«Ευφραίνου εν Κυρίω, η των Θασίων νήσος,
τα πλείστα όσα έχουσα εκ των θαυμάτων δώρα,
αγίους τους θαυματουργούς προστάτας θεοφόρους,
εν εορτή πανευλαβώς ομού συν τοις οσίοις,
πανήγυριν προβάλλουσα Συνόδου της Νικαίας,
εχούσης τον εορτασμόν δεκαεπτά αιώνων».

Όπως ήδη γνωρίζετε, από τον Σεπτέμβριο του 2022 η πρωταποστολική μας αγία Εκκλησία της Ιεράς Μητροπόλεως Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου εορτάζει την ιερά Σύναξη των αγίων της αγιοφόρου Νήσου της Θάσου, δηλαδή των οσίων Λουκά, Ευθυμίου, Δανιήλ και Ευφροσύνου και των μαρτύρων Ιωάννου και Χάιδως. Ο πρώτος εκείνος εορτασμός, απετέλεσε και την έναρξη της σημαντικής και ιεροπρεπούς αυτής εκκλησιαστικής εορτής της Ορθοδοξίας μας και της τοπικής μας Εκκλησίας, με την σεπτή παρουσία, μάλιστα, του Παναγιωτάτου Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ, του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ και του Μακαριωτάτου Μητροπολίτου Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ.κ. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ, αλλά και με την συμμετοχή πολλών Μητροπολιτών και Επισκόπων, κληρικών και λαϊκών, και την συνδρομή των Αρχών, των ανθρώπων του πνεύματος και της Επιστήμης, του Στρατού, του Πολεμικού Ναυτικού, του Λιμενικού Σώματος, της Πυροσβεστικής, των Δήμων και της Περιφέρείας. Ο ευσεβής και ευγενικός λαός μας μαζύ με τους πολιτιστικούς και λαογραφικούς συλλόγους μας, με έντονη θρησκευτική ευλάβεια και με σεβασμό στις ιερές μας παραδόσεις, μετείχαν σε όλες τις εκδηλώσεις μας. Για όλα αυτά, από τα βάθη της καρδιάς μας και με άπειρη ευγνωμοσύνη ευχαριστούμε, παρακαλούμε και προσευχόμεθα προς τον άγιο Τριαδικό Θεό μας, να μας συγχωρή για τις αμαρτίες, τις αδυναμίες και τα λάθη μας, και να μας ενισχύη στον πνευματικό μας αγώνα για την σωτηρία μας, πάντοτε με τις πρεσβείες του ιδρυτού της Εκκλησίας μας, αγίου Αποστόλου των εθνών ΠΑΥΛΟΥ και των ΑΓίΩΝ του αγιοφόρου και ιστορικού νησιού μας της Θάσου.
Εφέτος, όμως μαζύ με τον ετήσιο εορτασμό των τοπικών μας και προστατών μας Αγίων, συμπληρώνονται και χίλια επτακόσια (1.700) χρόνια από την σύγκληση στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. της αγίας και πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, γεγονός το οποίο εορτάζεται αυτό το έτος πανορθοδόξως σε όλη την γη, και το οποίο περιποιεί ιδιαίτερη τιμή για όλους εμάς, τους Ορθοδόξους Χριστιανούς που είμεθα αυτόν τον αιώνα ζωντανοί και απολαμβάνομε χαρισματικά τις άπειρες ευλογίες και τα άκτιστα δώρα της χάριτος του ΚΥΡΙΟΥ ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, της αγάπης του ΘΕΟΥ και ΠΑΤΡΟΣ και της κοινωνίας του αγίου ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.
Όλοι οι άγιοί μας, όπως οι άγιοι τριακόσιοι δέκα οκτώ (318) θεοφόροι πατέρες της αγίας και πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, όπως και οι άγιοι της Θάσου, αποτελούν τα δοχεία της ακτίστου χάριτος του Θεού, που βιώνουν την Αγία Γραφή, και ζούν μέσα στο φως του αγίου Πνεύματος, και μας μεταφέρουν την ιερά Παράδοσή του, για να μας βοηθήσουν και να μας καθοδηγήσουν σαν λαμπροί φωστήρες πνευματικοί στον δρόμο της σωτηρίας μας από την αμαρτία και τον θάνατο.
