Πολιτισμός

«Η ΠΙΟ ΣΩΣΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ» της Εύας Οικονόμου- Βαμβακά στο «Αντιγόνη Βαλάκου»

ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΛΕΜΟΝΤΖΗ

Το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας παρουσιάζει στο κλείσιμο της Α’ καλλιτεχνικής περιόδου του, μια ακόμα δική του παραγωγή, την «ΠΙΟ ΣΩΣΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ». Πρόκειται για ένα νέο, πρωτότυπο έργο που τοποθετεί στο κέντρο του την ιστορία ενός καθημερινού ζευγαριού και ακολουθεί την απόφασή τους να αποκτήσουν το πρώτο τους παιδί. Η Έλλη και ο Μάνος γνωρίζονται, ερωτεύονται και δοκιμάζονται σε καταστάσεις, άλλοτε εύκολες και άλλοτε σκληρές. Και έτσι, περνώντας μέσα από τις δυσκολίες και τα εμπόδια της Ελλάδας του 2023 διαγράφουν μια βίαιη ιστορία ενηλικίωσης. Μια οικεία, γλυκόπικρη ιστορία θυσίας και αγάπης, που έχουμε δει να εκτυλίσσεται πολλές φορές μπροστά στα μάτια μας, αλλά συνήθως δεν της δίνουμε σημασία, έως ότου να ακούσουμε ένα δικό μας κλάμα να μας ξυπνάει. Και τότε, συνειδητοποιούμε πόσο κοντά στην ευτυχία βρίσκεται η απόγνωση. Και αναρωτιόμαστε αν καταφέραμε τελικά να πάρουμε την πιο σωστή απόφαση.

Η παράσταση

Η Εύα Οικονόμου – Βαμβακά αναπτύσσει συγγραφικά και σκηνοθετικά ένα θέμα δυνατό, σύγχρονο, μα σύνθετο με πολλές παραμέτρους.

Ο ερχομός ενός παιδιού – θεωρητικά – φέρνει ολοκλήρωση, χαρά και ευτυχία στο ζευγάρι. Ειδικά σε κοινωνίες όπως η ελληνική που στο αξιακό της σύστημα η οικογένεια έχει ακόμη εξέχουσα θέση, σχεδόν απαιτείται από το ζευγάρι να πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Αυτή η νοοτροπία αντικατοπτρίζεται συχνά σε φράσεις όπως «τα παιδιά είναι ευλογία, είναι ο προορισμός του ανθρώπου» και παρόμοιες.

Σίγουρα, όταν μια εγκυμοσύνη είναι επιθυμητή η γέννηση και το μεγάλωμα του παιδιού φέρνουν πρωτόγνωρη χαρά στους γονείς. Ταυτόχρονα όμως, εκτός από τη λαχτάρα, έρχονται μεγάλες αλλαγές και επικίνδυνες αναταραχές στο ζευγάρι.

Άραγε, είναι προετοιμασμένοι οι νέοι -δυνάμει γονείς – για το γεγονός ή ζούνε στην επιφάνεια της απόλυτης ευτυχίας;

Κάποιοι, χάνονται μέσα σ’ αυτήν την «φενάκη», μέχρι τον ερχομό του παιδιού τους. Αναπτύσσουν μη ρεαλιστικές προσδοκίες για την επερχόμενη οικογενειακή ζωή. Συχνά δε, καλλιεργείται η λανθασμένη αίσθηση, ότι σε μια προβληματική ή δύσκολη σχέση, ο ερχομός ενός παιδιού μπορεί διορθώσει τα πράγματα, ότι ένα παιδί μπορεί να υποστηρίξει μια προβληματική συμβίωση, αλλά η πραγματικότητα δεν είναι καθόλου έτσι.

