Το νέο πόνημα του συγγραφέα, Κώστα Τζίνα, «Λουλούδια στην Έρημο», ένα αλληγορικό χρονικό, εμπνευσμένο από αληθινές ιστορίες της οικογένειας Ζήσου, παρουσιάστηκε το βράδυ της Τετάρτης 12 Νοεμβρίου στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας “Βασίλης Βασιλικός”.

Μέσα από τα βιώματα τριών γενεών, αναδεικνύεται η δύναμη της αγάπης και της επιμονής των ανθρώπων που, παρά τις κακουχίες και τις δοκιμασίες, κατάφεραν να ανθίσουν όπως τα λουλούδια στην έρημο.

Όπως σημείωσε ο κ. Τζίνας, κατά τη διάρκεια της σύντομης παρέμβασης του, το βιβλίο του αποτελεί μια απόπειρα προβολής των γεγονότων που σημάδεψαν τη διαδρομή της οικογένειας Ζήσου, και ανάδειξης σημαντικών πτυχών της ιστορίας του ελληνικού έθνους, με φόντο τις εικόνες της Κωνσταντινούπολης, της Ηπείρου και της Αιγύπτου των δύο προηγούμενων αιώνων.

ΟΜΙΛΗΤΕΣ

Αλέξης Γούλας, Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών Δήμου Καβάλας

Έφη Ζάνη, Δικηγόρος – Λογοτέχνης

Κωνσταντίνος Παπακοσμάς, Ερευνητής Τοπικής Ιστορίας

Τάκης Ζήσου, Συνταξιούχος ΒΦΛ

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΔΗΜΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ, ΑΛΕΞΗ ΓΟΥΛΑ

“Πάλι εδώ, με γνώριμη παρέα, με ακροατήριο φίλων αγαπημένων σε μία συμμετοχή σε πάνελ παρουσίασης που είναι τιμητική και αποτελεί πρόκληση. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς την απεριόριστη εκτίμηση στο πρόσωπο που μου ζήτησε αυτή τη συμμετοχή, τότε όλα είναι εύκολα κι απλά.

Πριν περάσουμε στην ουσία, καλό είναι να γνωρίσουμε τα πρόσωπα που θα κάνουν την αποψινή παρουσίαση.

Η Εφη Ζάννη, γεννήθηκε στην Ξάνθη. Παντρεύτηκε τον κύριο Αναστάσιο Αναστασιάδη και έχει έναν γιο και έναν εγγονό. Ζει στη ΔΡΑΜΑ. Από το έτος 1987 ασκούσε το επάγγελμα της Δικηγόρου στη Δράμα. Σήμερα είναι συνταξιούχος Δικηγόρος.

Σπούδασε και πήρε πτυχίο πιάνου από το Εθνικό Ωδείο Αθηνών με άριστα.

Διατελεί συντονίστρια της Λέσχης ανάγνωσης ποίησης στη Δράμα.

Εξέδωσε το πρώτο ποιητικό βιβλίο «Ο ΜΥΘΟΣ ΣΩΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ και την μελέτη «ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΤΡΙΕΣ από την αρχαιότητα στον Ρομαντισμό.

Ο επόμενος παρουσιαστής είναι ο Κώστας Παπακοσμάς. Δημοσιογράφος, ιστορικός ερευνητής, είναι ο άνθρωπος που προσπαθεί να διαφυλάξει ως κόρη οφθαλμού στοιχεία της ιστορίας της Καβάλας κι όχι μόνο. Με εκπομπές σε τοπικά τηλεοπτικά κανάλια καθώς και με ντοκιμαντέρ στο History Channel η προσπάθεια του είναι πραγματικά αποδοτική. Δεν θα πω περισσότερα για τον Κώστα γιατί είναι περιττό.

Στην συγκεκριμένη πρόσκληση έπρεπε να διαλέξω την προσέγγιση. Για ποιον θα πω δυο λόγια;

Για τον θείο Κώστα που εδώ και 30 χρόνια είναι πολλά περισσότερα από θείος, ή για τον φίλο μου τον Κώστα που επίσης για 30 χρόνια έχουμε τόσους προβληματισμούς, κοινές ανησυχίες και δράσεις με την αγωνία μας να αφήσουμε κάτι διαφορετικό στην κοινωνία που ζούμε.

Ο Κώστας γεννήθηκε στο τέλος του Εμφυλίου στην Καβάλα. Τα χρόνια 1955 – 1963 έζησε στα Λιμενάρια της Θάσου.

Τελείωσε το πρακτικό λύκειο αρρένων Καβάλας.

Το 1976 αποφοίτησε από το τμήμα Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών της Νομικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Εργάστηκε ως διοικητικό στέλεχος στο τμήμα πωλήσεων σε βιομηχανίες τροφίμων φτάνοντας στο βαθμό του διευθυντή πωλήσεων και του εμπορικού διευθυντή.

Από τα 13 του άρχισε να γράφει διηγήματα ενώ στα 18 του αρχίζει να γράφει στίχους.

Το 1975 εμφανίζει την πρώτη του δουλειά, ένα μικρό βιβλιαράκι με ποιήματα που έγραψε στα δύσκολα χρόνια της Στρατιωτικής του θητείας του 1973 – 1975 στον Έβρο. Τίτλος του ήταν “Το χώμα νοτίζει”.

