Connect with us

Πολιτισμός

«Σταθμός Ω» του Γιώργου Χριστοδούλου, σε περιοδεία από το Εθνικό Θέατρο!

«Σταθμός-Ω»-του-Γιώργου-Χριστοδούλου,-σε-περιοδεία-από-το-Εθνικό-Θέατρο!

Κριτική από τον Παύλο Λεμοντζή

Η συμμετοχή του Γιώργου Χριστοδούλου, ως ηθοποιός, στην περίφημη παράσταση του Στάθη Λιβαθινού «Ιλιάδα» του Ομήρου, πιστεύω ότι ήταν μια δυνατή εμπειρία γι ΄αυτόν, ένα ακόμη «σχολείο» και είχε ως αποτέλεσμα την έμπνευση για να γράψει ο ταλαντούχος πολυσχιδής καλλιτέχνης ένα σύγχρονο έργο, βασισμένο στη Ραψωδία Ω της Ιλιάδας. Ένα έργο έμπλεο ποιητικών εικόνων, διδακτικών μηνυμάτων από την άδικη στοχοποίηση «διαφορετικών» της εγκλωβισμένης κοινωνίας στα σκουριασμένα στερεότυπα, που καταλήγει στη συγχώρεση, ως ψυχική λύτρωση – κάθαρση.

Το έργο δε βασίζεται σε μία συγκεκριμένη πραγματική ιστορία, αλλά αντλεί στοιχεία από πολλά περιστατικά που έχουν συγκλονίσει την ελληνική κοινωνία.

Αυτό το πολυεπίπεδο κείμενο, ο Δημήτρης Τσικούρας το έκανε εμπνευσμένη, ευρηματική, σύγχρονη παράσταση για το Εθνικό Θέατρο, το οποίο την περιοδεύει στην ενδοχώρα., σε συνεργασία με διάφορα ΔΗΠΕΘΕ. Ήρθε και στο ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΒΑΛΑΚΟΥ!

Με άξονα τον κοινωνικό προβληματισμό γύρω από τη βία, τη σιωπή, τη διαφορετικότητα, τη συνενοχή και τη συγχώρεση, η εν λόγω – ευέλικτης κλίμακας – παραγωγή, εντάσσεται στις δράσεις δικτύωσης της Πρώτης Σκηνής της χώρας, που επιχειρεί σε συνεργασία με ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., δήμους και άλλους τοπικούς φορείς , να μεταφέρει την καλλιτεχνική δημιουργία πέρα από τα στενά όρια του αστικού κέντρου και να καλλιεργήσει τη Γλώσσα της Αποκέντρωσης.
Η παράσταση θα ολοκληρώσει τη διαδρομή της την άνοιξη του 2026, στην Πλαγία Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ.

Το έργο αντλεί έμπνευση από τη ραψωδία Ω της Ιλιάδας, με τον Πρίαμο να γονατίζει μπροστά στον Αχιλλέα, ικετεύοντας για το σώμα του Έκτορα. Από αυτόν τον αρχαίο πυρήνα γεννιέται μια σύγχρονη αφήγηση, που θέτει στο επίκεντρο τη συλλογική συνενοχή, την απώλεια, την ανάγκη για κάθαρση, την αναγκαιότητα της μνήμης– αλλά και την κρίσιμη πράξη της συν-χώρεσης.

«Σκέψου τον πατέρα σου, Αχιλλέα…»
Με αυτή τη φράση, ο Πρίαμος σπάει την άμυνα του ήρωα. Ο Αχιλλέας δε βλέπει πλέον έναν εχθρό, αλλά έναν πατέρα που υποφέρει, όπως θα υπέφερε και ο δικός του πατέρας, ο Πηλέας. Οι δύο άνδρες κλαίνε μαζί, αναγνωρίζοντας την κοινή ανθρώπινη μοίρα.

Στο έργο του Γιώργου Χριστοδούλου συναντάμε μια σύγχρονη ιστορία. Σε ένα ελληνικό χωριό, ένας νέος άνθρωπος ανοιχτά ομοφυλόφιλος – διαφορετικός στα μάτια της τοπικής κοινωνίας – εξαφανίζεται. Ο πατέρας του βρίσκεται αντιμέτωπος με την απώλεια, την αδιανόητη σιωπή, την ομοφοβική βία, που καλύπτεται πίσω από την «κανονικότητα», και τελικά με τον ίδιο του τον εαυτό. Στέκεται απέναντι σε εκείνον που του στέρησε το παιδί του, ζητώντας την αλήθεια, ζητώντας ένα σώμα που λείπει.  
Ο πατέρας και μια στενή του φίλη ξεκινούν μια επίπονη αναζήτηση της αλήθειας, η οποία σταδιακά οδηγεί στην αποκάλυψη ενός εγκλήματος.

Στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, πέντε πρόσωπα συναντιούνται επί σκηνής και, με αφετηρία ένα έγκλημα, ανοίγουν έναν κοινό τόπο αφήγησης, θύμησης, ερωτημάτων και αντιπαραθέσεων. Μέσα από μύθους, έθιμα και αλληγορίες, επιχειρούν να διεισδύσουν στο πυρήνα της ανθρώπινης συνθήκης και να αναζητήσουν τι μπορεί να σημαίνει στ’ αλήθεια να συν-χωράμε, στον ίδιο τόπο, όλοι, όλες και όλα μαζί.

Καλοί ηθοποιοί, «έξυπνη» σκηνοθεσία που αναδεικνύει την κλασική αφηγηματική δύναμη του ομηρικού έπους σε μια σύγχρονη παράσταση, πλημμυρισμένη από ενέργεια, με την ιστορία να εκτυλίσσεται σε ένα λιτό σκηνικό.

Ο Δημήτρης Τσικούρας κατάφερε να παρουσιάσει μια δράση «βουτηγμένη» στο θέατρο. Ζήτησε από τους ηθοποιούς να εμπιστευτούν τις δυνάμεις τους και από τους θεατές να εμπιστευτούν τη φαντασία τους. Γιατί, με πόσους τρόπους μπορείς να φωτίσεις τη διαφορά ανάμεσα στον αθάνατο και τον θνητό σε μια φρέσκια συνθήκη, κάπου στην Επαρχία ;

Οπότε, επέλεξε να εντάξει στη δική του προσέγγιση στο έργο του Γιώργου Χριστοδούλου, παγανιστικές τελετές – εξορκισμός στο κακό – και παραδοσιακές μουσικές, που δεν είναι απλώς μια αισθητική απόφαση, αλλά μια βαθιά κατάδυση στο συλλογικό ασυνείδητο, προσδίδοντας έτσι μια ιδιαίτερη δυναμική στην 24η Ραψωδία, ώστε να μετατραπεί το ομηρικό έπος σε μια σύγχρονη σπουδή πάνω στην απώλεια.

Ο σκηνοθέτης, λογαριάζει τη μουσική του Γιώργου Στεφανακίδη ως «Γέφυρα» με το πριν και το μετά, οπότε η παραδοσιακή μουσική (μοιρολόγια, αρχέγονοι ρυθμοί), λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και στον κόσμο των απόντων.

Ο πατέρας που αναζητά τον γιο του δεν επικοινωνεί πλέον με τη λογική. Η μουσική εκφράζει το «άρρητον», αυτό που δεν μπορεί να ειπωθεί με λέξεις.

Στο έπος του Ομήρου, ο θρήνος (γόος) των γυναικών της Τροίας και οι τελετουργικές ιαχές ήταν ο μόνος τρόπος να διαχειριστεί η κοινότητα το κενό που άφησε ο Έκτορας.

Στον «Σταθμό Ω» του Γιώργου Χριστοδούλου, οι παγανιστικές αναφορές – γουνοπροβιές, κουδούνες, μάσκες – υπογραμμίζουν ότι η απώλεια ενός παιδιού είναι ένα γεγονός που ξεπερνά τον πολιτισμό και τους νόμους. Είναι κάτι σαν επιταγή της φύσης.

Η χρήση τελετουργικών κινήσεων μετατρέπει την αναζήτηση από μια «αστυνομική έρευνα» σε μια ιερή αποστολή. Ο πατέρας γίνεται ένας ιερέας του πόνου του κι όπως στην αρχαία τραγωδία η τελετή βοηθά τον θεατή (και τον πατέρα-ήρωα) να διοχετεύσει την οργή και την απόγνωση σε κάτι μορφοποιημένο, ώστε να μην τρελαθεί από την αβεβαιότητα, έτσι κι εδώ έρχεται η «κάθαρσης» στο γράμμα Ω, το τελευταίο της αλφαβήτου, στην 24η ( τελευταία) ραψωδία, η οποία συμβολίζει το οριστικό φινάλε, τον θάνατο, αλλά και την ολοκλήρωση.
Στον «Σταθμό Ω» το τέλος είναι ο τόπος, όπου η αναμονή συναντά την αλήθεια.

Ο Γιώργος Χριστοδούλου στο κείμενό του και ο Δημήτρης Τσικούρας στη σκηνοθεσία του, φαίνεται να υποστηρίζουν ότι στην αναζήτηση ενός χαμένου προσώπου, ο πατέρας πρέπει να περάσει μέσα από «μυητικές» δοκιμασίες (σαν παγανιστική μύηση) για να φτάσει στην αποδοχή της μοίρας.

Η Ραψωδία Ω είναι ο συγκλονιστικός επίλογος της Ιλιάδας. Μετά την άγρια βία των προηγούμενων βιβλίων, εδώ κυριαρχεί η ανθρωπιά, η λύτρωση και ο κοινός ανθρώπινος πόνος κι έδωσε την έμπνευση για να χτιστεί αυτή η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου από σημαντικούς συντελεστές.

Η σκηνοθεσία αντιμετωπίζει τη σκηνή όχι ως τέντα του Αχιλλέα, αλλά ως έναν μη-τόπο, έναν σταθμό, ενώ χρησιμοποιεί τον χρόνο ως εργαλείο πίεσης, κάνοντας τη συνάντηση Πατέρα – θύτη να μοιάζει με μια μοιραία σύγκρουση δύο κόσμων, που δεν έχουν πια τίποτα να χάσουν.