Οι δύο ήρωες της Βαμβακά είναι ισορροπιστές σ’ ένα τεντωμένο σχοινί που λέγεται «σχέση» , είναι τυλιγμένοι σε σύννεφα που κρύβουν στον σκοτεινό τους πυρήνα αδυναμίες, όπως εγωισμός και ανασφάλεια, είναι επιρρεπείς στα «έπεα πτερόεντα», είναι το ζευγάρι που χτίζει και δεν έχει τη δύναμη και την εσωτερική πίστη στην αγάπη του ενός στον άλλον, ώστε μια ατυχία, ανεξάρτητα από το μέγεθός της, να φέρει στην επιφάνεια τα σαθρά θεμέλια του οικοδομήματός τους.

Όλη η δράση είναι ένα αδιάκοπο σφυροκόπημα στα συναισθήματα ηρώων και θεατών, εφόσον το κοινό οδηγείται από το έξυπνο κείμενο και την ευρηματική σκηνοθεσία στην ενσυναίσθηση. Παράλληλα, συντελείται μια συνεδρία ψυχανάλυσης στη σκηνή, εκείνων που προετοιμάζονται για το καινούργιο βήμα στη ζωή τους και εκείνων που το έκαναν, περπάτησαν χιλιόμετρα πάνω σε χαλίκια, σε δροσερή άμμο, με χιόνια, με λιακάδες , με βροχές, ανάμεσα από αλέες που στάζανε χαμόγελα χαράς και δάκρυα πίκρας, χωρίς ποτέ να εκτιμήσουν σωστά μια αρετή. Την υπομονή.

Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν καν τι είναι η υπομονή, επειδή προϋποθέτει καλή πνευματική βάση που, συνήθως, δεν έχουν.

Εκείνο που καταλαβαίνουν και μπορούν να κάνουν είναι να «ανεχτούν» την συμπεριφορά του/της συντρόφου.

Αυτό το «βαφτίζουν» υπομονή, όμως οι σχέσεις τους αντί να βελτιώνονται, χειροτερεύουν.

Αυτού του είδους η – έσωθεν κι έξωθεν επιβεβλημένη- ανοχή μέσα στις σχέσεις, συσσωρεύει περισσότερα προβλήματα, όπως άγχος, φόβο, θυμό, στον ήδη ψυχικά ανώριμο άνθρωπο, και όχι μόνο καταρρακώνει κάθε φιλότιμη προσπάθειά του για πνευματική επένδυση κι αποκατάσταση, αλλά και τον καθιστά ανίκανο να ελέγξει τα συναισθήματά του, αυτά που μέσα του γιγαντώνονται κι αποκτούν απειλητικές για τον ψυχισμό του, και για τους άλλους, διαστάσεις.

Και, ναι, όλα τα παραπάνω τα εισπράττει ο αφοσιωμένος στο έργο θεατής, γίνεται ενδόμυχα ο άνδρας, η γυναίκα της ιστορίας και ψάχνει τα λάθη του ή τις ανακατεμένες σκέψεις του για τα μελλούμενα, ανάλογα την κατήχησή του του από το περιβάλλον. Το οικογενειακό, το φιλικό, το μικροκοινωνικό τού περιγύρου του.

Κείμενο – ευκαιρία για απολογισμούς και επαναπροσδιορισμούς συμπεριφορών.

Το απροσδόκητο φινάλε, τροφή για σκέψη.

Πολύ καλοί οι δυο ηθοποιοί Δημήτρης Δρόσος και Δήμητρα Βήττα, εξαιρετικά ευρηματικό το σκηνικό του Βασίλη Αποστολάτου που ευθύνεται και για τους φωτισμούς.

Το εύρημα του κύβου με τις πόρτες και τα παράθυρα που δείχνουν όλες τις διαστάσεις της σχέσης του «Μάνου» και της « Έλλης», πριν και μετά τον πανηγυρικό ερχομό της «Δάφνης» είτε ρεαλιστικά είτε νοητά, έξοχο. Τόπος και χρόνος μαζί. Ιδίως όταν στρέφεται γύρω από τον άξονά του και ταυτόχρονα κυλάει και ο χρόνος.

Δείτε την παράσταση. Είναι διασκέδαση, είναι αγωγή της ψυχής, είναι μάθημα και είμαι σίγουρος ότι θα προβληματιστείτε και σεις με τον τίτλο του έργου.

