Ο δήμαρχος Καβάλας Θόδωρος Μουριάδης έκανε την ακόλουθη δήλωση:

“Το θέμα της Ακτής της Καλαμίτσας είναι σοβαρό, αλλά δεν είναι το μόνο που απασχολεί τη διοίκηση του Δήμου, ώστε να αναλώνεται με την προεκλογική… μονοκαλλιέργεια της κυρίας Αναστασίας Ιωσηφίδου. Εκείνη επιμένει να θεωρεί τρεις διοικήσεις του Δήμου (Σιμιτσή, Τσανάκα και σημερινή, καθώς και τους δεκάδες δημοτικούς συμβούλους ανόητους. Γι’ αυτόν και μόνο τον λόγο υπενθυμίζουμε στους Καβαλιώτες με μεγαλύτερες λεπτομέρειες το ιστορικό της υπόθεσης, δηλώνοντας ότι η καθημερινότητα και τα σημαντικά έργα του Δήμου δεν επιτρέπουν περαιτέρω ενασχόληση με την επαναλαμβανόμενη, νομικά αβάσιμη, που αγγίζει τα όρια της συκοφαντίας, άποψη της κυρίας Ιωσηφίδου.

Θα πρέπει να βρει άλλους τρόπους αντιπαράθεσης.

Ο Καβαλιώτικος Λαός, βλέπει ποιοι είναι αυτοί που καθημερινά παλεύουν για την διατήρηση της ελεύθερης πρόσβασης στην Καλαμίτσα, πασχίζοντας για την καθαριότητα και ευπρέπεια της μεγάλης λαϊκής πλαζ της πόλης μας, ώστε να μπορεί αξιοπρεπώς να φιλοξενεί χιλιάδες δημότες, επισκέπτες και τουρίστες από όλον τον κόσμο κάθε χρόνο. 

Στις ανακρίβειες και τις υπερβολές που εκτοξεύονται κατά καιρούς, με σκοπό τον εντυπωσιασμό, διευκρινίζουμε -μια για πάντα- τα εξής: 

1. Η παραχώρηση της Ακτής στον ΕΟΤ το έτος 1969, δεν ήταν «κενή περιεχομένου», όπως λέει η κ. Ιωσηφίδου. Γιατί με Διάταγμα τον Οκτώβριο του 1969 χαρακτηρίσθηκε ως «Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα» όλη παραλία Καλαμίτσας μήκους περίπου 800 μ. και ο αιγιαλός μπροστά από τα δύο (2) τεμάχια, που αποτυπώθηκαν  σε τοπογραφικό διάγραμμα που συνόδευε το διάταγμα. Ένα μήνα μετά, η διοίκηση και διαχείριση της Ακτής της Καλαμίτσα δόθηκε στον ΕΟΤ, ο οποίος στη συνέχεια, το έτος 2000, απέκτησε και την ιδιοκτησία (κυριότητα) της Ακτής με νόμο. 

2. Είναι επίσης φανερό ότι, αν δεν είχε αποκτηθεί από τον ΕΟΤ το «Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα» Καλαμίτσας, τότε δεν θα ήταν δυνατή η παραχώρησή του κατά χρήση (και όχι κατά κυριότητα) στον Δήμο μας, που όπως είναι γνωστό έγινε το έτος 1985, με απόφαση του Γ.Γ. του ΕΟΤ, για 30 χρόνια . Όμως η παραχώρηση αυτή έληγε το  έτος 2015. Συνεπώς, ο Δήμος μας δεν απέκτησε ποτέ δικαίωμα ιδιοκτησίας στην Ακτή Καλαμίτσας, είτε με τρόπο παράγωγο (λ.χ. από αγορά, δωρεά) είτε με τρόπο πρωτότυπο (λχ. χρησικτησία) . 

3. Το γεγονός ότι επί διοίκησης Εριφυλλίδη ο Δήμος, χωρίς νόμιμο τίτλο και στην ουσία χωρίς κανένα δικαίωμα, δήλωσε την Ακτή Καλαμίτσας στο Εθνικό Κτηματολόγιο, δεν σήμαινε απολύτως τίποτε. Η εγγραφή στο Κτηματολόγιο δεν αποτελεί τίτλο ιδιοκτησίας, ούτε αποδίδει δικαιώματα, παρά μόνο μετά την παρέλευση μιας προθεσμίας που συνεχώς παρατείνεται. Όλοι οι νομικοί (και όχι μόνο) γνωρίζουν αυτό που φαίνεται πως αγνοεί η κ. Ιωσηφίδου: Ο πλημμελής έλεγχος κατά τη κτηματογράφηση οδήγησε στην καταχώριση χιλιάδων ανύπαρκτων δικαιωμάτων στο Εθνικό Κτηματολόγιο, δημιουργώντας υποθέσεις που κατά εκατοντάδες εισάγονται και λύνονται στα δικαστήρια. Όμως, μέχρι να οριστικοποιηθούν οι εγγραφές μιας περιοχής (έως 31.12.2023), οι νόμιμοι κύριοι, μέχρι και την τελευταία στιγμή έχουν δικαίωμα να αναζητήσουν δικαστικά την αναγνώριση των δικαιωμάτων τους, όπως και έγινε με την ΕΤΑΔ . 

4. Η ΕΤΑΔ από την ίδρυσή της, το 1998, απέκτησε τη διοίκηση και διαχείριση ακινήτων κυριότητας ΕΟΤ, και από το έτος 2011 τη διοίκηση και διαχείριση των ακινήτων που διοικούσε και διαχειριζόταν η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου. Στη συνέχεια, με νόμους του 2016, η κυριότητα και νομή όλων των ακινήτων που ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο και στον ΕΟΤ και τα διαχειριζόταν η ΕΤΑΔ μεταβιβάστηκαν αυτομάτως στην ΕΤΑΔ χωρίς αντάλλαγμα. 

