Διήμερες πολιτιστικής εκδηλώσεις στο νησί της Θάσου
Αυτό που ζήσαμε στην όμορφη Θάσο, στις 4 και 5 Οκτωβρίου ήταν πραγματικά μοναδικό και πάρα πολύ δύσκολο εγχείρημα, αν σκεφτεί κανείς, ότι έγινε μόνο με μία από κοινού πρόβα, η οποία ήταν ικανή να ενώσει τρεις μεριές της Ελλάδας, Σαντορίνη, Βόλο, Θάσο, ήταν βέβαια αποτέλεσμα αρκετής κατά μόνας προετοιμασίας, όλων των συντελεστών και προσπάθειας, αλλά, να που έκανε το θαύμα της και μίλησε η Τέχνη μέσα από την μουσική, την άρτια, την άριστη μουσική, την συγκλονιστική απαγγελία, αλλά και την φιλολογική βουτιά στην προσωπικότητα του Αλεξανδρινού ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη, που ήταν στο επίκεντρο της λογοτεχνικής βραδιάς, ως τιμώμενο κεντρικό πρόσωπο, έτσι ώστε κανείς δεν έφυγε με ψυχή νηστική ή δεν αφέθηκε και τίποτα που να μην έχει ολοκληρωθεί μέσα στις δυόμιση ώρες, που κράτησε και κάτι παραπάνω, η γιορτή ήταν πραγματικά κάτι σαν φιλολογικό μνημόσυνο, ολοκληρωμένο στη μνήμη του Καβάφη.
Τυχεροί όλοι όσοι ελεύθερα ήρθαν και το είδαν.
Η εκδήλωση ήταν αρχικά σχεδιασμένη να γίνει στον Προαύλιο Χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου, Θάσου αλλά η βροχή έκανε την εκδήλωση να πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο Καλογερικό.
Οι φιλοξενούμενοι ποιητές έφτασαν μια μέρα πιο μπροστά στην Θάσο και αφού τακτοποιήθηκαν στα ξενοδοχεία τους, κατευθύνθηκαν μαζί με την ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου, η οποία είχε την δημιουργία και την εκτέλεση αυτού του πολιτιστικού διημέρου, με τίτλο:” ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ ” Στον χώρο του Καλογερικού, όπου τους περίμενε η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Δήμου Θάσου, κυρία Στέλλα Φουρναράκη, σε πρόβα που διήρκησε τέσσερις ώρες, αμέσως μετά Δείπνησαν στο εστιατόριο Μεσόγειος, παρουσία του δημάρχου κυρίου Ελευθερίου Κυριακίδη, παρούσα και η φιλόλογος κυρία Εύα Σεϊτανίδου, η οποία θα αναλάμβανε την φιλολογική προσέγγιση του έργου του Καβάφη.
Και θα’ ταν μισή η εκδήλωση, αν δεν ήταν πλαισιωμένη, από τον συνθέτη – κιθαρίστα Γιώργο Φουντούλη, ο οποίος ήρθε μαζί με όλο το μουσικό του επιτελείο από τον Βόλο:
Νίκος Σαλπαδήμος (τραγούδι)
Εύη Νικολού (τραγούδι)
Ειρηάννα Συρίγου (τραγούδι, κιθάρα)
Δήμητρα Κιρατσούδη (τραγούδι)
Ζέφη Αποστόλου (φλάουτο)
Αγγελική Φουντούλη (κιθάρα)
Και επένδυσε μουσικά τόσο όμορφα, την εκδήλωση στην οποία ακούστηκαν όλα τα μελοποιημένα από τον ίδιο ποιήματα του Καβάφη αλλά και άλλων στιχουργών, στο ελεύθερο πρόγραμμα, που ακολούθησε.
Και όπως λέει ο Καβάφης: «από τα πιο σκεπασμένα μου κείμενα από εκεί θα με καταλάβουν ….αλλά δεν είναι και τόσο απαραίτητο …ένα κερί αρκεί για να έρθουν της αγάπης, για να έρθουν οι σκιές».
Όλα έγιναν στην αίθουσα του Καλογερικού, Λιμένα Θάσου, πολιτιστικού κέντρου, μέσα σε μια κατάμεστη αίθουσα από κόσμο, αλλά κι από επίσημους, με παρόντες τον Δήμαρχο Θάσου, κύριο Ελευθέριο Κυριακίδη, ο οποίος αξίζει να σημειωθεί ότι έκατσε έως το τέλος της εκδήλωσης, παρόντες ήταν : Γιάννης Γεωργίου Αντιδήμαρχος Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών, Κουτσομανής Γεώργιος Αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Μανίτσας Δημήτριος Πρόεδρος Λιμενικού Ταμείου, Πιπίνης Δημήτρης Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου, ο Ιατρός Κώστας Σειτανίδης, η τοπική Πρόεδρος Βούλα Καρκαμέτσου, Λαμπρινή Φώκα Δημοτική Σύμβουλος, Διευθύντρια του 1ου Δημοτικού Σχολείου Θάσου, Μαρία Παπαλαζάρου, η τέως Λυκειάρχης Λιμένα Θάσου κυρία Μαρία Εξηντάρη οι εκπαιδευτικοί : Πόπη Μαργιού, Γιώργος Μπαλτάς, Τούλα Ευαγγελίδου, η Χρύσα Γκλαβά, η μουσικός και καθηγήτρια χορωδιών του Δήμου Θάσου κυρία Πελαγία Αναγνωστάκη, η διευθύντρια Φιλαρμονικής του Δήμου Θάσου κυρία Εύη Σχοινάκη, η τέως υποθηκοφύλακας Καλλιόπη Μαντενιώτου, η Πρόεδρος του Συλλόγου των Ποντίων κυρία Στέφη Χαραλαμπίδου, ο πρόεδρος του Μικρασιατικού Συλλόγου Ευάγγελος Αγγελίδης, οι αρχαιολόγοι : Εμμανουέλα και Τόνυ Κοζέλη, ο Κώστας Ζαγοριανός διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού Stoxos FM, η Ιωάννα Καραμανιώλα θεία του μεγάλου Θάσιου ποιητή Καραμανιώλα, οι επιχειρηματίες : Αναστάσιος Γιαξής, Λένα Σταυροπούλου και Σταύρος Σταυρόπουλος, η αγιογράφος Θάσια Αικατερίνη Κόντη, από τον Σύλλογο Γυναικών Παναγίας Θάσου η κυρία Μαρία Λεβέντη, ο ραδιοφωνικός παρουσιαστής του Stoxos FM Γιώργος Λάμπρου καθώς και άλλοι. Όταν όλα καθιζάνουν στις ψυχές των ακροατών των παρισταμένων, αλλά και των συντελεστών της εκδήλωσης, τότε σαν το παλιό κρασί θα γραφτούν Μέσα στις ψυχές τους… Οι όμορφες στιγμές που ζήσαμε την ώρα που ενώθηκε η ποίηση με τη μουσική και τον στίχο και το φλάουτο την κιθάρα και τους υπέροχους αοιδούς που τραγούδησαν, γιατί αυτό που ζήσαμε δεν ήταν παρεΐστικο Είχε πολύ κόπο!