Άραγε, θα αφήσετε την τελεία στη φράση ή θα την αντικαταστήσετε με ερωτηματικό;

Συντελεστές

Κείμενο & Σκηνοθεσία: Εύα Οικονόμου – Βαμβακά
Σχεδιασμός Σκηνικού & Φωτισμοί: Βασίλης Αποστολάτος
Ενδυματολογία: Ματίνα Μέγκλα
Πρωτότυπη Μουσική & Sound Design: Μάνος Πατεράκης
Επιμέλεια κίνησης: Φωτεινή Μελετιάδου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Υψιπύλη Σοφιά
Κατασκευή σκηνικού: Γιώργος Μαστοράκης, Γιάννης Σταυρίδης, Κώστας Γαρουφαλίδης
Σχεδιασμός Αφίσας & Φωτογραφίες: Alex Cokka
Οργάνωση Παραγωγής: Ολυμπία Σουγκάρη

Παίζουν: Δήμητρα Βήττα, Δημήτρης Δρόσος

Διάρκεια παράστασης: 70 λεπτά

Παραγωγή: ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Πολιτισμός

Αρχέλαος Γράνας: Είχαμε ζητήσει στήριξη για το Φεστιβάλ Φιλίππων

«Μάλλον δεν είχε ενημέρωση ο κ. Μαρκόπουλος», τόνισε στην ΕΡΤ Καβάλας ο πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Αρχέλαος Γράνας, απαντώντας στον αντιπεριφερειάρχη Καβάλας, ότι δεν υπήρξε αίτημα οικονομικής στήριξης του ΔΗΠΕΘΕ για το Φεστιβάλ Φιλίππων.

«Εμείς είχαμε κάνει επαφές με διάφορους φορείς πριν δυο χρόνια. Πήγαμε με την καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ στους δήμους Δράμας, Παγγαίου και Ξάνθης για να χρηματοδοτήσουν το ΔΗΠΕΘΕ με τη δυνατότητα για παραστάσεις σε άλλους χώρους εκτός Καβάλας», ανέφερε αρχικά ο κ. Γρανάς.

Είχαν γίνει επαφές. Προφανώς δεν ήταν σε γνώση του κ. Μαρκόπουλου γι’ αυτό κι έκανε αυτή τη δήλωση

«Πήγαμε και στον κ. Τοψίδη και συζητήσαμε για τη χρηματοδότηση, μετά από συνεννόηση με τον δήμαρχο Καβάλας. Προς τιμήν του ο κ. Τοψίδης ήταν ο μόνος που ανταποκρίθηκε με ένα μικρό ποσό και την ελπίδα ότι στο μέλλον θα μπορέσουμε να το αυξήσουμε και να είναι ουσιαστική η βοήθεια προς το ΔΗΠΕΘΕ και το Φεστιβάλ Φιλίππων. Είχαν γίνει επαφές. Προφανώς δεν ήταν σε γνώση του κ. Μαρκόπουλου γι’ αυτό κι έκανε αυτή τη δήλωση. Δεν το αφήσαμε στην τύχη όλο αυτό, θέλοντας να θέσουμε τις βάσεις εκ νέου για μια σχέση συνεργασίας ώστε να μπορέσουμε να επιτελέσουμε αποτελεσματικά την αποστολή μας που είναι η παροχή πολιτιστικών δράσεων υψηλού επιπέδου συνολικά για την Περιφέρεια. Οι συμβάσεις που υπογράφουμε είναι με τον δήμο Καβάλας, την Π.Α.Μ.Θ. και το υπουργείο Πολιτισμού», σημείωσε στη συνέχεια ο πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας.

Πηγή: KavalaWebNews

Πολιτισμός

«Ματωμένος γάμος» από το Θεσσαλικό Θέατρο στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων

Το Θεσσαλικό Θέατρο παρουσιάζει, το Σάββατο 18 Ιουλίου στις 21.30 στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, στο πλαίσιο του 69^ου Φεστιβάλ Φιλίππων, το αριστούργημα του Federico García Lorca «Ματωμένος Γάμος», σε μια χρονιά συμβολική, όπου τα 50 χρόνια του Θεάτρου συμπίπτουν με τα 90 χρόνια από τον θάνατο του δημιουργού. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Κώστας Τσιάνος, τα σκηνικά και τα κοστούμια ο Γιώργος Ζιάκας, και τη μουσική συνθέτει ο Διονύσης Τσακνής.

