Πολιτισμός

Tο 24o Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης πέρασε στην Ιστορία

To 24o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης διεξήχθη φέτος σε υβριδική μορφή, με φυσική παρουσία αλλά και online προβολές από τις 10 μέχρι και τις 20 Μαρτίου. Το πρόγραμμα προβολών, ήταν διαθέσιμο στο επίσημο site του Φεστιβάλ.

Τα βραβεία από τις επιτροπές έχουν ως εξής:

Χρυσός Αλέξανδρος στο ντοκιμαντέρ «Σπίτι από θραύσματα», διακρίσεις για «Χειροπαλαιστή», «Τελευταίο ταξίδι» και «Γ@μώ τη δουλειά μου»

Ο πόλεμος στην Ουκρανία και τα μεγαλύτερα θύματα του, τα παιδιά, είναι τα στοιχεία που οδήγησαν το φιλμ «Σπίτι από θραύσματα» στο να γίνει μία από τις πιο δημοφιλείς ταινίες του φετινού φεστιβάλ. Η τελική του επικράτηση ήταν σχεδόν αναμενόμενη και συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 12.000€. Επίσης το φιλμ του Σάιμον Λέρενγκ Βίλμοντ έχοντας κερδίσει τον Χρυσό Αλέξανδρο, μπαίνει αυτομάτως στη λίστα προεπιλογής για το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ.

Από τις ελληνικές ταινίες που ξεχώρισαν, ο «Χειροπαλαιστής» του Γιώργου Γούση διακρίθηκε σε αρκετές διαφορετικές κατηγορίες, ενώ οι Έλληνες κριτικοί έδωσαν το δικό τους βραβείο στο «Τελευταίο ταξίδι» του Καζαντζάκη στην Ιαπωνία. Τέλος, η ταινία που έκλεψε την παράσταση το βράδυ του Σαββάτου σε ένα κατάμεστο Ολύμπιον, χάρη σε μια απίστευτη ιστορία γυναικείας δύναμης κόντρα στον αυταρχισμό του Πούτιν, το «Γ@μώ τη δουλειά μου» της Βέρα Κριτσέφσκαγια κέρδισε το βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας.

Αναλυτικά τα βραβεία:

Διεθνούς Διαγωνιστικού Newcomers

Το βραβείο «Χρυσός Αλέξανδρος – Δημήτρης Εϊπίδης» (συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10.000€):

Γη από χρυσάφι / Golden Land της Ίνκα Ακτέ

Ειδικό Βραβείο Επιτροπής (συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 4.000€)

Οι οδηγοί του διαβόλου / The Devil’s Drivers των Ντάνιελ Καρσέντι & Μοχάμεντ Αμπουγκέθ (Κατάρ-Γαλλία-Λίβανος-Γερμανία)

Διεθνές Διαγωνιστικό Film Forward

Χρυσός Αλέξανδρος – >>Film Forward (συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο 6.000€):

Η νύφη / The Bride των Σαμίρα Γκουαντανιουόλο & Τιτσιάνο Ντόρια (Ιταλία)

Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής (συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ κι απονέμεται εξ ημισείας στα ντοκιμαντέρ:

Αματέρ / Amateur του Μαρτίν Γκουτιέρεθ (Ισπανία)

Γράμμα στον Νικόλα / Letter to Nikola της Χαράς Καμιναρά (Ελλάδα-Βέλγιο)

Το Βραβείο Podcast, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους 2.000 ευρώ, απονέμεται στο podcast: Για πάντα του Δημήτρη Ντάσκα (Ελλάδα)

Ειδική Μνεία απονέμεται στο podcast:

Αόρατοι της Μαριάννας Κακαουνάκη (Ελλάδα)

Βραβείο-υποτροφίας ENS Louis Lumière – Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος για Ανερχόμενο Ακουστικό Δημιουργό Ντοκιμαντέρ στη Νεφέλη Σάνη για το podcast Sonic Memorabilia

Βραβείο Mermaid για την καλύτερη ταινία LGBTQI+ θεματικής του επίσημου προγράμματος του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ στο Γκάμπι: από τα οκτώ στα δεκατρία / Gabi: Between Ages 8 and 13 της Ένγκελι Μπρόμπεργκ (Σουηδία, Νορβηγία)

