ήρωες του Γλάρου διαθέτουν αναπόφευκτα περισσότερο χρόνο για παιχνίδια, ερωτικά ή άλλα, στα οποία επιδίδονται προκειμένου να νικήσουν την πλήξη. Ελεύθεροι να αυτοσχεδιάζουν εκεί όπου τίποτα δε συμβαίνει, οι τσεχοφικοί ήρωες φιλοσοφούν, ερωτοτροπούν, με λίγα λόγια κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν με τα γυμνά χέρια και τις μελαγχολικές διαθέσεις τους, ενώ στη σκηνή βρίσκονται όλοι σε όλη της διάρκεια του έργου, έτσι όπως το εμπνεύστηκε ο σκηνοθέτης και διασκευαστής του κειμένου Γιώργος Βάλαρης.
     Η σκηνή στην παράσταση είναι σχεδόν γυμνή. Ο σκηνοθέτης υπογράφει και τη σκηνογραφία που είναι ένα χαλί, ένα τραπέζι και γύρω του καρέκλες. Ο Τσέχοφ δε χρειάζεται «σαμοβάρια» και «βαριά επίπλωση» για να λάμψει, όπως φαίνεται να «φωνάζει» το σκηνικό. Τα σύγχρονα κοστούμια πάντως, τα σχεδίασε η Ιωάννα Κουρμπέλα.
  • Ο υπότιτλος «η ικανότητα να αντέχεις» προστέθηκε από τον Γιώργο Βάλαρη που υπογράφει διασκευή και σκηνοθεσία και ο οποίος δηλώνει: «αυτό είναι το διακύβευμα για μένα στο έργο. Ποιος αντέχει την απόρριψη; Ποιος αντέχει την επιτυχία ή την αποτυχία σε κάθε τομέα, κοινωνικό ή προσωπικό; Ποιος αντέχει να δει τον εαυτό του χωρίς αυταπάτες; “Ο γλάρος” δεν είναι μόνο μια ιστορία απελπισμένου έρωτα ή καλλιτεχνικής φιλοδοξίας. Είναι μια μελέτη προσωπικής και κοινωνικής αντοχής. Και νομίζω ότι σήμερα, σε μια εποχή διαρκούς έκθεσης, εύκολης κρίσης και διαρκώς αυξανόμενης πίεσης, η αντοχή είναι ίσως η πιο σπάνια αρετή».
  • Δυστυχώς, μια παράσταση δωματίου, όπως αυτή, παρουσιάζεται στη Θεσσαλονίκη στο αχανές «Αριστοτέλειον» και απώλεσε ένα τεράστιο ποσοστό επιτυχίας της.Θα έπρεπε, κανονικά, ο θεατής να αισθάνεται ότι βρίσκεται μέσα στον ίδιο τον μηχανισμό της σκηνής, επειδή από τα πρώτα λεπτά εγκαθιδρύεται μια συνεχής κινητικότητα: οι ηθοποιοί δεν εμφανίζονται μόνο όταν έρχεται η σειρά τους να μιλήσουν, αλλά παραμένουν παρόντες, κινούνται, στέκονται, παρατηρούν, διασχίζουν τον χώρο, σαν να μην εγκαταλείπουν ποτέ τον κόσμο του έργου.
    Αυτή η διαρκής παρουσία θα έπρεπε να δημιουργεί σταδιακά την αίσθηση ότι η σκηνή δεν ορίζεται αυστηρά, ότι η δράση δεν ξεκινά και δεν τελειώνει με σαφή όρια, αλλά αναπνέει συνεχώς μπροστά στα μάτια του κοινού, πράγμα που δεν συμβαίνει, λόγω της αρχιτεκτονικής κατασκευής της. Τι κρίμα!
  • Η χρήση της κάμερας προσπαθεί να καταργήσει την απόσταση πλατείας- παλκοσένικου, αλλά, φευ, δεν τα καταφέρνει. Λειτουργεί ως απλό τεχνικό εύρημα. Αλλά επειδή υπάρχει μια φράση στη δράση από τον Κονσταντίν: «τη ζωή δεν τη γράφεις όπως είναι ούτε όπως θα έπρεπε να είναι. Τη ζωή τη γράφεις, όπως τη φαντάζεσαι», υποθέτω ότι λειτούργησε το ένστικτο των προσεχτικών θεατών και η εσωτερική ανάγκη ταύτισης με τους ήρωες, ώστε κερδίζει το όλο εγχείρημα μία αναγνώριση, αυτή που εκδηλώνεται στο χειροκρότημα της υπόκλισης από τους πολύ καλούς ηθοποιούς με μπροστάρισα την εμβληματική Αρκάντινα της έξοχης Κατερίνας Διδασκάλου.
  •  Ο ανερχόμενος συγγραφέας (τον υποδύεται μ ε πειθώ ο Παναγιώτης Μπουγιούρης), η νεαρή ηθοποιός Αναστασία Γαλερού Βάσση- ως Νίνα, που ονειρεύεται καριέρα, η διάσημη μητέρα, οι υπόλοιποι άνθρωποι της καθημερινότητας, όλοι κινούνται γύρω από την ίδια βαθιά ανικανοποίητη επιθυμία: να είναι αλλιώς η ζωή τους.
  • Η ευπάθεια, η ανασφάλεια, η αίσθηση ότι διαρκώς βρίσκεται απέναντι σε κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο – κυρίως απέναντι στη μητέρα του και στην αποδοχή της – στον έρωτα της Νίνα, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό — αποδίδονται με αμεσότητα και εσωτερική ένταση από τον έξοχο Κονσταντίν -Δημήτρη Τσίκλη.
  • Η Νάνσυ Μπούκλη ως Μάσα, αποδίδει πειστικά τη μόνιμη πληγή του ανεκπλήρωτου έρωτα, μια μορφή που κουβαλά διαρκώς απογοήτευση χωρίς να την εξωτερικεύει υπερβολικά.
  • Ο Τάκης Σακελλαρίου  είναι ο Σόριν, ο οποίος λειτουργεί σαν ήρεμη παρουσία μέσα στην ένταση των υπολοίπων, σχεδόν σαν η φωνή μιας εμπειρίας που έχει ήδη αποστασιοποιηθεί από τα μεγάλα πάθη.
  • Ο Βασίλης Αφεντούλης και ο Πάνος Κλάδης συμπληρώνουν ουσιαστικά το σύνολο, κρατώντας τις απαραίτητες ισορροπίες μέσα στον κόσμο του έργου.
  • Η μουσική-ηχητική επένδυση από τον Τζεφ Βάγγερ υπογραμμίζει τον σύγχρονο χαρακτήρα της παράστασης.
  • Ο σχεδιασμός φωτισμών από τους Αλέκο Αναστασίου και Χάρη Δάλλα, ατμοσφαιρικοί και δυναμικοί, δημιουργούν σκηνές εντυπωσιακής αισθητικής. 
  • Στην εύληπτη μετάφραση του Αντώνη Γαλέου, ο γλάρος συμβολίζει την αθωότητα, την ελευθερία, τα ανεκπλήρωτα όνειρα και την καταστροφή που επιφέρει ο ανθρώπινος εγωισμός.
  • Ταυτότητα παράστασης
  • Μετάφραση: Αντώνης ΓαλέοςΔραματουργική επεξεργασία-Διασκευή -σκηνοθεσία -σχεδιασμός σκηνικού: Γιώργος Βάλαρης Μουσική σύνθεση: Τζεφ ΒάγγερΚοστούμια: Ιωάννα ΚουρμπέλαΚίνηση – χορογραφία: Αλέξανδρος ΣταυρόπουλοςΣχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου – Χάρης ΔάλλαςΒοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Φρίγγας Φωτογραφίες: Διόνυσος ΣούληςPromo artwork video: Φαίη ΣούκουSocial media-Διαφήμιση: Βασίλης ΛιάκοςΟργάνωση παραγωγής: Χρυσαντίνα Κούλουμπου
  • Εκτέλεση παραγωγής: Ιουλιέτα ΚαραχάλιουΟργάνωση γραφείου Παραγωγής: Βικτώρια Λώλη, Χαρούλα ΛώληΓραφιστική επιμέλεια: Αργυρώ ΤσοτσώνηΠαραγωγή: Αrtinfo + Αττικές παραγωγές (Γιώργος Βάλαρης)
  • Διανομή Αρκάντινα: Κατερίνα Διδασκάλου Τριγκόριν: Παναγιώτης Μπουγιούρης Σόριν: Τάκης Σακελλαρίου Κονσταντίν: Δημήτρης Τσίκλης Μάσα: Νάνσυ Μπούκλη Νίνα: Αναστασία Γαλερού Βλάσση Γιατρός: Βασίλης Αφεντούλης Δάσκαλος: Πάνος
  • Διάρκεια: 90 λεπτά
  • ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading

Πολιτισμός

CO-HOUSING του Παύλου Τσακαλίδη: Μια διαγενεακή θεατρική σύμπραξη

co-housing-του-Παύλου-Τσακαλίδη:-Μια-διαγενεακή-θεατρική-σύμπραξη

Μια ξεχωριστή θεατρική παράσταση, καρπός της συνεργασίας ανθρώπων διαφορετικών γενεών, παρουσιάζεται στο Αμφιθέατρο «Φρίξος Παπαχρηστίδης» στην Ελευθερούπολη από μια διαγενεακή ομάδα της περιοχής, με μέλη του ΚΑΠΗ Ελευθερούπολης επί σκηνής και εφήβους δημιουργούς στα παρασκήνια.

Τέσσερις ηλικιωμένες που μοιράζονται την καθημερινότητά τους σε έναν εναλλακτικό και σύγχρονο χώρο συγκατοίκησης (co-housing), αποφασίζουν να διεκδικήσουν ξανά μια θέση στο προσκήνιο της ζωής που αξίζει σε όλους μέσα από έναν θεατρικό διαγωνισμό του Δήμου τους. Ενώ αναζητούν το πέμπτο άτομο που θα συμπληρώσει την ομάδα τους, στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν τη δική τους παράσταση, ανακαλούν στιγμές από το παρελθόν τους και έρχονται αντιμέτωπες με τη μοναξιά, τον αποκλεισμό και τον ηλικιακό ρατσισμό. Θα καταφέρουν τελικά να ανέβουν στη σκηνή χωρίς να έρθουν αντιμέτωπες με όσα κουβαλούν;

Μια παράσταση που με όχημα το χιούμορ και την τρυφερότητα, και αξιοποιώντας παράλληλα τεχνικές του θεάτρου-ντοκουμέντου, αγγίζει ζητήματα όπως η μοναξιά, η μνήμη, η κοινωνική αορατότητα της τρίτης ηλικίας, αλλά και η ανάγκη όλων – ανεξαρτήτως ηλικίας – να ανήκουν κάπου και να ακούγονται.

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Τι συμβαίνει όταν η εμπειρία μιας ολόκληρης ζωής συναντά τη νεανική ορμή για δημιουργία; Ως έφηβος δημιουργός, η ιδέα της συνύπαρξης ηλικιωμένων performers στο προσκήνιο με έναν κήπο εφήβων δημιουργών της περιοχής στα παρασκήνια με γοήτευσε από την πρώτη στιγμή. Δύο κόσμοι, φαινομενικά τελείως διαφορετικοί, συναντηθήκαμε στον ίδιο χώρο για να μοιραστούμε συναισθήματα, σκέψεις και ιστορίες με την ελπίδα ότι θα μετατοπίσουν την οπτική μας. Παράλληλα, αξιοποιώντας εργαλεία του θεάτρου-ντοκουμέντου, επιδιώξαμε να αγγίξουμε καθολικά τη διαδρομή μιας ολόκληρης γενιάς και να ανασύρουμε τις αναμνήσεις, τις φοβίες της, το χιούμορ και τα όνειρα που η ζωή ή η κοινωνία επέλεξε να κρατήσει για καιρό στην άκρη. Και τελικά, αυτή η συνάντηση συνέβη. Συμβαίνει. Και έχει ως στόχο να αποδείξει πως η ανάγκη μας να ακουστούμε, να νοιαστούμε και να ανήκουμε κάπου δε γνωρίζει ηλικιακά σύνορα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο & Σκηνοθεσία: Παύλος Τσακαλίδης

Βοηθός Σκηνοθέτη & Κινησιολογία: Βενετία Χαλοφτίδου

Σκηνογραφία & Συνδιαμόρφωση φωτισμών: Δημήτρης Κεστρίτσαλης

Μουσική: Magnus Moone

Συνεργασία στον ηχητικό σχεδιασμό: Φρατζέσκο Λούβαρης, Κώστας Ρέμπας

Έρευνα/ Συλλογή υλικού: Φώτης Τεκτονίδης, με τη συνεισφορά της ομάδας

Graffiti art/ Εικαστική παρέμβαση: Μαρίνα Β. Κιλινκαρίδου, Μαρίνα Π. Κιλινκαρίδου

Κατασκευή Σκηνικού: Λάζαρος Κυριακίδης, Βασίλης Παπαευαγγέλου

Τεχνικός Φωτισμών: Σαράντης Μιντζιρίκης

Τεχνικός Ήχου: Βασίλης Μπάμπας

Οργάνωση Παραγωγής: Κατερίνα Φιλιππίδου (κοινωνική λειτουργός του «Βοήθεια στο Σπίτι»

Ελευθερούπολης)

Παίζουν: Ελισάβετ Ακριβού, Βίκυ Καζόλη, Δήμητρα Ρουσοπούλου, Πετρινή Σουπιάδου

Συμμετέχουν: Μαρία Δεληκωνσταντίνου, Κωνσταντίνος Μενεξές, Βενετία Χαλοφτίδου

*ευχαριστούμε θερμά τον Δήμο Παγγαίου και ιδιαίτερα τον Δήμαρχο Φίλιππο Αναστασιάδη για την παραχώρηση του αμφιθεάτρου, την αντιδήμαρχο Ζωή Απαζίδου, καθώς και τους Ανδρέα Καλλινικίδη και Γιώργο Καλλινικίδη για την πολύτιμη βοήθειά τους

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ & ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026 στις 20:00

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026 στις 20:00

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026 στις 11:15 (μαθητική παράσταση)

Αμφιθέατρο «Φρίξος Παπαχρηστίδης», Ελευθερούπολη

Διάρκεια: 60 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Γενική είσοδος 5€

Μειωμένο (ΑμεΑ, μαθητικές παραστάσεις, μέλη ΚΑΠΗ, οργανωμένες ομάδες) 3€

**μέρος των εσόδων θα διατεθεί για φιλανθρωπικό σκοπό

Προπώληση φυσικών εισιτηρίων από 28/9 και καθημερινά στο ΚΑΠΗ Ελευθερούπολης τηλ. 2592023315 (10:00-13:00) και στο ζαχαροπλαστείο Ntinos Patisserie στην Καβάλα από 3-6/10 (18:00-20:00).

***η πρωινή παράσταση (Δευτέρα 12/10) είναι μαθητική και αφορά αποκλειστικά σχολεία που έχουν πραγματοποιήσει ομαδικές κρατήσεις

****η παρούσα παράσταση δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της σύμπραξης μελών του ΚΑΠΗ Ελευθερούπολης και εφήβων της πόλης σε ένα πρωτότυπο διαγενεακό θεατρικό εργαστήρι με εμψυχώτρια τη Βενετία Χαλοφτίδου και εμψυχωτές τον Δημήτρη Κεστρίτσαλη και τον Παύλο Τσακαλίδη

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading
Advertisement

Προτεινόμενα