Μια παράσταση που συνδέει την ιστορική διαδρομή του Θεσσαλικού Θεάτρου με τη διαχρονική δύναμη της σύγχρονης τραγωδίας μέσα από την έρευνα και την σκηνοθετική ματιά του Κώστα Τσιάνου.

Το έργο:

Ο «Ματωμένος Γάμος» του Federico García Lorca, εμπνευσμένος από πραγματικό έγκλημα πάθους στην ισπανική ύπαιθρο, πραγματεύεται τον απαγορευμένο έρωτα, την τιμή των οικογενειών, τον γάμο, το χρήμα, την ιδιοκτησία που οδηγεί σε βεντέτα, τη μοίρα και την κοινωνική καταπίεση των γυναικών, σε έναν κόσμο αυστηρών κανόνων, όπου το πάθος συγκρούεται αμείλικτα με το καθήκον και την παράδοση.

Είναι μια σύγχρονη τραγωδία με έντονο λυρικό και συμβολικό χαρακτήρα. Στο έργο συνυπάρχουν διαλογικά και χορικά μέρη και αναδεικνύει το υπερφυσικό στοιχείο (Σελήνη, Θάνατος, Φύση) ως καταλύτης της τραγικής κορύφωσης. Οι λαϊκές παραδόσεις και ο μύθος συγκροτούν τον πυρήνα του δράματος, ο οποίος συνομιλεί άμεσα με την αρχαιοελληνική τραγωδία που ερευνά ο Κώστας Τσιάνος.

Η υπόθεση:

Σε μια κλειστή αγροτική κοινωνία, ένας γάμος ετοιμάζεται να ενώσει δύο οικογένειες. Η Νύφη υπακούει στις κοινωνικές επιταγές, ενώ μέσα της επιμένει ένας απαγορευμένος έρωτας. Η επιστροφή του Λεονάρντο, παντρεμένου και δεμένου με μια παλιά βεντέτα, οδηγεί στην ανατροπή. Την ημέρα του γάμου, το πάθος υπερισχύει του καθήκοντος και πυροδοτεί μια αλυσίδα εκδίκησης.

Η φυγή τους πυροδοτεί την καταδίωξη. Ο Γαμπρός, παγιδευμένος στον κώδικα τιμής και στις κοινωνικές επιταγές που τον περιβάλλουν, ακολουθεί τον δρόμο της εκδίκησης. Ο «Ματωμένος Γάμος» αφηγείται την αδυναμία του ανθρώπου να ξεφύγει από τη μοίρα του στο όνομα του έρωτα.

Ταυτότητα Παράστασης:

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές – Κώστας Τσιάνος

Σκηνοθεσία- στίχοι τραγουδιών: Κώστας Τσιάνος

Σκηνικά & κοστούμια: Γιώργος Ζιάκας

Μουσική: Διονύσης Τσακνής

Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

Βοηθός σκηνοθέτη: Ασημίνα Σοφία Χριστοπούλου

Μουσική Διδασκαλία: Μαργαρίτα Παπαδημητρίου

Διανομή με σειρά εμφάνισης:

Χάρος (σαν ζητιάνα) – γειτόνισσα – Πεθερά Λεονάρντο: Αγγελική Λεμονή

Μάνα: Ντίνα Αβαγιανού

Γαμπρός: Αστέρης Κρικώνης

Αναστασία Βαγενά, Στεφανία Καραγιάννη, Δήμητρα Καραγιώργου

Βάγια: Νίκη Παλληκαράκη

Πατέρας Νίκος Αρβανίτης

Νύφη: Τζένη Καζάκου

Νέοι: Γιώργος Βούντας, Δημήτρης Όντος, Παντελής Ψακίδης

Φεγγάρι: Δημήτρης Όντος

Οργάνωση παραγωγής: Ειρήνη Γκότση

Οργάνωση περιοδείας: Σάκης Μανάφης

Υπεύθυνος επικοινωνίας: Άρης Ασπρούλης

Τεχνικός Προϊστάμενος: Νίκος Γεωργάκης

Κατασκευή σκηνικού: Νίκος Ανδριανόπουλος, Παναγιώτης Καραχάλιος, Ανέστης Συμεωνίδης

