Connect with us

Πολιτισμός

Απολαυστικοί «Όρνιθες» από το Κ.Θ.Β.Ε. σε σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα

Απολαυστικοί-«Όρνιθες»-από-το-ΚΘΒΕ.-σε-σκηνοθεσία-Γιάννη-Ρήγα

Στο αρχαίο θέατρο Φιλίππων, βράδυ Σαββάτου, θεατές με μάσκες απέναντι σε ηθοποιούς με μάσκες, σ’ ένα αμφίδρομο παραλήρημα ευδαιμονίας, σε μια ευτυχή συνύπαρξη ευθυμίας μέσα σ’ έναν κόσμο φανταστικό. Αυτόν τον γοητευτικό, σαγηνευτικό, παραμυθένιο κόσμο του Αριστοφάνη, που, κάθε φορά, φανερώνει ευμεγέθεις αλήθειες, πικρές αλήθειες αλλά στεφανωμένες με τη γλύκα της αιχμηρής σάτιρας, της παρωδίας ενίοτε, της κωμωδίας πάντοτε. Δυο ώρες ευφορίας, δυο ώρες απαράμιλλης θεατρικής δεξιοτεχνίας. Από τους συντελεστές της παράστασης «Όρνιθες» του Κ.Θ.Β.Ε. Ό,τι καλύτερο μας κέρασε το καλοκαίρι των ζοφερών ειδήσεων, των απαγορεύσεων, του φόβου, των ακυρώσεων και των αγκυλώσεων από τα «μη» και τα πρέποντα «όχι».

Το 63ο Φεστιβάλ Φιλίππων υποδέχτηκε και φέτος τον φορέα – συνδημιουργό του θεσμού. Το Κ.Θ.Β.Ε.

Ο πολυμήχανος Γιάννης Ρήγας, διευθυντής επί σειρά ετών της Δραματικής Σχολής του βορειοελλαδίτικου κρατικού φορέα, σκηνοθέτησε την απολαυστική κωμωδία του Αριστοφάνη «Όρνιθες», αγαπημένη για ιδιαίτερους λόγους. Ο σπουδαιότερος, η αλήστου μνήμης παράσταση του Κάρολου Κουν από το «Θέατρο Τέχνης» ( 1959 – 1960) και η αναβίωσή της το 1975.

Ο ποιητής σατιρίζει κι εδώ αμείλικτα την πολιτική πραγματικότητα και τις επιλογές των ηγετών της εποχής του. Διακωμωδεί πολιτικά πρόσωπα, χρησιμοποιεί το στοιχείο της έκπληξης, του απρόοπτου, της υπερβολής, βωμολοχικά στοιχεία, παρωδεί τους τραγικούς ποιητές, κάνει λογοπαίγνια και συνθέτει αστείες λέξεις, όπως η «Νεφελοκοκκυγία» , ενώ δείχνει ελάχιστο σεβασμό σε θεούς και δοξασμένους ήρωες, χωρίς να τιμωρηθεί ποτέ για τον οξύ του λόγο.

Οι «Όρνιθες» είναι η μόνη κωμωδία, όπου ο Αριστοφάνης παρωδεί το τυπικό των όρκων , τη στρατιωτική ορολογία, την έντεχνη σοφιστική ρητορική, την πρόσκληση για φιλοξενία , το δημοτικό τραγούδι του αγερμού (συγκέντρωση σε σπίτια), την ορφική κοσμογονία, τον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου, το διθυραμβικό ύφος, ένα υπόρχημα ( χορικό άσμα) του Πινδάρου, την ακατάληπτη γλώσσα ενός τεχνοκράτη, την περιγραφή της Βαβυλώνας από τον Ηρόδοτο, τις γραφειοκρατικές διατυπώσεις, την ποίηση του διθυραμβοποιού Κινησία, ως και τα τραγούδια του γάμου.

