Σε κλίμα συγκίνησης και ιδιαίτερης χαράς πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 24 Οκτωβρίου 2026, η τελετή αδελφοποίησης των Δήμων Καβάλας και Αμμοχώστου.

Η επίσημη υποδοχή της καβαλιώτικης αντιπροσωπείας, αποτελούμενη από τον Δήμαρχο Καβάλας, Θόδωρο Μουριάδη, τους Αντιδημάρχους Καθαριότητας, Ανακύκλωσης, Ακτών και Προστασίας Ζώων Συντροφιάς, Χρήστο Τσιτσιλικάκη και Αθλητισμού, Κώστα Χατζηαναστασίου, και τους δημοτικούς συμβούλους της αντιπολίτευσης, Ξενοφώντα Κροκίδη, Ηλία Καλανταρίδη και Χρήστο Ποτόλια, έγινε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αμμοχώστου, στη Δερύνεια, από τον Δήμαρχο Αμμοχώστου, Σίμο Ιωάννου, παρουσία εκπροσώπων του κυπριακής κυβέρνησης, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Πρεσβείας της Ελλάδας στην Κύπρο και πλήθους κόσμου.

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ ΘΟΔΩΡΟΥ ΜΟΥΡΙΑΔΗ

“Ο Δήμος Καβάλας με την ονοματοδοσία κεντρικών οδών και περιοχών (Κύπρου, Λευκωσίας, Κερύνειας, πλατεία Καραολή Δημητρίου), τιμά το νησί της Κύπρου, τον εθνάρχη Μακάριο και τους αγωνιστές της ανεξαρτησίας της.

Με τον τρόπο αυτό φωτίζουμε το ένδοξο παρελθόν και την αδιάρρηκτη σχέση της πατρίδας μου με τη μεγαλόνησο.

Οι πινακίδες με την αιματοβαμμένη Κύπρο και τη φράση «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» είναι τοποθετημένες στις εισόδους της πόλης, αλλά και στο κεντρικότερο σημείο του λιμανιού «Απόστολος Παύλος».

Με την αδελφοποίηση των Δήμων Καβάλας και Αμμοχώστου, ενισχύεται έτι περαιτέρω αυτός ο δεσμός.

Η Καβάλα, που η πλειοψηφία των κατοίκων της είναι απόγονοι προσφύγων από τη Θράκη και την Μικρά Ασία, στάθηκε πάντα συμπαραστάτης στους αγώνες του Κυπριακού Ελληνισμού και επηρεάστηκε βαθιά από την ιστορική ανατροπή που γνώρισε η μακρά διαδρομή του Ελληνισμού της Κύπρου το 1974.

Δεν πρέπει να λησμονούμε επίσης ότι και οι Κύπριοι συμμετείχαν στους αγώνες του Ελληνισμού και έχουν ιδιαίτερη θέση στην καρδιά των Ελλήνων.

Έμπλεη συναισθημάτων είναι και η δική μου επαφή με την Κύπρο.

Υπηρέτησα, ως νέος αξιωματικός, στην ΕΛΔΥΚ, στα τέλη της δεκαετίας 1980. Με τους Κύπριους φίλους μου, έζησα την αγωνία, αλλά και την ελπίδα ότι το μέλλον θα μπορούσε να βρει το νησί ενωμένο, σε νέο δρόμο ειρήνης και ευημερίας. Η πνευματική και καλλιτεχνική ζωή άνθιζε τότε με αγώνα για διατήρηση της μνήμης και της ταυτότητας του τόπου.

Ο κόσμος της Κύπρου με έφερε κοντά σε ανθρώπους που διακρίθηκαν στις τέχνες και τα γράμματα. Μού μίλησαν για την Αμμόχωστο και το Βαρώσι, που ξεχώρισε για την πολιτιστική της ακμή πριν το 1974.

Με τα σχολεία, την πινακοθήκη, τους συγγραφείς και καλλιτέχνες, το Λύκειo των Ελληνίδων, τις βιβλιοθήκες και τους συλλέκτες της, αποτέλεσε πόλο έλξης της ελληνικής διανόησης, και φυτώριο πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Η νεολαία και η εκπαιδευτική μας κοινότητα δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν από αυτήν τη διαρκή γέφυρα αδελφοσύνης. Είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρο ότι τα σχολεία του Δήμου Καβάλας αναπτύσσουν και διατηρούν σταθερούς δεσμούς φιλίας και συνεργασίας με την Κύπρο.

Στην αιχμή του δόρατος αυτής της προσπάθειας βρίσκεται το Γενικό Λύκειο Κρηνίδων. Μάλιστα, αποτελεί ιδιαίτερη χαρά για μένα το γεγονός ότι απόψε, εδώ στην Κύπρο, είνα μαζί μας – ως μέλος της αποστολής του Δήμου μας – η Διευθύντρια του Λυκείου, Αρετή Κώτση, την οποία και ευχαριστώ θερμά.

Το σχολείο της υλοποιεί σπουδαίες «γέφυρες μνήμης». Τον Νοέμβριο του 2025 διοργάνωσε ημερίδα για το Κυπριακό ζήτημα με προσκεκλημένη τη Δήμαρχο Ακανθούς, προχώρησε στην επίσημη και διηνεκή αδελφοποίησή του με το Λύκειο Κύκκου Α΄ Λευκωσίας και εκπόνησε το ερευνητικό project «Στα Βήματα των Αποστόλων Βαρνάβα και Παύλου σε Κύπρο και Καβάλα», το οποίο, σε συνεργασία με την Εταιρεία Κυπριακών Σπουδών, παρουσιάστηκε σε εκπαιδευτικά ιδρύματα τόσο εδώ στην Κύπρο, όσο και στην Καβάλα.

Παράλληλα, η κοινωνία των πολιτών της Καβάλας έχει αποδείξει την αλληλεγγύη της έμπρακτα, με πιο φωτεινό και διαχρονικό παράδειγμα το Λύκειο Ελληνίδων Καβάλας.

Καλωσορίζω την Πρόεδρο του Λυκείου, Μαρίνα Φιλιππίδου, που ταξίδεψε επίσης μαζί μας για τη σημερινή, ιστορική ημέρα. Η πολυεπίπεδη δράση του Λυκείου Ελληνίδων ξεκινά ήδη από το 1952 με την αποστολή ψηφισμάτων υπέρ της Ένωσης της Κύπρου, και κορυφώνεται το τραγικό καλοκαίρι του 1974.

Τότε, οι γυναίκες της Καβάλας κινητοποιήθηκαν αστραπιαία, στέλνοντας οικονομική βοήθεια για τα βρέφη των εκδιωχθέντων προσφύγων και υψώνοντας διεθνώς φωνή διαμαρτυρίας.

Επιτρέψτε μου, καθώς σήμερα αδελφοποιούμαστε με τον ιστορικό Δήμο Αμμοχώστου, να υπενθυμίσω μια βαθιά συγκινητική στιγμή:

το Λύκειο Ελληνίδων Καβάλας στάθηκε τότε ουσιαστικά δίπλα στο Λύκειο Ελληνίδων Αμμοχώστου, στηρίζοντάς το και στέλνοντας φορεσιές όταν εκείνο έχασε τη λαογραφική του περιουσία, μέσα στη δίνη της εισβολής.

Μέχρι και σήμερα, οι γυναίκες του Λυκείου μας φορούν περήφανα τις κυπριακές φορεσιές σε όλη την Ελλάδα.

Αυτούς τους ακατάλυτους δεσμούς θα γιορτάσουμε απόψε, καθώς το χορευτικό τμήμα του Λυκείου Ελληνίδων Καβάλας θα τιμήσει εσάς και τη νέα μας αδελφοποίηση, με παραδοσιακούς χορούς από τη Μακεδονία μας.

Αξιότιμε Δήμαρχε Αμμοχώστου, αγαπητέ κ. Ιωάννου,

Θέλω από καρδιάς να σας ευχαριστήσω για την άψογη υποδοχή και φιλοξενία της Καβαλιώτικης αποστολής.

Περιποιεί μεγάλη τιμή τόσο για εμένα, όσο και για τα υπόλοιπα μέλη της, τους Αντιδημάρχους, Κώστα Χατζηαναστασίου και Χρήστο Τσιτσιλικάκη και τα στελέχη της αντιπολίτευσης στο Δημοτικό Συμβούλιο Καβάλας, Χαράλαμπο Χρυσανίδη, Γιάννη Εριφυλλίδη, Ξενοφών Κροκίδη και Χρήστο Ποτόλια, η υπογραφή του Πρωτοκόλλου Αδελφοποίησης και Συνεργασίας των Δήμων Καβάλας και Αμμοχώστου.

Σήμερα βάζουμε επί της ουσίας τις βάσεις για τη διεύρυνση των ιστορικών μας δεσμών.

Καβάλα και Αμμόχωστος ενώνουν τις φωνές τους και στέλνουν ένα ηχηρό μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις:

Η στήριξη του πολυετούς αγώνα των Κυπρίων δεν είναι δυνατόν να περιορίζεται σε δηλώσεις ίσων αποστάσεων και απλές επικλήσεις για άμεση εφαρμογή των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου από τους ηγέτες των ξένων χωρών.

Πραγματική στήριξη και πολύ περισσότερο δικαίωση για τους κατοίκους του χρυσοπράσινου φύλλου, θα υπάρξει μόνο όταν η Αμμόχωστος, εκτός από θεσμική υπόσταση, θα αποκτήσει και την προαιώνια γεωγραφική της επικράτεια”.

Μετά την υπογραφή του Πρωτοκόλλου Αδελφοποίησης, ακολούθησε το μουσικό σκέλος της τελετής με την παρουσίαση δημοτικών χορών και τραγουδιών από το Λύκειο Ελληνίδων Καβάλας και τη Χορωδία του Δήμου Αμμοχώστου, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του μαέστρου, Νίκου Βήχα. Αντίστοιχη τελετή αδελφοποίησης των Δήμων Καβάλας και Αμμοχώστου, θα λάβει χώρα και στην Καβάλα μέσα στην επόμενη χρονιά.

