Connect with us

Πολιτισμός

«Οι κωμικοί» από το Κ.Θ.Β.Ε. στη «Μονή Λαζαριστών»

«Οι-κωμικοί»-από-το-ΚΘΒΕ.-στη-«Μονή-Λαζαριστών»

ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΛΕΜΟΝΤΖΗ

Η επιθυμία του ανθρώπου να μιλήσει με εικόνες είναι τόσο παλιά, όσο και ο άνθρωπος της παλαιολιθικής εποχής. Η ιστορία της Τέχνης, στο σύνολό της, συνιστά έκφραση της επιθυμίας του αυτής και, παράλληλα, φανερώνει θαυμαστούς τρόπους με τους οποίους μεταμορφώνονταν κάθε φορά τα εκφραστικά μέσα, ανάλογα με την εποχή και την εξέλιξη της τεχνολογίας. Φτάνοντας στα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ τα αστικά κέντρα ολοένα μεγάλωναν και ο ηλεκτρισμός είχε φωτίσει τη νύχτα, η βιομηχανία και η τέχνη ενώθηκαν για να δημιουργήσουν ένα νέο μέσο έκφρασης, που άνοιγε καινούργιους δρόμους στους πρωτοπόρους καλλιτέχνες των καιρών.

Η ιστορία μας, λοιπόν, είναι μια μπουρλέσκ κωμωδία μυθοπλασίας με αναφορά στο 1920 και είναι αφιερωμένη στους πρώτους Έλληνες κωμικούς του βωβού κινηματογράφου, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα από τη ζωή και την πορεία του Έλληνα «Σαρλώ», Μιχαήλ Μιχαήλ του Μιχαήλ, που υπήρξε ένας από τους πρώτους κωμικούς ηθοποιούς και ιδιαίτερα δημοφιλής στην εποχή του.

Το έργο

Μιχαήλ Μιχαήλ του Μιχαήλ. Γεωργία Βασιλειάδου. Αχιλλέας Μαδράς. Σωτηρία Ιατρίδου. Ερβέ Βιλάρ. Σπυρίδων Δημητρακόπουλος. Τάλλα Κρανόφσκα Βαλέτα. Δήμος Βρατσάνος. Κώστας Βατίστας. Ηρώ Χαντά. Κοντσέτα Μόσχου. Ιωσήφ Χεπ. Εκτός από αυτό της Βασιλειάδου, ονόματα άγνωστα σήμερα, ξεχασμένα, σχεδόν εξωτικά.

«Ονόματα που τα χώνεψε η λήθη. Κι όμως, αυτοί είναι οι άνθρωποι, ηθοποιοί, παραγωγοί και σκηνοθέτες, που με τα σώματά τους έχτισαν το βουβό σινεμά στην Ελλάδα στη δεκαετία του ’20.

Πλάσματα του θεάτρου, μαθημένα να ρουφούν τις ανάσες του κοινού πάνω στο σανίδι, βρέθηκαν απέναντι από μια μηχανή που κατέγραφε τις συσπάσεις και τα σουσούμια σωμάτων και προσώπων που δεν εξέπεμπαν ήχο, σαν άφωνα νευρόσπαστα μιας νέας τεχνολογίας, η οποία λες και χρειαζόταν την ενέργειά τους για να πάρει μπρος.

 “Μαζί με μας θα πεθάνει μια μέρα και το κοινό μας. Κανείς δεν θα μας θυμάται. Τι είναι μια ταινία όταν τη βλέπεις; Δεν είναι σαν όνειρο; Ε, σαν όνειρο ξεχνιέται κιόλας” μοιάζει να αναρωτιούνται. Γιατί βρέθηκαν στο γύρισμα μιας εποχής στην οποία κυριαρχούσε η πεποίθηση ότι ο κινηματογράφος είναι μια εφήμερη μόδα που θα πεθάνει σύντομα, σε αντίθεση με το θέατρο» αναφέρει ο Θεσσαλονικιός λογοτέχνης Σάκης Σερέφας.