Το έργο παρουσιάστηκε το 414 π.Χ. στα Μεγάλα Διονύσια χαρίζοντας στον δημιουργό της το δεύτερο βραβείο.
Στα πουλιά – όρνιθες, το θέμα είναι η φυγή του βασανισμένου κι ειρηνόφιλου ανθρώπου για μια χώρα όπου επικρατεί μια μακάρια ειρήνη. Δυο απλοί πολίτες φεύγουν απ’ τον τόπο τους και φτιάχνουν ανάμεσα στον ουρανό και τη γη ένα πουλοβασίλειο ,τη «Νεφελοκοκκυγία» (κατοικία κούκων στα σύννεφα). Πίσω απ’ αυτήν την «επιχείρηση», διαφαίνεται η σάτιρα του ποιητή για την επιπόλαια εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία το καλοκαίρι του 415 π.Χ. και είναι μια εσκεμμένη διακωμώδηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων του Αλκιβιάδη ( ο Πεισθέταιρος τού ταιριάζει), ενός πολεμοχαρούς στρατηγού αντίθετου προς την πολιτική του Νικία (ο Ευελπίδης στο έργο).

Το δυσάρεστο είναι ότι δεν αργούν να καταφτάσουν εκεί κι άλλοι άνθρωποι, οι φαύλοι της Αθήνας, που θέλουν συμμετοχή στην ίδρυση της νέας πόλης. Έτσι, ο Αριστοφάνης φέρνει στη σκηνή μια ολόκληρη σειρά από εκπληκτικούς τύπους, ο καλύτερος εκπρόσωπος των οποίων είναι ένας ποιητής που θέλει να μεταμορφωθεί σε αηδόνι, χώρια που έρχεται ακάλεστη και μια πρεσβεία των θεών.

Η Πάροδος (είσοδος του Χορού) παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της πλοκής. Ξεκινά με το αναπαιστικό (στιχουργικό μέτρο) κάλεσμα της Αηδόνας, συνεχίζει με την πρόσκληση των άλλων πουλιών, δίνοντας την ευκαιρία στον ποιητή να χρησιμοποιήσει σύνθετα μετρικά και μουσικά μέρη μ’ ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Η μονωδία του Τσαλαπετεινού (‘Εποπα), με την διακριτή διαφοροποίηση των μερών της είναι το διασημότερο λυρικό κομμάτι της Αρχαίας Κωμωδίας.

Ο Χορός στην αριστοφανική κωμωδία άλλοτε υποστηρίζει τον ήρωα και άλλοτε, όπως εδώ, αντιδρά στα σχέδιά του με τη μορφή δυναμικής αντιπαράθεσης.

Το χτίσιμο των διαχωριστικών τειχών ανάμεσα στη Γη και στον Ουρανό προκαλεί την εμφάνιση διαφόρων «παράσιτων», μελών της αθηναϊκής κοινωνίας: ενός ποιητή, ενός κρατικού επόπτη, του Μέτωνα του αστρολόγου και ενός «ψηφισματοπώλη» που αντιμετωπίζονται εχθρικά από τα πουλιά, όπως και η αγγελιοφόρος των θεών, η Ίρις. Τελευταίοι εμφανίζονται οι τρεις διαπραγματευτές των θεών: ο Προμηθέας, ο Ηρακλής κι ένας βάρβαρος θεός των Τριβάλλων, που προκαλεί γέλιο με τα ακατανόητα ελληνικά του, τα οποία ο Ηρακλής μεταφράζει, κατά το δοκούν.

Ο Πεισθέταιρος καταφέρνει να τα βγάλει πέρα με όλους, με όπλα τη σάτιρα, την ειρωνεία αλλά και με κωμικές απειλές ή χειροδικίες. Ο Δίας υποχρεώνεται να του παραχωρήσει τη «Βασιλεία» (την προσωποποίηση της εξουσίας) και η κωμωδία τελειώνει με το θριαμβευτικό φαγοπότι της γαμήλιας ένωσης του Πεισθέταιρου με την ουράνια θεά.

Η παράσταση

Είναι σίγουρο ότι ο σκηνογράφος της αρχαίας παράστασης θα είχε σαφή εντολή από τον Αριστοφάνη να αποφύγει τη ρεαλιστική ή νατουραλιστική απεικόνιση του ορεινού τοπίου της σκηνής και να προσδώσει στον χώρο έναν χαρακτήρα όσο το δυνατόν απροσδιόριστο, μιας και μιλούμε για θέατρο συμβάσεων, που ουδεμία σχέση έχει με τον ρεαλιστικό και αντισυμβατικό χαρακτήρα του μεταγενέστερού του ευρωπαϊκού θεάτρου.