Οι άγιοι τρεις Μεγάλοι Ιεράρχες της Εκκλησίας μας, ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ και ο ΙΩΑΝΝΗΣ ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ μέσα στα θαυμαστά συγγράμματά τους πολλές φορές αναφέρονται στους αγίους και τους εξυμνούν και τους προβάλλουν προς μίμηση και πνευματικό αγώνα.
Γράφει, λοιπόν, ο άγιος και μέγας Βασίλειος, αρχιεπίσκοπος Καισαρείας (330-379 μ.Χ.) σε λόγο του στο βιβλίο του προφήτη Ησαΐα : «Έτσι λοιπόν, όσο παραμένει κρυφό το ύψος και το μέγεθος της σοφίας και της δυνάμεως του Θεού, πολλά θα φαίνωνται υψηλά και μεγάλα σε όσους ευρίσκονται σε έσχατη πτωχεία. Όταν όμως φανερωθή το αληθινά σοφό και το πραγματικά δυνατό, κανείς δεν θα λογισθή ούτε σοφός ούτε δυνατός. Έτσι κάποτε και ο Μωυσής ωμολογούσε τον εαυτό του ως ισχνόφωνο και βραδύγλωσσο, επειδή άκουσε τον Θεό να του ομιλή. Και ο Αβραάμ, όταν είδε τον Θεό, ωμολογούσε τον εαυτό του γη και στάχτη. Κανείς λοιπόν που αξιώνεται να θεωρή την αγαθότητα και την σοφία του Θεού δεν θα μπορέση να μαρτυρήση για σοφία η δύναμη είτε στον εαυτό του είτε σε άλλον. Διότι όλοι οι άγιοι είναι σαν λυχνιακό φως στο μεσημέρι, υπεραστραφτερό μπροστά στον ήλιο. Γι’ αυτό ο Κύριος μόνος θα υψωθεί επάνω από όλα εκείνη την ημέρα». [Προφ. Ησαιου 2, 10-11) & [αγίου Μ. Βασιλείου, Ερμηνεία εις τον προφήτην Ησαίαν, β’ κεφ. PG 30, 261 A-B]
Ο άγιος αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος ο Θεολόγος (329-390 μ.Χ.) λέγει στον επιτάφιο λόγο προς τον κατά σάρκα πατέρα του, άγιο επίσης Γρηγόριο επίσκοπο Ναζιανζού (276-374 μ.Χ.), παρόντος μάλιστα και του μεγάλου Βασιλείου : «Με αυτό τον τρόπο θα μας θλίβουν ολιγώτερο εκείνοι που προαπεδήμησαν. Αλλά και θα μας ευχαριστήσουν, εάν παίρνοντάς μας από εδώ ο λόγος, μας μεταφέρη επάνω, και αποκρύψη το αχάριστο παρόν μέσα στο μέλλον, και μας πείση ότι και εμείς κατευθυνόμεθα σε αγαθό άρχοντα, και ότι η μόνιμη κατοικία είναι καλύτερη από την γη της παροικίας. Και ο,τι είναι για όσους ταξειδεύουν το γαλήνιο λιμάνι, αυτό είναι και για όσους ταλαιπωρούνται εδώ, η μετάσταση και η μετάθεση προς τα εκεί. Η όπως εκείνοι που έχουν ξεκουρασθή, προετοιμάζόμενοι για μεγάλο ταξείδι είναι πιο εύκολοι στο να υποφέρουν ολιγώτερο, έτσι και όσοι επιτύχουν το εκεί κατάλυμα, από όσους διασχίζουν ακόμη τον δύσκολο και απόκρημνο δρόμο αυτής της ζωής, είναι πιο καλοί και πιο ανεκτικοί. Εμάς, έτσι θα μας παρηγορήσης, πατέρα μου. Πως όμως και το κοπάδι; Θα του υποσχεθής πρώτα την δική σου φροντίδα και καθοδήγηση. είναι καλό για όλους να αναπαυθούμε κάτω από τις φτερούγες σου. Διψάμε για την φωνή σου περισσότερο από ο,τι όσοι υποφέρουν από δίψα και ζητούν την κρυστάλλινη πηγή. Θα μας πείσης έπειτα, ότι ούτε τώρα δεν μας έχει αφήσει ο καλός ποιμένας, που έδωσε την ψυχή του για τα πρόβατα, αλλά είναι κοντά μας και μας ποιμαίνει και μας οδηγεί, γνωρίζει τα δικά του και τον γνωρίζουν και εκείνα. Δεν είναι ορατός σωματικά, μας συντροφεύει όμως πνευματικά, υπερασπίζεται το κοπάδι