Ήταν μια διήμερη συνάντηση ποιητών και ανθρώπων της τέχνης μουσικών τραγουδιστών που έφερνε πίσω σε όλους τα χαμένα μήλα των Εσπερίδων, χαμένα συναισθήματα, χαμένα αισθήματα αλλά και πάλες εσωτερικές, που καθένας κάνει με τον εαυτό του για να νικήσει τα πάθη και τις αδυναμίες του, έφερε στο προσκήνιο τα ενδότερα του καθένα στην μαγευτική Θάσο τον πιο όμορφο μήνα τον Οκτώβρη, Έφερε ένα όμορφο αεράκι ηδονικό, ποιητικό, ιδανικό, ανάλαφρο, ένα αεράκι που χρειαζότανε μετά απ’ τη ζέστη του καλοκαιριού από την κούραση, από το τέλμα μια βουτιά στις αισθήσεις, στα πάθη, στα λάθη και στον εσωτερικό αγώνα για λύτρωση.
Όλα αυτά μέσα από την ηδονική ποίηση του Καβάφη. Με τόλμη σε έναν ρόλο τελείως κόντρα !!!
Στα τετριμμένα ήταν κι αυτό μια έκθεση και όμως όταν η τέχνη σε τραβάει από το μανίκι τότε συμβαίνουν… τα υψηλά και τα ωραία,η επιλογή των κειμένων με μια ροή θεατρική, που έκανε με πολλή Αγάπη η ποιήτρια Ανδρομάχη, είχε στόχο να να δούμε τον Καβάφη από άλλη πλευρά και σε καμία περίπτωση με την στείρα απαγγελία σ’ ένα μικρόφωνο
Μικρόφωνα σαφώς υπήρχαν επάνω στη σκηνή αλλά ήταν μονάχα εργαλεία, η κινησιολογία, τα σκηνικά, το γραφείο του Καβάφη, που στήθηκε σε μια γωνιά μαζί με την πένα του, το καντηλέρι, το κερί, με το οποίο άναψε και έκλεισε η ποιήτρια την κεντρική εκδήλωση στις 5 Οκτωβρίου 2024 μελοποιημένης ποίησης με κιθάρες, έγιναν με πολλή επιμέλεια και αγάπη από την ίδια, σε αγαστή συνεργασία με την Στέλλα Φουρναράκη και τον αντιδήμαρχο Πολιτισμού του Δήμου Θάσου κύριο Γιώργο Κουτσομανή, μιας και η εκδήλωση ήταν υπό την αιγίδα του Δήμου Θασου, αλλά και της Εφορίας Αρχαιοτήτων Καβάλας και Θάσου.
Έχουν γίνει άπειρες εκδηλώσεις για τον Αλεξανδρινό και όμως αυτή ξεχώριζε γιατί δεν ακούστηκαν, τα συνηθισμένα – αναγνωρισμένα ποιήματα του Καβάφη αλλά τα αποκηρυγμένα, τα ”Κρυμμένα” επίσης η παράσταση βασίστηκε πάνω σε δύο ποιητές, γιατί χρειάζονταν δύο άνθρωποι μόνο για να δείξουν, την εσωτερική πάλη, που έκανε ο Καβάφης με τον ίδιο του τον εαυτό
ΔΥΟ οι οποίοι δύο θα ήταν ο ένας !!! ο Καβάφης, που απλά μιλάει, μέσα από τους δύο,
ένας εσωτερικός διάλογος του ποιητή με τον εαυτό του και την πάλη που κάνει, την εσωτερική, αυτήν που ο καθένας από μας, κάνει με τα ίδια του τα πάθη …
Και έτσι ακριβώς αποδόθηκε από την ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου και τον ποιητή Ιάκωβο Θηρα Καραμολέγκο ενώ κάποιες φωνές και φορές κάνανε αισθητή την παρουσία τους η Θάσια καλλιτέχνης Αλεξάνδρα Γεωργακούδα και ο Λευτέρης Μουφτόγλου τέως πρόεδρος ΕΛΒΕ Θεσσαλονίκης από Θεσσαλονίκη.
Το φαινόμενο Καβάφης θα συνεχίζει να μας απασχολεί, για πολλά χρόνια ακόμα
Πως κατάφερε να κάνει ποίηση και τέχνη τα πάθη του!!! έτσι ώστε να γίνει παγκόσμιο φαινόμενο αυτός ο ποιητής, ο ‘Έλληνας, ο Άλεξανδρινός, ο Κωσταντινοπολίτης.
Θεωρώ τον εαυτό μου πλήρη κι ευτυχισμένο γιατί έκανα κατάθεση αληθινής ψυχής, έτσι ώστε αυτή η εκδήλωση να ξεφύγει από την έννοια της εκδήλωσης και να γίνει μία παρουσίαση πολύπλευρη και πολύπτυχη της αληθινής ζωής του Κωσταντίνου Καβάφη, του έργου του και του ψυχισμού του.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς τον συνεργάτη μου Γιώργο Φουντούλη που με όρισε ως παρτενέρ Βορείου Ελλάδος στην προσπάθεια που έκανε για την παγκόσμια ημέρα του Καβάφη που ήρθε από τον Βόλο, σύνθετη κιθαρίστα Ιδρυτή της Παγκόσμιας Ημέρας Καβάφη σε μία εμπειρία τόσο συγκλονιστική. Μαζί με το μουσικό του επιτελείο, καθώς επίσης και τον ποιητή Ιάκωβο Θήρα Καραμολέγκο που ήρθε από την μακρινή και μαγευτική Σαντορίνη καθώς και τον τέως πρόεδρο της ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος κύριο Λευτέρη Μουφτόγλου που ήρθε από Θεσσαλονίκη, την φιλόλογο Εύα Σειτανίδου για την μοναδική φιλολογική προσέγγιση που έκανε το έργο του Αλεξανδρινού ποιητή, καθώς και την Θάσια καλλιτέχνιδα, εικαστικό Αλεξάνδρα Γεωργακούδα για την από ψυχής συμμετοχή της.
Επίσης την καλλιτεχνική διευθύντρια του Δήμου Θάσου, Στέλλα Φουρναράκη για την αγαστή της συνεργασία, τον αντιδήμαρχο πολιτισμού κύριο Γιώργο Κουτσομάνη. όπως επίσης και τον δήμαρχο Θάσου Ελεύθεριο Κυριακίδη. Που αποδείχτηκε ένας Φιλόστοργος προστάτης των τεχνών και της ποίησης και όλων των δημιουργών και τις δύο μέρες που κράτησε αυτή η εκδήλωση παρών μαζί με τους ποιητές τόσο στα τραπέζια που τους παρατέθηκαν όσο και στην βόλτα και φωτογράφιση στην Μακρύαμμο όσο και στην τελική εκδήλωση
Πιστεύω ότι στα πλαίσια μιας πολιτιστικής ανάγκης για αποκέντρωση, αναπνεύσαμε όλοι πιο βαθιά στο όμορφο νησί μας για άλλη μια φορά
Ευχαριστίες και στον Αντώνη Μιτζάλη, ιδιοκτήτη των Bungalows Μακρύαμμου, που έγινε η όμορφη Εφωτογράφιση η οποία θα πάει σε 135 χώρες του κόσμου για να αναδείξει την ομορφιά της Θάσου !! Ευχαριστίες επίσης για για την διήμερη φιλοξενία που προσέφερε στους δύο ποιητές,
ο κύριος Στέλιος Καρδαμελίδης της Μεσογείου ιδιοκτήτης του εστιατορίου για το ένα γεύμα που παρέθεσε δωρεάν καθώς και για τον κύριο Κώστα Πέτκα για τα λουλούδια και τις ανθοδέσμες όλα τα υπόλοιπα καλύφθηκαν από το Δήμο Θάσου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ποιητές αλλά και ο συνθέτης με το επιτελείο ήρθαν με δικά τους έξοδα από τα μέρη τους, γιατί πάντα οι αληθινοί ποιητές βάζουν τα μεγάλα παπούτσια του γίγαντα και όλες τις αποστάσεις τις εκμηδενίζουν, με την ωραία υπέροχη τρέλα που διαθέτουν γιατί για πείτε μου τι θα ‘ταν αυτή η ζωή, δίχως λίγη τρέλα, λίγο δίχως σπίθα δίχως δάδα εσωτερική, δίχως φλόγα, θα ήταν μια μονότονη μέρα, όπως λέει και ο Καβάφης από ψυχής.
Για την Θάσο και μόνο για την Θάσο και πάντα για την Θάσο που θα πάρει μια μέρα το σώμα μου.
Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου,
Δημιουργός εμπνεύστρια των διήμερων εκδηλώσεων, που πραγματοποιήθηκαν στην Θάσο στις 4 και 5 Οκτωβρίου 2024 με τίτλο ”ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ”.
Γιατί όλα στη ζωή είναι επιλογές, αν θα είμαστε προσανατολισμένοι στη ζωή και θα ζούμε με το ποίημα του Καβάφη την μονοτονία ή θα ζούμε με την δύναμη του ποιήματος Επέστρεφε.
Μονοτονία
Την μια μονότονην ημέραν άλλη
μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί.
Θα γίνουν τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι —
οι όμοιες στιγμές μάς βρίσκουνε και μας αφήνουν.
Μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα.
Αυτά που έρχονται κανείς εύκολα τα εικάζει·
είναι τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα.
Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει.
Επέστρεφε
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με —
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη, κι επιθυμία παλιά ξαναπερνά στο αίμα·
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κι αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…
Αξίζει να σημειωθεί ότι το διήμερο αυτό κάλυψε με φωτογραφικό υλικό και βίντεο η Μαρία Φιλιππίδου εθελοντικά. Ευχαριστούμε πολύ για τις φωτογραφίες επίσης τον κύριο Τόνυ Κοζέλη, την κυρία Καίτη Σιδηροπούλου που μας απέστειλαν αρκετές από τις παρακάτω φωτογραφίες, καθώς και το Ena Channel που, ήταν παρών στην εκδήλωση την οποία κάλυψε εξ ολοκλήρου. Για άλλη μια φορά αξιέπαινη ήταν η ηχητική στήριξη της εκδήλωσης από τον Αντώνη Παπαλάσκαρη. Ενώ τον φωτισμό επιμελήθηκε ο Σπύρος Ρόιδος.
Η εμβληματική τραγωδία «ΠΕΡΣΕΣ» του Αισχύλου, που έγινε SOLDOUT στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, έρχεται στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, το Σάββατο 22 και την Κυριακή 23 Αυγούστου 2026
Στην παράσταση πρωταγωνιστούν οι: Μαρία Ναυπλιώτου, Δημήτρης Καταλειφός, Αναστάσης Ροϊλός και Σταύρος Σβήγκος, πλαισιωμένοι από έναν δυναμικό 18μελή Χορό.
Οι «Πέρσες» αποτελούν το αρχαιότερο σωζόμενο ολοκληρωμένο έργο της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας και ταυτόχρονα την πρώτη θεατρική καταγραφή ιστορικών γεγονότων. Ο Αισχύλος, αυτόπτης μάρτυρας της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας, δημιουργεί ένα «σκηνικό ρεπορτάζ» πολέμου, μόλις οκτώ χρόνια μετά την καταστροφή.
Ο Χρήστος Θεοδωρίδης προσεγγίζει το έργο ως μια βαθιά αντιπολεμική κραυγή, συνεχίζοντας τη σκηνοθετική του πορεία πάνω σε πολιτικά φορτισμένα και καίρια σύγχρονα ζητήματα.
«Αχ, μια φορά πόσο μεγάλη και γλυκιά ήταν στ’ αλήθεια η ζωή μας…»
Είκοσι δύο άνθρωποι περιμένουν τα νέα μιας συντελεσμένης καταστροφής. Όταν ο αγγελιοφόρος επιστρέφει από το μέτωπο, ο λόγος του δίνει μορφή στον φόβο: η απώλεια είναι απόλυτη. Το σώμα και η σκέψη παραλύουν. Καμία πράξη δεν μοιάζει δυνατή. Μόνο ο θρήνος απομένει.
«Αχ, αχ, μιλάς για των δικών μας τα σώματα…»
Ο θρήνος γίνεται συλλογικός, επίμονος, αδιαπραγμάτευτος. Για τους νεκρούς. Για το παρελθόν που χάθηκε. Για το μέλλον που βυθίστηκε μαζί τους.
«Τώρα πάει του βασιλιά μας η εξουσία…»
Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται ο άνθρωπος απέναντι στην απώλεια. Η «τραγωδία των ηττημένων» ανοίγει έναν διαχρονικό διάλογο: οι ηττημένοι δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά σε κάθε εποχή, σε κάθε πλευρά. Τα ονόματα που αναζητά ο Χορός είναι τα ονόματα όλων όσοι χάθηκαν και συνεχίζουν να χάνονται στους πολέμους του κόσμου…
Είκοσι δύο ηθοποιοί, σε μια σκηνή σχεδόν γυμνή, συγκροτούν έναν Χορό-πρωταγωνιστή. Με εργαλεία τον λόγο, την κίνηση και τη μουσική, αποτυπώνουν το συλλογικό τραύμα μιας κοινωνίας που στέκεται μουδιασμένη μπροστά στην καταστροφή.
«Τόσοι άνθρωποι, να ξέρεις, ποτέ δεν χάθηκαν σε μία και μόνο μέρα…»
Μια παράσταση που στοχάζεται πάνω στη μνήμη και την ήττα, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την ακατάλυτη ανθρώπινη ανάγκη για δημοκρατία και δικαιοσύνη, μέσα σε έναν κόσμο που ολοένα και θεμελιώνει την εξουσία και την άκριτη υποταγή!
«Τρωάδες» του Ευριπίδη στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων
Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει στις 29 Αυγούστου, στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, τις Τρωάδες του Ευριπίδη, σε μετάφραση Γιάννη Τσαρούχη και διασκευή—σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου. Το κατεξοχήν ανθρωποκεντρικό έργο του μεγάλου τραγικού ποιητή ζωντανεύει στην πρώτη επιδαύρια σκηνοθεσία της διακεκριμένης δημιουργού στην πλέον λυρική και συλλογική του διάσταση.
Ένα ensemble 22 ερμηνευτριών και ερμηνευτών —μεταξύ των οποίων μέλη των Εν Δυνάμει— διαφορετικών ηλικιών, με και χωρίς αναπηρία, με ζωντανή μουσική επί σκηνής, μέσα από τη συνύπαρξη διαφορετικών σωμάτων, φωνών και εμπειριών, καταθέτουν μια σκηνική αφήγηση με κέντρο τη μουσικότητα.
Ένα ποιητικό και βαθιά πολιτικό σκηνικό ανέβασμα χωρίς αποκλεισμούς στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, που για πρώτη φορά στην ιστορία του καθίσταται προσβάσιμο και σε άτομα με αισθητηριακές —οπτικές και ακουστικές— αναπηρίες [31/7]. Μια ξεχωριστή σκηνική ανάγνωση για τη φρίκη και το παράλογο του πολέμου μέσα από το φίλτρο του θηλυκού σώματος, που διεκδικεί το δικαίωμα της επιλογής, ακόμη και όταν βρίσκεται υπό κατοχή.
Οι Τρωάδες της Ελένης Ευθυμίου δεν είναι μόνο τα όμορφα, υγιή κορμιά των προνομιούχων γυναικών της οικογένειας του Πρίαμου, που αναμένουν την τελική διαλογή. Είναι και σώματα –ανήλικα, ανάπηρα, ηλικιωμένα– που ούτε πριν τον πόλεμο αποφάσιζαν για τον εαυτό τους, ενώ σπάνια είχαν το προνόμιο της αφήγησης. Αιχμάλωτες μετά την άλωση της πόλης τους, οι Τρωάδες αναμετρώνται και με τις δικές τους ευθύνες, όταν η σιωπηρή αποδοχή του πολέμου αποκαλύπτει τις ολέθριες συνέπειές της. Είναι πια φανερό πως ούτε οι θεοί, ούτε ο μύθος, ούτε η μοίρα ορίζουν τη ζωή τους. Παρά την οδύνη και την απόγνωση μπροστά στην καταστροφή, οι Τρωάδες βιώνουν την απώλεια, μα δεν παραδίδονται. Οι λέξεις γίνονται τα όπλα της αντίστασής τους —έστω και την ύστατη αυτή στιγμή— απέναντι στη σκλαβιά και την απώλεια της ταυτότητας που η νέα πραγματικότητα τους επιφυλάσσει. Στέκουν όρθιες, βρίσκουν τη φωνή τους και σταδιακά το πένθος τους μετασχηματίζεται σε μια εύθραυστη αλλά επίμονη μορφή εξέγερσης, με την αλληλεγγύη να είναι πλέον η μεγαλύτερή τους δύναμη.