Βαφή σκηνικού: Γιάννης Κατσαρίμπας

Ζωγραφική σκηνικού: Βασίλης Σακκής

Υπεύθυνη βεστιαρίου: Νικολέτα Καΐση

Ραφή κοστουμιών: Σόφη Μπάγκα Ατελιέ, Χαρούλα Μπορδόχα

Κατασκευή μάσκας: Τίνα Παραλή

Ηλεκτρολόγος – φωτιστής: Γιώργος Γκόλαντας, Νίκος Φονιαδάκης

Για τη μουσική του έργου στην πρώτη παράσταση του 2008 έπαιξαν οι μουσικοί: Γιάννης Σπάθας (κιθάρες), Θύμιος Παπαδόπουλος (κλαρίνο), Μιχάλης Τζουγανάκης (λαούτο), Ανδρέας Κατσιγιάννης (σαντούρι), Αντώνης Σταυρόπουλος (μπάσο), Γιώργος Σκορδαλός (λύρα), Ανδρέας Σίκης (νέι, ντουντούκ, γκάιντα, νταούλι)

Ηχογράφηση, Μίξη: Ηλίας Λάκκας, Studio Odeon,

Ηχητική επεξεργασία – μίξη 2ης παράστασης του 2026 : Δημήτρης Μπέλλος studio Decibel

Ηχογράφηση φωνών: Γιάννης Σκαρδάμης, Studio DNA LAB

Αφίσα παράστασης: Γιάννης Πέτρου

Σχεδιασμός Προγράμματος: Λίλα Παλαιολόγου – pelpal productions

Φωτογραφίες προώθησης: Αντώνης Γραβάνης

Μακιγιάζ φωτογράφισης προώθησης: Βιβή Νικολάου

Hairstyling Φωτογράφισης προώθησης: Sandrakis Κομμωτήριο

Βιντεοσκόπηση – Teaser: Σωτήρης Παππάς

Ματωμένος γάμος

Θεσσαλικό Θέατρο

Σάββατο 18 Ιουλίου / 21:30

Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων

Τιμές εισιτηρίων: 18€ Γενική Είσοδος • 15€ προπώληση, 12€ ΑμεΑ, Ανέργων, Πολυτέκνων, Τριτέκνων, Άνω των 65 ετών, Μαθητικό, Φοιτητικό, Ομαδικό άνω των οκτώ ατόμων

Ηλεκτρονική Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/matomenos-gamos-1/

και στο κατάστημα PUBLIC

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:

https://drive.google.com/drive/folders/1or4f6pY8EXZihWyQcMSLyaRNWv67_V8v?usp=drive_link

Προπώληση

Καβάλα: Κέντρο Πληροφόρησης Επισκεπτών Δήμου Καβάλας (πρώην ΕΟΤ) Κεντρική Πλατεία, τηλ: 2510-620566, καθημερινά από Δευτέρα έως Σάββατο (10:00 – 14:00 και 18:00 – 21:00)και Κυριακή (10.00 – 14.00), ενώ την ημέρα της παράστασης θα γίνεται προπώληση στο ταμείο του χώρου της εκδήλωσης από τις 19:30 το απόγευμα.

Κρηνίδες: Café «Προσκήνιο», Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, τηλ. 2510516090

*Απαγορεύεται η είσοδος στο χώρο μετά την έναρξη της παράστασης.

**Για άλλη μία χρονιά, θα υπάρξει δυνατότητα μεταφοράς θεατών από λεωφορείο του ΚΤΕΛ Καβάλας από και προς το αρχαίο θέατρο Φιλίππων με την επίδειξη εισιτηρίου της εκάστοτε θεατρικής παράστασης και ειδικό αντίτιμο 4.40€.

Αναχώρηση από το ΚΤΕΛ Καβάλας στις 19.15 και επιστροφή μετά το πέρας της παράστασης.

Σημ. Οι κάτοχοι ονομαστικών προσκλήσεων του 69ου Φεστιβάλ Φιλίππων καλούνται να δηλώσουν την πρόθεσή τους να τις χρησιμοποιήσουν έως την Πέμπτη 16/7, ενώ ο έλεγχος ταυτοπροσωπίας θα γίνεται στην είσοδο του θεάτρου τη μέρα της παράστασης.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας 2510. 220876 (10:00-14:00).

ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας

Πηγή: KavalaWebNews

Πολιτισμός

«ΠΕΝΤΕ στην τιμή του ΕΝΟΣ» της Γεωργίας Γεωργιάδου

ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΛΕΜΟΝΤΖΗ

Πρόκειται, πράγματι, για μια πολύ πιο «σκοτεινή», οικολογική προφητεία και ένα βαθιά αλληγορικό κείμενο της Γεωργίας Γεωργιάδου. Θαρρώ, εμπνευσμένο από τον «Υδάτινο Κόσμο» του Κέβιν Κόστνερ.

Όταν γράφτηκε το σενάριο (1986-1989) της ταινίας του Κέβιν Κόστνερ, η έννοια της «υπερθέρμανσης του πλανήτη» δε βρισκόταν καν στην καθημερινή ατζέντα των ειδήσεων. Ο σεναριογράφος εμπνεύστηκε την ιδέα σκεπτόμενος τι θα συνέβαινε αν έλιωναν όλοι οι πάγοι της Γης. Σήμερα, το σενάριο αυτό δεν μοιάζει με μακρινή φαντασία, αλλά με μια ακραία επιστημονική προειδοποίηση για την άνοδο της στάθμης των θαλασσών λόγω της κλιματικής κρίσης.

Η νεαρή συγγραφέας Γεωργία Γεωργιάδου, τολμά και γράφει μια καταπληκτική νουβέλα επιστημονικής φαντασίας, με παρόμοιο θέμα, θέλοντας να αφυπνίσει κοιμισμένες συνειδήσεις για την μεγάλη απειλή της κλιματικής αλλαγής στον πλανήτη Γη.

Είναι ένα έξυπνο λογοτεχνικό αφήγημα, όπου η έμφαση δε δίνεται τόσο στις μάχες με τα σκάφη και τα θαλάσσια κήτη, όσο στην απελπιστική καθημερινότητα της επιβίωσης σε έναν κόσμο χωρίς πόρους.

Το θέμα: Σε έναν μελλοντικό κόσμο πνιγμένο στο νερό και ξεχασμένο από τους ίδιους τους θεούς που τον δημιούργησαν, πέντε ήρωες επιλέγονται από πέντε διαφορετικά κομμάτια της μίας Θρυλικής Πανοπλίας. Το Ξίφος της Αγάπης, η Ζώνη της Αλήθειας, η Ασπίδα της Πίστης, ο Θώρακας της Δικαιοσύνης, η Περικεφαλαία της Σοφίας.

Δεν έχουν καμία διάθεση να σώσουν έναν κόσμο που τους έχει γραμμένους, αλλά το κάθε κομμάτι της Πανοπλίας τους αναγκάζει να κάνουν αυτό που αναφέρει το όνομά του και αν δεν εκπληρώσουν την προφητεία, δε θα μπορέσουν ποτέ να την ξεφορτωθούν.

Θα αντιμετωπίσουν θηρία, καλά μόνο ένα, θα έρθουν αντιμέτωποι με μαγικά πλάσματα, γιατί τι πιο δίκαιο από το να βάλλεις ανθρώπους εναντίον πανίσχυρων πλασμάτων, και σαν μοναδική βοηθό έχουν την Τελευταία Ιέρεια που δε θυμάται καν καλά – καλά την προφητεία, ούτε πώς να τους βοηθήσει.

Νουβέλα, έμπλεη χιουμοριστικών διαλόγων, καταστάσεων και περίεργων συναλλαγών, ρέει με ευκολία, αφού το χιούμορ και η ευρηματική γλώσσα στην περιγραφή, με παραμυθένια ονόματα και δυστοπικούς μύθους, δημιουργούν εξαιρετικά ευχάριστη συντροφιά κι ο αναγνώστης μπορεί να ταξιδεύει σε άγνωστους κόσμους και να δημιουργεί κινηματογραφικές εικόνες, αυτές που ο ίδιος γεννά κι όχι η συγγραφέας. Είναι η γοητεία της ανάγνωσης ενός τέτοιου κειμένου.

Η πραγματική μαγεία ενός βιβλίου κρύβεται, άλλωστε, σε αυτό που δεν περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια. Όταν ένας συγγραφέας αφήνει χώρο στον αναγνώστη, το διάβασμα μετατρέπεται από μια παθητική δραστηριότητα σε μια βαθιά προσωπική, συν-δημιουργική εμπειρία.

Στον κινηματογράφο οι εικόνες είναι έτοιμες, σερβιρισμένες στην οθόνη. Βλέπεις το πρόσωπο των ηρώων , το χρώμα του ουρανού, την αρχιτεκτονική ενός χώρου. Στο βιβλίο, όμως, ο συγγραφέας δίνει το προσχέδιο και εσύ αναλαμβάνεις τη σκηνοθεσία.

Εσύ αποφασίζεις τον ακριβή τόνο της φωνής, «φωτίζεις» το σκηνικό, δίνεις μορφή στα συναισθήματα.

Όταν ένα βιβλίο σου επιτρέπει να δημιουργήσεις το δικό σου σύμπαν, νιώθεις ότι ο συγγραφέας σε σέβεται. Δεν σε αντιμετωπίζει σαν έναν απλό θεατή, αλλά σαν έναν ισότιμο συνεργάτη. Αυτή η «συνενοχή» δημιουργεί έναν απίστευτα ισχυρό συναισθηματικό δεσμό ανάμεσα στον αναγνώστη και την ιστορία.

Η Γεωργία Γεωργιάδου πλέκει μια δυστοπική μεν ιστορία, με πρωταγωνιστή τον κυνισμό, αλλά με βαθύτερο στόχο τη συνειδητοποίηση του αναγνώστη ότι η πλάση μπορεί να σωθεί από την καταστροφή, αν συντονισμένες προσπάθειες παγκόσμιων φορέων προλάβουν να σταματήσουν το επερχόμενο κακό, με ρηξικέλευθες λύσεις. Η μόλυνση της ατμόσφαιρας με ρυθμούς ταχύτατους, μας οδηγεί όχι μόνο στην κυριαρχία της θάλασσας, αλλά στον αφανισμό των έμβιων όντων επί της γης.

Όλη η νουβέλα είναι μια καλοστημένη αλληγορία, η οποία δεν είναι απλώς ένα «στολίδι» ή ένα έξυπνο λογοτεχνικό τέχνασμα· είναι μια από τις υψηλότερες εκφράσεις τής λογοτεχνικής αξίας, καθώς μετατρέπει την ανάγνωση από μια παθητική εμπειρία σε μια ενεργή διαδικασία αποκωδικοποίησης κι επιτρέπει στο έργο να παραμένει διαχρονικό.

Οι εποχές αλλάζουν, αλλά οι ανθρώπινες αλήθειες που κρύβονται πίσω από τα σύμβολα παραμένουν ίδιες. Γι’ αυτό και έργα όπως η «Θεία Κωμωδία» του Δάντη ή «Ο Ξένος» του Καμύ, συνεχίζουν να αναλύονται και να ερμηνεύονται μέχρι σήμερα. Στη λίστα αυτή βάλτε και το «ΠΕΝΤΕ στην τιμή του ΕΝΟΣ».

Στο φινάλε της, η συγγραφέας βάζει ένα υπέροχο επιμύθιο: «Γεια σας αγάπες μου! Τα καταφέρατε τελικά…..Μπορεί οι ήρωες να ήταν η σπίθα, αλλά χρειάζεται πολύ περισσοτέρους ανθρώπους για φωτιά»

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews