Connect with us

Πολιτισμός

«Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες» στο Πάρκο Φαλήρου

«Οι-πεταλούδες-είναι-ελεύθερες»-στο-Πάρκο-Φαλήρου

Πρόλογος

Ο Αμερικανός συγγραφέας Λέοναρντ Γκέρσε δεν προσπάθησε να γράψει όπως ο Πίντερ ή ο Άλμπι και μέλημά του δεν ήταν ο βαθύς στοχασμός. Θέλησε, απλώς, να αγγίξει συναισθηματικά το κοινό του, να το διασκεδάσει. Οπότε, έγραψε μια χαριτωμένη ιστορία, σαν ένα εμπορικό εργαλείο που λειτουργεί άψογα κι έχει καταφέρει να είναι ευρείας χρήσης – κατανάλωσης και, φυσικά, να φέρει κέρδη και διακρίσεις.

Οι “Πεταλούδες” δεν αποδομούν χαρακτήρες, δεν επιχειρούν εσώτερες ανασκαφές, δεν υπαινίσσονται δεύτερο ή τρίτο επίπεδο. Ρεαλιστικά και ταχύτατα μαλακώνουν τις καρδιές, πεταρίζουν στις ψυχές και στις συνειδήσεις των θεατών, είναι άνετες, προσιτές, ευκολονόητες και, σίγουρα, ο Gershe πίστεψε στην ευγένεια και στη δύναμη του φτερωτού θεού Έρωτα, με σφυρηλατημένη την αιχμή του βέλους του από εξυπνάδα, σκεπτικισμό και ζεστασιά και, ναι, είναι προβλέψιμο έργο. Ωστόσο, υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του Broadway, ξεπερνώντας τις 1100 παραστάσεις. Μέσα από ένα πνευματώδες και διαπεραστικό χιούμορ, προσεγγίζει τα ζητήματα του αυτοπροσδιορισμού, του έρωτα, του θάρρους και της αλληλοκατανόησης.

Υπόθεση

Νέα Υόρκη, τέλη δεκαετίας του ’60. Ο Ντον Μπέηκερ είναι ένας ωραίος τύπος. Έξυπνος, μορφωμένος, εμφανίσιμος και πολύ καλός μουσικός κι ας είναι εκ γενετής τυφλός. Έχει πρόσφατα μετακομίσει από το μικρό ήσυχο προάστιο, στο οποίο ζούσε με την υπερπροστατευτική μητέρα του, στη μεγαλούπολη. Στο ακριβώς διπλανό διαμέρισμα μένει η Τζιλ, μια νεαρή φέρελπις ηθοποιός που αντιπαθεί τις δεσμεύσεις. Οι δυο νέοι θα γνωριστούν και θα φλερτάρουν, μέχρι την απρόσμενη έλευση της μητέρας του Ντον, την πλέον ακατάλληλη στιγμή. Τότε, θα έρθουν τα πάνω-κάτω στην μεταξύ τους σχέση. Το μπέρδεμα ολοκληρώνει ένας φίλος από τα παλιά και σκηνοθέτης της Τζιλ, που έρχεται σαν κεραυνός γεμάτος υποσχέσεις!

Οι πρωταγωνιστές της παράστασης «Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες», μας φέρνουν στο σήμερα την φρέσκια αύρα των ανθρώπων της εποχής των λουλουδιών, με το δικό τους αξιακό κώδικα επικοινωνίας, την γρηγοράδα, την αθωότητα-ανωριμότητα, τους φόβους αλλά και το αίσθημα της ευθύνης και της πιστότητας στην παράδοση που καραδοκούσε. Εκεί ακριβώς έγκειται και το ερώτημα και ο διαχωρισμός. Θα ακολουθήσουν οι νέοι τις παραδόσεις ή θα φτιάξουν δικούς τους δρόμους; Ποια είναι το όρια αλλά και τα σύνορα μεταξύ των κοινωνικών αξιών, των ελευθεριών, αλλά και των ευθυνών;

Η παράσταση

«Κόλαση είναι οι άλλοι ” κατά τον Σαρτρ και στο έργο του Gershe , η φράση επιβεβαιώνεται περίτρανα. Οι άλλοι! Ο σημαντικός ή ο ασήμαντος «Άλλος». Το alter ego μας, ίσως κι ολόκληρη η κοινωνία, που μας υπαγορεύει συμπεριφορές, κοινωνικές στάσεις, στερεότυπα, συμβάσεις, με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό μας στο σύστημα με τα στεγανά και τις προκαταλήψεις.

Οι ήρωες στις «Πεταλούδες» δεν είναι ελεύθεροι. Είναι εγκλωβισμένοι, επειδή οι τρίτοι ορίζουν τα θέλω τους. Διαπιστώνουμε, όμως, ότι τα «δεσμά» υπαγορεύονται κι από τον ίδιο τον εαυτό τους, υποσυνείδητα και, αναγκαστικά, τα δέχονται μέχρι να επέλθει η λύτρωση.

Η Ρέινα Εσκενάζυ στήνει μία παράσταση εξαιρετικών ερμηνειών, έστω κι αν τη στολίζει με αρκετά κλισέ. Ο Ανάστασης Ροϊλός, ως τυφλός γιος, είναι εγκλωβισμένος στις επιθυμίες της μητέρας του για συνεχή παρουσία δίπλα της κι αυτό τον οδηγεί σε συνεχείς φυγές, τοπικές και συναισθηματικές. Επίσης, είναι παγιδευμένος στο κοινωνικό στερεότυπο: ένας τυφλός δεν έχει δικαίωμα στον έρωτα και στην “κανονική” ζωή. Η ένταση στον λόγο του, στην έκφραση του προσώπου του, στις κινήσεις του φανερώνουν την επιθυμία ελευθερίας του. Μορφώθηκε ιδιωτικά, η προηγούμενη σύντροφος τον εγκατέλειψε, προσωρινά και η Τζιλ. Η λύτρωσή του είναι η άρνηση επιστροφής είτε σε αρνητικά συναισθήματα είτε σε προηγούμενες καταστάσεις. Πολύ καλή ερμηνεία σ’ έναν δύσκολο κι απαιτητικό ρόλο από τον δημοφιλή ηθοποιό, που πρωτογνώρισα και θαύμασα στο υπόγειο του στούντιο «ΟΡΑ» στη Θεσσαλονίκη και στη «Σονάτα των Φαντασμάτων του Αύγουστου Στρίντμπεργκ.

Η Εριέττα Μανούρη (Τζιλ) έχει μπρίο και σχετική άνεση στη σκηνή, προσπαθεί φιλότιμα να πείσει για τις συναισθηματικές μεταβολές της ηρωίδας. Είναι επιφανειακά υπερβολικά χαρούμενη και μονίμως αισιόδοξη, υπαινικτικά δείχνει τον φόβο απόρριψης ή διάψευσης, λόγω δέσμευσης. Έφυγε από προηγούμενο γάμο, φεύγει κι από τον Ντον. Όταν όμως ανελίσσεται επαγγελματικά, έρχεται και η επιβεβαίωση, η αποδοχή του εαυτού της που τη λυτρώνει. Ασφαλώς, έχει δρόμο μπροστά της η νέα κι όμορφη ηθοποιός για να δουλέψει τα εκφραστικά της μέσα, την εσωτερική ερμηνεία και να αποβάλει την- κατά στιγμές- μίμηση των τσαχπίνικων λυγμών της Βουγιουκλάκη, κυρίως στο πρώτο μέρος.

Στον ρόλο της μητέρας η Πέμυ Ζούνη ζωγραφίζει. Υποστηρίζει άψογα μια βαθιά ενοχική γυναίκα για την αναπηρία του γιου της, αλλά και μια θηλυκή ύπαρξη φυλακισμένη στις ίδιες τις εμμονές της, πιστεύοντας ότι ο γιος, ως ενήλικας πια, θα την εγκαταλείψει, θα την ακυρώσει, θα την καταστήσει όχι αναγκαία, περιττή. Όμως, παλεύει με το μυαλό και την ψυχή και καταφέρνει να αποτινάξει τα δεσμά τής μητριαρχίας. Κερδίζει τις εντυπώσεις από την πρώτη της στιγμή.

Στην παράσταση, φυσικά, παίζει και ο Κωνσταντίνος Ελματζίογλου. Με μικρή παρουσία, αλλά σε μια κομβική στιγμή για το έργο καταφέρνει να μην περάσει απαρατήρητος, εν μέσω σκηνικών ανατροπών.

Το τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη εξαιρετικό, όπως όλο το έργο του σπουδαίου συνθέτη.

Πρόκειται, εν κατακλείδι, για μία νόστιμη παράσταση, γλυκιά και διδακτική συγχρόνως, με έντονα τα στοιχεία του χιούμορ. Στοχεύει στη θετική πλευρά της ζωής, εκφράζοντας την αισιοδοξία και την ελπίδα, μακριά από status που φυλακίζουν το ελεύθερο πνεύμα και αναστέλλουν την κοινωνική εξέλιξη του ανθρώπου. Είναι μια ζεστή, αισιόδοξη και εξόχως διασκεδαστική κομεντί που, σε μια ζοφερή περίοδο, δωρίζει μια χρωματιστή δεσμίδα φωτός.

Πρέπει να αναφέρω ότι τόσο η παραγωγή με όλο της το επιτελείο, όσο και οι θεατές υπέστημεν μια ταλαιπωρία άνευ προηγούμενου, επειδή η παράσταση λόγω δυσχέρειας μεταφοράς σκηνικών στο Φρούριο, παίχτηκε, τελικά, στο γήπεδο μπάσκετ του πάρκου Φαλήρου. Παρόλα αυτά, οι Καβαλιώτες που έκαναν τον κόπο ν’ ανεβούν στο κάστρο, ενημερώθηκαν και έφτασαν στο Φάληρο με σχετική καθυστέρηση. Αξίζει ένα επιπλέον χειροκρότημα ο θίασος, επειδή, κάτω από αναπάντεχα δύσκολες συνθήκες, κατάφερε να μας κρατήσει στο «παιχνίδι», έστω κι αν οι θόρυβοι από αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες ήταν ένα δυνατό εμπόδιο και στις δυο πλευρές του.

Επίλογος

«Οι Πεταλούδες είναι Ελεύθερες» ανέβηκαν για πρώτη φορά με τεράστια επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ, το 1969, σε σκηνοθεσία του Ελληνοαμερικανού Μίλτον Κατσέλας. Τρία χρόνια αργότερα το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον ίδιο τον Gershe με πρωταγωνιστές τον πρωτοεμφανιζόμενο τότε Έντουαρντ Άλμπερτ, την Γκόλντι Χόουν και την Αϊλίν Χέκαρτ στο ρόλο της μητέρας (η μόνη απ’ την αρχική διανομή της παράστασης).

H Χέκαρτ τιμήθηκε για την ερμηνεία της με το Όσκαρ β΄ γυναικείου ρόλου, ενώ ο Έντουαρτ Άλμπερτ απέσπασε τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Ηθοποιού. Το έργο μέχρι και σήμερα έχει κερδίσει τρία βραβεία «Tony», τόσο για τους εκάστοτε ηθοποιούς της κάθε εκδοχής, όσο και για την σκηνοθεσία.

Στην Ελλάδα το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1970, σε διασκευή του αείμνηστου Μάριου Πλωρίτη και σε σκηνοθεσία Κώστα Μπάκα, από τους: Γιάννη Φέρτη, Ξένια Καλογεροπούλου, Σμάρω Στεφανίδου και Γιώργο Διαλεγμένο.

Έκτοτε, έχει ανεβεί πολλές φορές με μεγάλη επιτυχία στο ελληνικό κοινό.

Συντελεστές

Κείμενο: Leonard Gershe
Μετάφραση/Διασκευή/Σκηνοθεσία: Ρέινα Εσκενάζυ
Το τραγούδι της παράστασης έγραψε ο: Σταμάτης Κραουνάκης
Μουσική επιμέλεια: Σταμάτης Γιατράκος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ανδρομάχη Παπαδοπούλου
Σκηνικά/Κουστούμια: Γιώργος Λυντζέρης
Βοηθός σκηνογράφος: Ανθή Παρασκευά Βελουδογιάννη
Φωτισμοί: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου
ART WORK: Κάρολος Πορφύρης
Φωτογράφηση: Γιώργος Γιαννίμπας
Προβολή/Επικοινωνία: Αγλαΐα Παγώνα
Παραγωγή: Erofili Productions
Οργάνωση περιοδείας: Αλέξανδρος Πιτόσογλου
Πρωταγωνιστούν: Πέμυ Ζούνη, Αναστάσης Ροϊλός, Εριέττα Μανούρη, Κωνσταντίνος Ελματζίογλου