«Μεγάλωσα βλέποντας Σαρλώ, Μπάστερ Κίτον, Χονδρό Λιγνό και Έλληνες κωμικούς. Τώρα που ενηλικιώθηκα, αποφάσισα τα παιδικά μου όνειρα να τα κάνω… όνειρα για μεγάλους. Είναι αλήθεια ότι τώρα που ξαναβλέπω αυτούς τους υπέροχους, παλιούς θεατρίνους, νομίζω ότι αξίζει να τους ξαναθυμηθούμε», δηλώνει ο Δημήτρης Πιατάς που συνυπογράφει το κείμενο, ενώ σκηνοθετεί και την παράσταση.

Το έργο εξελίσσεται γύρω από τις δύο ταινίες της εποχής «Ο Βιλλάρ στα Γυναικεία Λουτρά του Νέου Φαλήρου» και «Ο γάμος της Κοντσέτα – Μόσχου με τον Μιχαήλ». Στην πρώτη ταινία που πρωταγωνιστούσε ο Νικόλαος Σφακιανός, ο Μιχαήλ Μιχαήλ – ο Έλληνας «Σαρλώ»- έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, ενώ η δεύτερη «Ο γάμος της Κοντσέτα – Μόσχου με τον Μιχαήλ» σημείωσε μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία για την εποχή της και προβαλλόταν για αρκετά χρόνια. Ο Μιχαήλ συνέχισε την καριέρα του στο θέατρο. Πέθανε φτωχός και ξεχασμένος, μετά την Κατοχή.

Στα κείμενα αποτυπώνονται με χιούμορ, ο ερασιτεχνισμός, οι γκάφες, οι μωροφιλοδοξίες, οι ίντριγκες, η αγνωμοσύνη, τα ευτράπελα, οι αυτοσχεδιασμοί, οι κουτοπονηριές, οι ζαβολιές, οι γκάφες, μέσα στις οποίες δημιουργήθηκαν οι πρώτες βουβές ταινίες μυθοπλασίας στην Ελλάδα. Ενώ, παράλληλα, αποτυπώνεται η κοινωνική και ιστορική δίνη της σπαρταριστής πραγματικότητας: ο Σαγγάριος, η δικτατορία του Πάγκαλου, το νέο ημερολόγιο, το κόψιμο των χαρτονομισμάτων στα δύο και η οικονομική κρίση, ανάμεσα σε άλλα.

 Η παράσταση

Σπαράγματα του ελληνικού βωβού κινηματογράφου ( από ταινίες του Μιχαήλ Μιχαήλ του Μιχαήλ, που αναφέρονται παραπάνω, όπως και από την πρώτη σωζόμενη ταινία του 1924 «Οι περιπέτειες του Βιλάρ», του Ούγγρου Ζόζεφ Χεπ) δραματοποιούνται από τους συντελεστές της παράστασης του Κ.Θ.Β.Ε. και παρουσιάζονται στη σκηνή της αίθουσας «Σωκράτης Καραντινός» μαζί με μουσικές, τραγούδια της εποχής, αποσπάσματα από οπερέτες, χορό και πρόζα από την πλέξη μύθου και αλήθειας, που υπογράφουν ο Δημήτρης Πιατάς και ο Σάκης Σερέφας.

Ο σπουδαίος πολυμελής θίασος δίνει το μέγιστο των ικανοτήτων του. Ο σημαντικός σκηνογράφος Μανόλης Παντελιδάκης, που αναβιώνει το περίφημο «Αλκαζάρ» των Αθηνών, ανάλογα με το μπάτζετ της παραγωγής, ο έμπειρος χορογράφος Δημήτρης Παπάζογλου, η πρωτότυπη μουσική του Στάθη Παχίδη και οι καλοί πέντε μουσικοί στη σκηνή, ενώνουν δυνάμεις για να φωτιστεί η παράσταση από την τυπική σκηνοθεσία και την επιδερμική αναφορά πολιτικοκοινωνικών γεγονότων της εποχής.

Αν και προσπάθησε ο σκηνοθέτης να εμπλουτίσει την παράσταση με κάποια ευρήματα, όπως η ζωντανή καταγραφή σκηνών και η ταυτόχρονη προβολή τους στην οθόνη ή το χλιμίντρισμα ουγγαρέζικων αλόγων με την εμφάνιση του Ούγγρου σκηνοθέτη, ώστε να δοθεί περιεχόμενο στον όρο «burlesque», τη λάμψη την έδωσαν οι ερμηνευτές, οι χορογραφίες και η μουσική.

Το burlesque show είναι μια πολύπλευρη μορφής τέχνης, η οποία χρονολογείται από τη δεκαετία του 1860, όταν διάφοροι θίασοι συνδύασαν την κωμωδία με ενορχηστρώσεις αναμεμειγμένες με ψυχαγωγία θεατών. Είναι, ουσιαστικά, μίμηση καλλιτεχνήματος με κωμική προσέγγιση, όπου το αστείο και ελαφρό αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα και το αντίθετο.

 Όλο το εγχείρημα στηρίζεται μεν στο κείμενο του Σάκη Σερέφα και στην έρευνα του Δημήτρη Πιατά για την πορεία του βωβού κινηματογράφου στη χώρα μας, αλλά το κύριο μέγεθος της επιτυχίας για το κοινό, πιστώνεται στην παρουσία του εξαιρετικού θιάσου στη σκηνή, στις άκρως ενδιαφέρουσες ερμηνείες όλων των ηθοποιών του βορειοελλαδίτικου κρατικού φορέα. Πραγματικά, δεν ξέρω ποιον και ποια να μνημονεύσω από αυτό το απολαυστικό σύνολο. Τον θαυμάσιο «Βιλάρ» του Κωνσταντίνου Χατζησάββα, τον στιβαρό Νίκο Νικολάου στον ρόλο του «Ιωσήφ Χεπ», τον «Καλαποθάκη» του καλλίφωνου Χρίστου Στυλιανού, τον «Μιχαήλ- Μιχαήλ» του Γιώργου Καύκα, την Άννυ Τσολακίδου ως «Σωτηρία Ιατρίδου» , την Πολυξένη Σπυροπούλου ως «Γεωργία Βασιλειάδου», την μπριόζα «Ευαγγελία» της Σοφίας Καλεμκερίδου, τον εντυπωσιακό Δημήτρη Τσιλινίκο στον ρόλο του «Κώστα Βατίστα» ή τον χαρισματικό Χρήστο Παπαδημητρίου, ως «Εδμόνδο»; Όλοι τους ισάξιοι και απολαυστικοί.

Ομολογουμένως, άξιοι επαίνου αυτοί οι εργάτες του θεάτρου, που ποιούν τέχνη και ήθος στο παλκοσένικο, πειθαρχημένοι στις επιταγές του θεάματος, εκπαιδευμένοι άριστα, συντονισμένοι άψογα και με πασιφανή χημεία μεταξύ τους, λόγω πολύχρονης συνεργασίας.

 Αξίζει, όμως, να δώσουμε τα εύσημα και στο δίδυμο: Δημήτρης Πιατάς –Σάκης Σερέφας, για την ιδέα και το κείμενο του αφιερώματος στους ανθρώπους του εγχώριου βωβού κινηματογράφου, αλλά και στο Κ.Θ.Β.Ε. για την υλοποίησή της.

Να σημειώσω ότι τα κινηματογραφημένα στιγμιότυπα, που προβάλλονται κατά τη διάρκεια της παράστασης, έχουν γυριστεί από τον Νίκο Σούλη.

Μένω στο «Δια Ταύτα» της παράστασης : Η κινούμενη εικόνα είναι, με διαφορά, ένα από τα πιο δημοφιλή μέσα ψυχαγωγίας μας. Κάθε ταινία, από τη μικρότερη ανεξάρτητη παραγωγή, μέχρι και το μεγαλύτερο block buster, είναι ένα μικρό θαύμα συνεργασίας δεκάδων ή και εκατοντάδων ανθρώπων και συνδυασμός πολλών διαφορετικών τεχνών. Ταυτόχρονα, είναι πύλη σε μια εναλλακτική πραγματικότητα, απόδειξη πως τα όνειρα μπορούν να πραγματοποιηθούν, έστω για λίγο, όσο κρατά η διάρκεια μιας ταινίας.

Το θέατρο για μας είναι η παραστατική τέχνη που συμπληρώνει την κατήχηση και μεγεθύνει την ψυχαγωγία μας.

 Έτσι, με τους «Κωμικούς» του Κ.Θ.Β.Ε. ξεφυλλίσαμε μαυρόασπρες σελίδες από την ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου, αλλά με χορό, χρώματα, λόγια και ήχο και αναλογιστήκαμε πώς από την περίοδο του πιονιέρου κινηματογραφιστή φτάσαμε στην εποχή των μεγάλων κινηματογραφικών στούντιο.

 Επίλογος

Γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1894 στην Αθήνα. Εξελίχθηκε ως αυτοδίδακτος ηθοποιός με πολλές ατέλειες, αλλά τολμηρός και ρηξικέλευθος καθώς ήταν μπήκε στον κόσμο του βωβού κινηματογράφου. Ο Μιχαήλ Μιχαήλ του Μιχαήλ, που έμεινε γνωστός ως ο «Έλληνας Σαρλώ».

Πρωταγωνίστησε σε τουλάχιστον πέντε κωμωδίες «Ο Μιχαήλ δεν έχει ψιλά», «Ο έρως της Κοντσέττας σώζει τον Μιχαήλ», «Ο γάμος της Κοντσέτας και του Μιχαήλ», το «Όνειρο του Μιχαήλ» και «Ο τυχερός». Συμπρωταγωνίστρια του ήταν η Κοντσέτα Μόσχου. Τις ταινίες είχε σκηνοθετήσει ο Καλαποθάκης, τενόρος της Λυρικής Σκηνής και οπερατέρ ήταν ο Ούγγρος στη καταγωγή Γιόζεφ Χεπ. Το σενάριο είχε γράψει ο ίδιος ο πρωταγωνιστής των έργων με τη βοήθεια του συγγραφέα Αριστομένη Διδίκα. Αργότερα ο Μιχαήλ πρωταγωνίστησε σε ακόμα μία κωμωδία, τα «Καταστήματα των Αθηνών».

Ο Μιχαήλ Μιχαήλ του Μιχαήλ είχε την τύχη όλων αυτών των θεατρίνων που άκμασαν στην προϊστορία του σινεμά. Πέθανε τελείως ξεχασμένος και πάμφτωχος, πιθανότατα τον Ιούνιο του 1951.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η παράσταση κινηματογραφήθηκε και θα προβληθεί από την Εταιρεία Παραγωγής Direct Productions & την Εταιρεία Θεάτρου «COMMEDIA», σε συμπαραγωγή με το ΚΘΒΕ, την Ταινιοθήκη της Ελλάδος και με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Το κείμενο του έργου «Οι Κωμικοί» θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις «Μικρός Ήρως» σε μορφή κόμικς, σε σχέδια του Δημήτρη Αγκαράϊ.

Συντελεστές

Κείμενο: Δημήτρης ΠιατάςΣάκης Σερέφας, Σκηνοθεσία: Δημήτρης Πιατάς, Σκηνικά – Κουστούμια: Μανόλης Παντελιδάκης, Χορογραφία: Δημήτρης Παπάζογλου, Πρωτότυπη μουσική σύνθεση – Μουσική επιμέλεια: Στάθης Παχίδης, Ενορχηστρώσεις: Τραϊανός ΑλμπανούδηςΣτάθης Παχίδης, Φωτισμοί: Γιάννης Τούμπας, Μουσική διδασκαλία: Έλσα Μουρατίδου, Βοηθοί σκηνοθέτη: Άννη ΤσολακίδουΙορδάνης ΑϊβάζογλουΧριστόφορος Μαριάδης, Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Χαρά Τσουβαλά, Βοηθός χορογράφου: Αναστασία Κελέση, Σκηνοθεσία κινηματογραφημένων σκηνών: Νίκος Σούλης, Διεύθυνση φωτογραφίας: Κώστας Σταμούλης, Postproduction: Κανάρης Κωστόπουλος, Οργάνωση παραγωγής: Εύα Κουμανδράκη

* Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης: Μελίνα Καμάρα.