Εξάλλου, μόνο στην περίπτωση του σύγχρονου θεάτρου, όπου επικρατεί ο σκηνικός ρεαλισμός, τα σκηνικά αποσκοπούν στο να ηθογραφήσουν τα πρόσωπα και να δημιουργήσουν μια ψευδαίσθηση ατμόσφαιρας, προκειμένου να πεισθεί ο θεατής.

Το λιτό σκηνικό που στήθηκε εδώ από τον Κέννυ ΜακΛέλλαν , ένας ξύλινος διάδρομος κι ένα όρθιο ταμπλό με ζωγραφισμένα σύννεφα, εξυπηρετεί αυτήν την άποψη και δε χρήζει περαιτέρω σχολιασμού. Η λειτουργικότητά του ήταν εμφανής στην παράσταση.

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Ρήγας γνωρίζει πολύ καλά όλες τις παραμέτρους , εφόσον ο ίδιος είχε πάρει μέρος στην αναβίωση της μνημειώδους παράστασης του Κουν το 1975. Στο πρόγραμμα της παράστασης δηλώνει επ’ αυτού: «Όλοι μαζί κάτω από τις φτερούγες ενός μεγάλου θεάτρου, του Κρατικού, σε δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες ανεβαίνουμε χωρίς υπεκφυγές στη σκηνή, λέμε την ιστορία μας, γελάμε και δακρύζουμε. Πετάμε! Οι «Όρνιθες» κουβαλούν έναν γρίφο. Είναι κατά το ήμισυ μια ουτοπία και κατά το δεύτερο ήμισυ το αποτέλεσμα αυτής της ουτοπίας».

Η παράστασή του αρχίζει και τελειώνει με το κουστούμι που είχε σχεδιάσει ο Γιάννης Τσαρούχης. Με ευφάνταστα στοιχεία που συνθέτουν την καθημερινότητά μας, από την πανδημία – έξυπνο το παιχνίδισμα των κορονοϊών στη σκηνή και το αντίστοιχο μουσικό θέμα- μέχρι τον αθηναϊκό «Μεγάλο περίπατο» και το Μετρό Θεσσαλονίκης, ο σκηνοθέτης στοιχίζει με ξεκάθαρο τρόπο τα προβλήματα μιας διεφθαρμένης κοινωνίας δημιουργώντας δίκτυο μεταξύ των εποχών, που, δυστυχώς, φαίνεται να μη διαφέρουν ιδιαίτερα.

Όλες οι σκηνές με τους χαρακτήρες που παρεισφρέουν στην «ιδιωτική» πουλοπολιτεία, χάρμα οφθαλμών. Μια πολύτροπη απολαυστική σεκάνς μέσα στο έργο, ένα επίτευγμα εξυπνάδας στη σύλληψη ιδεών και τεχνικής αρτιότητας στην εκτέλεση επί σκηνής. Η γόνιμη φαντασία και το πλούσιο ταλέντο, οι δυνάμεις υποκριτικής, μουσικής, χορογραφίας, ενδυματολογίας ενώνονται και προσφέρουν γενναιόδωρα εκπληκτική απόδοση και υψηλής αισθητικής εικόνες.

Οι ιαμβικές σκηνές , εξίσου απολαυστικές. Μικρά αυτοτελή στιγμιότυπα απογειώνουν το κείμενο. Ο Γιώργος Χριστιανάκης έπλεξε περίτεχνα τα μουσικά θέματα πλημμυρίζοντας το αρχαίο θέατρο με περισσή νοσταλγία. Η μουσική είχε τιμητικές αναφορές στον Μάνο Χατζιδάκι, αλλά και στον πρόσφατα εκλιπόντα Ένιο Μορικόνε.

Οι σκηνοθετικές προσθέσεις- ευρήματα, άξιες επαίνων. Για παράδειγμα, το μιξάζ των λατρεμένων τραγουδιών αγάπης ενθουσίασε το κοινό και καταχειροκροτήθηκε. Όπως κι όλες οι ευφυείς πινελιές φρεσκάδας , εφόσον στόχευσαν τόσο πετυχημένα την επικαιρότητα.

Η μετάφραση κύριο εργαλείο οικοδόμησης της παράστασης. Μέσα από το χυμώδες, έξυπνο, σημερινό κείμενο του Κ.Χ. Μύρη ( φιλολόγου Κώστα Γεωργουσόπουλου), ο ποιητής αφηγείται με κωμικό τρόπο τη μελαγχολική ιστορία της πτώσης των ανθρώπων από την αταξία στην τάξη, από το παιχνίδι στον θεσμό και στις συμβάσεις, από την αθωότητα και την ελαφράδα στη βαριά εμπειρία που μας δένει οριστικά με τη γη.

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Ρήγας, αβρός και ενδελεχής μελετητής του αρχαίου δράματος, έδωσε έμφαση στα όπλα που επέτρεψαν την ανθρώπινη πρόοδο: τη γνώση, την εφευρετικότητα, την αισιοδοξία, την αγωνιστικότητα και την αλληλεγγύη. Εμπλούτισε την πλοκή με θαυμαστής οξύνοιας ευρήματα, έδωσε τεράστια σημασία στη λεπτομέρεια, δώρισε ευκαιρίες σε καλλιτέχνες να δείξουν δεξιότητα και χάρη κι εμείς οι τυχεροί στο κοίλο, γευτήκαμε τον εξαίσιο δερβίσικο χορό της γυναίκας – παραδείσιο μαύρο πουλί, ευφρανθήκαμε σε υπερθετικό βαθμό με την εμφάνιση και την ερμηνεία των σκουληκιών -ψευδομαρτύρων, με τον απίστευτο Τριβαλλό, με τους υπέροχους αρχιτέκτονες- μηχανικούς – λαμόγια, με τον έξοχο απατεωνίσκο ποιητή, με τον απίθανο Κινησία, με την ξεκαρδιστική κήρυκα – σειρήνα, τους βαρελόφρονες επιθεωρητές ή το υπερμέγεθες τοτέμ της Αηδόνας. Στιγμές ευφυέστατες. Πολύτιμο, αβίαστο γέλιο στους θεατές. Σημαντική προσφορά στις μέρες μας.

Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Χορός. Εκπαιδευμένοι νέοι και παλαιότεροι ηθοποιοί, με πολλή δουλειά και με τα θεαματικά πολύχρωμα κοστούμια της Δέσποινας Ντάνη όργωσαν την ορχήστρα, τραγούδησαν και χόρεψαν αριστοτεχνικά, όπως τους δίδαξε ο εξαιρετικός χορογράφος και γνωστός στο κοινό του Φεστιβάλ Δημήτρης Σωτηρίου, ερμήνευσαν έξοχα τους επιμέρους ρόλους. Άξιοι καλλιτέχνες, σπουδαίοι υπηρέτες της τέχνης τους, μάγεψαν, καθήλωσαν, συνεπήραν, δίχως υπερβολή, τους θεατές.

Ο Ταξιάρχης Χάνος υποδύθηκε με κέφι έναν αυθεντικά λαϊκό Πεισθέταιρο, χωρίς να γλιστρήσει σε μια γραφική μονοδιάστατη φιγούρα. Έλεγχος στα εκφραστικά του μέσα και καλή χημεία με τον Βασίλη Παπαδόπουλο. Ο ηθοποιός ευρύτατης γκάμας έδωσε εδώ έναν μελίρρυτο ΄Εποπα. Ικανοποιητικός και ο Γιάννη Σαμψαλάκης ως Ευελπίδης. Επίσης, όλοι οι ηθοποιοί που υποδύθηκαν τους υπόλοιπους ρόλους, κινήθηκαν μέσα στο αριστοφανικό πνεύμα, άρρηκτα δεμένοι με τη σκηνοθετική άποψη.

Ιδιαίτερη μνεία στη Μάρθα Φωκά για τις εμπνευσμένες μάσκες των ορνίθων και όλων των ρόλων. Αξιέπαινη δουλειά με τόλμη και γοητεία.

Επρόκειτο στο σύνολό της για μια καλοκουρδισμένη κι ευφρόσυνη παράσταση, μια εξαιρετική παραγωγή του Κ.Θ.Β.Ε και μια ξεχωριστή συμμετοχή στο 63ο Φεστιβάλ Φιλίππων. Τα εύσημα σε όλους τους συντελεστές.

Η ταυτότητα της παράστασης

Μετάφραση: Κ. Χ. Μύρης

Σκηνοθεσία: Γιάννης Ρήγας

Σκηνικά: Κέννυ ΜακΛέλλαν

Κοστούμια: Δέσποινα Ντάνη

Μουσική: Γιώργος Χριστιανάκης

Χορογραφία: Δημήτρης Σωτηρίου

Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος

Μουσική διδασκαλία: Χρύσα Τουμανίδου

Μάσκες: Μάρθα Φωκά

Κίνηση μάσκας: Σίμος Κακάλας

Βοηθός σκηνοθέτης: Μιχάλης Σιώνας

Βοηθός σκηνοθέτη: Αντρέας Κουτσουρέλης

Β΄ Βοηθός σκηνοθέτη: Χριστόφορος Μαριάδης

Βοηθός ενδυματολόγου: Τατιάνα Νικολαϊδη

Φωτογράφιση παράστασης: Τάσος Θώμογλου

Οργάνωση παραγωγής: Μαριλύ Βεντούρη

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελευθερία Αγγελίτσα (Τριβαλλός), Λίλα Βλαχοπούλου (Υπηρέτης του Έποπα), Ιωάννα Δεμερτζίδου (Κήρυκας, Πουλί από το Παρελθόν), Δημήτρης Διακοσάββας (Κινησίας), Αριστοτέλης Ζαχαράκης (Επιθεωρητής, Ψευδομάρτυρας), Χριστίνα Ζαχάρωφ (Ψευδομάρτυρας, Δούλος), Νίκος Κουσούλης (Β΄ Αγγελιοφόρος), Ήριννα Κεραμίδα (Ψευδομάρτυρας, Δούλος), Μαριάννα Κιμούλη (Κήρυκας), Γιώργος Κολοβός (Προμηθέας), Αναστασία-Ραφαέλα Κονίδη (Κήρυκας), Μάρα Μαλγαρινού (Κήρυκας, Πουλί Δερβίσης), Τατιάνα Μελίδου (Ψευδομάρτυρας, Βασιλεία), Χρυσή Μπαχτσεβάνη (Κήρυκας), Κλειώ-Δανάη Οθωναίου (Ίρις), Βασίλης Παπαδόπουλος (Έποπας Μέτων, Ψευδομάρτυρας), Γρηγόρης Παπαδόπουλος (Ηρακλής), Θανάσης Ραφτόπουλος (Μέτων, Ψευδομάρτυρας), Θανάσης Ρέστας (Α΄ Αγγελιοφόρος, Ποσειδών), Γιάννης Σαμψαλάκης (Ευελπίδης), Στέφανος Πίττας (Συνταγματολόγος), Κατερίνα Σισίννι (Αγγελιοφόρος), Βασίλης Σπυρόπουλος (Ιερέας), Γιάννης Τσεμπερλίδης (Ποιητής), Ιώβη Φραγκάτου (Χρησμολόγος), Ταξιάρχης Χάνος (Πεισθέταιρος), Κορίνα Αθανασούλα (κοράκια), Άννα Ευθυμίου (κοράκια), Αλίκη Ζαχαροπούλου (κοράκια)

Μαύρα Πουλιά: Ελευθερία Αγγελίτσα, Ιωάννα Δεμερτζίδου, Αριστοτέλης Ζαχαράκης, Αναστασία-Ραφαέλα Κονίδη, Μάρα Μαλγαρινού, Χρυσή Μπαχτσεβάνη, Θανάσης Ραφτόπουλος, Θανάσης Ρέστας, Γιάννης Τσεμπερλίδης

Χορός των πουλιών: Μαριάννα Κιμούλη, Γιώργος Κολοβός, Τατιάνα Μελίδου, Γρηγόρης Παπαδόπουλος, Κατερίνα Σισίννι, Βασίλης Σπυρόπουλος, Ιώβη Φραγκάτου, Δημήτρης Διακοσάββας, Χριστίνα Ζαχάρωφ, Ήριννα Κεραμίδα, Στέφανος Πίττας, Νίκος Κουσούλης

Παρασκευή 13 Αυγούστου- Αλεξανδρούπολη

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Πηγή: KavalaWebNews

Συνέχεια ανάγνωσης
Διαφήμιση1
Κάντε κλικ για να σχολιάσετε

You must be logged in to post a comment Login

Γράψτε μας το σχόλιο σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Πολιτισμός

Ο Πασχάλης επιστρέφει την Παρασκευή στην TOSCA

Ο-Πασχάλης-επιστρέφει-την-Παρασκευή-στην-tosca

Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ

Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας “ΕΝΗΜΕΡΟΣ” και το Kavala Web News

Ο μοναδικός Πασχάλης επιστρέφει την Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου στην TOSCA σε ένα κεφάτο πάρτυ γεμάτο επιτυχίες από τους Olympians και τις δεκαετίες ’60, ΄70, ’80, ’90 μέχρι και σήμερα.

Μετά την άκρως επιτυχημένη εμφάνισή του τον περασμένο Ιούλιο, ο πολυαγαπημένος τραγουδιστής επανέρχεται στην μουσική σκηνή της TOSCA έτοιμος να ξεσηκώσει πάλι το κοινό ερμηνεύοντας τις επιτυχίες του που όλοι αγαπήσαμε.

Ώρα έναρξης 10 το βράδυ. Είσοδος Ελεύθερη.

RESERVE: 2510 244765, 6972763663

Πηγή: KavalaWebNews

Συνέχεια ανάγνωσης

Πολιτισμός

«Τ’ αηδόνια της Ανατολής»:  Ένα γοητευτικό στις πατρίδες της Ανατολής

«Τ’-αηδόνια-της-Ανατολής»:- Ένα-γοητευτικό-στις-πατρίδες-της-Ανατολής

Τις καλύτερες εντυπώσεις άφησε στο κοινό της Καβάλας η μουσικο-χορευτική παράσταση του Λυκείου Ελληνίδων Καβάλας με τίτλο «Τ’ ΑΗΔΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ», που παρουσιάστηκε το βράδυ της Παρασκευής 10 Σεπτεμβρίου 2021 στο Κάστρο της πόλης.

Η παράσταση άφησε άριστες εντυπώσεις και ευμενή σχόλια για το έργο που επιτελεί το Λύκειο Ελληνίδων Καβάλας. Ήταν ένα μουσικό οδοιπορικό στις «Άκρες του Ελληνισμού», μέσα από τραγούδια και χορούς από την Καππαδοκία, τη Θράκη, τη Μακεδονία, τη Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Κωνσταντινούπολη καθώς και από την Αρμενία.

Σ’ αυτά τα σταυροδρόμια, ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, οι λαοί συναντήθηκαν, συγκρούστηκαν, συμβίωσαν και αντάλλαξαν πολιτισμικές παραδόσεις σ’ ένα αδιάκοπο δούναι και λαβείν. Οι μουσικές, τα τραγούδια και οι χοροί είναι από τους πιο ευαίσθητους δείκτες αυτών των αμοιβαίων ανταλλαγών, ενώ αποτελούν ισχυρά σύμβολα για την ταυτότητα, κιβωτό για τη συλλογική μνήμη και τις ανθρώπινες ιστορίες.

Μέσα από αυτές τις ιστορίες που καταγράφουν τους πόθους και τα πάθη των ανθρώπων, τις τελετουργίες, τους έρωτες, τους ξενιτεμούς, τις γενοκτονίες αλλά και τον αγώνα για επιβίωση και προκοπή, πραγματοποιήθηκε ένα γοητευτικό μουσικό και χορευτικό ταξίδι στις πατρίδες της Ανατολής.

Την επιμέλεια, τα κείμενα και την παρουσίαση της παράστασης είχε αναλάβει ο εξαίρετος εθνομουσικολόγος Λάμπρος Λιάβας, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος και καταχειροκροτήθηκε από το κοινό.

Η παράσταση ανέδειξε μέσα στο δίωρο ανάπτυξής της, τη μουσική παράδοση του προσφυγικού ελληνισμού αλλά και των Αρμενίων, από έμπειρους μουσικούς και χορευτές και τόνωσε το αίσθημα υπερηφάνειας των μελών που συγκροτούν τις κοινότητες απογόνων προσφύγων. Ταυτόχρονα γνώρισε στο ευρύ κοινό της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, τη σημαντική κληρονομιά του ελληνισμού του Πόντου, της Καππαδοκίας και της Αρμενίας που φέρουν το ιστορικό τραύμα του διωγμού τους από την πατρογονική γη.

Συμμετείχε το συγκρότημα «Ροδόπη»: Δρόσος Κουτσοκώστας (λαούτο, τραγούδι), Κυριάκος Πετράς (βιολί), Αλέκος Ζώρας (κλαρίνο), Άλκης Ζοπόγλου (κανονάκι) και Γιώργος Παγκοζίδης (κρουστά), όπως επίσης και το μουσικό σχήμα «ΚιορΤοπάλ»:

Ζαφείρης Ευθυμιάδης (κεμανέ, κεμεντζέ, τουλούμ, τραγούδι), Σωτήρης Τσουλουφίδης (ούτι) και Κώστας Αποκατανίδης (κρουστά).

Θερμά συγχαρητήρια και στη χορευτική ομάδα του Λυκείου Ελληνίδων Καβάλας που υπό την καθοδήγηση του έμπειρου χοροδιδασκάλου Χρόνη Ιωαννίδη έδωσε άλλη χροιά στο χορευτικό ταξίδι της Ανατολής.

Η παράσταση πραγματοποιήθηκε με την αιγίδα και οικονομική ενίσχυση του Υπουργείου Πολιτισμού, ενώ τηρήθηκαν ευλαβικά όλα τα ισχύοντα υγειονομικά μέτρα.

Η Πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Καβάλας κα Μαρίνα Φιλιππίδου στο σύντομο χαιρετισμό της ευχαρίστησε όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης, τα μέλη του ΔΣ, τον δάσκαλο χορού Χ.Ιωαννίδη και τους χορευτές του ΛΕΚ, τον κ. Λάμπρο Λιάβα για την σημαντική συμβολή του στην επιτυχία της παράστασης, το Λ.Ε.Ξάνθης, τους εξαίρετους μουσικούς, από τα συγκροτήματα ΡΟΔΟΠΗ και ΚΙΟΡ ΤΟΠΑΛ, τους υπεύθυνους για τον ήχο, φωτισμό, φωτογραφία και βίντεο, καθώς και τον Σεμασμιότατο Μητροπολίτη ΦΝΘ κ.κ. Στέφανο, την Βουλευτή της Π.Ε. Καβάλας κα Τάνια Ελευθεριάδου, και τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Κων/νο Πεφάνη που τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση.

Πηγή: KavalaWebNews

Συνέχεια ανάγνωσης

Πολιτισμός

«Τ’ αηδόνια της Ανατολής» στο Κάστρο της Καβάλας

«Τ’-αηδόνια-της-Ανατολής»-στο-Κάστρο-της-Καβάλας

Μουσικοχορευτική παράσταση διοργανώνει το Λύκειο Ελληνίδων Καβάλας, το βράδυ της Παρασκευής (10/9) στις 20.30, στο Κάστρο της Καβάλας και με τον τίτλο «Τ’ αηδόνια της Ανατολής».

Στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που δόθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του Λ.Ε.Κ. την Πέμπτη (9/9), παρουσιάστηκαν οι λεπτομέρειες της εκδήλωσης, στην οποία θα συμμετέχουν τα σχήματα «Rodopi Ensemble» και «Κιόρ – Τοπάλ».

Μ. Φιλιππίδου: «Οι θεατές που θα παρακολουθήσουν τη μουσικοχορευτική εκδήλωση θα ψυχαγωγηθούν, ενώ παράλληλα θα τους ζωντανέψουν μνήμες» – Λ. Λιάβας: «Πρόκειται για μια εμβληματική συναυλία…»

Η πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Καβάλας, Μαρίνα Φιλιππίδου, τόνισε με έμφαση ότι το Λ.Ε.Κ. διοργανώνει εκδήλωση μετά από σχεδόν δυο χρόνια! Όπως σημείωσε οι θεατές που θα παρακολουθήσουν τη μουσικοχορευτική εκδήλωση θα ψυχαγωγηθούν, ενώ παράλληλα θα τους ζωντανέψουν μνήμες. Επίσης ανέφερε ότι η χρήση μάσκας στον χώρο είναι επιβεβλημένη, καθώς κι ότι οι χορευτές είναι εμβολιασμένοι, ενώ θα έχουν υποβληθεί και σε rapid test. Εισιτήρια μπορεί να κλείσει όποιος επιθυμεί από το viva.gr. Ο Λάμπρος Λιάβας, καθηγητής εθνομουσικολογίας στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Μουσείου Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων Φ. Ανωγειανάκη – Κέντρο Εθνομουσικολογίας, από την πλευρά του σημείωσε πως είναι ξεχωριστή χαρά και τιμή για τον ίδιο να βρίσκεται στην Καβάλα, ενώ ευχαρίστησε την πρόεδρο, το διοικητικό συμβούλιο και το χορευτικό σχήμα του Λ.Ε.Κ. Έκανε δε λόγο για μια εμβληματική συναυλία που πραγματοποιείται δυο χρόνια μετά και μίλησε για εξαιρετικές ομάδες που μετέχουν στη μουσικοχορευτική παράσταση.

Το πλούσιο βιογραφικό του Λάμπρου Λιάβα

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και εθνολογία – εθνομουσικολογία στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales στο Παρίσι. Παράλληλα, σπούδασε βυζαντινή μουσική και δημοτικό τραγούδι με τον Σίμωνα Καρά, πιάνο, αρμονία και αντίστιξη με τον Γιάννη Ιωαννίδη. Ως εθνομουσικολόγος, έχει αναπτύξει ερευνητική, εκπαιδευτική κι επιμορφωτική δραστηριότητα σε όλα τα είδη της ελληνικής μουσικής (λόγια, δημοτική, αστική και νεότερο ελληνικό τραγούδι). Έχει επιμεληθεί βιβλιογραφικές, δισκογραφικές και ηλεκτρονικές εκδόσεις, εκθέσεις, συνέδρια, φεστιβάλ και συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 2011 εκδόθηκε από την Εμπορική Τράπεζα το βιβλίο του «Το ελληνικό τραγούδι από το 1821 έως τη δεκαετία του 1950».

Ποιοι είναι οι «Rodopi Ensemble»

Οι «Rodopi Ensemble» είναι μία μουσική παρέα που επί σχεδόν τρεις δεκαετίες ταξιδεύει τους ήχους, τους ρυθμούς και τις μελωδίες της Θράκης, αποδεικνύοντας ότι η παραδοσιακή μουσική είναι ένα ζωντανό κύτταρο και όχι μουσειακό έκθεμα σε προθήκες. Με την πρόσφατη κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ «Τhraki-Thrace the paths of Dionysus» στη διεθνή αγορά, από την «ARC Music», εταιρεία παραγωγής με έδρα το Λονδίνο, αποδεικνύουν ότι η μουσική δεν έχει σύνορα, αλλά ταξιδεύει από και προς κάθε κατεύθυνση.

Δυο λόγια για τους «Κιόρ – Τοπάλ»

Ένα τρίο που δημιουργήθηκε αναβιώνοντας μια παλιά μπάντα Ελλήνων μουσικών της Καππαδοκίας, οι οποίοι μεταφέρουν την πολύ μεγάλη και ιδιαίτερη μουσική τους παράδοση στην νέα τους πατρίδα. Οι σκοποί και τα τραγούδια που ερμηνεύουν είναι αποτέλεσμα βιωματικής σχέσης και καταγραφής. Η μουσική τους μας έρχεται από τα υψίπεδα και τις υπόγειες πόλεις της Καππαδοκίας, από τις ιστορικές πόλεις του δυτικού Πόντου και τα προσφυγικά χωριά της βόρειας Ελλάδας.

Πηγή: KavalaWebNews

Συνέχεια ανάγνωσης
Διαφήμιση1

Προτεινόμενα