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Συνέχεια ανάγνωσης
Διαφήμιση1
Κάντε κλικ για να σχολιάσετε

You must be logged in to post a comment Login

Γράψτε μας το σχόλιο σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Πολιτισμός

Ο Πασχάλης επιστρέφει την Παρασκευή στην TOSCA

Ο-Πασχάλης-επιστρέφει-την-Παρασκευή-στην-tosca

Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ

Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας “ΕΝΗΜΕΡΟΣ” και το Kavala Web News

Ο μοναδικός Πασχάλης επιστρέφει την Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου στην TOSCA σε ένα κεφάτο πάρτυ γεμάτο επιτυχίες από τους Olympians και τις δεκαετίες ’60, ΄70, ’80, ’90 μέχρι και σήμερα.

Μετά την άκρως επιτυχημένη εμφάνισή του τον περασμένο Ιούλιο, ο πολυαγαπημένος τραγουδιστής επανέρχεται στην μουσική σκηνή της TOSCA έτοιμος να ξεσηκώσει πάλι το κοινό ερμηνεύοντας τις επιτυχίες του που όλοι αγαπήσαμε.

Ώρα έναρξης 10 το βράδυ. Είσοδος Ελεύθερη.

RESERVE: 2510 244765, 6972763663

Πηγή: KavalaWebNews

Συνέχεια ανάγνωσης

Πολιτισμός

«Τ’ αηδόνια της Ανατολής»:  Ένα γοητευτικό στις πατρίδες της Ανατολής

«Τ’-αηδόνια-της-Ανατολής»:- Ένα-γοητευτικό-στις-πατρίδες-της-Ανατολής

Τις καλύτερες εντυπώσεις άφησε στο κοινό της Καβάλας η μουσικο-χορευτική παράσταση του Λυκείου Ελληνίδων Καβάλας με τίτλο «Τ’ ΑΗΔΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ», που παρουσιάστηκε το βράδυ της Παρασκευής 10 Σεπτεμβρίου 2021 στο Κάστρο της πόλης.

Η παράσταση άφησε άριστες εντυπώσεις και ευμενή σχόλια για το έργο που επιτελεί το Λύκειο Ελληνίδων Καβάλας. Ήταν ένα μουσικό οδοιπορικό στις «Άκρες του Ελληνισμού», μέσα από τραγούδια και χορούς από την Καππαδοκία, τη Θράκη, τη Μακεδονία, τη Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Κωνσταντινούπολη καθώς και από την Αρμενία.

Σ’ αυτά τα σταυροδρόμια, ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, οι λαοί συναντήθηκαν, συγκρούστηκαν, συμβίωσαν και αντάλλαξαν πολιτισμικές παραδόσεις σ’ ένα αδιάκοπο δούναι και λαβείν. Οι μουσικές, τα τραγούδια και οι χοροί είναι από τους πιο ευαίσθητους δείκτες αυτών των αμοιβαίων ανταλλαγών, ενώ αποτελούν ισχυρά σύμβολα για την ταυτότητα, κιβωτό για τη συλλογική μνήμη και τις ανθρώπινες ιστορίες.

Μέσα από αυτές τις ιστορίες που καταγράφουν τους πόθους και τα πάθη των ανθρώπων, τις τελετουργίες, τους έρωτες, τους ξενιτεμούς, τις γενοκτονίες αλλά και τον αγώνα για επιβίωση και προκοπή, πραγματοποιήθηκε ένα γοητευτικό μουσικό και χορευτικό ταξίδι στις πατρίδες της Ανατολής.

Την επιμέλεια, τα κείμενα και την παρουσίαση της παράστασης είχε αναλάβει ο εξαίρετος εθνομουσικολόγος Λάμπρος Λιάβας, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος και καταχειροκροτήθηκε από το κοινό.

Η παράσταση ανέδειξε μέσα στο δίωρο ανάπτυξής της, τη μουσική παράδοση του προσφυγικού ελληνισμού αλλά και των Αρμενίων, από έμπειρους μουσικούς και χορευτές και τόνωσε το αίσθημα υπερηφάνειας των μελών που συγκροτούν τις κοινότητες απογόνων προσφύγων. Ταυτόχρονα γνώρισε στο ευρύ κοινό της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, τη σημαντική κληρονομιά του ελληνισμού του Πόντου, της Καππαδοκίας και της Αρμενίας που φέρουν το ιστορικό τραύμα του διωγμού τους από την πατρογονική γη.

Συμμετείχε το συγκρότημα «Ροδόπη»: Δρόσος Κουτσοκώστας (λαούτο, τραγούδι), Κυριάκος Πετράς (βιολί), Αλέκος Ζώρας (κλαρίνο), Άλκης Ζοπόγλου (κανονάκι) και Γιώργος Παγκοζίδης (κρουστά), όπως επίσης και το μουσικό σχήμα «ΚιορΤοπάλ»:

Ζαφείρης Ευθυμιάδης (κεμανέ, κεμεντζέ, τουλούμ, τραγούδι), Σωτήρης Τσουλουφίδης (ούτι) και Κώστας Αποκατανίδης (κρουστά).

Θερμά συγχαρητήρια και στη χορευτική ομάδα του Λυκείου Ελληνίδων Καβάλας που υπό την καθοδήγηση του έμπειρου χοροδιδασκάλου Χρόνη Ιωαννίδη έδωσε άλλη χροιά στο χορευτικό ταξίδι της Ανατολής.

Η παράσταση πραγματοποιήθηκε με την αιγίδα και οικονομική ενίσχυση του Υπουργείου Πολιτισμού, ενώ τηρήθηκαν ευλαβικά όλα τα ισχύοντα υγειονομικά μέτρα.

Η Πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Καβάλας κα Μαρίνα Φιλιππίδου στο σύντομο χαιρετισμό της ευχαρίστησε όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης, τα μέλη του ΔΣ, τον δάσκαλο χορού Χ.Ιωαννίδη και τους χορευτές του ΛΕΚ, τον κ. Λάμπρο Λιάβα για την σημαντική συμβολή του στην επιτυχία της παράστασης, το Λ.Ε.Ξάνθης, τους εξαίρετους μουσικούς, από τα συγκροτήματα ΡΟΔΟΠΗ και ΚΙΟΡ ΤΟΠΑΛ, τους υπεύθυνους για τον ήχο, φωτισμό, φωτογραφία και βίντεο, καθώς και τον Σεμασμιότατο Μητροπολίτη ΦΝΘ κ.κ. Στέφανο, την Βουλευτή της Π.Ε. Καβάλας κα Τάνια Ελευθεριάδου, και τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Κων/νο Πεφάνη που τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση.

Πηγή: KavalaWebNews

Συνέχεια ανάγνωσης

Πολιτισμός

«Τ’ αηδόνια της Ανατολής» στο Κάστρο της Καβάλας

«Τ’-αηδόνια-της-Ανατολής»-στο-Κάστρο-της-Καβάλας

Μουσικοχορευτική παράσταση διοργανώνει το Λύκειο Ελληνίδων Καβάλας, το βράδυ της Παρασκευής (10/9) στις 20.30, στο Κάστρο της Καβάλας και με τον τίτλο «Τ’ αηδόνια της Ανατολής».

Στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που δόθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του Λ.Ε.Κ. την Πέμπτη (9/9), παρουσιάστηκαν οι λεπτομέρειες της εκδήλωσης, στην οποία θα συμμετέχουν τα σχήματα «Rodopi Ensemble» και «Κιόρ – Τοπάλ».