Διανομή (με αλφαβητική σειρά):

Ιορδάνης Αϊβάζογλου (Σπυρίδων Δημητρακόπουλος), Νεφέλη Ανθοπούλου (ΤάλαΚρανόφσκα), Μπέτυ Αποστόλου (Κοντσέτα Μόσχου), Ηρώ Δημητριάδου (ΡιρήΑσπριώτου, Περαστική), Χρύσα Ζαφειριάδου (Πόπη Μέγγουλα), Χριστίνα Ζαχάρωφ (Ροζαλία Παντελιάδου), Χρύσανθος Καγιάς (Ευτύχιος Βονασέρας, Μαγαζάτορας Μάρκος), Σοφία Καλεμκερίδου (Ευαγγελία Παρασκευοπούλου), Παναγιώτης Καμμένος (Διονύσιος Ταβουλάρης – Μπατσακούτσας), Γιώργος Καύκας (Μιχαήλ Μιχαήλ του Μχαήλ), Ελένη Μισχοπούλου (Λολόττα Ιωαννίδου), Νίκος Νικολάου (Ιωσήφ Χεπ), Χρήστος Παπαδημητρίου (Εδμόνδος Φρυστ), Γρηγόρης Παπαδόπουλος (Γιώργος Πλούτης, Ιερέας Β’), Ιωάννα Πιατά (Ηρώ Χαντά), Δημήτρης Πιατάς (Δήμος Βρατσάνος), Σπύρος Σιδέρης (Ιερέας, Παραγιός), Πάνος Σκουρολιάκος (Αχιλλέας Μαδράς), Πολυξένη Σπυροπούλου (Γεωργία Βασιλειάδου), Χρίστος Στυλιανού (Λυκούργος Καλαποθάκης), Δημήτρης Τσιλινίκος (Κώστας Βατίστας), Άννη Τσολακίδου (Σωτηρία Ιατρίδου), Κωνσταντίνος Χατζησάββας (ΈρβεΒιλάρ)

Φιγκυράν – Κινηματογραφία επί σκηνής: Χρήστος Τουρλάκης

Μουσικοί επί σκηνήςΓιώργος Αβραμίδης (τρομπέτα), Τραϊανός Αλμπανούδης (κοντραμπάσο), Χρήστος Γκουγκούμας (πιάνο – συνθεσάιζερ), Βαγγέλης Καλαμαράς (τύμπανα – κρουστά), Μελίνα Παπαδοπούλου (βιολί)

Στην παράσταση, σε γκεστ εμφάνιση, συμμετέχει ο Λάκης Λαζόπουλος, μέσα από μια κινηματογραφημένη σκηνή, υποδυόμενος τον Τσάρλι Τσάπλιν σε μεγάλη ηλικία. Επισκέπτεται ονειρικά, τον Έλληνα «Σαρλώ», τον Μιχαήλ Μιχαήλ του Μιχαήλ.

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading
Advertisement
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Πολιτισμός

«Το ΤάΒΛΙ» σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ρήγα στο Ακόντισμα

«Το-ΤάΒΛΙ»-σε-σκηνοθεσία-Αλέξανδρου-Ρήγα-στο-Ακόντισμα

Το ιστορικό θεατρικό έργο «Το Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη, ενός εκ των σημαντικότερων Ελλήνων δραματουργών της μεταπολεμικής περιόδου, παρουσιάζεται σε Περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ρήγα.

Το Τάβλι, γράφτηκε και παρουσιάστηκε το 1972, εν τω μέσω της δικτατορίας, στο θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν και έκτοτε, αποτελεί ένα από τα έργα σταθμός της ελληνικής δραματουργίας. Ένα πρωτοποριακό έργο με βέβηλη σάτιρα και ευφυΐα, που μετρά πολλά ανεβάσματα και μεγάλες επιτυχίες.

Η ρεαλιστική γραφή του συγγραφέα εντοπίζει και αντικατοπτρίζει τον πυρήνα του νεοέλληνα. Την κατάσταση του, τα όνειρά του, την καπατσοσύνη του, αλλά και τον αμοραλισμό του. Την ανήθικη ηθική του, που μπροστά στο χρήμα και στην εκ γενετής, θα ’λεγε κανείς, επιθυμία του να ξεφύγει από τα αδιέξοδα του –οικονομικά, μα και κοινωνικά – , είναι πρόθυμος να θυσιάσει τα πάντα. Σχέσεις, ανθρώπους, λογική, ηθική και αγάπη. Ακόμα και το τόσο παινεμένο ελληνικό φιλότιμο, γίνεται λευκή σημαία παράδοσης στα ζάρια.

Οι νεοέλληνες ήρωες του Δημήτρη Κεχαΐδη, δεν ξεγελάνε όμως τη ζωή. Εξαπατούν τους εαυτούς τους και κρατάνε στα χέρια τους καθρέφτες, που πάνω τους παίζουν πόρτες, πλακωτό και φεύγα. Για να μας δείξουν όχι ποιοι είμαστε, αλλά ποιοι δεν πρέπει να είμαστε.

Το Τάβλι, είναι ένα έργο με εξαιρετική πλοκή και δαιμονιώδη ρυθμό. Έχει έντονο, ιδιαίτερο, σαρκαστικό και κυνικό χιούμορ. Είναι μια διεισδυτική ματιά στην ανθρώπινη κωμωδία που κρύβεται στις μικρές τραγωδίες.

Με έντονο το λαϊκό στοιχείο, οι ήρωες του έργου είναι «λαμόγια», που μ’ έναν μαγικό τρόπο, σου προκαλούν συμπάθεια, μέσα σε ένα «λούμπεν» μεταπολεμικό περιβάλλον. Οι πικρές αλήθειες που προβάλει ο συγγραφέας, γίνονται γλυκά χαμόγελα στα χείλη των θεατών.

Δυο λόγια για την Υπόθεση:

Ο Φώντας (Αντώνης Κρόμπας) και ο Κόλιας (Αλέξανδρος Ρήγας) δύο φίλοι και κουνιάδοι, ξυπνάνε από τη μεσημεριανή τους σιέστα και ακολουθούν την ιεροτελεστία τους: καφές, τάβλι πρωταθλητών και αναζήτηση της μπίζνας που θα τους κάνει πλούσιους και σημαντικούς.

Ο Φώντας, άεργος οραματιστής του εύκολου χρήματος, γεννάει κατά κόρον ιδέες έτοιμες προς εξαργύρωση. Ο Κόλιας, λαχειοπώλης με παρελθόν αντιστασιακού -έτσι τουλάχιστον διατείνεται ο ίδιος – αντιστέκεται στις εύκολες ιδέες. Μέχρι ο Φώντας να τον πείσει για τις μεγάλες στιγμές που έρχονται.

Δυο χαρακτήρες αυθεντικοί, λαϊκοί και απόλυτα αναγνωρίσιμοι. Ανέχονται και εκμεταλλεύονται ο ένας τον άλλον.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησής τους, οι τόνοι ανεβαίνουν. Φεύγουνε οι κοινωνικοί τύποι και τα στόματα ανοίγουνε και λένε αλήθειες. Αλήθειες που πονάνε και προβληματίζουν. Σύντομα, αλληλοανακαλούν και συνεχίζουν «μονιασμένοι» να καταστρώνουν τα σχέδια τους για υπερπόντια ταξίδια και εκμετάλλευση ανθρώπων και αναγκών. Με κοινό παρονομαστή την ψευδαίσθηση, στοχεύουν στο να γίνουν σπουδαίοι άνθρωποι, μα οδεύουν στο να γίνουν τιποτένια τέρατα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:

Κείμενο: Δημήτρης Κεχαΐδης

Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ρήγας

Σκηνικά: Λία Ασβεστά

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέκος Αναστασίου

Ενδυματολογία: Ελένη Μπλέτσα

Μουσική Επιμέλεια: Αλέξανδρος Ρήγας

Φωτογραφίες: Χάρης Γερμανίδης

Graphic Design: GridFox Team

 Γιάννης Στιβανάκης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δημήτρης Τοπαλίδης