«Προφανώς ο κ. Τσεκμέζογλου δεν ικανοποιήθηκε από τις απαντήσεις του υποψήφιου αναδόχου και από την τριμελή επιτροπή / Η Τεχνική Υπηρεσία έπραξε αυτό που έπρεπε / Προχειρότητα σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των σοβαρών θεμάτων»

Για μη σωστή προτεραιοποίηση των ζητημάτων του δήμου και για ασυνεννοησία μεταξύ του αντιδημάρχου, Σ. Τσεκμέζογλου και της Τεχνικής Υπηρεσίας του δήμου Καβάλας, έκανε λόγο με δηλώσεις της στην ΕΡΤ Καβάλας, η δημοτική σύμβουλος της παράταξης «Έργο Τώρα», Ευαγγελία Δρακονάκη.

«Στη συνεδρίαση της δημοτικής επιτροπής την Τρίτη 20 Οκτωβρίου, είχαμε μία εισήγηση περί έγκρισης πρακτικού διαγωνισμού από την επιτροπή διαγωνισμού για το έργο της «Συντήρησης και επέκτασης του δικτύου ηλεκτροφωτισμού και οδοφωτισμού του δήμου Καβάλας 2025», ανέφερε αρχικά η κ. Δρακονάκη.

Προφανώς ο αντιδήμαρχος έμεινε ανικανοποίητος από τις απαντήσεις τόσο του υποψήφιου αναδόχου, όσο και από την τριμελή επιτροπή

«Αυτός είναι ο τίτλος. Αυτό έχει σημασία διότι υπήρχε μία πρόθεση και μια έννοια δέσμευσης χρημάτων και κωδικών που ξεκίνησε το 2025 και ευδοκίμησε μέσα στο 2026. Ευδοκίμησε όμως ως σκέψη μόνο, αλλά δεν υλοποιήθηκε ως πράξη. Διότι με έκπληξη διαπίστωσα ότι ο αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών, στηριζόμενος σε μία εγκύκλιο του Νοεμβρίου του 2025, ζητάει επιπλέον δικαιολογητικά για τα τεχνικά ζητήματα της προσφοράς του πρώτου αναδόχου. Μία διαδικασία που έπραξε η επιτροπή διαγωνισμού όπως ορίζει ο δήμος, αλλά προφανώς ο αντιδήμαρχος έμεινε ανικανοποίητος από τις απαντήσεις τόσο του υποψήφιου αναδόχου, όσο και από την τριμελή επιτροπή που αποτελείται από μηχανικούς της Τεχνικής Υπηρεσίας», πρόσθεσε η κ. Δρακονάκη.

Η Τεχνική Υπηρεσία έπραξε αυτό που έπρεπε και θα έπρεπε να συντομεύουν οι χρόνοι

«Σε κάθε περίπτωση και προς αποφυγή παρεξήγησης πραγματικά θεωρώ τύχη και καλό ένας αντιδήμαρχος να υπηρετεί μία αντιδημαρχία που να ταυτίζεται με την επαγγελματική του ιδιότητα, διότι έχει την εμπειρία, αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνεται με τόσο μεγάλες χρονοκαθυστερήσεις. Δεν μπορεί μετά από 40 μέρες σύνταξης του πρακτικού που έλαβε γνώση την εισήγηση του πρακτικού της επιτροπής, να έρχεται στη δημοτική επιτροπή και να ζητάει από το σώμα να γυρίσουμε πίσω χρονικά και αναζητήσουμε επιπλέον δικαιολογητικά από τον ανάδοχο. Προσωπικά και ως παράταξη δεν συντάχθηκα με την άποψη του αντιδημάρχου, διότι θεωρώ ότι η Τεχνική Υπηρεσία έπραξε αυτό που έπρεπε κι ότι θα έπρεπε να συντομεύουν οι χρόνοι», ανέφερε ακόμη η δημοτική σύμβουλος της αντιπολίτευσης.

Προχειρότητα σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των σοβαρών θεμάτων «Αλίμονο αν για ένα τέτοιο έργο που ξέρουμε την αναγκαιότητά του και πόσο επιβεβλημένο είναι να γίνει, να καθυστερούμε 40 μέρες για να εγκριθεί ένα πρακτικό, το οποίο τελικά δεν θα εγκριθεί και θα ξαναγυρίσουμε πίσω για να δώσουμε άλλο ένα χρονικό διάστημα τουλάχιστον 10 – 15 ημερών στον πρώτο προσωρινό ανάδοχο να μας προσκομίσει επιπλέον δικαιολογητικά. Αυτό δείχνει μία προχειρότητα σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των σοβαρών θεμάτων του δήμου ή μία όχι μία σωστή προτεραιοποίηση των ζητημάτων του δήμου και σίγουρα μία ασυνεννοησία μεταξύ του αντιδημάρχου και της Τεχνικής Υπηρεσίας», υπογράμμισε καταληκτικά στις δηλώσεις της η Ευαγγελία Δρακονάκη.