ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΛΕΜΟΝΤΖΗ

Κωμωδία παρεξηγήσεων, ίσως, πάντως σύγχρονη, με ύφος ποικιλόμορφων καταστάσεων της μόδας και στιλ πάνω – κάτω, των κωμωδιών ταχείας κατανάλωσης των Ρέπα- Παπαθανασίου ή των Ρήγα – Αποστόλου, με τη διαφορά ότι εδώ πρωτοστατεί η άκρατη βωμολοχία.

Η υπόθεση της κωμωδίας «Οικογένεια Τσεκμέ» είναι ένα σουρεαλιστικό κομφούζιο, που έχει την πρόσθεση να σατιρίσει την ελληνική πραγματικότητα, την οικογενειακή τρέλα και τα στερεότυπα. Οι θεατές εισπράττουν γρήγορα το ιλαρό της προσπάθειας, άρα, ο Παπαδημητρίου ξέρει τον δρόμο που οδηγεί στην επιτυχία. Είναι ο γρήγορος ρυθμός και το ατέλειωτο βρισίδι.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η οικογένεια Τσεκμέ (τα ξαδέρφια του διαβόητου Τάκη Τσεκμέ, που γνώρισαν οι φαν του είδους στην προηγούμενη επιτυχία του δημιουργού, τη «Μαύρη Σαμπούκα»).

Τα μέλη αυτής της οικογένειας είναι το ένα πιο δυσλειτουργικό και αλλοπρόσαλλο από το άλλο: ένας αποτυχημένος κλαριντζής, μια θεοσεβούμενη φιλόλογος, ένας τράπερ/στρίπερ, μια influencer, μια κοπελιά που κάνει γιόγκα, ένας μυστήριος γείτονας με πιτζάμες και ένας… παπαγάλος.

Όλα ξεκινούν όταν στο σπίτι της οικογένειας καταφτάνει ένας ανυποψίαστος Ισπανός τουρίστας (ο Μπενίσιο Πίπα Ροντρίγκο Καλιέντε), ο οποίος ψάχνει ένα μέρος για να μείνει, μέσω πλατφόρμας τύπου Airbnb.

Αντί για ένα ήρεμο δωμάτιο, ο ξένος πέφτει πάνω στο απόλυτο χάος.

Η οικογένεια Τσεκμέ αποφασίζει να του προσφέρει μια «αξέχαστη» εμπειρία ελληνικής φιλοξενίας, η οποία όμως εξελίσσεται σε κανονική ομηρία – παγίδα.

Η οικογένεια κρύβει μυστικά, οικονομικές κομπίνες και μια περίεργη καθημερινότητα.

Για να συνεννοούνται μεταξύ τους μπροστά στα μάτια του Ισπανού (αλλά και για να μην τους καταλαβαίνουν οι έξω), χρησιμοποιούν τη δική τους, κωδικοποιημένη διάλεκτο, μια δική τους αργκό.

Ο Ισπανός προσπαθεί απεγνωσμένα να καταλάβει πού έχει μπλέξει και να επιβιώσει, οι παρεξηγήσεις διαδέχονται η μία την άλλη με καταιγιστικό ρυθμό, οι χαρακτήρες συγκρούονται για τα λεφτά, την καριέρα και τις ιδιοτροπίες τους, ενώ το κοινό παρακολουθεί μια ακραία σάτιρα για το τι σημαίνει «σύγχρονη ελληνική οικογένεια».

Πιο αναλυτικά, οι χαρακτήρες είναι:

Σάκης: Ταλαντούχος στρίπερ και ανερχόμενος τράπερ.

Στέλιος: Έχει μεγάλο πάθος για το κλαρίνο, αλλά δυστυχώς… μηδενικό ταλέντο.

Ρόζα: Φιλόλογος που έχασε για ένα μόριο τη Νομική και το έχει ρίξει στον δρόμο του Θεού.

Κική: Η πολιτικά ορθή σύντροφος του Στέλιου που λατρεύει τη γιόγκα.

Νάνσυ: Η εντυπωσιακή και ενίοτε πονηρή κοπέλα του Σάκη.

Παρασκευάς: Ο αθώος, συνεσταλμένος γείτονας που κλέβει την παράσταση με τις πιτζάμες του.

Bonus character: Ένας παπαγάλος που μιλάει πάντα την πιο ακατάλληλη στιγμή.

Η παράσταση μοιάζει με live-action καρτούν ή με μια καλά δομημένη σύγχρονη ελληνική ανατρεπτική κωμωδία, με έντονους ρυθμούς.

Αν ξύσουμε την επιφάνεια του δελτίου τύπου, αυτό που πραγματικά βλέπει ο θεατής είναι

το «Χάος», ως κινητήριο μοχλό.