5. Ο καθορισμός οριογραμμής αιγιαλού του 1982 (ΦΕΚ 166 Δ΄/1983) στην περιοχή ήταν λανθασμένος. Ο Δήμος μας, γνωρίζοντας την αδυναμία νομιμοποίησης των καταστημάτων που εκμίσθωνε μέχρι το 2015, διότι εμφανίζονταν εντός αιγιαλού, κινδυνεύοντας με κλείσιμο (αδυναμία χορήγησης άδειας ίδρυσης και λειτουργίας), με αίτησή του προς την Κτηματική Υπηρεσία το 2013, ζήτησε τον επανακαθορισμό του αιγιαλού σε ολόκληρη την Ακτή. Μόνο με τον επανακαθορισμό, τα υφιστάμενα εντός της Ακτής καταστήματα και λοιπά οικοδομήματα, θα ήταν πλέον εκτός αιγιαλού και θα ήταν δυνατή η με διαπιστωτική πράξη του ΕΟΤ, νομιμοποίησή τους. 

6. Όμως ο επανακαθορισμός δεν έγινε το 2013 όπως αφήνει να εννοηθεί η κ. Ιωσηφίδου, αλλά το 2015, επί διοικήσεως Δήμητρας Τσανάκα, επίλεκτο στέλεχος, δημοτική σύμβουλος και στενή συνεργάτιδα τής οποίας ήταν η επιλήσμων Αναστασία Ιωσηφίδου! 

7. Το έτος 2014, ο Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών επί διοικήσεως Τσανάκα, Φίλιππος Φιλιππίδης, ζήτησε από την ΕΤΑΔ την παραχώρηση στο Δήμο της Ακτής Καλαμίτσας. Με το ίδιο έγγραφο, ο ίδιος Αντιδήμαρχος, προφανώς με τη σύμφωνη γνώμη και προτροπή της τότε Δημάρχου, και εν γνώσει και της κ. Ιωσηφίδου, ζήτησε την επίσπευση της διαδικασίας επανακαθορισμού της οριογραμμής του αιγιαλού και ενημέρωση για το τι πρέπει να κάνει ο Δήμος.

8. Το 2016, με απόφασή του, το Δημοτικό Συμβούλιο Καβάλας ενέκρινε την υποβολή αίτησης του Δήμου Καβάλας προς την ΕΤΑΔ για την παραχώρηση χρήσης της Ακτής Καλαμίτσας. Την απόφασή αυτή υπερψήφισαν όλοι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της τότε διοίκησης Τσανάκα (και η κυρία Ιωσηφίδου), ενώ μειοψήφησε μόνον ο κ. Ποτόλιας. Στην εισήγηση του Αντιδημάρχου Φιλιππίδη, αναφέρονται λεπτομερώς όλα αυτά (εκτάσεις και κτήρια) που θα ζητούνταν από την ΕΤΑΔ. 

9. Συμπερασματικά, το να αρνείται ο Δήμος να αντιληφθεί την πραγματικότητα, και να επιδίδεται σε τυχοδιωκτικούς «δονκιχωτισμούς» κυνηγώντας ανεμόμυλους, αντί να φροντίσει για την εκ νέου παραχώρηση της Ακτής, βλάβη θα επέφερε, και όχι όφελος στους Καβαλιώτες και στα συμφέροντά τους. 

10. Κανένας δεν απέκρυψε την ύπαρξη της αγωγής της ΕΤΑΔ κατά του Δήμου. Όλα ήταν γνωστά, όπως και η ύπαρξη της αντιδικίας μεταξύ ΕΤΑΔ και Δήμου, και επίσης το γεγονός ότι μόνον εν μέρει αμφισβητείτο το δικαίωμά της ΕΤΑΔ επί της Ακτής, σύμφωνα με την εμπεριστατωμένη μελέτη–τεχνική έκθεση που συνέταξαν αρμόδιοι της Τεχνικής μας Υπηρεσίας, γνωρίζοντας όλη την «προϊστορία» της παραχώρησης κατά χρήση της Ακτής στο Δήμο μας, με σοβαρότητα, ευπρέπεια, εντιμότητα, ενεργώντας βάσει της αρχής της νομιμότητας. Ο Δήμος δεν μπορεί να λειτουργεί ως αριβίστας, ακολουθώντας πρακτικές ευκαιριακές που τα συναλλακτικά χρηστά ήθη αποδοκιμάζουν, ακόμη και για ιδιώτες. 

16. Τέλος τονίζεται πως είναι προφανές, εύλογο και σύννομο, η έφεση κατά της συγκεκριμένης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, να ασκηθεί, μόνον για εκείνα τα κεφάλαιά της, που απέρριψαν τους ισχυρισμούς, τις αρνήσεις και τις ενστάσεις που πρόβαλε πρωτόδικα ο Δήμος μας, και που αφορούν το μόνο διεκδικούμενο τμήμα του ακινήτου που αφέθηκε επί δεκαετίες σε κοινή χρήση, και έτσι έγινε κοινόχρηστο δημοτικό πεζοδρόμιο και κράσπεδο. 

17. Και επειδή «καθαρός ουρανός, αστραπές δεν φοβάται» καλούμε την κ.Ιωσηφίδου να αφήσει τις ανούσιες, δίκην πυροτεχνημάτων απειλές της. Αν πιστεύει πως υπάρχει κάτι επιλήψιμο, ας ενεργήσει τα νόμιμα”.