Διεύθυνση Παραγωγής: Γιώργος Σαμαρτζής

ΔΙΑΝΟΜΗ

Αλέξανδρος Ρήγας: Κόλιας Παγουρόπουλος

Αντώνης Κρόμπας: Φώντας Καλαφατίδης

Ν.ΚΑΡΒΑΛΗ: ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΑΚΟΝΤΙΣΜΑ

Παρασκευή 21 Ιουνίου

Ώρα έναρξης: 9.30 μμ

Προπώληση: Από 15 € more.com

https://www.more.com/theater/to-tabli-1

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading

Πολιτισμός

Εγκαινιάστηκε η έκθεση του Θέμη Κελέκη

Εγκαινιάστηκε-η-έκθεση-του-Θέμη-Κελέκη

Τη Τετάρτη 5 Ιουνίου 2024, εγκαινιάσθηκε στον ισόγειο χώρο της Μεγάλης Λέσχης η έκθεση του μακροβιότερου ζωγράφου της Καβάλας Θέμη Κελέκη, που τελεί υπό τη Αιγίδα του Δήμου Καβάλας.

Κατά τη διάρκεια της σεμνής καλλιτεχνικής εκδήλωσης, ο Θέμης Κελέκης τιμήθηκε από τον Δήμο Καβάλας με τιμητική πλακέτα, για τη πολυετή προσφορά του, στον εικαστικό πολιτισμό της πόλης.

Τη τιμητική  πλακέτα παρέδωσαν οι Αντιδήμαρχοι του Δήμου Καβάλας κ.κ. Απόστολος Μουμτσάκης και Βασίλης Λεμονίδης, εκπροσωπώντας τον Δήμαρχο Καβάλας κ. Θεόδωρου Μουριάδη και βέβαια αναφέρθηκαν στο σπουδαίο και πολυετές έργο του, που σύμφωνα με δήλωση του Θέμη Κελέκη, ξεπερνά τα 2.500 έργα στο σύνολο τους.

Την εκδήλωση τίμησε με τη παρουσία του, ο Βουλευτής Καβάλας κ. Μακάριος Λαζαρίδης, ο οποίος κατά τον χαιρετισμό του, μίλησε για το έργο και τη συνολική προσφορά του καλλιτέχνη στο χώρο του πολιτισμού και της τέχνης, με ιδιαίτερα εγκωμιαστική αναφορά.

Νωρίτερα (λόγω πολλών υποχρεώσεων τη συγκεκριμένη μέρα) η Βουλευτής Καβάλας κ. Αγγελική Δεληκάρη με τους συνεργάτες της, επισκέφθηκαν την έκθεση και ευχήθηκαν στους διοργανωτές καλή επιτυχία.

Εκ μέρους της Π.Ε. Καβάλας, ο Αντιπ/ρχης Καβάλας Δρ. Θεόδωρος Μαρκόπουλος, ο οποίος χαιρέτησε τ’ όλο γεγονός, συγχαίροντας τον καλλιτέχνη για τη προσφορά του και το τεράστιο έργο που δημιούργησε από το 1957 μέχρι σήμερα, γιορτάζοντας τα 67 χρόνια της εικαστικής του δημιουργίας.

Όπως και ο Θεματικός Αντιπ/ρχης ΠΑΜΘ κ. Αλέξανδρος Ιωσηφίδης, χαιρέτησε την εκδήλωση, αναφερόμενος στη συμβολή του Θέμη Κελέκη και τον ρόλο που έπαιξε όλα αυτά τα χρόνια, διαφημίζοντας με το έργο του τη Καβάλα πανελλαδικά, όπως και σε άλλες χώρες που έχει εκθέσει.

Τιμητική αναφορά έκανε και το μέλος της διοίκησης του Επιμελητηρίου Καβάλας κ. Λευτέρης Κουκουτίνης, που παραβρέθηκε, ευχαριστώντας τον καλλιτέχνη για τη συνολική προσφορά του και αναγνωρίζοντας τη προστιθέμενη πολιτιστική αξία που έδωσε μέσα από το έργο του στη πόλη της Καβάλας.

Όπως συγκινητική και άξια αναφοράς, ήταν η συζήτηση του Δημοτικού Συμβούλου και Προέδρου της Ιατρικής Εταιρείας Καβάλας κ. Ξενοφών Κροκίδη με τον καλλιτέχνη, λίγο πριν την απονομή.