Ειδικές Μνείες απονέμονται στα ντοκιμαντέρ:

Μελ / Mel των Ίνα Σαχακιάν & Πολ Κόεν (Αρμενία-Ολλανδία) & Σειρήνες / Sirens της Ρίτα Μπαγκντάντι (ΗΠΑ-Λίβανος)

Ο Τηλεοπτικός Σταθμός της Βουλής των Ελλήνων απονέμει το καθιερωμένο βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» σε ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος Newcomers στην Παντοτινή άνοιξη / Eternal Spring του Τζέισον Λόφτους (Καναδάς)

Η ΕΡΤ απονέμει το πρώτο βραβείο της, που συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 3.000€, στην ελληνική παραγωγή που κερδίζει το βραβείο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI. Φέτος το βραβείο δόθηκε στον Χειροπαλαιστή του Γιώργου Γούση (Ελλάδα)

Το βραβείο ΕΡΤ – Thessaloniki Pitching Forum αξίας 2.000 ευρώ απονέμεται στο ελληνικό πρότζεκτ που βραβεύτηκε στο Thessaloniki Pitching Forum της Αγοράς του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ. Φέτος το βραβείο κέρδισε η «Βύθιση» του Δημήτρη Γκότση.

Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (ΕΚΚ) απονέμει βραβείο σε ντοκιμαντέρ πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη / πρωτοεμφανιζόμενης σκηνοθέτιδος του Ελληνικού Προγράμματος, που πραγματοποιεί πρεμιέρα στο 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Το βραβείο αυτό συνοδεύεται από χρηματικό ποσό 3.000 € και ο νικητής ήταν το «Δρομολόγιο» του Ορέστη Αθανασόπουλου. Επίσης το ΕΚΚ χορηγεί και φέτος χρηματικό βραβείο, αξίας 3.000 ευρώ, σε ταινία τεκμηρίωσης που συμμετείχε στο τμήμα Docs in Progress. Το βραβείο απέσπασε η ταινία #ΜΕΤΗΣΟΦΙΑ, σε σκηνοθεσία Βάνια Τέρνερ

Το βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας που απονέμεται σε ταινία για τα ανθρώπινα δικαιώματα κέρδισε το

Γ@μώ τη δουλειά μου / F@ck this Job της Βέρα Κριτσέφσκαγια (Ηνωμένο Βασίλειο-Γερμανία)

Το βραβείο FIPRESCI που δίνεται σε ντοκιμαντέρ του Διεθνούς Διαγωνιστικού τμήματος Μεγάλου Μήκους κέρδισε το «Σπίτι από θραύσματα» του Σάιμον Λέρενγκ Βίλμοντ (Δανία-Φινλανδία-Σουηδία-Ουκρανία)

Το βραβείο FIPRESCI σε ελληνικό ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους που συμμετέχει στο διεθνές πρόγραμμα του φεστιβάλ δόθηκε στον Χειροπαλαιστή του Γιώργου Γούση.

Η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ) έδωσε το βραβείο της Ένωσης στην καλύτερη ελληνική ταινία του επίσημου προγράμματος στο «Τελευταίο ταξίδι» του Άρη Χατζηστεφάνου.

Το Βραβείο WIFT GR απονέμεται από το ελληνικό παράρτημα του WIFT (Women in Film & Television-Γυναίκες στον Κινηματογράφο και στην Τηλεόραση) σε γυναίκα δημιουργό ταινίας, επιλεγμένης για το επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Το βραβείο φέτος κέρδισε η Ούλι Ντέκερ για το «ANIMA – Τα φορέματα του πατέρα μου»

Το βραβείο που απονέμει η περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς στην καλύτερη ταινία περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος πήγε στη Bελούδινη βασίλισσα / The Velvet Queen των Μαρί Αμιγκέ & Βενσάν Μουνιέ (Γαλλία)

Ειδική Μνεία απέσπασε το ντοκιμαντέρ Ενοχλητική αρκούδα / Nuisance Bear των Τζακ Γουάισμαν & Γκαμπριέλα Όσιο Βάντεν (Καναδάς)

Τα βραβεία νεότητας φοιτητών πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης ήταν τα εξής:

Το Βραβείο Καλύτερης Ελληνικής Ταινίας απονέμεται στον Χειροπαλαιστή του Γιώργου Γούση

Το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής Νεότητας απονέμεται στο The Other Half του Γιώργου Μουτάφη (Eλλάδα)

Πέντε βραβεία κοινού Fischer δόθηκαν σε τρεις ελληνικές και δύο ξένες ταινίες.

Για διεθνή ταινία άνω των 50’ το Βραβείο Κοινού Fischer «Peter Wintonick» απονέμεται στο ντοκιμαντέρ:

Παντοτινή Άνοιξη / Eternal Spring του Τζέισον Λόφτους (Καναδάς)

Για διεθνή ταινία διάρκειας έως 50’ το Βραβείο Κοινού Fischer απονέμεται στο ντοκιμαντέρ:

Πάρε με εκεί όπου υπάρχει ζωή: γράμμα στον πατέρα μου / Take Me Where There Is Life: A Letter to My Father της Κάρμεν λα Γριέγα (Ισπανία)

Για ελληνική ταινία άνω των 50’ το Βραβείο Κοινού Fischer απονέμεται στο ντοκιμαντέρ:

Σπασμένος ήχος / Broken Sound του Φοίβου Κοντογιάννη (Ελλάδα)

Για ελληνική ταινία διάρκειας έως 50′ το Βραβείο Κοινού Fischer απονέμεται στο ντοκιμαντέρ:

Iodine – Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου / Iodine – Greece on the Ruins of Missolonghi του Ορφέα Περετζή (Ελλάδα)

Για ελληνική ταινία που προβάλλεται διαδικτυακά στις ενότητες Πλατφόρμα και Από οθόνη σε Οθόνη, το Βραβείο Κοινού Fischer απονέμεται στο ντοκιμαντέρ:

+1 του Αργύρη Λιάπη (Ελλάδα)

Το βραβείο Agora Lab δόθηκε στ πρότζεκτ ,

Πανελλήνιον του Σπύρου Μαντζαβίνου

Σπίτι από θραύσματα

Παρακολούθησα, κυρίως, διαγωνιστικό τμήμα από τα πολλά παράλληλα του Φεστιβάλ. Ενδιαφέρουσες ταινίες, μερικές εξαιρετικά καλογυρισμένες όπως το «Εκτροχιασμένοι» και μερικές συναρπαστικές, όπως το «Οδηγοί του Διαβόλου». Έμεινα εδώ, επειδή οι μέρες που ζούμε με τον πόλεμο της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας, παραλληλίζεται με αυτόν του Ισραήλ και της Παλαιστίνης, μόνο που ο δεύτερος κρατάει χρόνια και οι συνθήκες- κατά καιρούς- ειρήνης καταλύονται αδικαιολόγητα, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις μέρες κατάπαυσης του πυρός από πλευράς Ρωσίας, προκειμένου να οργανωθούν λωρίδες σωτηρίας, δηλαδή διέλευσης αμάχων προς άλλες χώρες.

_Τι κάνεις όταν έρθει η αστυνομία;

-Τρέχω. Τι άλλο να κάνω;

Διάλογος στο συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ «Οι οδηγοί του Διαβόλου», που δεν είναι άλλοι από φτωχαδάκια οδηγοί- διακινητές εργατών παρανόμως στο Ισραήλ. Κι ενώ ο Ισραηλινός στρατός, η αστυνομία, οι συνοροφύλακες τους κυνηγούν ανελέητα, οι πολίτες τούς χρειάζονται, τους δίνουν δουλειά σε οικοδομές, τους πληρώνουν και τους αφήνουν να κοιμούνται μέσα στο ίδιο οίκημα που κατασκευάζουν. Κάτω από άθλιες συνθήκες, βέβαια, αλλά είναι προτιμότερο να ζήσουν από το να πεθάνουν στα χωριά τους από την πείνα και τη δίψα.

Η περιοχή νότια της Χεβρώνας, με τα απέραντα και άνυδρα τοπία της, φιλοξενεί έναν γηγενή πληθυσμό Βεδουίνων. Ανάμεσά τους, Ισραηλινοί άποικοι έχουν χτίσει οχυρά χωριά στις κορυφές λόφων, αποκόπτοντας τους ανθρώπους από τα εδάφη τους και τις πηγές νερού τους. Εξουθενωμένοι μετά από χρόνια συγκρούσεων, οι Βεδουίνοι επιδιώκουν να βγάλουν τα προς το ζην ως εργάτες οικοδομών στο Ισραήλ. Αλλά η κυβέρνηση τους θεωρεί απειλή για την ασφάλεια. Σε κάθε άνδρα που δεν είναι παντρεμένος και δεν έχει τουλάχιστον ένα παιδί, απαγορεύεται να λάβει άδεια εργασίας. Ο Χαμούντα, ένας διακινητής, συλλαμβάνεται κατά μήκος των συνόρων με το ανθρώπινο φορτίο του. Εκείνη την εποχή, η γυναίκα του είναι έξι μηνών έγκυος. Στην Ισραηλίτικη φυλακή, οι φρουροί τού αρνούνται το δικαίωμα να την καλέσει κατά την έναρξη του τοκετού. Μόλις απελευθερωθεί, έχει μόνο έναν στόχο: να βεβαιωθεί ότι ο νεογέννητος γιος του και η μαμά του μωρού, δεν θα υποστούν ποτέ ξανά υλικές ανάγκες.

Ένα συναρπαστικό πορτρέτο, παρόμοιο με μια ταινία καταδίωξης της δεκαετίας του 1970, που γυρίστηκε σε πέντε χρόνια, για ανθρώπους που ζουν σε μια από τις πιο εύθραυστες περιοχές του κόσμου.

Χώρα Παραγωγής: Κατάρ, Γαλλία, Λίβανος, Γερμανία.

Το δικό μου βραβείο στο 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Υποθέτω ότι όσοι είδανε ταινίες είτε δια ζώσης είτε on line , ξεχωρίσανε κάποιες, βραβεύσανε μερικές. Την ανωτέρω εξαιρετική ταινία τεκμηρίωσης βράβευσε με 4000 Ευρώ η επιτροπή με ένα ειδικό βραβείο, όπως το ονομάτισαν, μιας και δεν τόλμησε- υποθέτω- να το συμπεριλάβει στα κύρια βραβεία, λόγω της πολιτικής στάσης του ντοκιμαντέρ εναντίον του Ισραήλ. Ζήτημα στρατηγικής θα πείτε. Σωστά.

Εύχομαι του χρόνου στο 25^ο Φεστιβάλ οι συνθήκες να είναι της ομαλότητας, της κανονικότητας και να γευτούμε την ιεροτελεστία των προβολών στις αίθουσες.

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Πολιτισμός

Έναρξη του 69ου Φεστιβάλ Φιλίππων με συναυλία του Simon Zhu και της Camerata Junior

Με μία σημαντική μουσική συνάντηση άνοιξε το βράδυ της Τετάρτης 8 Ιουλίου 2026 η αυλαία του 69ου Φεστιβάλ Φιλίππων, παρουσία του Δημάρχου Καβάλας, Θόδωρου Μουριάδη και του Προέδρου του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, Αρχέλαου Γρανά.

Ο λόγος για τη σύμπραξη του χαρισματικού βιολονίστα Simon Zhu, νικητή του Διεθνούς Διαγωνισμού Βιολιού «Παγκανίνι» το 2023, και της Camerata Junior, της Ορχήστρας Νέων των Φίλων της Μουσικής, που κέρδισε το ζεστό χειροκρότημα των θεατών στο αρχαίο θέατρο Φιλίππων!

Επρόκειτο για την πρώτη συνεργασία του Σύλλογου “Οι Φίλοι της Μουσικής / Friends of Music Society, με έδρα το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας, κατά τη διάρκεια της οποίας παρουσιάστηκε το Πρώτο Κοντσέρτο για βιολί του Νικολό Παγκανίνι, καθώς και η εκρηκτική Έβδομη Συμφωνία του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, ένα από τα πιο απαιτητικά έργα του συμφωνικού ρεπερτορίου.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Camerata Junior – Ορχήστρα Νέων των Φίλων της Μουσικής

Βιολί: Simon Zhu

Διδασκαλία, μουσική διεύθυνση: Νίκος Χαλιάσας

Βοηθός μαέστρου: Αριστέα Τσιχλή

Βοηθός διδασκαλίας: Χριστίνα Καμινάρη

Διδασκαλία πνευστών: Σπύρος Μουρίκης

Αποκλειστικός χορηγός ορχήστρας: Φωτεινή Γ. Λιβανού

Πηγή: KavalaWebNews

Πολιτισμός

«Οικογένεια Τσεκμέ» του Τόλη Παπαδημητρίου στο Φρούριο Καβάλας!

ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΛΕΜΟΝΤΖΗ

Κωμωδία παρεξηγήσεων, ίσως, πάντως σύγχρονη, με ύφος ποικιλόμορφων καταστάσεων της μόδας και στιλ πάνω – κάτω, των κωμωδιών ταχείας κατανάλωσης των Ρέπα- Παπαθανασίου ή των Ρήγα – Αποστόλου, με τη διαφορά ότι εδώ πρωτοστατεί η άκρατη βωμολοχία.

Η υπόθεση της κωμωδίας «Οικογένεια Τσεκμέ» είναι ένα σουρεαλιστικό κομφούζιο, που έχει την πρόσθεση να σατιρίσει την ελληνική πραγματικότητα, την οικογενειακή τρέλα και τα στερεότυπα. Οι θεατές εισπράττουν γρήγορα το ιλαρό της προσπάθειας, άρα, ο Παπαδημητρίου ξέρει τον δρόμο που οδηγεί στην επιτυχία. Είναι ο γρήγορος ρυθμός και το ατέλειωτο βρισίδι.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η οικογένεια Τσεκμέ (τα ξαδέρφια του διαβόητου Τάκη Τσεκμέ, που γνώρισαν οι φαν του είδους στην προηγούμενη επιτυχία του δημιουργού, τη «Μαύρη Σαμπούκα»).

Τα μέλη αυτής της οικογένειας είναι το ένα πιο δυσλειτουργικό και αλλοπρόσαλλο από το άλλο: ένας αποτυχημένος κλαριντζής, μια θεοσεβούμενη φιλόλογος, ένας τράπερ/στρίπερ, μια influencer, μια κοπελιά που κάνει γιόγκα, ένας μυστήριος γείτονας με πιτζάμες και ένας… παπαγάλος.

Όλα ξεκινούν όταν στο σπίτι της οικογένειας καταφτάνει ένας ανυποψίαστος Ισπανός τουρίστας (ο Μπενίσιο Πίπα Ροντρίγκο Καλιέντε), ο οποίος ψάχνει ένα μέρος για να μείνει, μέσω πλατφόρμας τύπου Airbnb.

Αντί για ένα ήρεμο δωμάτιο, ο ξένος πέφτει πάνω στο απόλυτο χάος.

Η οικογένεια Τσεκμέ αποφασίζει να του προσφέρει μια «αξέχαστη» εμπειρία ελληνικής φιλοξενίας, η οποία όμως εξελίσσεται σε κανονική ομηρία – παγίδα.

Η οικογένεια κρύβει μυστικά, οικονομικές κομπίνες και μια περίεργη καθημερινότητα.

Για να συνεννοούνται μεταξύ τους μπροστά στα μάτια του Ισπανού (αλλά και για να μην τους καταλαβαίνουν οι έξω), χρησιμοποιούν τη δική τους, κωδικοποιημένη διάλεκτο, μια δική τους αργκό.

Ο Ισπανός προσπαθεί απεγνωσμένα να καταλάβει πού έχει μπλέξει και να επιβιώσει, οι παρεξηγήσεις διαδέχονται η μία την άλλη με καταιγιστικό ρυθμό, οι χαρακτήρες συγκρούονται για τα λεφτά, την καριέρα και τις ιδιοτροπίες τους, ενώ το κοινό παρακολουθεί μια ακραία σάτιρα για το τι σημαίνει «σύγχρονη ελληνική οικογένεια».

Πιο αναλυτικά, οι χαρακτήρες είναι:

Σάκης: Ταλαντούχος στρίπερ και ανερχόμενος τράπερ.

Στέλιος: Έχει μεγάλο πάθος για το κλαρίνο, αλλά δυστυχώς… μηδενικό ταλέντο.

Ρόζα: Φιλόλογος που έχασε για ένα μόριο τη Νομική και το έχει ρίξει στον δρόμο του Θεού.

Κική: Η πολιτικά ορθή σύντροφος του Στέλιου που λατρεύει τη γιόγκα.

Νάνσυ: Η εντυπωσιακή και ενίοτε πονηρή κοπέλα του Σάκη.

Παρασκευάς: Ο αθώος, συνεσταλμένος γείτονας που κλέβει την παράσταση με τις πιτζάμες του.

Bonus character: Ένας παπαγάλος που μιλάει πάντα την πιο ακατάλληλη στιγμή.

Η παράσταση μοιάζει με live-action καρτούν ή με μια καλά δομημένη σύγχρονη ελληνική ανατρεπτική κωμωδία, με έντονους ρυθμούς.

Αν ξύσουμε την επιφάνεια του δελτίου τύπου, αυτό που πραγματικά βλέπει ο θεατής είναι

το «Χάος», ως κινητήριο μοχλό.

Η πλοκή δεν ακολουθεί μια κλασική γραμμική δομή. Ξεκινάει από μια απλή παρανόηση και μετατρέπεται σ’ ένα non-stop ντόμινο ανατροπών.

Τα σκηνικά της Λίας Ασβεστά είναι μοντέρνα, ευφάνταστα, σε έντονα χρώματα, αποτυπώνοντας με ακρίβεια τον κόσμο της παράστασης.

Ο χώρος δράσης περιορίζεται σε ένα σαλόνι, το οποίο, όμως, αξιοποιείται πλήρως σκηνοθετικά, λειτουργώντας άλλοτε ως πεδίο οικογενειακών συγκρούσεων και άλλοτε ως σκηνή καθαρής φάρσας.

Ο φωτισμός του Περικλή Μαθιέλλη είναι ιδανικός και παίζει καθοριστικό ρόλο στην καθοδήγηση των σκηνών, ενισχύοντας την ένταση ή την κωμική κορύφωση, όπου χρειάζεται.

Αντίστοιχα, τα κοστούμια της Ελένης Σκιρτοπούλου είναι όμορφα, συχνά προκλητικά, και συμβάλλουν στη γελοιογραφική αλλά αναγνωρίσιμη απεικόνιση των χαρακτήρων.

Οι ερμηνείες είναι αληθοφανείς, μέσα στο πλαίσιο της υπερβολής που απαιτεί το είδος. Ο Τόλης Παπαδημητρίου, ο οποίος σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί, δίνει τον τόνο με άνεση και αυτοσαρκασμό, ενώ το σύνολο του θιάσου λειτουργεί δεμένο και με σαφή αίσθηση του πρέποντος ρυθμού. Ξεχωρίζουν ιδιαίτερα οι σκηνές χορού, όπου η ενέργεια κορυφώνεται, αλλά και η αισθησιακή σκηνή του Παπαδημητρίου με την Πηνελόπη Πλάκα υπό το μουσικό background του «Down in Mexico», η οποία συνδυάζει χιούμορ και πρόκληση με απόλυτη σκηνική ακρίβεια.

Αλλά και όλοι οι χαρακτήρες είναι «στα όρια» νευρικής κρίσης με το μεγαλύτερο highlight, που συζητιέται έντονα, είναι η Μαρία Κίτσου.

Έχοντας ταυτιστεί στο μυαλό του κοινού με δραματικούς ρόλους, εδώ «τσαλακώνεται» πλήρως, παίζει με απίστευτη σωματικότητα και αποδεικνύει ότι διαθέτει και εξαιρετική κωμική φλέβα.

Ο Τόλης Παπαδημητρίου γράφει μ’ έναν τρόπο που υπαινίσσεται βιωματικές καταστάσεις και των θεατών. Υπάρχουν στιγμές που η ενέργεια σπάει τον τέταρτο τοίχο, κάνοντας το κοινό να νιώθει μέρος της τρέλας.

Πρόκειται για μια παράσταση καθαρά ψυχαγωγική, φτιαγμένη για να κάνει το κοινό να γελάσει χωρίς να προβληματιστεί, αλλά με πολύ υψηλή τεχνική στο πώς στήνονται τα αστεία.

Οι απολαυστικοί Άννη Θεοχάρη και Κωνσταντίνος Γαβαλάς, ένα ζευγάρι που μαζί δεν κάνει και χώρια δεν μπορεί, θα φύγουν διακοπές αφήνοντας τον αδελφό τού ενός, τον οποίο υποδύεται ο Τόλης Παπαδημητρίου, να φροντίσει τα διαδικαστικά για τον τουρίστα που θα νοικιάσει το σπίτι τους, όσο αυτοί θα λείπουν.

Κι εκεί τα πράγματα ξεκινούν να πηγαίνουν λάθος! Και θα γίνουν ακόμα χειρότερα όταν η κοπέλα του, την οποία υποδύεται η Πηνελόπη Πλάκα, αλλά και η αδερφή του, θα προσπαθήσουν να τον βοηθήσουν να τα διορθώσει, χωρίς να τους πάρει είδηση ο αδιάκριτος γείτονας.

Η Μαρία Κίτσου είναι αποκάλυψη στον ρόλο της αδερφής Ρόζας Τσεκμέ και, μαζί με τον φύσει κομεντιέν Αντώνη Καλομοιράκη στον ρόλο του γείτονα, αποτελούν σπαρταριστό δίδυμο για το κοινό. Η εξαιρετική ηθοποιός έρχεται να αποδείξει με τον πιο απολαυστικό τρόπο, πως ένας πραγματικά σπουδαίος ερμηνευτής δεν περιορίζεται σε μία μόνο υποκριτική ταυτότητα. Η παρουσία της όχι μόνο ενσωματώνεται οργανικά στην παράσταση, αλλά γίνεται και αφορμή για μία από τις πιο ευρηματικές στιγμές του έργου.

Το ίδιο το κείμενο αξιοποιεί έξυπνα τη δραματική εικόνα που έχει χτίσει η ίδια όλα αυτά τα χρόνια, δημιουργώντας ξεκαρδιστικές καταστάσεις. Όπως μια ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας, η Ρόζα χάνεται στιγμιαία μέσα στις δραματικές της αναφορές, προσφέροντας πολυπρισματική διάσταση στην παράσταση.

Τέλος, ο Αντώνης Στάμος, καταφέρνει μια εντυπωσιακή ερμηνεία στον ρόλο του ανυποψίαστου Ισπανού τουρίστα.

Όλοι μαζί είναι η οικογένεια Τσεκμέ, σε μια από αυτές τις κωμωδίες που προσφέρουν απροβλημάτιστο γέλιο και είναι ιδανική επιλογή για ένα ευχάριστο καλοκαιρινό βράδυ. Βέβαια, στον ανοικτό χώρο η παράσταση χάνει ένα σοβαρό ποσοστό επιτυχίας, ιδίως στο θέατρο Φρουρίου Καβάλας, όπου ο χώρος είναι αχανής και η απόσταση Σκηνής και Πλατείας, τεράστια.

Επειδή ο Τόλης Παπαδημητρίου υπογράφει κείμενο και σκηνοθεσία, ξέρει ακριβώς πώς να ζωντανέψει τις λέξεις του στο σανίδι.

Όταν έχεις μια κωμωδία παρεξηγήσεων με κρυμμένα μυστικά, παράνομα χόρτα και έναν παπαγάλο, η δράση πρέπει να εξελίσσεται με μαθηματική ακρίβεια.

Οι είσοδοι και οι έξοδοι των ηρώων είναι τόσο γρήγορες, ώστε θυμίζουν κλασική γαλλική φάρσα, αλλά μεταφερμένη στο σήμερα.

Οι καλοί ηθοποιοί ερμηνεύουν τους ρόλους με τον λόγο, το σώμα, την έκφραση. Σε γρήγορο τέμπο κινούνται στη σκηνή, κρύβονται, αντιδρούν στα αιφνιδιαστικά συμβάντα ταχύτατα και απολαυστικά.

Ο Παπαδημητρίου έχει θητεύσει στην τηλεόραση (γράφοντας για πετυχημένα στο ευρύ κοινό show και σειρές), και αυτό φαίνεται στη δομή της παράστασης.

Η σκηνοθεσία επιβάλλει έναν ρυθμό που μοιάζει με γρήγορο κινηματογραφικό μοντάζ.

Οι σκηνές εναλλάσσονται πριν προλάβει ο θεατής να κουραστεί, κρατώντας την προσοχή του τεντωμένη.

Ας πούμε ότι το πασπαλισμένο κείμενο με υπερβολικό βρίσιμο, δε γίνεται για να σοκάρει, αλλά για να δείξει την απόλυτη παρακμή της οικογένειας.

Οι χαρακτήρες είναι στα όρια νευρικής κρίσης, οπότε κάθε δεύτερη λέξη τους είναι «μπινελίκια», κατά τη γλώσσα του έργου. Όταν μάλιστα αρχίζει να μιλάει και ο παπαγάλος του σπιτιού (ο οποίος έχει μάθει μόνο τις βρισιές που ακούει όλη μέρα), το σπίτι γίνεται κανονικό «χαμαιτυπείο».

Αν λοιπόν σας ελκύει η σκηνοθεσία που έχει νεύρο, καθαρή γεωμετρία στον χώρο και δεν αφήνει «νεκρούς χρόνους», αν σας αρέσει το σημερινό αστείο με την αγοραία γλώσσα που επικρατεί στην καθημερινότητα των νεοελλήνων, η συγκεκριμένη παράσταση έχει μεγάλο ενδιαφέρον να την παρατηρήσει κανείς από αυτήν και μόνο τη σκοπιά. Ασφαλώς, υπάρχει και το δέλεαρ: Μαρία Κίτσου.

Συντελεστές

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Τόλης Παπαδημητρίου

Σκηνικά: Λία Ασβεστά

Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλλης

Κοστούμια: Ελένη Σκιρτοπούλου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Σίλια Κόη

Φωτογραφίες: Γκέλυ Καλαμπάκα

Trailer: Γιώργος Χαρίσης

Social Media: Renegade Media

Δημόσιες Σχέσεις: Ρίτα Σίσιου, Μαρκέλλα Καζαμία

Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη

Οργάνωση Παραγωγής: Eβελίνα Αλεξανδροπούλου

Πρωταγωνιστούν:

Tόλης Παπαδημητρίου

Πηνελόπη Πλάκα

Κωνσταντίνος Γαβαλάς

Αντώνης Στάμος

Αντώνης Καλομοιράκης

Άννη Θεοχάρη

Στο ρόλο της Ρόζας Τσεκμέ η Μαρία Κίτσου

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Πολιτισμός

Καλοκαιρινες σαπουνόφουσκες στο Κτήμα «Δροσιά»

Ένα ξεχωριστό καλοκαιρινό ραντεβού για μικρούς και μεγάλους έχει καθιερωθεί στον πολυχώρο Κτήμα Δροσιά, στην Ελευθερούπολη Καβάλας.

Κάθε Τετάρτη, από τις 19:00 έως τις 21:00, καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, ο χώρος μεταμορφώνεται σε έναν πολύχρωμο κόσμο γεμάτο παιχνίδι, φαντασία και αμέτρητες σαπουνόφουσκες.

Πρωταγωνίστρια των εκδηλώσεων είναι η κυρία Μπουλμπουλήθρα από τη «Μπουλμπουλήθρα Καβάλας», η οποία υπόσχεται να χαρίσει μοναδικές στιγμές διασκέδασης σε παιδιά και γονείς μέσα από ένα πλούσιο πρόγραμμα ψυχαγωγικών δράσεων. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν εντυπωσιακό Bubble Show, δημιουργικό face painting, καθώς και διαδραστικά παιχνίδια με σαπουνόφουσκες, που προσκαλούν τα παιδιά να συμμετέχουν ενεργά και να ζήσουν μια αξέχαστη εμπειρία.

Το Κτήμα Δροσιά προσφέρει το ιδανικό περιβάλλον για οικογενειακές εξορμήσεις, συνδυάζοντας τη δροσιά του καλοκαιριού με τη χαρά του παιχνιδιού και της δημιουργικής απασχόλησης.

Η δράση πραγματοποιείται κάθε Τετάρτη και αποτελεί μια όμορφη πρόταση ψυχαγωγίας για όσους επιθυμούν να περάσουν ένα ευχάριστο απόγευμα με όλη την οικογένεια.

Πηγή: KavalaWebNews