κατά των λύκων και δεν επιτρέπει σε κανέναν να σκαρφαλώνη από τον φράκτη σαν επίβουλος ληστής να παρασύρη με ψεύτικη φωνή και να αρπάζη ψυχές που έχουν οδηγηθή καλώς στην αλήθεια. Πιστεύω, ότι ο πατέρας μου και επίσκοπός μας, τα επιτυγχάνει αυτά περισσότερο τώρα με τις πρεσβείες του από ο,τι πρωτύτερα με την διδαχή του, αφού είναι τώρα πιο πολύ κοντά στον Θεό. Έχει αποτινάξει τα σωματικά δεσμά και έχει απαλλαγή από την λάσπη που θολώνει τον νού, και συναντά καθαρός τον πρώτο και κατακάθαρο νού, έχοντας κριθεί άξιος, και εάν αυτό δεν είναι τολμηρό να το πω, να παραλάβη θέση και παρρησία αγγελική». [αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου, Επιτάφιος λόγος ΙΗ’ εις τον πατέρα παρόντος Βασιλείου, Επιτάφιος, ΕΠΕ, Τομ. 6, σελ. 274, 23 – 277, 26 ]
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως (350 – 407 μ.Χ) σε ένα λόγο του αναφερόμενος στους αγίους, με μοναδικό τρόπο γράφει γι’ αυτούς : «Ως προς τον άπιστο, λοιπόν, αυτά είναι αρκετά, ως προς τον πιστό όμως είναι απαραίτητο να παρουσιάσωμε και αυτά, και τα δικά μας παραδείγματα. Ποια, λοιπόν, είναι αυτά; Είναι, οι μεγάλοι και άγιοι εκείνοι άνδρες, οι πρώτοι που έζησαν όταν δεν υπήρχαν ακόμη γράμματα, και οι μετέπειτα από εκείνους, όταν υπήρχαν μεν γράμματα, δεν υπήρχε όμως ακόμη η ρητορική τέχνη. Ειναι και αυτοί που έζησαν μετά από αυτούς, όταν, και γράμματα υπήρχαν, και ρητορική τέχνη. Αγνοούσαν όμως εκείνοι και τα δύο. και αγνοούσαν όχι μόνον την ρητορική παιδεία αλλά και τα ίδια τα γράμματα. Αλλ’ όμως σε αυτά τα ίδια τα πράγματα, στα οποία φαίνεται ότι είναι αναγκαία η δύναμη των λόγων, με τόσο μεγάλη άνεση υπερίσχυσαν οι άγιοι, εκείνων που έχουν αυτήν την δύναμη, ώστε αυτοί να φανούν κατώτεροι και από τα ανόητα παιδιά. Διότι εάν η πειθώ ευρίσκεται στην ρητορεία και οι μεν φιλόσοφοι δεν διαθέτουν την δύναμη να μεταπείσουν ούτε ένα τύραννο, ενώ οι αγράμματοι και απλοί άνθρωποι μεταστρέφουν στο καλό όλη την οικουμένη, είναι ολοφάνερο ότι τα νικητήρια της σοφίας αξίζουν σε αυτούς, δηλαδή στους αγραμμάτους και απλούς, και όχι σε αυτούς οι οποίοι με ακρίβεια εσπούδασαν και τα δύο. Έτσι, η πραγματική σοφία και η αληθινή μόρφωση δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ο σεβασμός προς τον Θεό. Και ας μη νομίζη κάποιος ότι νομοθετώ να παραμένουν τα παιδιά αμόρφωτα. Αλλά εάν κάποιος μας εξησφάλιζε τα απαραίτητα, δεν θα ήθελα να εμποδίσω να γίνη και αυτό επιπροσθέτως. Διότι όπως ακριβώς, όταν σαλεύωνται τα θεμέλια και κινδυνεύη όλη η οικία και η οικοδομή να καταπέση είναι εσχάτη ανοησία και παραφροσύνη να σπεύδη κάποιος προς τους επιχρισματοποιούς και όχι προς τους οικοδόμους, έτσι πάλι είναι αδικαιολόγητη η φιλονικεία, όταν οι τοίχοι είναι στερεοί και ισχυροί, να εμποδίζωμε αυτόν που θέλει να επιθέση τα κονιάματα». [αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, Λόγος Γ’ προς πιστόν πατέρα και προς τους πολεμούντας τον μοναχικόν βίον Γ’, ΕΠΕ, τομ. 28, σελ. 518, 5 – 521, 1]