Μ. Φιλιππίδου: «Οι θεατές που θα παρακολουθήσουν τη μουσικοχορευτική εκδήλωση θα ψυχαγωγηθούν, ενώ παράλληλα θα τους ζωντανέψουν μνήμες» – Λ. Λιάβας: «Πρόκειται για μια εμβληματική συναυλία…»

Η πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Καβάλας, Μαρίνα Φιλιππίδου, τόνισε με έμφαση ότι το Λ.Ε.Κ. διοργανώνει εκδήλωση μετά από σχεδόν δυο χρόνια! Όπως σημείωσε οι θεατές που θα παρακολουθήσουν τη μουσικοχορευτική εκδήλωση θα ψυχαγωγηθούν, ενώ παράλληλα θα τους ζωντανέψουν μνήμες. Επίσης ανέφερε ότι η χρήση μάσκας στον χώρο είναι επιβεβλημένη, καθώς κι ότι οι χορευτές είναι εμβολιασμένοι, ενώ θα έχουν υποβληθεί και σε rapid test. Εισιτήρια μπορεί να κλείσει όποιος επιθυμεί από το viva.gr. Ο Λάμπρος Λιάβας, καθηγητής εθνομουσικολογίας στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Μουσείου Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων Φ. Ανωγειανάκη – Κέντρο Εθνομουσικολογίας, από την πλευρά του σημείωσε πως είναι ξεχωριστή χαρά και τιμή για τον ίδιο να βρίσκεται στην Καβάλα, ενώ ευχαρίστησε την πρόεδρο, το διοικητικό συμβούλιο και το χορευτικό σχήμα του Λ.Ε.Κ. Έκανε δε λόγο για μια εμβληματική συναυλία που πραγματοποιείται δυο χρόνια μετά και μίλησε για εξαιρετικές ομάδες που μετέχουν στη μουσικοχορευτική παράσταση.

Το πλούσιο βιογραφικό του Λάμπρου Λιάβα

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και εθνολογία – εθνομουσικολογία στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales στο Παρίσι. Παράλληλα, σπούδασε βυζαντινή μουσική και δημοτικό τραγούδι με τον Σίμωνα Καρά, πιάνο, αρμονία και αντίστιξη με τον Γιάννη Ιωαννίδη. Ως εθνομουσικολόγος, έχει αναπτύξει ερευνητική, εκπαιδευτική κι επιμορφωτική δραστηριότητα σε όλα τα είδη της ελληνικής μουσικής (λόγια, δημοτική, αστική και νεότερο ελληνικό τραγούδι). Έχει επιμεληθεί βιβλιογραφικές, δισκογραφικές και ηλεκτρονικές εκδόσεις, εκθέσεις, συνέδρια, φεστιβάλ και συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 2011 εκδόθηκε από την Εμπορική Τράπεζα το βιβλίο του «Το ελληνικό τραγούδι από το 1821 έως τη δεκαετία του 1950».

Ποιοι είναι οι «Rodopi Ensemble»

Οι «Rodopi Ensemble» είναι μία μουσική παρέα που επί σχεδόν τρεις δεκαετίες ταξιδεύει τους ήχους, τους ρυθμούς και τις μελωδίες της Θράκης, αποδεικνύοντας ότι η παραδοσιακή μουσική είναι ένα ζωντανό κύτταρο και όχι μουσειακό έκθεμα σε προθήκες. Με την πρόσφατη κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ «Τhraki-Thrace the paths of Dionysus» στη διεθνή αγορά, από την «ARC Music», εταιρεία παραγωγής με έδρα το Λονδίνο, αποδεικνύουν ότι η μουσική δεν έχει σύνορα, αλλά ταξιδεύει από και προς κάθε κατεύθυνση.

Δυο λόγια για τους «Κιόρ – Τοπάλ»

Ένα τρίο που δημιουργήθηκε αναβιώνοντας μια παλιά μπάντα Ελλήνων μουσικών της Καππαδοκίας, οι οποίοι μεταφέρουν την πολύ μεγάλη και ιδιαίτερη μουσική τους παράδοση στην νέα τους πατρίδα. Οι σκοποί και τα τραγούδια που ερμηνεύουν είναι αποτέλεσμα βιωματικής σχέσης και καταγραφής. Η μουσική τους μας έρχεται από τα υψίπεδα και τις υπόγειες πόλεις της Καππαδοκίας, από τις ιστορικές πόλεις του δυτικού Πόντου και τα προσφυγικά χωριά της βόρειας Ελλάδας.

Πηγή: KavalaWebNews

Συνέχεια ανάγνωσης
Διαφήμιση1

Προτεινόμενα