Τα σκηνικά αντικείμενα (Γιάννης Θεοδωράκης) είναι ελάχιστα, επιτρέποντας στον θεατή να εστιάσει στο πρόσωπο, στις κινήσεις και στον λόγο.  Κεντρικό ρόλο παίζει ένα γκράφιτι σε έναν παλιό σιδηροδρομικό σταθμό, ενώ το γράμμα Ω παραπέμπει ευθέως στην πηγή έμπνευσης, την Ιλιάδα.

Οι νέοι ηθοποιοί με εξασκημένα σώματα, με πνεύμα και μυαλό σε ετοιμότητα να δεχτούν ερεθίσματα, ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις κειμένου και σκηνοθεσίας.

Η Σωματικότητα και ο ρυθμός στις ερμηνείες των πέντε καλών ηθοποιών (μεταξύ τους και ο σκηνοθέτης) , οι φωτισμοί της Χριστίνας Θανάσουλα η μουσική που προαναφέραμε και τα κοστούμια της Αλεξάνδρας Σταμάτη, συμβάλλουν στην επιτυχή ολοκλήρωση τους εγχειρήματος.

Συμπερασματικά, μια ομοφοβική επίθεση δεν αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο περιστατικό βίας, αλλά μια ανοιχτή πληγή στο σώμα της δημοκρατίας.
Η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, μας υπενθυμίζει ότι η σιωπή απέναντι στην αδικία ισοδυναμεί με αποδοχή. Η μετάβαση από μια κοινωνία φόβου σε μια κοινωνία συμπερίληψης απαιτεί την ενεργή συμμετοχή όλων μας: την κατάρριψη των στερεοτύπων, την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και, πάνω από όλα, τον αδιαπραγμάτευτο σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού ή άλλης «διαφορετικότητας».

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τσικούρας (Τσικ)
Σύμβουλος δραματουργίας: Αρίστη Τσέλου
Σκηνικά: Γιάννης Θεοδωράκης
Κοστούμια: Αλεξάνδρα Σταμάτη
Μουσική: Γιώργος Στεφανακίδης
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Δραματολόγος παράστασης: Εύα Σαραγά
Βοηθός σκηνοθέτη: Ξένια Ταμπούρλου
Βοηθός σκηνογράφου: Μαρία Ενισλίδου

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Ζωή Κουσάνα, Παναγιώτης Παντέρας, Στέφανος Πίττας, Δημήτρης Τσικούρας (Τσικ), Αλεξάνδρα Χασάνι

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading
Advertisement
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Πολιτισμός

«ΤΟ ΘΑΥΜΑ» του Giuseppe Massa στο «Αντιγόνη Βαλάκου»

«ΤΟ-ΘΑΥΜΑ»-του-giuseppe-massa-στο-«Αντιγόνη-Βαλάκου»

 Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Νικολέτα Φιλόσογλου

Κριτική από τον Παύλο Λεμοντζή

Έχοντας στη σκευή του το μακάβριο χιούμορ και τη διακωμώδηση ζοφερών καταστάσεων, ο Ιταλός συγγραφέας Giuseppe Massa παρουσιάζει μια ανθρώπινη, πολιτική αλληγορία για τη μνήμη, την απώλεια και την απουσία της καλοσύνης.

Θα μπορούσε να είναι η υπόθεση ενός δράματος, αλλά ο συγγραφέας χειρίζεται το θέμα του μέσα από τα μονοπάτια της κωμωδίας και η σκηνοθεσία το προχωράει ακόμη παραπέρα, ως τη μπαλαφάρα, που, όπως φάνηκε, αρέσει στο κοινό.

Το έργο έχει απόσταση από την αγγλοσαξωνική παράδοση της μαύρης κωμωδίας. Είναι απόσταγμα του Νότου, όπου ο θάνατος είναι μέρος της ζωής του, το παράλογο και το μαγικό στοιχείο είναι μέρος της καθημερινότητάς του, όμως το κωμικό με το τραγικό και το γκροτέσκο στοιχείο είναι μεταξύ τους δυσδιάκριτα.

Γραμμένο σε μια εποχή διαρκών μετακινήσεων, όπου οι κοινωνίες αντιμετωπίζουν συχνά τον μετανάστη με καχυποψία και υποτίμηση, το « miracolo» μάς καλεί να αναζητήσουμε εκ νέου το μοναδικό θαύμα που εξακολουθεί να έχει σημασία: την ανθρώπινη καλοσύνη.

Πρόσφυγας, μαύρος, εκτοπισμένος με τη θέλησή του ή από εξαναγκασμό, ο νεκρός που ξέβρασε η θάλασσα βρίσκεται στο επίκεντρο του έργου και των δύο «ηρώων» του.

Δύο νεκροθάφτες καλούνται να συμφωνήσουν στον «καταλληλότερο» τρόπο να απαλλαγούν από το νεκρό σώμα του ναυαγού.

