Στις 14 Ιουλίου, στις 18:10 το απόγευμα, στη Θάσο, ένας 53χρονος άνδρας από την Ουγγαρία υπέστη βαρύ έμφραγμα. Ήταν η τελευταία ημέρα των οικογενειακών διακοπών του στο νησί, και εκείνη την ώρα ετοίμαζε τις αποσκευές για να επιστρέψουν στη χώρα τους. Δίπλα του ήταν η σύζυγός του και τα τρία ανήλικα παιδιά τους.
Ξαφνικά ένιωσε φρικτό πόνο στο στήθος, τα χέρια του μούδιασαν και άρχισε να δυσκολεύεται σοβαρά στην αναπνοή. Η σύζυγός του κάλεσε αμέσως ασθενοφόρο – και αξίζει να σημειωθεί ότι το ΕΚΑΒ έφτασε μέσα σε λίγα μόλις λεπτά, με εντυπωσιακή ταχύτητα.
Εκείνη τη στιγμή με κάλεσαν στο τηλέφωνο, καθώς κατάγομαι από την Ουγγαρία αλλά ζω στην Ελλάδα πάνω από 30 χρόνια και μιλάω πολύ καλά ελληνικά. Ζήτησαν τη βοήθειά μου για να μπορέσω να διευκολύνω την επικοινωνία μεταξύ των γιατρών και της οικογένειας.
Οι διασώστες έδωσαν αμέσως τις πρώτες βοήθειες στον ασθενή και τον μετέφεραν στο Κέντρο Υγείας Πρίνου. Από τις εξετάσεις φάνηκε ότι η κατάστασή του ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη. Χωρίς καθυστέρηση, οργανώθηκε η διακομιδή του στο Νοσοκομείο Καβάλας, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν ότι είχε υποστεί ένα εξαιρετικά σοβαρό έμφραγμα.
Ο θεράπων ιατρός, κ. Νικόλαος Καμπουρίδης, στάθηκε ακούραστος δίπλα στον ασθενή και στην οικογένειά του. Τον παρακολουθούσε με απίστευτη προσοχή, επαγγελματισμό και φροντίδα, ενώ επικοινωνούσε μαζί μου καθημερινά ώστε να ενημερώνεται με ακρίβεια η σύζυγός του. Ο άνθρωπος αυτός είναι υπόδειγμα γιατρού: ευγενικός, υπομονετικός, ανθρώπινος. Τέτοιοι γιατροί είναι σπάνιοι και αξίζουν τον απόλυτο σεβασμό και την αναγνώριση.
Ο ασθενής παρέμεινε τρεις ημέρες στην Εντατική, μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάστασή του.
Την ίδια στιγμή, υπήρξαν και άλλοι άνθρωποι που έδειξαν συγκινητική συμπαράσταση στην οικογένεια.
Ο κ. Δημήτρης Δημητρέκος, ιδιοκτήτης του καταλύματος όπου διέμεναν, προσφέρθηκε να φιλοξενήσει την οικογένεια για δύο επιπλέον ημέρες εντελώς δωρεάν, όταν εκείνοι χρειάστηκε να παρατείνουν τη διαμονή τους λόγω της κρίσης υγείας.
Ο κ. Νικόλαος Ανδρούτσος, ιδιοκτήτης γνωστής πιτσαρίας στη Θάσο, προσέφερε γεύματα δωρεάν στη μητέρα και τα τρία μικρά παιδιά, δείχνοντας όχι απλώς καλοσύνη αλλά και ουσιαστική στήριξη σε μια δύσκολη στιγμή.
Εγώ, ως μια Ουγγαρέζα που ζει τρεις δεκαετίες στην Ελλάδα, δεν μπορώ παρά να εκφράσω τη βαθιά συγκίνησή μου για την ανθρωπιά και τη ζεστασιά που έδειξαν αυτοί οι άνθρωποι. Δεν κοίταξαν εθνικότητα, δεν ρώτησαν τίποτα – είδαν απλώς μια οικογένεια σε ανάγκη και άπλωσαν το χέρι.
Ο γιατρός, ο ιδιοκτήτης του καταλύματος, ο επιχειρηματίας της πιτσαρίας — όλοι τους έγιναν σύμβολα της ελληνικής φιλοξενίας, του φιλότιμου και της αλληλεγγύης. Άνθρωποι με καρδιά, με ήθος, με συνείδηση. Άνθρωποι που σε δύσκολες στιγμές κάνουν τη διαφορά.
Αυτή η εμπειρία μου δίνει ελπίδα. Ελπίδα ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος, όταν οι άνθρωποι παραμένουν άνθρωποι. Και εγώ, ως ξένη που πλέον νιώθει την Ελλάδα πατρίδα της, αισθάνομαι τυχερή και περήφανη που ζω σε μια χώρα όπου η ανθρωπιά δεν είναι απλώς λέξη, αλλά πράξη.
Ένα μεγάλο “ευχαριστώ” σε όλους όσους έδωσαν φως μέσα στο σκοτάδι εκείνης της ημέρας. Να είστε πάντα καλά.
Via. Tímea Pallagi