Θα μπορέσουν άραγε οι καταπιεσμένες αυτού του κόσμου να ξανακερδίσουν το δικαίωμα της επιλογής; Να κραυγάσουν τον θυμό και το μίσος τους, να θρηνήσουν, να γελάσουν μες στο χάος και το αδιέξοδο; Θα επαναοικειοποιηθούν ποτέ οι γυναίκες της Τροίας τα σώματά τους;
«Η ΚΑΡΥΑΤΙΔΑ!» του Γιώργου Καπουτζίδη σε περιοδεία
Κριτική από τον Παύλο Λεμοντζή
«Και αφού ήταν σπασμένη έτσι και αλλιώς! Να κοίτα, Παναγιώτη, και η μύτη της ήταν σπασμένη! Στους Άγγλους που την σπάσανε δεν είπε κανείς τίποτα! Όλα σε εμένα θα τα ρίξουν τώρα! Που δεν είναι καθόλου σωστό να σπας την μύτη του άλλου! Την ξένη μύτη! Αλλά φταίνε και οι Έλληνες! Να γυρίσουν πίσω τα μάρμαρα! Τι καταλάβατε; Μια χαρά ήμασταν και με το αντίγραφο. Το έβλεπα εγώ στην Ακρόπολη και έλεγα «Πω! Πω! Τι ωραίο!» Ωραίο; Πιο ωραίο από το αληθινό!»
Αλεξάνδρα Βελλή, Υπουργός Πολιτισμού πρώην τηλεοπτική δημοσιογράφος και παντρεμένη με τον αδελφό του μεγαλύτερου εμπόρου ναρκωτικών των Βαλκανίων!
Τι συμβαίνει όταν η χαμένη έκτη Καρυάτιδα επιστρέφει επιτέλους στην πατρίδα; Η χώρα φοράει τα καλά της. Οι κάμερες στήνονται. Οι λόγοι ετοιμάζονται. Οι δηλώσεις ξαναγράφονται. Οι μηχανισμοί δουλεύουν υπερωρίες. Οι τόνοι ανεβαίνουν. Και κάπου εκεί, η εθνική συγκίνηση συναντά την πολιτική παράνοια, η επίσημη γραμμή συγκρούεται με τα κρυφά παρασκήνια και η Ελλάδα κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: να μετατρέπει το μεγαλείο σε φιάσκο και το φιάσκο σε γελαστικό θέαμα.
Με αφορμή μια εξαιρετική θεατρική ιδέα, η Καρυάτιδα γίνεται μια πικρή κωμωδία, μια σάτιρα εθνικής αυτογνωσίας, ένα φαρσοκωμικό πορτρέτο μιας χώρας που μπορεί να συγκινείται βαθιά, να διχάζεται θεαματικά και να αυτοϋπονομεύεται με αξιοζήλευτη συνέπεια — συχνά όλα μαζί, ταυτόχρονα.
Ο Γιώργος Καπουτζίδης υπογράφει ένα έργο αιχμηρό, ευφυές και απολαυστικά άβολο, που πίσω από το γέλιο αποκαλύπτει με ακρίβεια χειρουργείου τα αντανακλαστικά, τις αντιφάσεις και τα εθνικά μας σπορ.
Η Κατερίνα Μαυρογεώργη σκηνοθετεί με ρυθμό, νεύρο και απόλυτη αίσθηση του κωμικού timing μια παράσταση που προχωρά με φόρα, εκπλήξεις και αλλεπάλληλα χτυπήματα στο κέντρο της ελληνικής ψυχής.
Όμως, ο ευφυής Γιώργος Καπουτζίδης έγραψε το έργο κατόπιν παραγγελίας του Εθνικού Θεάτρου. Ανέβηκε, σημείωσε τεράστια επιτυχία και φέτος το καλοκαίρι, οι παραγωγοί σεργιανάνε την παράσταση στη χώρα σε ανοικτούς χώρους.
Ατυχώς, σχεδόν πάντα μια παράσταση σε ανοικτό χώρο υφίσταται καλλιτεχνική απώλεια ή αναγκάζεται σε μερικούς συμβιβασμούς, καθώς τα έργα που σχεδιάζονται για κλειστή αίθουσα βασίζονται σε διαφορετική αισθητική, κλίμακα και τεχνικές ισορροπίες.
Στους κλειστούς χώρους οι ηθοποιοί εκμεταλλεύονται τις ψιθυριστές εντάσεις, τις λεπτές παύσεις και την απόλυτη σιωπή του κοινού. Στα ανοιχτά θέατρα, η ανάγκη για μικροφωνική ενίσχυση ή για πιο εξωτερική/διογκωμένη ερμηνεία, συχνά, καταστρέφει την οικειότητα και τις εσωτερικές διακυμάνσεις του λόγου.
Στο κλειστό θέατρο το σκοτάδι είναι απόλυτο εργαλείο κατεύθυνσης της προσοχής. Στα θερινά θέατρα, το φυσικό φως του σούρουπου, ο περιβάλλοντας αστικός φωτισμός και η απουσία “μαύρου” ακυρώνουν τις λεπτές αντιθέσεις, τις σκιές και την ατμόσφαιρα που είχε στήσει ο φωτιστής.
Ένα σκηνικό που λειτουργεί υποβλητικά σε μια μικρή ή μεσαία σκηνή μπορεί να δείχνει “φτωχό”, αποκομμένο ή χαμένο στον αχανή χώρο ενός ανοιχτού αμφιθεάτρου.
Και, τέλος, οι εξωτερικοί θόρυβοι και το ανοιχτό τοπίο διασπούν τη συγκέντρωση τόσο των θεατών όσο και των ηθοποιών, δυσκολεύοντας τη διατήρηση της δραματικής έντασης.
Όλα αυτά πρέπει να ειπωθούν χωρίς φόβο και πάθος, επειδή και η «ΚΑΡΥΑΤΙΔΑ!» του Γιώργου Καπουτζίδη δε γλυτώνει τις αρνητικές συνέπειες.
Ωστόσο, σύμφωνα με το κείμενο η έκτη Καρυάτιδα έχει επιστρέψει στην Ελλάδα, μετά από δεκαετίες αιχμαλωσίας στο Βρετανικό Μουσείο. Η επιστροφή αυτή θεωρείται ένα μοναδικό γεγονός, καθώς η Καρυάτιδα θεωρείται σύμβολο του πολιτισμού και της ιστορίας της χώρας μας. Αυτή η Καρυάτιδα συγκεντρώνει τα πλήθη θεατρόφιλων, όπου παίζεται και, μπορεί ο Καπουτζίδης να είναι ένας τηλεοπτικός πετυχημένος συγγραφέας, πασίγνωστος στο ελληνικό κοινό, αγαπητός και δικαίως δημοφιλής, με τη συγγραφή θεατρικών έργων τελευταία, καταφέρνει κάτι αξιοσημείωτο. Να σηκώσει τους θεατές από τον καναπέ τους και να τους στείλει στις θεατρικές αίθουσες.