Αγαπητοί μου και αγαπητές μου,
Ας διδαχθούμε από τα φωτεινά παραδείγματα των πνευματικών αυτών αστέρων της ζωής της αγίας μας εκκλησίας, που είναι οι Άγιοί μας, και ας τους παρακαλέσωμε να μας προστατεύουν και να πρεσβεύουν προς τον Σωτήρα μας Κύριο Ιησού Χριστό και την Υπεραγία μας Θεοτόκο, να οδηγούμεθα πάντοτε στον δρόμο της μετανοίας, της αγάπης, της φιλανθρωπίας, της συγγνώμης, της αλληλεγγύης, της επιστροφής, της αγιωσύνης, της κοινωνίας με τα άκτιστα δώρα του Θεού μέσα στα μυστήρια της θείας λειτουργίας και των ιερών μυστηρίων της Εκκλησίας μας, για να φθάσωμε στην ελευθερία από τον θάνατο και την αμαρτία, και να οδηγηθούμε στη σωτηρία μας.
Για την σημαντική αυτή επέτειο του εορτασμού των αγίων της Θάσου και της συμπληρώσεως χιλίων επτακοσίων (1.700) ετών από την σύγκληση της αγίας πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, η Ιερά μας Μητρόπολη των Φιλίππων, της Νεαπόλεως και της Θάσου, διοργανώνει τις παρακάτω λατρευτικές εκδηλώσεις, στο αγιοφόρο Νησί μας.
Σας προσκαλώ, λοιπόν, με την αγάπη του Χριστού μας, να μετάσχετε :
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Στον Λιμένα της Θάσου στις 6 το απόγευμα στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου της Θάσου «ΚΑΛΟΓΕΡΙΚΟ» στην επίσημη έναρξη του Θεολογικού Συμποσίου της ΙΜΦΝΘ και του ΔΗΜΟΥ της ΘΑΣΟΥ με ΘΕΜΑ : « 325-2025 μ.Χ. – 1700 έτη από την σύγκλησιν της αγίας πρώτης (Α’) Οικουμενικής Συνόδου εις την Νίκαιαν της Βιθυνίας».
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Στον ιερό Ναό του αγίου ΝΙΚΟΛΑΟΥ στον Λιμένα της Θάσου στις 6 το απόγευμα στην ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ και στην ΛΙΤΑΝΕΥΣΗ της ιεράς Εικόνος των ΑΓίΩΝ της Θάσου διά των οδών Μιαούλη, Αυγούστου Θεολογίτη, Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής, Μεγάλου Αλεξάνδρου και Παύλου Μελά, χοροστατούντος του Θεοφ. Επισκόπου ΘΕΣΠΙΩΝ κ. ΠΑΥΛΟΥ, και στη συνέχεια στον προαύλειο χώρο του ίδιου ιερού Ναού στον πολυαρχιερατικό ΕΣΠΕΡΙΝΟ χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ΜΕΣΣΗΝίΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Από τις 7 μέχρι τις 11 το πρωί, στον ιερό Ναό ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ της ΘΕΟΤΟΚΟΥ στην ΠΑΝΑΓίΑ της Θάσου, στον ΟΡΘΡΟ και στην πολυαρχιερατική ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φιλαδελφείας κ. ΜΕΛΙΤΩΝΟΣ και συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτων Μεσσηνίας κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ και του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Θεσπιών κ. ΠΑΥΛΟΥ. Μετά από την Θεία Λειτουργία θα γίνη και η τελετή λήξεως του ΣΥΜΠΟΣΙΟΥ για την πρώτη (Α’) Οικουμενική Σύνοδο.
Σας περιμένομε όλους και όλες με μεγάλη χαρά και πνευματική αγαλ-λίαση.
Με πατρικές ευχές και ευλογίες
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
V Ο ΦΙΛΙΠΠΩΝ, ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ & ΘΑΣΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΣ