Την αποφασιστικότητα της Δημοτικής Αρχής Θάσου να προχωρήσει στην υλοποίηση του έργου για τη δημιουργία περιμετρικών αντιπυρικών ζωνών πέριξ οικισμών του νησιού εκφράζει ο δήμαρχος Θάσου, Λευτέρης Κυριακίδης, με δημόσια τοποθέτησή του.

Ο δήμαρχος αναφέρεται στο έργο με τίτλο «Δημιουργία περιμετρικών αντιπυρικών ζωνών μέσου πλάτους 10 μέτρων πέριξ οικισμών εντός ή πλησίον δασών και δασικών εκτάσεων υψηλής επικινδυνότητας», υπογραμμίζοντας ότι για την προετοιμασία και τη χρηματοδότησή του εργάστηκαν, όπως σημειώνει, πολλοί άνθρωποι με γνώση του αντικειμένου.

Σύμφωνα με τον κ. Κυριακίδη, το έργο έχει συνοδευτεί από τις απαιτούμενες μελέτες και σχεδιάστηκε με βασικό στόχο την ενίσχυση της πυροπροστασίας και της ασφάλειας των οικισμών της Θάσου.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, οι αντιπυρικές ζώνες έχουν «διπλή σημασία», καθώς αφενός λειτουργούν προστατευτικά για την ανθρώπινη ζωή και την περιουσία και αφετέρου συμβάλλουν, κατά την άποψή του, στη διατήρηση των ίδιων των οικοσυστημάτων.

Η τοποθέτηση του δημάρχου αποκτά, παράλληλα, σαφώς πολιτικό χαρακτήρα, καθώς ασκεί έντονη κριτική σε όσους αντιδρούν ή εκφράζουν επιφυλάξεις για την υλοποίηση του έργου.

Ο Λευτέρης Κυριακίδης κάνει λόγο για «αυτόκλητους σωτήρες του τόπου», οι οποίοι, όπως αναφέρει, εκφράζουν τις απόψεις τους «από την αφράτη καρέκλα του πληκτρολογίου τους» και βρίσκονται μακριά από τα προβλήματα του νησιού. Παράλληλα, στρέφεται κατά όσων χαρακτηρίζει «κομματικούς εγκάθετους με πολιτικά εμμονικά σύνδρομα».

Κλείνοντας, ο δήμαρχος Θάσου δηλώνει ότι οι αντιδράσεις αυτές δεν πρόκειται, όπως υποστηρίζει, να εμποδίσουν την υλοποίηση του έργου, σημειώνοντας χαρακτηριστικά:

«Γιατί η Θάσος μας είναι πάνω από κομματικές παρωπίδες και φιλοπεριβαλλοντικές ευαισθησίες του καναπέ και της ανευθυνότητας!»

Σε αποχή από τα μαθήματά τους προχώρησαν το πρωί της Δευτέρας μαθητές του 6ου Ενιαίου Λυκείου και του Μουσικού Λυκείου Καβάλας, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να εκφράσουν τη θλίψη και τον προβληματισμό τους για τον θάνατο του 16χρονου ποδοσφαιριστή ΑΝΙ, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικού αγώνα στην Παναγία Θάσου και, παρά τη μάχη που έδωσε, δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή.

Διευκρινίζεται ότι οι μαθητές δεν προχώρησαν σε κατάληψη των σχολείων τους, όπως αναφέρθηκε αρχικά, αλλά σε αποχή από τα μαθήματα.

Η κινητοποίηση των μαθητών συνδέθηκε με την επιθυμία τους να εκφράσουν έμπρακτα τη συμπαράστασή τους στην οικογένεια και τους ανθρώπους του 16χρονου, αλλά και να συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο που είχε οργανωθεί στην Καβάλα από τους φοιτητικούς συλλόγους.

Η είδηση του θανάτου του νεαρού αθλητή έχει προκαλέσει συγκίνηση στην τοπική κοινωνία, ιδιαίτερα στη μαθητική και αθλητική κοινότητα.

Η αρχική εικόνα περί κατάληψης των σχολείων αποσαφηνίζεται, επομένως, με τους μαθητές να έχουν επιλέξει την αποχή από τα μαθήματα, έχοντας ως βασικό στόχο τη συμμετοχή τους στην κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε στην Καβάλα.

Στην Καβάλα, η εικόνα των δεμένων αλιευτικών στο λιμάνι δεν είναι απλώς μια εικόνα μιας κινητοποίησης. Αποτελεί ένα καμπανάκι για το μέλλον της τοπικής παραγωγής.

Οι επαγγελματίες αλιείς βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με ένα κόστος λειτουργίας που συνεχώς ανεβαίνει. Και πρώτο στη λίστα είναι το πετρέλαιο. Όταν το κόστος για να βγει ένα σκάφος στη θάλασσα γίνεται δυσβάσταχτο, το μεροκάματο μετατρέπεται σε ρίσκο και η ίδια η παραγωγή παύει να είναι βιώσιμη. Στην Καβάλα οι ίδιοι οι αλιείς περιγράφουν μια κατάσταση στην οποία, σε πολλές περιπτώσεις, δεν συμφέρει πλέον να βγουν για ψάρεμα.

Και εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο ζήτημα: δεν μπορεί να μιλάμε για παραγωγική ανασυγκρότηση, όταν το κράτος αφήνει το κόστος παραγωγής να διαλύει τους ίδιους τους παραγωγούς.

Η αλιεία δεν είναι μια δραστηριότητα έξω από την οικονομία της Καβάλας. Είναι κομμάτι της τοπικής παραγωγής, της αγοράς, της εστίασης και της ζωής της πόλης. Η ευρύτερη περιοχή αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αλιευτικούς κόμβους της χώρας, με τον δεύτερο μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο στο Βόρειο Αιγαίο.

Οι άνθρωποι της θάλασσας είναι ελεύθεροι επαγγελματίες. Πληρώνουν καύσιμα, συντήρηση, εξοπλισμό, ασφάλιση, πληρώματα και όλες τις υπόλοιπες υποχρεώσεις μιας επιχείρησης. Όταν όμως το κόστος ανεβαίνει τόσο απότομα, δεν μπορούν απλώς να το μετακυλίσουν στην τιμή του ψαριού. Το αποτέλεσμα είναι να δουλεύουν περισσότερο για να βγάζουν λιγότερα — ή να μένουν δεμένοι στο λιμάνι.

Αυτό δεν αφορά μόνο τους αλιείς. Αφορά τον πρωτογενή τομέα συνολικά. Αφορά το αν η Ελλάδα θέλει να παράγει ή θα συνεχίσει να βλέπει ανθρώπους να εγκαταλείπουν χωράφια, σκάφη και παραγωγικές δραστηριότητες επειδή το κόστος τούς έχει ξεπεράσει.

Και υπάρχει ακόμη ένα ζήτημα που για την Καβάλα έχει ιδιαίτερη σημασία. Οι αλιείς έχουν επανειλημμένα θέσει ζητήματα σχετικά με τη δραστηριότητα τουρκικών αλιευτικών στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της Θάσου και του Θρακικού Πελάγους. Για αυτό ζητούν αποτελεσματικό έλεγχο και προστασία της ελληνικής αλιευτικής δραστηριότητας. Το ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο όταν δημιουργείται ένταση. Χρειάζεται συνεχής επιτήρηση και σαφής απάντηση της Πολιτείας.

Για τους αλιείς της περιοχής, επομένως, το ζητούμενο είναι διπλό: να μπορούν να βγαίνουν στη θάλασσα και να μπορούν να δουλεύουν με ασφάλεια.

Η κυβέρνηση οφείλει να αντιμετωπίσει άμεσα το κόστος των καυσίμων και συνολικά το αυξανόμενο κόστος λειτουργίας των αλιευτικών επιχειρήσεων. Παράλληλα, χρειάζεται συνεχής επιτήρηση της θαλάσσιας περιοχής και αποτελεσματική προστασία της ελληνικής αλιευτικής δραστηριότητας.

Η Καβάλα δεν μπορεί να συζητά για ανάπτυξη και παραγωγική ανασυγκρότηση, την ώρα που οι άνθρωποι που παράγουν δένουν τα σκάφη τους επειδή δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος.

Οι αλιείς δεν ζητούν να τους χαριστεί η δουλειά. Ζητούν να μπορούν να την κάνουν. Και αυτό είναι κάτι που η κυβέρνηση οφείλει να εξασφαλίσει.