Μετά από μεγάλη παύση το 1992 επανέρχεται με νέο βιβλίο ποιημάτων με τον τίτλο “Μοναχική Περιπλάνηση”. Συνέχισε με το διήγημα “Πριν σβήσουν οι Αναλαμπές” που ήταν μία ιστορική αναφορά μνήμης και τιμής στην οικογένειά του.

Λίγες εβδομάδες νωρίτερα ήρθε στα χέρια μου το τελευταίο πόνημα του Κώστα, που για όσους το έχουν διαβάσει, αποτελεί μια αναζήτηση στις ρίζες μιας αγαπημένης για όλους μας οικογένειας, αυτής του Τάκη Ζήσου.

Αλήθεια έχουμε ποτέ μας αναρωτηθεί πόσο δύσκολη είναι η προσπάθεια κάποιων ανθρώπων να αποτυπώσουν στο χαρτί, ιστορίες που έχουν σχέση με την διαδρομή οικογενειών, σε εποχές δύσκολες που η επιβίωση δεν ήταν αυτονόητη¨. Πόσο δύσκολη είναι η προσέγγιση και ο σχολιασμός που συνοδεύει τέτοιες εκδόσεις, ώστε ο αναγνώστης να έχει στη διάθεσή του τις ιστορικές πληροφορίες που συνοδεύουν τα γεγονότα με τρόπο τέτοιο που να τον ενημερώνουν χωρίς να τον κουράζουν;

Αυτή είναι η βασική επιτυχία του συγκεκριμένου βιβλίου που τόσο πολύ θα ικανοποιήσει όποιους το διαβάσουν.

Αγαπημένες μνήμες, εξωραϊσμένες ίσως από την απόσταση του χρόνου, αλλά και με τη ματιά στον φακό της πικρής εμπειρίας που ο συγγραφέας αποκόμισε μέσα από τις διηγήσεις και τα προσωπικά βιώματα της οικογένειας Ζήσου.

Έχει τον τρόπο του στον μεγάλο πίνακα που στήνει μπροστά μας, να κυριαρχεί στα διαδραματιζόμενα και η πολιτική χροιά που η ιστοριογραφία και η παράδοση έχουν καταγράψει, ψευδώς μερικές φορές και πλαστογραφημένα. Από προσωπικά του βιώματα στήνει τον κεντρικό πυρήνα μαζί με τις έγνοιες, τις λύπες και τις μικροχαρές των ανθρώπων, με τις αντιλήψεις τους και τα αδιέξοδα της ζωής τους στην εξέλιξη της ιστορίας.

Η στενή σύνδεση έμμεση ή άμεση και η αναφορά σε στοιχεία των προγόνων του Τάκη, από τα οποία φαίνεται ότι σχεδόν αποκλειστικά αντλεί την έμπνευση, προσφέρει στον αναγνώστη την βαθύτερη εκείνη συγκίνηση που του χαρίζει η εξομολόγηση.

Τα σταθερά περιγράμματα των προσώπων και των καταστάσεων, η διάταξη του βιβλίου, η γραφή, τα κεφάλαια, το χρώμα και η εικόνες προτρέπουν τον αναγνώστη να μπει και να μείνει στο πνεύμα του. Πολλοί από εμάς θα ταυτιστούμε γιατί έχουμε κοινές αναφορές χώρου και χρόνου, κοινά ακούσματα από εμπειρίες και τραυματικές αναφορές των δικών μας προγόνων. Επίσης θα λυπηθούμε και πολλές φορές θα θυμώσουμε. Για όλα αυτά που οι λογικοί Έλληνες στην ιστορία θυμώνουν.

Είναι το βιβλίο έργο δημιουργικό που καταφέρνει να περιγράψει την δύναμη ζωής που χαρακτηρίζει όλη την προγονική του γραμμή στον αγώνα της επιβίωσης. Όπως λέει ο ίδιος «το βιβλίο έγινε από προγονικές αναφορές σε πραγματικά γεγονότα ζωής, εμπλουτισμένα με μυθοπλασία και βιωματικές στιγμές του Τάκη και των κοντινών του ανθρώπων». Κάπου εδώ εγώ θα σταματήσω.

Κώστα συνέχισε να μας εκπλήσσεις. Καλοτάξιδο”.

ΚΩΣΤΑΣ Σ. ΤΖΙΝΑΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Κώστας Σ. Τζίνας γεννήθηκε στην Καβάλα, στο τέλος του εμφυλίου πολέμου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και εργάστηκε για χρόνια ως στέλεχος βιομηχανιών τροφίμων.

Από νεαρή ηλικία έδειξε αγάπη για τον γραπτό λόγο, γράφοντας ποιήματα και διηγήματα. Η πρώτη του ποιητική συλλογή εκδόθηκε το 1975 με τίτλο «Το χώμα νοτίζει», ακολούθησε το 1992 η «Μοναχική περιπλάνηση» και το 2022 «Λίγο πριν σβήσουν οι αναλαμπές».

Το νέο του έργο, «Λουλούδια στην Έρημο» (2025), αποτελεί καρπό βαθιάς ανάγκης για καταγραφή μνήμης και ριζών, εμπνευσμένο από την ιστορία της οικογένειας Ζήσου.