Η έλευση σημαντικής μερίδας κοινού που δεν πηγαίνει συχνά στο θέατρο, μέσω παραστάσεων με «τηλεοπτική αισθητική» (αναγνωρίσιμοι ηθοποιοί – συγγραφείς από την τηλεόραση, γρήγοροι ρυθμοί, εύπεπτη πλοκή, σπαρταριστό χιούμορ), είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα στον χώρο των παραστατικών τεχνών.
Το θέατρο απομυθοποιείται στα μάτια του κόσμου. Παύει να θεωρείται μια τέχνη ελιτίστικη για μυημένους θεατές ή οικονομικά ευκατάστατους.
Αυτό το νέο κοινό έρχεται σε επαφή με τη ζωντανή εμπειρία της σκηνής. Αυτό το πρώτο βήμα μπορεί να του ανοίξει δρόμο να αναζητήσει αργότερα πιο απαιτητικά έργα.
Εξάλλου,οι γεμάτες αίθουσες εξασφαλίζουν θέσεις εργασίας και καλύτερες αμοιβές για ηθοποιούς, τεχνικούς και λοιπούς συντελεστές παραστάσεων.
Βέβαια, οι παραγωγοί κυνηγώντας το εύκολο κέρδος, ενδέχεται να επενδύουν μόνο σε εμπορικά θεάματα, αφήνοντας χωρίς στέγη και χρηματοδότηση νέους δημιουργούς, κλασικά κείμενα ή πρωτοποριακές ομάδες.
Η τηλεοπτική αισθητική, εντέλει, λειτουργεί ως γέφυρα. Το αν αυτή η γέφυρα θα οδηγήσει σε ένα ουσιαστικό, μόνιμο κοινό ή στην εμπορευματοποίηση της τέχνης εξαρτάται από τους ίδιους τους δημιουργούς: αν χρησιμοποιήσουν την προσέλευση του κόσμου για να του δείξουν κάτι βαθύτερο, το κέρδος για το θέατρο είναι τεράστιο.
Στη συγκεκριμένη κωμωδία με σατιρική πρόθεση του Γιώργου Καπουτζίδη, η υπουργός Πολιτισμού, Αλεξάνδρα Βελλή, προετοιμάζεται για την επίσημη παρουσίασή της στους δημοσιογράφους, όμως το σχέδιο ανατρέπεται και όλα πηγαίνουν λάθος από την αδεξιότητά της. Η ανατροπή αυτή προκαλεί μια σειρά από σουρεαλιστικές καταστάσεις και κωμικές ανατροπές.
Η «Καρυάτιδα!» ακολουθεί τα βήματα από τη μια πλευρά μιας Υπουργού Πολιτισμού (Αγορίτσα Οικονόμου), ενός Πρωθυπουργού (Στέλιος Ξανθουδάκης), της συμβούλου του (Μαρία Φιλίνη), ενός αρχηγού ακροδεξιού κόμματος στην κυβέρνηση (Δρόσος Σκώτης) και από την άλλη πλευρά, ακολουθεί τη ρότα του τίμιου γραμματέα της Υπουργού (Στέλιος Ιακωβίδης ), μιας νεαρής αρχαιολόγου (Ασημίνα Αναστασοπούλου) που είναι γραμματέας της Υπουργού και ενός νεαρού που ντύνεται Καρυάτιδα (Σωτήρης Μανίκας) και ποζάρει με τους τουρίστες.
Αυτοί οι πολύ ανθρώπινοι χαρακτήρες κλείνονται σε ένα δωμάτιο και τσακώνονται για το πώς θα διαχειριστούν το θέμα μιας κατεστραμμένης Καρυάτιδας. Και αυτό που εκτυλίσσεται σ’ ένα φανταστικό δωμάτιο ενός φανταστικού υπουργείου είναι τόσο κοντά στην πραγματικότητα της Ελλάδας, που, παρά το άφθονο γέλιο στο σενάριο, καταντά σχεδόν επαχθές.
Όμως, μια πολιτική σάτιρα θεωρείται επιτυχημένη και ποιοτική όταν καταφέρνει να συνδυάσει το χιούμορ με την ουσιαστική κοινωνική και πολιτική κριτική, αποφεύγοντας τον ευτελισμό ή την απλή εμπάθεια ή τον σκόπιμο διδακτισμό.
Ξεπερνά την επιφανειακή διακωμώδηση και εστιάζει στις πολιτικές πράξεις, την υποκρισία, τις αντιφάσεις και τη δημαγωγία. Χρησιμοποιεί την ειρωνεία, την υπερβολή και την αλληγορία, για να αποκαλύψει παρασκηνιακές αλήθειες.
Η καλή σάτιρα βασίζεται σε μια βαθιά κατανόηση της επικαιρότητας και της ανθρώπινης ψυχολογίας. Το αιχμηρό αστείο στηλιτεύει διεφθαρμένες καταστάσεις, επειδή ο αποδέκτης αναγνωρίζει σε αυτό μια πυρηνική αλήθεια που συχνά δε λέγεται ανοιχτά στον δημόσιο λόγο.
Δε λειτουργεί ως κομματικό εργαλείο ή προπαγάνδα. Ακόμη κι αν ο δημιουργός έχει προσωπικές πολιτικές πεποιθήσεις, η σάτιρα οφείλει να ασκεί κριτική σε κάθε μορφή εξουσίας, ανεξαρτήτως ιδεολογικού χώρου. Ο στόχος της δεν είναι απλώς το γέλιο, αλλά η αφύπνιση, ο προβληματισμός και η αμφισβήτηση του status quo. Προκαλεί το κοινό να σκεφτεί κριτικά για τα κοινά, χωρίς όμως να καταλήγει σε στείρο μηδενισμό.
«Η Καρυάτιδα!» του Γιώργου Καπουτζίδη ευφυώς δε μένει στην επιφανειακή χαρά της επιστροφής ενός μνημείου, αλλά σχολιάζει δηκτικά τον τρόπο με τον οποίο το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ σπεύδουν να καπηλευτούν ένα εθνικό γεγονός για ψηφοθηρικούς και επικοινωνιακούς λόγους. Αποκαλύπτει την αντίφαση ανάμεσα στην επιφανειακή πρόβα «εθνικής υπερηφάνειας» και στην παρασκηνιακή μικροπολιτική σκοπιμότητα.
Η σάτιρα εδώ λειτουργεί μέσα από την αμήχανη σύγκρουση: από τη μία πλευρά το «απαστράπτον σύμβολο» του αρχαίου πολιτισμού και από την άλλη τα κωμικοτραγικά αντανακλαστικά, η προχειρότητα και η γραφειοκρατία της σύγχρονης Ελλάδας. Το φαντασιακό μεγαλείο συγκρούεται με τη νεοελληνική καθημερινότητα.
Το κέντρο βάρους της κριτικής δεν πέφτει στους απλούς πολίτες, αλλά στους μηχανισμούς εξουσίας, στους πολιτικούς που ετοιμάζουν λόγους, στα δημοσιογραφικά επιτελεία που στήνουν το «θέαμα» και στη συστηματική τάση της πολιτείας να μετατρέπει μια ιστορική στιγμή σε επικοινωνιακό φιάσκο.
Η πρόθεση του συγγραφέα δεν είναι ο μηδενισμός, αλλά ο καθρέφτης. Το κοινό γελά με τις οικείες παθογένειες, αναγνωρίζοντας ότι η τάση να αυτοϋπονομευόμαστε ως χώρα είναι σχεδόν «εθνικό σπορ».
Παρόλο που το έργο γέρνει δραματουργικά προς τηλεοπτική κωμωδία καταστάσεων, η σκηνοθέτρια Κατερίνα Μαυρογεώργη δημιουργεί το κατάλληλο πλαίσιο και σκηνοθετεί εύστοχα μία σατιρική κωμωδία, δίνοντας τη δυνατότητα στους ηθοποιούς να αναδείξουν το ταλέντο τους.
Η υποκριτική ομάδα συνθέτει ένα άρτιο σύνολο και δίνει την αίσθηση ενός πλήρως ενορχηστρωμένου θεατρικού σχήματος δίνοντας επί σκηνής τον καλύτερό της εαυτό.
Η μοναδική Αγορίτσα Οικονόμου είναι απολαυστική στον ρόλο της υπουργού Πολιτισμού, Αλεξάνδρας Βελλή, ενώ με τονξεχωριστό Στέλιο Ιακωβίδη, συνθέτουνέναταιριαστό και εξαιρετικά κωμικό δίδυμο. Στον ρόλο του βοηθού της Υπουργού Πολιτισμού, τον Παναγιώτη, αποκαλύπτει με ευφυή και θαυμάσιο τρόπο όλες τις αδυναμίες και τις παθογένειες που διατρέχουν το πολιτικό πλαίσιο, ιδίως όταν αυτό καλείται να διαχειριστεί μια τόσο σοβαρή και ευαίσθητη θεσμική θέση.
Ακολουθούν όλοι οι καλοί ηθοποιοί που στελεχώνουν τον θίασο, ως μια πηγή αβίαστου γέλιου με τον άψογο συγχρονισμό τους, τη χημεία που γεννά η καλή συνεργασία, το συνταίριασμα στους τόνους και στο ύφος που απαιτεί το κείμενο.
Τα σκηνικά της Άρτεμης Φλέσσα και τα κοστούμια της Ιφιγένειας Νταουντάκη, εξυπηρετούν τη δράση και την περιοδεία του έργου.
Η μουσική του Larry Gus γεμίζει την παράσταση με ενέργεια και σύγχρονο παλμό. Συνδέει παρελθόν και παρόν με παιχνιδιάρικη διάθεση.
Η Σοφία Πάσχου στη κίνηση προσέδωσε στο θίασο ρυθμό, αρμονία και ένα αίσθημα ελευθερίας, που παρασύρει και το κοινό.
Τέλος, η Βάσια Ατταριάν σχεδίασε τους φωτισμούς σύμφωνα με τις σκηνοθετικές οδηγίες.
«Με αυτήν εδώ βγάζεις είκοσι χιλιάδες κομματάκια! Να μου την έδιναν εμένα, ξέρεις πόσα λεφτά θα μπορούσα να βγάλω που έσπασε; Μα αυτή είναι ανεκτίμητη! Τι ανεκτίμητη βρε κορίτσι μου!; Για ποιόν; Για εσένα; Ρώτα όποιον θέλεις εδώ έξω! Τι θα προτιμούσε μέσα στο σπίτι του; Αυτό το ερείπιο ή πενήντα χιλιάδες ευρώ; Βάζω στοίχημα οτι όλοι θα παίρναν τα λεφτά! Εγώ όχι! Εσύ είσαι χαζή!»
Έξυπνη και ιδιαίτερα αστεία είναι η συμμετοχή στο τέλος της παράστασης μέσω προβολής βίντεο του ίδιου του Γιώργου Καπουτζίδη, πλάι στον Αλέξη Κωστάλα, ο οποίος καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης δανείζει τη φωνή του στα ηχητικά μηνύματα που ακούγονται, προσθέτοντας μια έξτρα δόση χιούμορ και αυτοσαρκασμού.
Εν πολλοίς, πρόκειται για μια ευθύβολη -γιατί όχι μαύρη- κωμωδία, σαρκαστική και καυστική, αφιερωμένη στην ιστορικά εγνωσμένη ικανότητα του τόπου μας να μπλέκει σε κωμικοτραγικές καταστάσεις, ένα κείμενο που ξεχειλίζει σπιρτάδα, στοχευμένη κριτική και μπόλικο χιούμορ με την υπογραφή του ευφυούς Γιώργου Καπουτζίδη.
Η παράσταση «Η Καρυάτιδα!» είχε παρουσιαστεί από το Εθνικό Θέατρο για πρώτη φορά την περίοδο 2024-2025 και σε επανάληψη την περίοδο 2025-2026. Η νέα παράσταση που βγαίνει σε καλοκαιρινή περιοδεία το 2026 πραγματοποιείται σε συνεργασία της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ARK PRODUCTIONS E.E. και του Εθνικού Θεάτρου.
Ο ιστότοπός μας χρησιμοποιεί cookies. Ορισμένα από αυτά είναι απαραίτητα για τη λειτουργία της ιστοσελίδας μας και άλλα μας βοηθούν να παρέχουμε το μέγιστο των υπηρεσιών μας. Επιλέξτε εσείς ποια cookies αποδέχεστε, τα οποία μπορείτε να αλλάξετε οποιαδήποτε στιγμή.
Αποδοχή
Αλλαγή ρυθμίσεων
Cookie Box Settings
Απόρρητο
Cookie Box Settings
Απόρρητο
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας
Επιλέξτε εσείς ποια cookies αποδέχεστε.
Ωστόσο, ορισμένα από αυτά είναι αναγκαία για την σωστή λειτουργία της ιστοσελίδας και μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα ορισμένες λειτουργίες να μην είναι πλέον διαθέσιμες. Για πληροφορίες σχετικά με τη διαγραφή των cookies, συμβουλευτείτε τη λειτουργία βοήθειας του προγράμματος περιήγησης.
Μάθετε περισσότερα σχετικά με τα cookies που χρησιμοποιούμε κάνοντας κλικ εδώ
Εδώ μπορείτε να ενεργοποιήσετε ή να απενεργοποιήσετε διαφορετικούς τύπους cookies:
Η ιστοσελίδα θα:
Remember which cookies group you accepted
Αποθηκεύει την ρύθμιση προτιμήσεων των cookies
Επιτρέπει τα cookies περιοδικής λειτουργείας
Πιστοποιεί ότι είστε συνδεμένος στον λογαριασμό σας
Αποθηκεύει την επιλεγμένη γλώσσα
Συγκεντρώνει πληροφορίες τι έχετε εισάγει στις φόρμες επικοινωνίας
Η ιστοσελίδα δεν θα:
Αποθηκεύσει τα στοιχεία της σύνδεσης σας
Αποθηκεύσει τις ρυθμίσεις των μέσων κοινωνικής δικτύωσης
Αποθηκεύσει την επιλεγμένη περιοχή και χώρα σας
Εντοπίσει τις σελίδες επισκέψεων και την αλληλεπίδραση σας με αυτές
Εντοπίσει την τοποθεσία και την περιοχή σας με βάση την διεύθυνση IP
Εντοπίσει τον χρόνο που δαπανάται σε κάθε σελίδα
Προσαρμόσει τις πληροφορίες και τη διαφήμιση στα ενδιαφέροντά σας με βάση π.χ. το περιεχόμενο που έχετε επισκεφτεί προηγουμένως
Συγκεντρώσει στοιχεία προσωπικής ταυτοποίησης, όπως όνομα και τοποθεσία.
Η ιστοσελίδα θα:
Remember which cookies group you accepted
Αποθηκεύει την ρύθμιση προτιμήσεων των cookies
Επιτρέπει τα cookies περιοδικής λειτουργείας
Πιστοποιεί ότι είστε συνδεμένος στον λογαριασμό σας
Αποθηκεύει την επιλεγμένη γλώσσα
Συγκεντρώνει πληροφορίες τι έχετε εισάγει στις φόρμες επικοινωνίας
Αποθηκεύσει τις ρυθμίσεις των μέσων κοινωνικής δικτύωσης
Αποθηκεύσει την επιλεγμένη περιοχή και χώρα σας.
Η ιστοσελίδα δεν θα:
Εντοπίσει τις σελίδες επισκέψεων και την αλληλεπίδραση σας με αυτές
Εντοπίσει την τοποθεσία και την περιοχή σας με βάση την διεύθυνση IP
Εντοπίσει τον χρόνο που δαπανάται σε κάθε σελίδα
Προσαρμόσει τις πληροφορίες και τη διαφήμιση στα ενδιαφέροντά σας με βάση π.χ. το περιεχόμενο που έχετε επισκεφτεί προηγουμένως
Συγκεντρώσει στοιχεία προσωπικής ταυτοποίησης, όπως όνομα και τοποθεσία.
Η ιστοσελίδα θα:
Remember which cookies group you accepted
Αποθηκεύει την ρύθμιση προτιμήσεων των cookies
Επιτρέπει τα cookies περιοδικής λειτουργείας
Πιστοποιεί ότι είστε συνδεμένος στον λογαριασμό σας
Αποθηκεύει την επιλεγμένη γλώσσα
Συγκεντρώνει πληροφορίες τι έχετε εισάγει στις φόρμες επικοινωνίας
Αποθηκεύσει τις ρυθμίσεις των μέσων κοινωνικής δικτύωσης
Αποθηκεύσει την επιλεγμένη περιοχή και χώρα σας
Εντοπίσει τις σελίδες επισκέψεων και την αλληλεπίδραση σας με αυτές
Εντοπίσει την τοποθεσία και την περιοχή σας με βάση την διεύθυνση IP
Εντοπίσει τον χρόνο που δαπανάται σε κάθε σελίδα
Η ιστοσελίδα δεν θα:
Προσαρμόσει τις πληροφορίες και τη διαφήμιση στα ενδιαφέροντά σας με βάση π.χ. το περιεχόμενο που έχετε επισκεφτεί προηγουμένως
Συγκεντρώσει στοιχεία προσωπικής ταυτοποίησης, όπως όνομα και τοποθεσία.
Η ιστοσελίδα θα:
Remember which cookies group you accepted
Αποθηκεύσει τις ρυθμίσεις των μέσων κοινωνικής δικτύωσης
Αποθηκεύσει την επιλεγμένη περιοχή και χώρα σας
Εντοπίσει τις σελίδες επισκέψεων και την αλληλεπίδραση σας με αυτές
Εντοπίσει την τοποθεσία και την περιοχή σας με βάση την διεύθυνση IP
Εντοπίσει τον χρόνο που δαπανάται σε κάθε σελίδα
Προσαρμόσει τις πληροφορίες και τη διαφήμιση στα ενδιαφέροντά σας με βάση π.χ. το περιεχόμενο που έχετε επισκεφτεί προηγουμένως
Συγκεντρώσει στοιχεία προσωπικής ταυτοποίησης, όπως όνομα και τοποθεσία.
You must be logged in to post a comment Login