Η πλοκή δεν ακολουθεί μια κλασική γραμμική δομή. Ξεκινάει από μια απλή παρανόηση και μετατρέπεται σ’ ένα non-stop ντόμινο ανατροπών.

Τα σκηνικά της Λίας Ασβεστά είναι μοντέρνα, ευφάνταστα, σε έντονα χρώματα, αποτυπώνοντας με ακρίβεια τον κόσμο της παράστασης.

Ο χώρος δράσης περιορίζεται σε ένα σαλόνι, το οποίο, όμως, αξιοποιείται πλήρως σκηνοθετικά, λειτουργώντας άλλοτε ως πεδίο οικογενειακών συγκρούσεων και άλλοτε ως σκηνή καθαρής φάρσας.

Ο φωτισμός του Περικλή Μαθιέλλη είναι ιδανικός και παίζει καθοριστικό ρόλο στην καθοδήγηση των σκηνών, ενισχύοντας την ένταση ή την κωμική κορύφωση, όπου χρειάζεται.

Αντίστοιχα, τα κοστούμια της Ελένης Σκιρτοπούλου είναι όμορφα, συχνά προκλητικά, και συμβάλλουν στη γελοιογραφική αλλά αναγνωρίσιμη απεικόνιση των χαρακτήρων.

Οι ερμηνείες είναι αληθοφανείς, μέσα στο πλαίσιο της υπερβολής που απαιτεί το είδος. Ο Τόλης Παπαδημητρίου, ο οποίος σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί, δίνει τον τόνο με άνεση και αυτοσαρκασμό, ενώ το σύνολο του θιάσου λειτουργεί δεμένο και με σαφή αίσθηση του πρέποντος ρυθμού. Ξεχωρίζουν ιδιαίτερα οι σκηνές χορού, όπου η ενέργεια κορυφώνεται, αλλά και η αισθησιακή σκηνή του Παπαδημητρίου με την Πηνελόπη Πλάκα υπό το μουσικό background του «Down in Mexico», η οποία συνδυάζει χιούμορ και πρόκληση με απόλυτη σκηνική ακρίβεια.

Αλλά και όλοι οι χαρακτήρες είναι «στα όρια» νευρικής κρίσης με το μεγαλύτερο highlight, που συζητιέται έντονα, είναι η Μαρία Κίτσου.

 Έχοντας ταυτιστεί στο μυαλό του κοινού με δραματικούς ρόλους, εδώ «τσαλακώνεται» πλήρως, παίζει με απίστευτη σωματικότητα και αποδεικνύει ότι διαθέτει και εξαιρετική κωμική φλέβα.

Ο Τόλης Παπαδημητρίου γράφει μ’ έναν τρόπο που υπαινίσσεται βιωματικές καταστάσεις και των θεατών. Υπάρχουν στιγμές που η ενέργεια σπάει τον τέταρτο τοίχο, κάνοντας το κοινό να νιώθει μέρος της τρέλας.

Πρόκειται για μια παράσταση καθαρά ψυχαγωγική, φτιαγμένη για να κάνει το κοινό να γελάσει χωρίς να προβληματιστεί, αλλά με πολύ υψηλή τεχνική στο πώς στήνονται τα αστεία.

Οι απολαυστικοί Άννη Θεοχάρη και Κωνσταντίνος Γαβαλάς, ένα ζευγάρι που μαζί δεν κάνει και χώρια δεν μπορεί, θα φύγουν διακοπές αφήνοντας τον αδελφό τού ενός, τον οποίο υποδύεται ο Τόλης Παπαδημητρίου, να φροντίσει τα διαδικαστικά για τον τουρίστα που θα νοικιάσει το σπίτι τους, όσο αυτοί θα λείπουν.

Κι εκεί τα πράγματα ξεκινούν να πηγαίνουν λάθος! Και θα γίνουν ακόμα χειρότερα όταν η κοπέλα του, την οποία υποδύεται η Πηνελόπη Πλάκα, αλλά και η αδερφή του, θα προσπαθήσουν να τον βοηθήσουν να τα διορθώσει, χωρίς να τους πάρει είδηση ο αδιάκριτος γείτονας.

Η Μαρία Κίτσου είναι αποκάλυψη στον ρόλο της αδερφής Ρόζας Τσεκμέ και, μαζί με τον φύσει κομεντιέν Αντώνη Καλομοιράκη στον ρόλο του γείτονα, αποτελούν σπαρταριστό δίδυμο για το κοινό. Η εξαιρετική ηθοποιός έρχεται να αποδείξει με τον πιο απολαυστικό τρόπο, πως ένας πραγματικά σπουδαίος ερμηνευτής δεν περιορίζεται σε μία μόνο υποκριτική ταυτότητα. Η παρουσία της όχι μόνο ενσωματώνεται οργανικά στην παράσταση, αλλά γίνεται και αφορμή για μία από τις πιο ευρηματικές στιγμές του έργου.

Το ίδιο το κείμενο αξιοποιεί έξυπνα τη δραματική εικόνα που έχει χτίσει η ίδια όλα αυτά τα χρόνια, δημιουργώντας ξεκαρδιστικές καταστάσεις. Όπως μια ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας, η Ρόζα χάνεται στιγμιαία μέσα στις δραματικές της αναφορές, προσφέροντας πολυπρισματική διάσταση στην παράσταση.

Τέλος, ο Αντώνης Στάμος, καταφέρνει μια εντυπωσιακή ερμηνεία στον ρόλο του ανυποψίαστου Ισπανού τουρίστα.

Όλοι μαζί είναι η οικογένεια Τσεκμέ, σε μια από αυτές τις κωμωδίες που προσφέρουν απροβλημάτιστο γέλιο και είναι ιδανική επιλογή για ένα ευχάριστο καλοκαιρινό βράδυ. Βέβαια, στον ανοικτό χώρο η παράσταση χάνει ένα σοβαρό ποσοστό επιτυχίας, ιδίως στο θέατρο Φρουρίου Καβάλας, όπου ο χώρος είναι αχανής και η απόσταση Σκηνής και Πλατείας, τεράστια.

Επειδή ο Τόλης Παπαδημητρίου υπογράφει κείμενο και σκηνοθεσία, ξέρει ακριβώς πώς να ζωντανέψει τις λέξεις του στο σανίδι.

Όταν έχεις μια κωμωδία παρεξηγήσεων με κρυμμένα μυστικά, παράνομα χόρτα και έναν παπαγάλο, η δράση πρέπει να εξελίσσεται με μαθηματική ακρίβεια.

Οι είσοδοι και οι έξοδοι των ηρώων είναι τόσο γρήγορες, ώστε θυμίζουν κλασική γαλλική φάρσα, αλλά μεταφερμένη στο σήμερα.

Οι καλοί ηθοποιοί ερμηνεύουν τους ρόλους με τον λόγο, το σώμα, την έκφραση. Σε γρήγορο τέμπο κινούνται στη σκηνή, κρύβονται, αντιδρούν στα αιφνιδιαστικά συμβάντα ταχύτατα και απολαυστικά.

Ο Παπαδημητρίου έχει θητεύσει στην τηλεόραση (γράφοντας για πετυχημένα στο ευρύ κοινό show και σειρές), και αυτό φαίνεται στη δομή της παράστασης.

Η σκηνοθεσία επιβάλλει έναν ρυθμό που μοιάζει με γρήγορο κινηματογραφικό μοντάζ.

 Οι σκηνές εναλλάσσονται πριν προλάβει ο θεατής να κουραστεί, κρατώντας την προσοχή του τεντωμένη.

Ας πούμε ότι το πασπαλισμένο κείμενο με υπερβολικό βρίσιμο, δε γίνεται για να σοκάρει, αλλά για να δείξει την απόλυτη παρακμή της οικογένειας.

Οι χαρακτήρες είναι στα όρια νευρικής κρίσης, οπότε κάθε δεύτερη λέξη τους είναι «μπινελίκια», κατά τη γλώσσα του έργου. Όταν μάλιστα αρχίζει να μιλάει και ο παπαγάλος του σπιτιού (ο οποίος έχει μάθει μόνο τις βρισιές που ακούει όλη μέρα), το σπίτι γίνεται κανονικό «χαμαιτυπείο».

Αν λοιπόν σας ελκύει η σκηνοθεσία που έχει νεύρο, καθαρή γεωμετρία στον χώρο και δεν αφήνει «νεκρούς χρόνους», αν σας αρέσει το σημερινό αστείο με την αγοραία γλώσσα που επικρατεί στην καθημερινότητα των νεοελλήνων, η συγκεκριμένη παράσταση έχει μεγάλο ενδιαφέρον να την παρατηρήσει κανείς από αυτήν και μόνο τη σκοπιά. Ασφαλώς, υπάρχει και το δέλεαρ: Μαρία Κίτσου.

Συντελεστές

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Τόλης Παπαδημητρίου

Σκηνικά: Λία Ασβεστά

Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλλης

Κοστούμια: Ελένη Σκιρτοπούλου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Σίλια Κόη

Φωτογραφίες: Γκέλυ Καλαμπάκα

Trailer: Γιώργος Χαρίσης

Social Media: Renegade Media

Δημόσιες Σχέσεις: Ρίτα Σίσιου, Μαρκέλλα Καζαμία

Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη

Οργάνωση Παραγωγής: Eβελίνα Αλεξανδροπούλου

Πρωταγωνιστούν:

Tόλης Παπαδημητρίου

Πηνελόπη Πλάκα

Κωνσταντίνος Γαβαλάς

Αντώνης Στάμος

Αντώνης Καλομοιράκης

Άννη Θεοχάρη

Στο ρόλο της Ρόζας Τσεκμέ η Μαρία Κίτσου

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Ένα ξεχωριστό καλοκαιρινό ραντεβού για μικρούς και μεγάλους έχει καθιερωθεί στον πολυχώρο Κτήμα Δροσιά, στην Ελευθερούπολη Καβάλας.

Κάθε Τετάρτη, από τις 19:00 έως τις 21:00, καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, ο χώρος μεταμορφώνεται σε έναν πολύχρωμο κόσμο γεμάτο παιχνίδι, φαντασία και αμέτρητες σαπουνόφουσκες.

Πρωταγωνίστρια των εκδηλώσεων είναι η κυρία Μπουλμπουλήθρα από τη «Μπουλμπουλήθρα Καβάλας», η οποία υπόσχεται να χαρίσει μοναδικές στιγμές διασκέδασης σε παιδιά και γονείς μέσα από ένα πλούσιο πρόγραμμα ψυχαγωγικών δράσεων. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν εντυπωσιακό Bubble Show, δημιουργικό face painting, καθώς και διαδραστικά παιχνίδια με σαπουνόφουσκες, που προσκαλούν τα παιδιά να συμμετέχουν ενεργά και να ζήσουν μια αξέχαστη εμπειρία.

Το Κτήμα Δροσιά προσφέρει το ιδανικό περιβάλλον για οικογενειακές εξορμήσεις, συνδυάζοντας τη δροσιά του καλοκαιριού με τη χαρά του παιχνιδιού και της δημιουργικής απασχόλησης.

Η δράση πραγματοποιείται κάθε Τετάρτη και αποτελεί μια όμορφη πρόταση ψυχαγωγίας για όσους επιθυμούν να περάσουν ένα ευχάριστο απόγευμα με όλη την οικογένεια.

Έπειτα από τρεις ημέρες γεμάτες μουσική, εικόνες, χρώματα, πολιτισμούς και ανθρώπινες συναντήσεις, το Cosmopolis Festival 2026 ολοκλήρωσε τον κύκλο του, αφήνοντας πίσω του κάτι πολύ περισσότερο από μια σειρά εκδηλώσεων. Άφησε εμπειρίες, συγκίνηση, νέες συνεργασίες και την αίσθηση ότι η Καβάλα μπορεί, μέσα από τον πολιτισμό, να συνομιλεί ισότιμα με τον κόσμο.

Η φετινή διοργάνωση επιβεβαίωσε ότι το Cosmopolis παραμένει ένας ζωντανός και δυναμικός θεσμός, που εξελίσσεται χωρίς να χάνει την ταυτότητά του. Πλήθος πολιτών και επισκεπτών κατέκλυσε τους χώρους των εκδηλώσεων, συμμετείχε ενεργά στις δράσεις και αγκάλιασε κάθε στιγμή του φεστιβάλ, μετατρέποντας την πόλη σε μια μεγάλη γιορτή πολιτισμού και συνύπαρξης.

Η επιτυχία αυτή ανήκει σε όλους. Στους καλλιτέχνες που ταξίδεψαν μέχρι την Καβάλα για να μοιραστούν την τέχνη τους, στους εθελοντές που εργάστηκαν με αφοσίωση, στους εργαζόμενους, στους τεχνικούς, στους συνεργάτες, στους χορηγούς, στους φορείς που στήριξαν τη διοργάνωση και, πάνω απ’ όλα, στους ανθρώπους που με την παρουσία και τον ενθουσιασμό τους έδωσαν ζωή σε κάθε γωνιά της χερσονήσου της Παναγίας.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον υπεύθυνο της διοργάνωσης και του καλλιτεχνικού προγραμματισμού, Κωνσταντίνο Θωμαδάκη, τον οποίο ο Δήμος Καβάλας ευχαριστεί θερμά για την αφοσίωση, το όραμα, την εμπειρία και την ακούραστη προσπάθειά του. Η συμβολή του υπήρξε καθοριστική, όχι μόνο για την άρτια υλοποίηση της φετινής διοργάνωσης, αλλά και για τη διαχρονική πορεία του Cosmopolis Festival ως ενός αναγνωρισμένου πολιτιστικού θεσμού. Η πόλη απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι μπορεί να φιλοξενεί μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις με ποιότητα, συνέπεια και αυθεντική φιλοξενία. Η διοργάνωση μπορεί να ολοκληρώθηκε, όμως το αποτύπωμά της θα παραμείνει ζωντανό στις μνήμες όλων όσοι το έζησαν.

Το ραντεβού ανανεώνεται. Γιατί το Cosmopolis Festival δεν είναι απλώς ένα φεστιβάλ. Είναι μια ιδέα που συνεχίζει να ταξιδεύει, ξεκινώντας κάθε φορά από την Καβάλα.