Επίσης τιμητική και η παρουσία του Περιφερειακού Δ/ντη των καταστημάτων ΜΑΣΟΥΤΗΣ κ. Σεραφείμ Σκαλιάπα, που παραβρέθηκε και συγχάρηκε τόσο τον κ. Κελέκη, όσο και τους διοργανωτές.

Να σημειωθεί ότι, συνδιοργανωτές της έκθεσης Θέμης Κελέκης – 67 χρόνια εικαστικής δημιουργίας είναι ο μεγαλύτερος όμιλος μέσων ενημέρωσης της ΑΜΘ “ENA MEDIA GROUP” καθώς και η πρώτη σ’ αναγνωσιμότητα εβδομαδιαία εφημερίδα της ΑΜΘ “Επικαιρότητα Νέστου”.

Ο συντονιστής της εκδήλωσης κ. Κώστας Χατζηγεωργίου, αφού ευχαρίστησε το κοινό, που πρέπει να αναφέρουμε ότι, γέμισε την αίθουσα που εγκαινιάστηκε η έκθεση. Όλους τους επισήμους για τη τιμητική τους παρουσία και βέβαια τις επιχειρήσεις που με τις χορηγίες τους υποστήριξαν το γεγονός, κάλεσε τους προσκεκλημένους να απολαύσουν τα έργα του Θέμη Κελέκη που επιλέχθηκαν, σ’ αυτή την διαδρομή τέχνης που ξεκίνησε από το 1957.

Τέλος την όλη επιμέλεια στην επιλογή των έργων είχε ο επιμελητής (υιός του ζωγράφου και επίσης ζωγράφος) κ. Θεοδόσης Κελέκης, ο οποίος μάλιστα συμμετέχει και ο ίδιος τιμητικά με ορισμένα έργα του.

Η έκθεση θα παραμείνει ανοικτή μέχρι και τη Κυριακή το βράδυ 9 Ιουνίου 2024 και βέβαια η είσοδος είναι ελεύθερη.

Σ.Σ. Δεν πρέπει και δεν θα παραλείψω την αναφορά μου στον εξαιρετικό μπουφέ που επιμελήθηκε με χορηγία του Εστιατορίου της Καβάλας “ΜΠΑΛΑΟΥΡΟ” ο Σεφ Χρήστος Δελής, με εξαιρετικές  γεύσεις που σε συνδυασμό με το εξ’ ίσου εξαιρετικό κρασί ποικιλίας Μαλαγουζιά από το κτήμα Αποστολίδη, κέρδισαν και τις γευστικές εντυπώσεις.

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading

Πολιτισμός

Επετειακή έκθεση Θέμη Κελέκη – 67 χρόνια εικαστικής δημιουργίας

Επετειακή-έκθεση-Θέμη-Κελέκη –-67-χρόνια-εικαστικής-δημιουργίας

Ο Θέμης Κελέκης, γιορτάζει τα 67 χρόνια εικαστικής δημιουργίας του και μας προσκαλεί κοντά του από τις 5 έως τις 9 Ιουνίου 2024, στον ισόγειο χώρο της Μεγάλης Λέσχης.

Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Καβάλας και συνδιοργανώνεται από το «ΕΝΑ Media Group» και την εφημερίδα «Επικαιρότητα Νέστου».

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν τη Τετάρτη 5 Ιουνίου στις 8.00 μ.μ.

Η είσοδος είναι ελεύθερη

Επιμέλεια έκθεσης: Κώστας Χατζηγεωργίου – Θεοδόσης Κελέκης

Με τις ευγενικές χορηγίες:

Διαμαντής Μασούτης Α.Ε.

Οργανισμός Κεντρικών Αγορών & Αλιείας Α.Ε. ( Ιχθυόσκαλα Καβάλας)

Εταιρία ανακύκλωσης μετάλλου Scrap Nestos

Φούρνοι Φελαχίδη

Ktima APOSTOLIDI – Οινοποιία

Μπαλαούρο Restaurant

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

Πηγή: KavalaWebNews

Continue Reading
Advertisement

Προτεινόμενα