Μέσα από τις σκέψεις, τις πράξεις και τις επιλογές τους, αναδύονται έννοιες όπως η ενσυναίσθηση, η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά, απέναντι στην αποξένωση και τη σκληρότητα.

 Οι δύο άντρες είναι αδέρφια. Ο πιο αδύνατος ονομάζεται Bernardo, ο πιο βαρύς είναι ο Antonio. Η αποστολή τους είναι να θάψουν έναν πνιγμένο μετανάστη άνδρα με εντολή του δημάρχου της πόλης τους, ώσπου ανακαλύπτουν ότι το νεκροταφείο είναι γεμάτο και δεν υπάρχει κατάλληλη κόγχη ταφής. Οι δύο τους συνομιλούν για μία ώρα και οι συζητήσεις τους περιστρέφονται, σχεδόν εξ ολοκλήρου, γύρω από το πώς μπορούν να απελευθερωθούν από το βάρος που σέρνουν με κόπο στους ώμους τους, σαρώνοντας ολόκληρο τον χώρο.

 Το κείμενο, ωστόσο, ονομάζεται «Θαύμα».

 Αναμφίβολα αποπνέει μπεκετικές αύρες, διασκευάστηκε και σκηνοθετήθηκε από τη Νικολέτα Φιλόσογλου με μια πρόσχαρη, αλλά θορυβώδη ματιά. Το αποτέλεσμα, ένα είδος δραματουργίας της υπερβολής, ενώ οι δύο πρωταγωνιστές Θανάσης Δήμου και Παναγιώτης Παναγόπουλος είναι πραγματικά πολύ καλή επιλογή, καθώς ερμηνεύουν τους ήρωες με εντυπωσιακά εκφραστικά μέσα και άριστη συνεργασία, περπατώντας πάνω στη σκηνοθετική γραμμή.

Θαρρείς, βγαίνουν κι αυτοί από την παλιά παράδοση του κωμικού διδύμου, όπου ο ένας λειτουργεί συμπληρωματικά με τον άλλο, κρατώντας το σχοινί της κωμωδίας συνεχώς τεντωμένο, μέσω της δικής τους σύγκρουσης, αλλά και του γύρω περιβάλλοντος και των περιπετειών που γνέθει η υπόθεση.

Ο Bernardo βρίσκει πάντα λύσεις, τις οποίες ο Antonio απορρίπτει συστηματικά.

Δεν μπορούν να μεταφέρουν το φέρετρο στο γειτονικό χωριό, παρόλο που υπάρχουν ελεύθερες θέσεις, επειδή το σώμα πρέπει να ταφεί στον τόπο όπου πέθανε.

Ούτε μπορεί ο Antonio να του προσφέρει μία από τις δύο θέσεις του στο παρεκκλήσι, επειδή η μία ανήκει στον αδελφό του και η άλλη στον εαυτό του.

 Ούτε μπορεί το σώμα να πεταχτεί στη θάλασσα, επειδή είναι πιθανό το ψάρι, που τυχόν θα φαγωθεί από οικογένεια, μπορεί να περιέχει πτωμαΐνη.

Δε γίνεται, επίσης, να το συσκευάσουνε και να το κάψουνε, επειδή οι πυροσβέστες σβήνοντας αυτό το δέμα, μπορεί να βρουν έναν άνθρωπο που δεν έχει απανθρακωθεί εντελώς, άρα η ευθύνη θα πέσει στους δύο.

Και δεν μπορεί να πεταχτεί από ένα κοντινό γκρεμό, επειδή το θρυμματισμένο σώμα θα το βρίσκανε εύκολα, θα μαζευόταν και θα μεταφερόταν από τους γειτονικούς χωρικούς σε ένα σάβανο, οι οποίοι θα ενημέρωναν τον δικό τους δήμαρχο για την κακή δουλειά που έκαναν οι δύο, άρα οι συνέπειες θα ήταν ασύμφορες γι’ αυτούς.

Οπότε, αποφασίζουν να ξεκουραστούν και μοιράζονται λασπωμένα μακαρόνια και πίνοντας ένα ποτό.

Ο Αντόνιο συνεχίζει να ψέλνει αποσπάσματα νεκροτελετής, ενώ ο Μπερνάρντο τοποθετεί το καπάκι κατά μήκος του φέρετρου, το οποίο παραμένει όρθιο. Αναμφίβολα παίρνουν μια ανάσα, ενώ ταυτόχρονα σκέφτονται να κόψουν το πτώμα σε κομμάτια ή, αν δεν τα καταφέρουν, με ένα αλυσοπρίονο, και να βάλουν τα κομμάτια σε σακούλες σκουπιδιών ή σε ένα μεγάλο, κούφιο καρπούζι.

 Με κάθε τρόπο πρέπει να πετάξουν το φέρετρο. Εξαντλημένοι και απογοητευμένοι σκέφτονται ακόμη και να επαναφέρουν στη ζωή τον νεκρό, ισχυριζόμενοι επανειλημμένα ότι τον είδαν να κινείται σαν από θαύμα. Αναποφάσιστοι και πελαγωμένοι, παρά το άγχος τους, μιλούν για ταξίδια στη Σελήνη ή τον Άρη, αποκαμωμένοι κοιμούνται στο έδαφος, ενώ το πτώμα αναπόφευκτα θα χλομιάσει τα πρόσωπά τους, αναγκάζοντάς τους να περάσουν σε μια νέα ζωή δίπλα στο φέρετρο.

 Ένα έργο που συνδυάζει κωμικά στοιχεία με παράλογες, ακόμη και υπερβολές, γεμάτο με μια φιλοσοφία που κάθε άλλο παρά παρωχημένη είναι, ειδικά όταν στην ερώτηση του Μπερνάρντο για το τι γίνεται κανείς μετά θάνατον, ο Αντόνιο απαντά ότι τα οστά, μετά από πολλά χρόνια, γίνονται σκόνη, μετά χώμα, μετά πηλός, λάσπη και τέλος κεραμικό, σαν τουαλέτα για παράδειγμα, την οποία θα μπορούσε να τη χρησιμοποιήσει μια ηλικιωμένη κυρία.

 Οι δυο πρωταγωνιστές είναι εξαιρετικοί, έχουν απίστευτη χημεία, υποδύονται τους ήρωες με μπρίο, κέφι και υποκριτική δεινότητα και χαρίζουν ευδαιμονία στην αίθουσα, όπως ειδα.

Η σκηνοθέτρια Νικολέτα Φιλόσογλου, που υπογράφει και τη δραματουργική επεξεργασία, μέσα από αλλεπάλληλα κωμικοτραγικά γεγονότα αναδεικνύει όλες τις αποχρώσεις του έργου, μένοντας πιστή στο σουρεαλιστικό, γκροτέσκο ύφος της υπερβολής. Πλαισιωμένη από μια ομάδα ταλαντούχων καλλιτεχνών και μέσα σε έναν καταιγισμό από διαρκείς παράλογες αντιθέσεις, παραδίδει μια γλυκόπικρη παράσταση, η οποία παρουσιάστηκε το καλοκαίρι σε υπαίθριους χώρους προσδοκώντας να μεταφέρει την ιστορία της εκεί όπου το ελληνικό τοπίο συναντά τη συλλογική μνήμη της Μεσογείου.

Με βασικά σκηνικά στοιχεία ένα ποδήλατο και ένα φέρετρο, η ιστορία συνομιλεί με τις ακτές και τις περιοχές που βίωσαν τις μεγάλες μεταναστευτικές διαδρομές της τελευταίας δεκαετίας.

Η ρέουσα μετάφραση της Βιολέτας Ζεύκη, δίνει την ευκαιρία στη σκηνοθέτρια να πάρει τη ζωντανή μεσογειακή παράδοση, που θέλει τον Ιταλικό Νότο στην κορυφή ζοφερών καταστάσεων είτε από το μαφιόζικο στάτους είτε από τις μεταναστευτικές μαζικές ροές, τον μύθο, τη σάτιρα, την υπερβολή, το μαύρο χιούμορ, τους πολιτικούς υπαινιγμούς, από τους Ντε Φίλιππο και Ντάριο Φο, από αυτό το μαγικό και παράλογο στοιχείο του ιταλικού νότου που μπλέκονται επιδέξια και να χρησιμοποιήσει όλο αυτό το υλικό, σε συνδυασμό με το στιλ, το ύφος της ελληνικής επιθεώρησης του σαματά, για να διαπραγματευτεί ένα τόσο δύσκολο θέμα, όσο αυτό των κοινωνικών αλλαγών, των συγκρούσεων που δημιουργούν οι δύσμοιροι μετανάστες.

 Η έλευση του ξένου, του αλλοδαπού, του φτωχού που φτάνει στον τόπο μας και είναι ανεπιθύμητος ακόμη και νεκρός, αποτελεί καίριο και ακανθώδες ζήτημα στην ντόπια κοινωνία.

Και, όπως πάντα κάνει η κωμωδία, η παράσταση μάς καλεί να ξορκίσουμε, να βγάλουμε τη γλώσσα στον θάνατο που είναι ο άξονας γύρω από τον οποίο κινείται το έργο.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο: Giuseppe Massa

Μετάφραση: Βιολέτα Ζεύκη

Σκηνοθεσία – Σκηνική σύλληψη: Νικολέτα Φιλόσογλου

Δραματουργική επεξεργασία: Νικολέτα Φιλόσογλου

Ενδυματολογία: Φίλιππος Τσιτσόπουλος

Σχεδιασμός και εικαστική επιμέλεια ποδηλάτου: Chris Capten, Κυριακή Φιλόσογλου

Σχεδιασμός φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου

Μουσική επιμέλεια: Νικολέτα Φιλόσογλου

Μουσική σύνθεση: Άρης Κοντοάγγελος

Ηχητικός σχεδιασμός: Λαέρτης Μαλκότσης

Βοηθοί σκηνοθέτη: Ελένη Καστανιώτη, Νικόλας Λαμπάκης

Βίντεο teaser: Στέλιος Σγουράκης, Φίλιππος Τσιτσόπουλος

Βίντεο μοντάζ: Γιάννης Γαλιάτσος

Φωτογραφίες: Τάσος Θωμόγλου

Επικοινωνία: Άρης Ασπρούλης

ΔΙΑΝΟΜΗ

Antonio: Θανάσης Δήμου

Bernardo: Παναγιώτης Παναγόπουλος

Φωνή: Λαέρτης Μαλκότσης

Συμπαραγωγή: Ν.Β. ΑΜΚΕ – ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading

Πολιτισμός

Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας υποδέχεται για δεύτερη φορά τη Victoria Hislop

Η-Δημοτική-Βιβλιοθήκη-Καβάλας-υποδέχεται-για-δεύτερη-φορά-τη-victoria-hislop

Παρουσίαση του νέου της μυθιστορήματος «Σκοτεινό πέλαγος» την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Μια ξεχωριστή λογοτεχνική βραδιά διοργανώνουν η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας «Βασίλης Βασιλικός», το Βιβλιοπωλείο Μερτζιανίδη και οι Εκδόσεις Ψυχογιός, υποδεχόμενοι για δεύτερη φορά τη Βρετανίδα συγγραφέα Victoria Hislop, με αφορμή την παρουσίαση του νέου της μυθιστορήματος «Σκοτεινό πέλαγος».

Η πρώτη επίσκεψή της στην Καβάλα πραγματοποιήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2016, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου της «Καρτ ποστάλ». Δέκα χρόνια μετά, η συγγραφέας επιστρέφει στην πόλη για να συναντήσει ξανά το αναγνωστικό κοινό και να παρουσιάσει το νέο της έργο, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

Η Victoria Hislop έχει συνδέσει το συγγραφικό της έργο με την Ελλάδα, την ιστορία και τον πολιτισμό της. Σπούδασε Αγγλική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και εργάστηκε στον χώρο των εκδόσεων, των δημοσίων σχέσεων και της δημοσιογραφίας, προτού αφοσιωθεί στη συγγραφή.

Έγινε διεθνώς γνωστή με το πρώτο της μυθιστόρημα, «Το Νησί», που κυκλοφόρησε το 2005, εμπνευσμένο από την επίσκεψή της στη Σπιναλόγκα. Το βιβλίο μεταφράστηκε σε 40 γλώσσες, ξεπέρασε τα έξι εκατομμύρια αντίτυπα σε πωλήσεις και μεταφέρθηκε στην ελληνική τηλεόραση μέσα από την ομώνυμη σειρά 26 επεισοδίων.

Ακολούθησαν σημαντικά έργα, όπως «Ο Γυρισμός», «Το Νήμα», «Η Ανατολή», «Όσοι αγαπιούνται», «Μια νύχτα του Αυγούστου», «Καρτ ποστάλ από την Ελλάδα» και «Το Ειδώλιο».

Η ιδιαίτερη σχέση της με την Ελλάδα αναγνωρίστηκε επίσημα το 2020, όταν της απονεμήθηκε η τιμητική ελληνική ιθαγένεια. Το 2024 εξελέγη μέλος της Royal Society of Literature, ενώ τον Φεβρουάριο του 2025 τιμήθηκε με το Μετάλλιο Φιλελληνισμού Lord Byron, για τη συμβολή της στην προβολή του ελληνικού πολιτισμού.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τη συγγραφέα και να συζητήσει μαζί της για το νέο της βιβλίο, τις πηγές έμπνευσής της και τη βαθιά σχέση της με την Ελλάδα.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Έφη Λοΐζά και η Victoria Hislop.

Πληροφορίες εκδήλωσης

  • Ημερομηνία: Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026
  • Ώρα: 19:00
  • Χώρος:  Αίθουσα εκδηλώσεων Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας «Βασίλης Βασιλικός»
  • Διεύθυνση: Κασσάνδρου 6, Καβάλα

Οι διοργανωτές προσκαλούν όλους τους φίλους του βιβλίου σε μια ξεχωριστή λογοτεχνική συνάντηση με μια συγγραφέα που αγάπησε την Ελλάδα και μέσα από τις ιστορίες της ταξίδεψε την ιστορία και τον πολιτισμό της σε εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο.

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading

Πολιτισμός

Το πρόγραμμα της Α’ καλλιτεχνικής περιόδου του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας

Το-πρόγραμμα-της-Α’-καλλιτεχνικής-περιόδου-του-ΔΗΠΕΘΕ.-Καβάλας

Το πρόγραμμα των παραστάσεων και των παράλληλων δράσεων της Α’ καλλιτεχνικής περιόδου του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας, παρουσιάστηκε το μεσημέρι της Δευτέρας 9 Νοεμβρίου 2026 κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν ο Πρόεδρος η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, Αρχέλαος Γρανάς και Εύα Οικονόμου Βαμβακά αντίστοιχα, και ο Δήμαρχος Καβάλας, Θόδωρος Μουριάδης.

Για τις παραστάσεις και τα εργαστήρια της Α’ καλλιτεχνικής περιόδου μίλησαν επίσης οι Δημήτρης Γαλανάκης, Μαρκέλλα Καζαντζίδου, Μυρτώ Μαρονικολάκη, Παύλος Σταυρόπουλος (ηθοποιοί – “Κοίτα… ψηλά”), Jim Rusty (μουσικός), Δέσποινα Παπάζογλου (ηθοποιός – «Ο Ποιητικός Εαυτός Επιστρέφει» — Εργαστήριο αγωγής προφορικού λόγου και ορθοφωνίας), Μαρία Καλτσακίδου (σύλληψη, δραματουργική επεξεργασία & σκηνοθεσία “Εμείς οι Γυναίκες”) και Ευδοκία Βενέτη (Northern lights – “Εμείς οι Γυναίκες”).

Παράλληλα, έγινε ιδιαίτερη μνεία και στην εξασφάλιση του πιστοποιητικού πυροπροστασίας για το Δημοτικό Θέατρο “Αντιγόνη Βαλάκου” από το Πυροσβεστικό Σώμα, στο οποίο αναφέρεται ότι η εγκατάσταση έλαβε όλα τα μέτρα και τα μέσα ενεργητικής πυροπροστασίας.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ, ΘΟΔΩΡΟΣ ΜΟΥΡΙΑΔΗΣ:

“Θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τον Πρόεδρο του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, Αρχέλαο Γρανά και την Καλλιτεχνική Διευθύντρια, Εύα Οικονόμου Βαμβακά, για την προσπάθεια που καταβάλλουνε όλο αυτόν τον καιρό, προκειμένου να παρουσιάσουνε το πρόγραμμα της Α’ καλλιτεχνικής περιόδου.

Θέλω να συγχαρώ την Εύα διότι ενώ ακούει παρά πολλά από ανθρώπους που δεν θα έπρεπε, συνεχίζει να προσφέρει στα πολιτιστικά πράγματα της πόλης μας. Μακάρι να πρόσφεραν και αυτοί όσα προσφέρει η κ. Βαμβακά.

Καταλαβαίνω ότι το πρόβλημα τους είναι η διοίκηση του Δήμου, όμως, αν μη τι άλλο, θα έπρεπε να έχουνε μία σεμνότητα απέναντι σ’ αυτόν τον άνθρωπο, ο οποίος προσπαθεί, με τα μέσα τα οποία έχει, να παρουσιάσει ένα σημαντικό έργο.

Το τελευταίο που έχει προκύψει είναι κατά πόσο έχουμε άδεια πυροπροστασίας στο Δημοτικό θέατρο “Αντιγόνη Βαλάκου”. Δυστυχώς κάποιοι είναι της αρχής “να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα” και δεν καταλαβαίνουν ότι κάνουνε κακό στην πόλη.

Το να θέλει κάποιος να βγει Δήμαρχος και να πάρει ψήφους είναι δικαίωμά του. Δεν θα παίζει όμως με την αξιοπρέπεια του Δήμου. Δεν είναι δυνατόν να κάναμε παραστάσεις σε ένα θέατρο που δεν έχει άδεια πυροπροστασίας.

Ξέροντας το ποιόν της αντιπολίτευσης, θα ήμουν ανόητος αν έκανα παραστάσεις σε ένα θέατρο που δεν υπάρχει άδεια πυροπροστασίας. Η άδεια λοιπόν υπάρχει, πήραμε παράταση για ένα εξάμηνο, και μέσα σ’ αυτό το διάστημα θα συμπληρωθούνε κάποια πράγματα, διότι έχουν αλλάξει οι κανονισμοί. Το θέατρο είναι ασφαλές”.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΗΠΕΘΕ ΚΑΒΑΛΑΣ, ΑΡΧΕΛΑΟΣ ΓΡΑΝΑΣ:

“Η νομοθεσία για την πυροπροστασία άλλαξε το 2021 και έπρεπε να προσθέσουμε κάποια πράγματα. Σε συνεννόηση λοιπόν με την Πυροσβεστική Υπηρεσία και τη συνδρομή μηχανικών κάναμε την απαραίτητη μελέτη και λύσαμε τα όποια προβλήματα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μετά από ένα εξαιρετικό φεστιβάλ Φιλίππων, το οποίο παρακολούθησαν πάνω από 30.000 θεατές, ακολούθησε η μεταφορά των δικών μας παραστάσεων στην Εθνική Λυρική Σκηνή με διθυραμβικά σχόλια από τον πανελλήνιο τύπο. Σε όλο το προσωπικό του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και στην επικεφαλής του, Εύα Οικονόμου Βαμβακά, αξίζουν πραγματικά πολλά συγχαρητήρια. Είμαι σίγουρος ότι ανάλογη επιτυχία θα έχουν παραστάσεις της Α’ καλλιτεχνικής περιόδου που ξεκινάει σε λίγες μέρες”.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΔΗΠΕΘΕ ΚΑΒΑΛΑΣ, ΕΥΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΒΑΜΒΑΚΑ:

“Βγάλαμε ένα πλήρες πρόγραμμα το οποίο περιλαμβάνει τρεις παραστάσεις – μετακλίσεις, μία παράσταση με κοινωνικό μήνυμα από ένα πολύ σημαντικό ερασιτεχνικό θέατρο της πόλης μας και φυσικά την παιδική μας παραγωγή, η οποία έκανε πρεμιέρα για τα σχολεία την προηγούμενη Δευτέρα. Πρόκειται για μια υπέροχη παράσταση, περισσότερο οικογενειακή θα έλεγα και όχι παιδική, που θα μπορούσε άνετα να την ανεβάσει το Εθνικό Θέατρο. Είναι μια παράσταση υψηλών προδιαγραφών τόσο από πλευράς ερμηνειών και σκηνικών, όσο και από πλευράς κειμένου. Ο σκηνοθέτης, συγγραφέας και μουσικός, Δήμος Ψυχογιός, έχει κάνει εξαιρετική δουλειά και μαζί με την ομάδα των ηθοποιών δημιούργησαν ένα μικρό θαύμα. Στο επίκεντρο του προγράμματος παραστάσεων είναι η καλοσύνη και η αλληλεγγύη προς τους ανθρώπους”.

ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας – Πρόγραμμα Παραστάσεων

Α΄ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2026-2027

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2026

Το Θαύμα

του Giuseppe Massa

Μετάφραση: Βιολέτα Ζεύκη

σε σκηνοθεσία & σκηνική σύλληψη: Νικολέτα Φιλόσογλου

Παρασκευή 13 και Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026 στις 21:00 και Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026 στις 19:00

Συμπαραγωγή: Ν.Β. ΑΜΚΕ – ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2026

Η Φόνισσα

του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αμπαζή

Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2026 στις 18.00 και στις 21.00

Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2026 στις 19.00

Διεύθυνση παραγωγής: FAOS THEATRE GROUP ΑΜΚΕ

Η ηλικία είναι ένα συναίσθημα

της Haley McGee

σε σκηνοθεσία Αθηνάς Δελιάδη

Παρασκευή 11 και Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2026 στις 21.00

Παραγωγή: Bright Productions

Εμείς οι Γυναίκες

σε σύλληψη, δραματουργική επεξεργασία & σκηνοθεσία Μαρίας Κολτσακίδου

Παρασκευή 18 στις 21.00 και Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2026 στις 20.00

Συνδιοργάνωση: Northern Lights Aid, Ξενώνας φιλοξενίας Κακοποιημένων Γυναικών του Δήμου Κομοτηνής, ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ – ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2026

Παιδική σκηνή ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας

– Κοίτα…ψηλά! Ένας απέραντος, πανέμορφος κόσμος, σε κείμενο – σκηνοθεσία – σύνθεση τραγουδιών Ντίνου Ψυχογιού

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου – Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2026

Καθημερινές πρωινές παραστάσεις για σχολεία.

Παραστάσεις για το κοινό: Κυριακή 22 και 29 Νοεμβρίου και Κυριακή 13 και 20 Δεκεμβρίου στις 12.00

Τιμές εισιτηρίων: Καθημερινές παραστάσεις για τα σχολεία 6 ευρώ

Γενική είσοδος στις ανοιχτές παραστάσεις 8 ευρώ

Παραγωγή: ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ – ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ – ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2026

«Ο Ποιητικός Εαυτός Επιστρέφει» — Εργαστήριο αγωγής προφορικού λόγου και ορθοφωνίας

Πότε: Κάθε Σάββατο, 12:00–14:00

Που: Θέατρο ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΒΑΛΑΚΟΥ

Έναρξη: Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026

Διδάσκει η Δέσποινα Παπάζογλου

«WHAT IF? Vol. 5» — Βιωματικό εργαστήριο για εφήβους

Πότε: Κάθε Δευτέρα, 19:00–21:00

Που: Θέατρο ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΒΑΛΑΚΟΥ

Έναρξη: Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

Διδάσκει η Ελευθερία Μέλα

«Μετατοπίσεις» — Εργαστήριο θεατρικής κινησιολογίας

Πότε: Κάθε Τετάρτη, 18:00–20:00

Που: Θέατρο ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΒΑΛΑΚΟΥ

Έναρξη: Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

Διδάσκει ο Δημήτρης Γαλανάκης

«Ένας Κόσμος Αλλιώς» — Θεατρικό εργαστήριο για άτομα με αναπηρία

Πότε: Κάθε Πέμπτη, 16:30–18:00

Που: Πολιτιστικό Κέντρο “Πυθαγόρας”

Έναρξη: Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

Κόστος: 20 ευρώ / μήνα, με σημαντικές μειώσεις ή δωρεάν συμμετοχή σε ειδικές περιπτώσεις.

Διδάσκουν οι Ελευθερία Μέλα και Γεωργία Χουχούμη.

Διάρκεια εργαστηρίων: Νοέμβριος 2026 – Απρίλιος 2027.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας 2510 220876 ώρες γραφείου:

2510/220876-7

e-mail: thkavala@otenet.gr

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading
Advertisement

Προτεινόμενα